دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫قبلاً کل روز اینجا وایمیستادن،
‫فقط به امید اینکه یه ذره الویس رو ببینن.
‫ولی امروز می‌تونیم بریم تو ‫و ببینیم پادشاه چطوری زندگی می‌کرد.
‫سال ۱۹۵۷، الویس پریسلیِ ۲۲ ساله
‫به پدر و مادرش ۱۰۰ هزار دلار داد
‫و ازشون خواست دنبال یه خونه ‫شبیه مزرعه بگردن
‫که فضای اطرافش اونقدر زیاد باشه ‫که حریم خصوصیش حفظ بشه.
‫سه ماه بعد، پدر و مادر الویس گریسلند رو پیدا کردن.
‫به اتاق جنگلی افسانه‌ای خوش اومدین.
‫هی، شنیدید اون خبر رو که ‫یه اتوبوس پر از بدل‌های الویس
‫تو راه یه همایش الویس ‫تصادف کرد؟
‫الویس بعضی وقتا هفته‌ها ‫پشت سر هم اینجا، تو اتاق تلویزیون می‌موند.
‫اون بالا تو اتاق خوابش هم ‫خیلی وقت می‌گذروند.
‫ولی متأسفانه هنوز بخش‌هایی از خونه هست
‫که فقط برای خانواده قابل دسترسه.
‫پس، مگر اینکه پریسیلا رو قایمکی بازی کنی...
‫- پرینگلزم رو گرفتی؟ ‫- آره، گرفتمشون.
‫چیزی تو تور عوض شده بود؟
‫جوک اتاق جنگلی رو عوض کردن.
‫بیا، لطفاً با غذا بخورشون.
‫تو. من خامه‌ترش و پیاز خواسته بودم.
‫خب، من نمک و سرکه دوست دارم.
‫آره، معلومه.
‫چیز دیگه‌ای نمی‌خوای؟
‫انی، جوک جدیده چی بود؟
‫یه گروه از بدل‌های الویس تصادف کردن.
‫همشون حسابی شاک شده بودن.
‫بعداً می‌بینمت. قرص‌هاتو یادت نره.
‫مامان، برگشتم.
‫مامان؟
‫بیداری؟
‫مامان؟
‫مامان!
‫اون اولین نفر از خانواده‌ش بود ‫که از شهرستان پا بیرون گذاشت،
به‫ دانشگاه تنسی رفت ‫و بعدش دانشکده پزشکی دوک.
‫متأسفانه، وضعیت روانیش باعث شد
‫از مسیر امیدوارکننده‌ای که داشت عقب بکشه...
‫فقط... بیمار از آوریل ‫سرفه‌های مداوم داشته.
‫سابقه سیگار کشیدن ‫یا مشکل ریوی هم نداره.
‫احتمالاً بیمار... فکر می‌کنم ‫من... من پیشنهاد می‌کنم
‫که...
‫اینجا نوشته بیمار ‫برای فشار خون ACE inhibitor مصرف می‌کنه
‫که می‌تونه باعث سرفه خشک بشه.
‫بیاین با تیمتون درباره عوض کردن دارو صحبت کنیم.
‫درسته.
‫انی، چرا بعدی رو تو نمی‌گیری؟
‫باشه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫اسم من انی کلیه.
‫دانشجوی سال سوم پزشکی‌ام ‫و امروز با دکتر تالکات کار می‌کنم.
‫- اوکی. ‫- مشکل چیه؟
‫آره، یه درد شدید تو ساق پام دارم،
‫مثل گرفتگیه، ولی خیلی، خیلی بدتر.
‫به خاطر ضربه یا آسیب فیزیکی بوده؟
‫- اشکالی نداره اگه من... ‫- نه، آره.
‫نه، من سر کار بودم،
‫نشسته بودم پشت میزم، ‫یه‌دفعه یهو...
‫آره.
‫من...
‫پیشنهاد می‌کنم...
‫باید برای ترومبوز عمقی ورید ‫ازت تست بگیریم.
‫اگه... ممکنه در معرض خطر باشی
‫اگه مدت‌ طولانی بی‌تحرک می‌مونی.
‫و...
‫می‌تونیم سونوگرافی بگیریم ‫و بذاریمت روی...
‫انی؟ انی!
‫- یکی برانکارد بیاره. ‫- داروهای ضدانعقاد.
‫نفست رو نگه دار. دراز بکش.
‫- خوبم، خوبم. ‫- اوکی.
‫ببخشید؟
‫الو؟
‫خانم؟ ببخشید؟
‫ببخشید، ولی ‫امروز دیگه بازدیدکننده نداریم.
‫اوکی... اوکی.
‫من گِیل ادواردم. ‫حراست گریسلندم.
‫اینجا نمی‌تونی پارک کنی.
‫اوکی. اوکی.
‫- حالت خوبه، بچه؟ ‫- نه، خوب نیستم.
‫نه، من...
‫من تازه انصراف دادم از دانشکده پزشکی.
‫نه خانواده‌ای دارم، نه کاری،
‫نمی‌دونم قراره چی کار کنم، ‫اصلاً نمی‌دونم چرا اینجام.
‫فقط نشستم پشت فرمون اومدم اینجا، و...
‫ماشینمو جابه‌جا می‌کنم.
‫می‌دونی چی؟
‫راهنماهای پیرِ تخمیِ اینجا ‫هی دارن سکته می‌کنن می‌میرن.
‫چیزی از الویس می‌دونی؟
‫بیش از حد.
‫چرا؟
‫باشه، خوش اومدی.
‫سال ۱۹۵۷، الویس پریسلی ‫به پدر و مادرش ۱۰۰ هزار دلار داد
‫تا براش یه خونه شبیه مزرعه پیدا کنن
‫که اطرافش فضای کافی داشته باشه ‫تا حریم خصوصیش حفظ بشه.
‫برای محافظت از حریم خونه‌ش،
‫الویس یه دیوار امنیتی ‫و یه آینه دوطرفه
‫بالای راه‌پله نصب کرد ‫تا ببینه کی تو خونه‌شه.
‫تا امروز، طبقات بالا همچنان ممنوعه.
‫و شنیدین درباره اون اتوبوس ‫بدل‌های الویس
‫که تو راه یه همایش الویس تصادف کرد؟
‫نه؟ خب خوشبختانه کسی آسیب ندید،
‫ولی می‌گن همشون حسابی شاک شده بودن.
‫خب.
‫به دردسر نمی‌افتیم؟
‫نه، نه، کسی خبر نداره.
‫قشنگ نیست؟
‫وای.
‫انگار بهشت گریسلندِ خودمه.
‫می‌دونی، شرط می‌بندم از اینجا ‫بتونیم یه بخش‌هایی از رودخونه رو ببینیم.
‫- جدی؟ ‫- بذار عرض جغرافیایی رو تنظیم کنم.
‫آره، اینجاست. حتی یه بخش‌هایی از آرکانزاس.
‫نگاه کن.
‫وای. چطوری اینقدر خفن شدی، بچه؟
‫مرد حسابی!
‫سلام بچه‌ها.
‫شما موردعلاقه‌هام هستین، ‫ولی به بقیه نگین.
‫بین خودمون بمونه، اوکی؟
‫فارغ از اینکه گریسلند واقعاً مال چه کسی بود،
‫اینجا جایی بود که الویس پریسلی ‫توش از همه جای دنیا احساس امنیت می‌کرد.
‫انی!
‫چه خبره؟ اِو... چرا...
‫- خبرها رو دیدی؟ ‫- نه.
‫سه ساعت پیش،
‫چیزی که دانشمندا بهش می‌گن ‫یه مگاکالدِرای عظیم،
‫- یا آتشفشان ابرغول... ‫- گفتم داریم می‌ریم.
‫اصلاً کیرمم نیست پولم پس داده میشه یا نه.
‫نه، می‌دونم. حق با توئه، ببخشید.
‫این دیگه چیه؟
‫خدای من! از لبه دور شین!
‫از لبه دور شین! ‫از لبه دور شین!
‫می‌تونم بگم ما انسانها یه نقش کوفتی توش داشتیم...
‫آمریکا، می‌دونم از وضعیتی که الان باهاش روبه‌رو هستیم خبر دارین...
‫گیل، نگام کن. باید بری اون‌ور خیابون،
‫مرکز بازدیدکننده‌ها، ‫و هرچی می‌تونی برداری.
‫لباس، شمع، غذایی که یخچال نخواد.
‫- هرچی از دستت برمیاد. ‫- جدی جدی می‌گی؟
‫- آره! ‫- آخه کجا بذارمشون؟
‫- زیرزمین، اتاق تلویزیون. ‫- اوکی. اوکی، اوکی. بجنب، بجنب! ‫- برو. برو، برو، برو.
‫داری درست بهش نگاه نمی‌کنی.
‫- این موج نیست... ‫- دارم اینو می‌گم
‫که بتونی تصمیم بگیری ‫الان کجا می‌خوای باشی
‫و با کی می‌خوای باشی.
‫این سمتی که من توش بودم، ‫همیشه انتخابم نبود.
‫قطعاً همیشه هم دوستش نداشتم.
‫ولی این موقعیت... ‫برام دسترسی فراهم کرده
‫به آدم‌هایی از سراسر این کشور.
‫و یه چیز همیشه به نظرم درست اومده.
‫اینکه با وجود همه زشتی‌های دنیا...
‫با وجود تمایلمون به تمرکز روی گریه‌ها...
‫و درگیری‌ها، با وجود همه اینا...
‫تو... ذاتاً آدم درست و حسابی‌ای.
‫یا عیسی مسیح!
‫اوکی، یه عالمه خرت‌وپرت ‫از رستوران آوردم.
‫- می‌تونی کمکم کنی چرخ‌دستیو خالی کنیم؟ ‫- اون‌و بگیر.
‫- اوکی. ‫- اوکی. من می‌رم بقیه‌شو بیارم.
‫اوه.
‫- یواش، یواش. ‫- آخ، کمرمو داغون کرد.
‫اوکی. از پسش برمیای، گِیل.
‫لعنتی! خدایا.
‫بچه‌ها، خیلی متأسفم،
‫ولی دیگه اینجا براتون امن نیست.
‫برید. برید.
‫برید!
‫انی.
‫یا عیسی مسیح.
‫وقت زیادی نداریم.
‫اگه تو یه منطقه شهری هستین،
‫خودتونو به پناهگاه یا ‫زیر زمین برسونین.
‫خدایا، بجنب.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫گیل!
«پارادایس» «قسمت اول: گریس‌لند »
‫پات... امروز حالت چطوره؟
‫- داغونه. ‫- اوکی، از یک تا ده،
‫- دردش چقدره؟ ‫- هفتاد و چهار. [روز سوم]
‫باشه، چکش می‌کنم.
‫بذار ببینم.
‫خب، با اینکه استخونو جا انداختم، ‫باید...
‫آره، نگران عفونتم.
‫باید زخم و بخیه‌ها تمیز بمونن.
‫پس چرا باتریا هنوز کار نمی‌کنن؟
‫نمی‌دونم.
‫قرار بود تو باهوشه باشی.
‫من خوشگله‌ام.
‫نفس بکش. یه نفس عمیق.
‫من خوشگله‌ام. تو باهوشی.
‫باید بریم رو پشت‌بوم.
‫ببینیم چه خبره.
‫- نه، نباید خودمونو در معرض بذاریم. ‫- نه.
‫اگه انفجار هسته‌ای بود،
‫حتماً صداشو می‌شنیدیم.
‫بمب؟
‫نه، فکر نکنم.
‫فکر کنم کارخانه شیمیاییه.
‫می‌دونی، اگه همین‌جوری ولشون کنی، ‫آخرش...
‫- بوم. ‫- آره.
[روز ششم]
‫سلام.
‫حالت چطوره؟
‫روزای بهتری هم داشتم، بچه.
‫بذار کمکت کنم.
‫- بفرما. ‫- ممنونم.
‫می‌دونی، ظاهرش خیلی بدتر از خودشه.
‫اوکی.
‫بهم اعتماد کن، فقط... فقط زمان می‌خواد.
‫راستی، من
‫یه گشتی تو خونه زدم ‫و یه چیزی پیدا کردم
‫که فکر می‌کنم حالت رو بهتر کنه.
‫نمی‌دونم آمادش هستی یا نه.
‫داری منو نگاه می‌کنی؟
‫داری به من زل می‌زنی؟
‫چی؟ خیلی مسخره درش آوردی.
‫ممنون. خیلی ممنون.
[روز نوزدهم]
‫لعنتی.
‫می‌تونم یه سؤال بپرسم؟
‫اگه تابستونه، پس چرا اینقدر سرده؟
‫انگار ابر خاکستر جلوی خورشیدو گرفته.
‫تا کی؟
‫نمی‌دونم.
[روز بیست و چهارم]
‫انی؟
‫هستم، هستم، هستم.
‫باید... باید آتیش روشن کنیم.
‫نمی‌تونیم. دودش جلب توجه می‌کنه.
‫دیگه از اون پالتوهای پوست ‫یا شنل‌هاش چیزی نمونده بپوشیم.
‫اینارو واسه من هدر نده.
‫فکر کردی دارم فقط تو رو گرم نگه می‌دارم؟
‫این واسه جفتمونه.
‫همه‌چی درست میشه.
[روز چهل و پنجم]
‫انی.
‫آره؟
‫فکر کنم کاری که کردی جواب داد.
‫دیگه... دیگه سردم نیست.
‫تونستی.
‫نجاتم دادی.
‫چطوری اینقدر باهوش شدی، بچه؟
‫مامانم باهوشه بود.
‫اون... داره نگات می‌کنه.
‫و خیلی بهت افتخار می‌کنه.
‫عالی عمل کردی، گِیل. واقعاً عالی.
[روز چهل و ششم]
[روز ششصد و هشتاد و نهم]
‫چقدر خوشگلی.
‫لعنتی.
‫یه قوطی لوبیا باز و تازه، ‫یکی اینجاست.
‫اتاق غذاخوری پاکه.
‫اون عقب اتاق زیاد داره.
‫یا خدا.
‫اوکی.
‫این اتاقم پاکه!
‫انگار از بالکن پریدن بیرون.
‫اینجا هم نیست.
‫نه!
‫تنها نیستم! آدمای دیگه‌ای اینجان!
‫- و مسلحن! ‫- هی! هی!
‫پایین چه خبره، بچه‌ها؟
‫- یه دست قاشق‌چنگال، یه تخت. ‫- هی!
‫تنهاست.
‫اوکی.
‫حالا، میشه لطفاً از اول شروع کنیم؟
‫اوکی. ماشین‌ها کجان؟
‫وایسا.
‫الویس یه خروار ماشین داشت ‫و ما می‌خوایم ببینیمشون.
‫من... من نمی‌دونم. واقعاً نمی‌دونم کجان.
‫یه تعدادشون اینجا بودن.
‫بقیه اون‌ور خیابون، ‫تو سالن نمایش بودن،
‫ولی سال‌هاست نرفتم اونجا. من...
‫تو هم بیا.
‫به من می‌گن لینک.
‫معرفی رو بعداً می‌کنیم.
‫بیا اینجا، بشین.
‫یه جور پیشکش صلح‌آمیزه. ‫به نظر میاد سردته.
‫چطوری رسیدی به گریسلند؟
‫اون موقع که همه‌چی به هم ریخت، ‫راهنمای تور اینجا بودم.
‫کل این مدت تنها بودی؟
‫انگار هیچ‌وقت آتیش روشن نکردی.
‫نمی‌خواستم کسی دود رو ببینه.
‫نمی‌خواستم کسی بفهمه اینجام.
‫باهوش.
‫خب...
‫واقعاً عاشق کاری‌ام که با اینجا کردی.
‫حتماً سخت بوده اینجا بودن... ‫تنها.
‫قبلاً هم تنها بودم.
‫با این حال، سخت بوده.
‫واقعاً باید اصرار کنم ‫این لعنتیو کوک کنیم...
‫لعنتی. یا مسیح.
‫لعنت!
‫قرار نبود بهت آسیبی بزنم، اوکی؟
‫به اندازه همه‌مون هست.
‫آره، گایگر، دفعه بعد ‫یه گراز کوچیک‌تر بکش.
‫داداش، خودتون گفتین ‫به اندازه همه بیار، منم آوردم.
‫رک و راست می‌گم،
‫ولی می‌خوام با ذهن باز گوش بدی.
‫قضیه اینه، باشه؟ ‫یه قایق بادبانی رو می‌زنیم.
‫همین اولش افتضاحه. شروع خیلی بد.
‫نه، فقط گوش کن!
‫- آشپز داره بیکن درست می‌کنه. ‫- گراز وحشی.
‫بازم حساب میشه. بشین.
‫یه پیش‌غذای کوچولو.
‫سه روز تو اون اتاق بودی.
‫بخور. بنوش.
‫اوکی؟ می‌تونی ریلکس کنی. ‫ما آدم‌بدا نیستیم.
‫هرچند قبول دارم ‫تو بهترین حالم نیستم
‫از وقتی با اون ضربه مغزی درجه دو ‫بهترین نوازنده پیانویی که
‫این‌جا تو این چند سال دیده رو زدی.
‫خب، خبر خوب اینه که بعد از سه سال،
‫اوضاع بیرون خیلی بهتره ‫از چیزی که فکر می‌کنی.
‫قبل‌تر اسمتو پرسیدم، ‫ولی تف انداختی روم.
‫- دوبار. ‫- آره، دوبار. ممنون، گایگر.
‫این گایگره. تو شمردن عالیه.
‫اسمی داری؟
‫اَنی.
‫- اَنی، اسم من... ‫- لینک.
‫آره، گفتی.
‫جا انداخت.
‫یه کم درباره خودم بگم، ‫چون دیگه اینستاگرام ندارم،
‫وقتی اوضاع به گند کشیده شد، ‫لوئیزویل زندگی می‌کردم.
‫دانشگاه رو ول کردم، رفتم ‫تو REI کار گرفتم،
‫و تو اخبار شنیدم «آتشفشان عظیم» ‫و «ابر خاکستر»،
‫و هرچی وسایل نورث‌فیس ‫بود جارو کردم.
‫بقیه دنبال اسلحه و ‫دستمال توالت بودن،
‫من داشتم کیسه‌خواب‌های ‫قطبی می‌چپوندم
‫تو فورد فوکسم.
‫جونمو نجات داد.
‫نه، جون منو نجات داد.
‫داستان منه، گایگر. ‫بذار یه بار خودم تعریفش کنم.
‫من فقط یه ذره وفاداری ‫به حقیقت می‌خوام، رفیق.
‫آخه وقتی پیدات کردم،
‫تو کیسه‌خواب داشتی ‫مثل بچه گریه می‌کردی.
‫پس بیاین وانمود نکنیم
‫ریچارد هَچ بوده یا یه چیزی.
‫- ریچارد هچ... ‫- آره، می‌دونم.
‫برنده فصل اول «سروایور» بود.
‫باحاله.
‫خلاصه، گایگر به من غذا داد.
‫نه از روی عشق در نگاه اول،
‫بلکه چون به یه جفت دست ‫اضافه نیاز داشت.
‫بفرما.
‫این داستانو زیاد تعریف می‌کنیم. ‫این بخش مال اونه.
‫داشتم یه گروه جمع می‌کردم
‫که نیروگاه‌های هسته‌ای رو ‫ایمن خاموش کنن.
‫۹۴ تا تو کل کشوره. ‫اگه رها بشن،
‫همه‌شون آماده ذوب شدنن.
‫- این اولویت اوله. ‫- آره.
‫همه‌جای این سمت می‌سی‌سی‌پی ‫رفتیم
‫به جز جاهایی که زیر آبن.
‫چقدر از اتفاقی که افتاد ‫اطلاع داری؟
‫تا جایی که می‌تونیم... ‫این بخش مال اورکله.
‫بهش می‌گیم اورکل چون...
‫اگه ریچارد هچ رو می‌شناسه،
‫حتماً از پس اورکل هم برمیاد.
‫ممنون. طبق بررسی‌هامون،
‫فوران آتشفشان فقط سونامی نساخت،
‫که سواحل رو غرق کنه.
‫اون‌قدر شدید بود که ابر خاکستر
‫رفت تو استراتوسفر و ‫دور زمین چرخید،
‫و دمای سیاره رو ‫۲۰ درجه یا بیشتر پایین آورد.
‫یه نظریه دارم که یکی از ‫قدرت‌های جهانی
‫یه EMP مخفی داشته که ‫همه الکترونیک رو از کار انداخته. (پالس الکترومغناطیسی: یک انفجار زودگذر از انرژی الکترومغناطیسی است)
‫- هرچی باتری داشت... ‫- باشه، باشه، باشه.
‫نذار بره تو فاز EMP،
‫وگرنه آرزوی یه سونامی دیگه ‫می‌کنی.
‫- باور کن. ‫- بعداً حرف می‌زنیم.
‫خلاصه کلام...
‫افتضاح بود. خیلی ‫خیلی افتضاح.
‫فکر می‌کنیم دو سوم جمعیت ‫آمریکا از بین رفتن،
‫۴۰ درصد اول به خاطر سونامی ‫ساحلی،
‫۲۷ درصد بعدی به خاطر ‫فروپاشی اجتماعی، گرسنگی.
‫بازمانده‌هایی که الان می‌بینیم ‫آدم‌هایین
‫که تونستن گروهی کار کنن،
‫و مهم‌تر از همه، ‫توی این شرایط غذا بکارن.
‫و صحبت از همین شد!
‫هی، پاپی بزرگ اینجا ‫از گیاه پنجره‌ات خوشش اومده.
‫آره، فقط نور بیشتری می‌خواد.
‫خب، شماها بگید، ‫از کجا بیکن لعنتی پیدا کنم؟
‫بوم.
‫اوه، آره. عاشقشم.
‫هی.
‫لازم نیست تو اتاقت قایم شی.
‫باشه؟
‫امیدوارم مشکلی نداشته باشی ‫چندتا هم‌اتاقی جدید
تا ‫چند روزی داشته باشی.
‫زود شرمون از سرت کم میشه.
‫تعطیلات بهاری ‫همیشگی نیست.
‫یا خدا!
‫شاه ناامیدمون نکرد، ‫آقایون.
‫خب، ببینیم چی داریم.
‫اون حس می‌کنی مال خودته.
‫نگران نباش خانم، ‫نمی‌دزدیمشون.
‫فقط چندتا قطعه. ماشین‌ها ‫دیگه عملاً بی‌ارزشن.
‫لعنتی.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره، آره.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره، خوبم.
‫تنها راه دسترسی از جنوبه.
‫به نظرم اینجا مستقر شیم، ‫محیط رو امن کنیم.
‫اینجا حسابی قابل ‫دفاع می‌شه.
‫قدرت آتیش داریم؟ آره.
‫حتی اگه وارد شیم، ‫چطوری پیداش کنیم؟
‫ما فقط داریم سفر بعدیمونو ‫برنامه‌ریزی می‌کنیم.
‫باشه.
‫آره، ما همه می‌خوریمش. ‫پیشگیرانه.
‫- یدید پتاسیم؟ ‫- آره.
‫فقط برای پرکاری تیروئیده.
‫به درد تشعشع نمی‌خوره.
‫می‌دونیم، ممنون.
‫مچ دستت چند وقته این‌طوره؟
‫چند ماهی می‌شه.
‫نجات دنیا گاهی سخت می‌شه.
‫درد داره، ولی می‌سازم.
‫احتمالاً شکستگی اسکافوئیده.
‫- چی؟ ‫- یه استخون کوچیکه
‫کنار شست. می‌تونم ‫جا بندازمش.
‫- بیا اینجا. ‫- اگه...
‫دستام سرده، ولی فقط... ‫آره، اوکی.
‫آه... باید استخونو پیدا کنی،
‫بعد یه‌جوری هلش بدی ‫سر جاش.
‫ببخشید، خوبی؟
‫آره.
‫- آخ. ‫- برات آتل می‌بندم،
‫ولی بهتره چند هفته ‫ازش کار نکشی.
‫باشه.
‫ممنون.
‫این‌جا رو یادت میاد؟
‫بی‌صبرانه منتظرم ‫ماجراجویی‌هاتو بشنوم.
‫به نظر میاد خیلی سختی کشیدی.
‫خیلی دلم برات تنگ شده بود.
‫ببخشید، نمی‌دونستم ‫کسی اینجاست.
‫نه، امیدوارم اشکالی نداشته باشه.
‫وقتی تموم شد ‫می‌برمش سر جاش.
‫آره.
‫با خودم فکر می‌کردم ‫دیگه ستاره‌ها رو می‌بینیم یا نه
‫بعد از اون ابر خاکستر.
‫تا حالا ماهواره دیدی؟ ‫مثل شهاب‌سنگ می‌مونن.
‫الان دارن یکی‌یکی ‫از آسمون می‌افتن.
‫دیدم.
‫آره، تعجب می‌کردم چرا ‫این‌قدر شهاب‌سنگ زیاده.
‫ماهواره‌ها.
‫البته.
‫من قبلاً عاشق تلسکوپ بودم.
‫فضای بیرونی.
‫بچگی‌م رفتیم فلوریدا.
‫خواهرم ول‌کن نبود ‫از دیزنی‌ورلد،
‫ولی من خیلی بیشتر ‫هیجان‌زده کیپ کاناورال بودم.
‫تا حالا رفتی؟
‫نه؟ اه، خیلی خفن بود.
‫البته دیگه وجود نداره، چون...
‫بیش از ده سال پیش.
‫چند سالته؟
‫سخته حسابش رو نگه داشت،
‫ولی فکر کنم امسال شدم...
‫۲۵؟
‫۲۵ سالته؟
‫- واو. ‫- خب، این چند سال خیلی سخت گذشت.
‫حفظ روتین مراقبت از پوست ‫کار راحتی نیست.
‫نه، فکر کنم فقط ریشته.
‫ریش باعث می‌شه شبیه یه رهبر ‫به نظر بیام.
‫ریش تو رو شبیه چارلز منسون می‌کنه.
‫باشه.
‫این منم، سال اول دانشگاه.
‫واو، عین بچه‌ها بودی.
‫– آره. ‫– بامزه‌ست.
‫اگه بخوای می‌تونی نگهش داری.
‫ممنون.
‫چرا بهت می‌گن لینک؟
‫اسم شخصیت اصلی زلداست.
‫آره، شاید از بیرون ‫یه مشت خفن به نظر بیایم،
‫ولی در اصل یه مشت نِردیم ‫که از بچه‌معروف‌ها بیشتر دوام آوردیم.
‫یه‌جورایی گرفتم.
.ولی ما فردا داریم میریم
‫ما جزو یه گروه بزرگ‌تریم
‫که دارن می‌رن غرب ‫تا دنیا رو دوباره راه بندازن.
‫باید تا هفته‌ی بعد ‫خودمو برسونم سنت‌لوئیس.
‫اگه مقصدتون غربه، ‫چرا می‌ری سنت‌لوئیس؟
‫چون نمی‌خوای از رودخونه ‫بزنی توی آرکانزاس.
‫الان خیلی بد نیست، ولی...
‫هنوز یه‌سری منطقه‌ی خطرناک هست.
‫مثلاً اون‌جا رو ببین.
‫اون‌طرف رودخونه رو می‌بینی؟
‫اون یه منطقه‌ی خطره.
‫خب، حالا که آخرین شبمونه،
‫برنامه‌ی شام چیه؟
‫چون یه جای جدید پایین باز شده،
‫هفته‌ی پیش هم یه سرآشپز جدید آوردن
‫که کل منو رو زیر و رو کرده.
‫خب؟ حداقل من شیکم.
‫من شیکم، تو سویشرت پوشیدی.
‫البته روش نوشته «کار خوب بکن».
‫بین این همه لباس، ‫همینو برداشتی؟
‫– بچه‌ها، هردوتون خوشگلین. ‫– وای!
‫– واو. ‫– بس کنین.
‫خوب شدی، اَنی.
‫ممنون.
‫اینجا خیلی بوش خوبه.
‫لینک الان میاد.
‫لباس پوشیدنش طول می‌کشه.
‫– یکی برای خانم. ‫– اومد!
‫سیندرلا!
‫آره؟ باشه، باشه، ‫حروم‌زاده‌ها.
‫خفه شین دیگه.
‫قشنگ نیست؟
‫– خیلی خوشگله. ‫– خدای من.
‫واو.
‫واو… تو...
‫– واقعاً خیلی خوشگل شدی. ‫– ممنون.
‫خب، نظرت چیه؟
‫من...
‫اشتباه می‌کردم… دلم برای ریشت تنگ شده.
‫آخ.
‫یکی برای خوشگل‌ترین پسرِ میز.
‫ممنون، باشه باشه.
‫یه تشکر بزرگ از میزبان عزیزمون.
‫به سلامتی.
‫خب اَنی، یه چیزی که دلت براش تنگ شده، ‫یه چیزی که نه.
‫چی؟
‫یه بازیه که وقتی ‫آدم جدید می‌بینیم انجام می‌دیم.
‫باید یه چیز خوب از قبل بگی ‫که دلت براش تنگ شده...
‫و یه چیزی که اصلاً دلت براش تنگ نیست.
‫اورکل، نشونش بده. ‫دلت برای چی تنگ شده؟
‫دیدن بازی‌های متس.
‫خب، دلت برای چی تنگ نشده؟
‫دیدن بازی‌های متس.
‫و اینم از این.
‫خب، نوبت توئه.
‫اوه...
‫نمی‌دونم.
‫جدی؟ هیچی؟
‫هیچ‌چیزی نیست ‫که دلت براش تنگ شده باشه؟
‫دلم برای ریشت تنگ شده، ‫یعنی... ریشت...
‫– تاچِه. ‫– تاچِه.
‫نه دیگه، این در رفتنه. ‫جدی بگو.
‫اشکالی نداره.
‫قرار نیست استرس بگیری. ‫– نه، من... راستش دلم تنگ شده
‫– برای تور دادن اینجا. ‫– باشه.
‫گریسلند...
‫دنیا قبلاً برام جای سختی بود.
‫ولی وقتی اینجا تور می‌دادم،
‫دقیقاً می‌دونستم چی باید بگم.
‫اینجا جای امنم بود.
‫من و الویس، ‫این امن‌ترین جای دنیامون بود.
‫خب، پس انجامش می‌دیم.
‫چی؟
‫بعد شام، تو ما رو می‌بری تور.
‫ایده‌ی خوبیه.
‫تور! تور! تور! تور! تور! تور!
‫اول باید سیرم کنی‌ها.
‫– آره. ‫– مجانی تور نمی‌دم.
‫۱۹۵۷، الویس ۲۲ ساله ‫صد هزار دلار به پدر و مادرش داد
‫و ازشون خواست ‫یه ملک مناسب پیدا کنن
‫که حریم خصوصیش حفظ بشه.
‫سه ماه بعد، گریسلند رو پیدا کردن.
‫بالای پله‌ها دیوار امنیتی نصب کرد
‫و یه آینه‌ی دوطرفه...
‫تا بتونه ببینه ‫کی توی خونه‌شه.
‫تا امروز، اون همچنان ‫نفر شماره‌ی یکه...
‫اون سه‌تا با هم نمی‌خونه ‫چون یه بار حسابی عصبانی شد
‫از حرفی که والتر کرانکایت زد ‫و به تلویزیون شلیک کرد.
‫این اتاق جنگل معروفه.
‫راستی، داستان اتوبوس ‫بدل‌های الویس رو شنیدی؟
‫که تو راه همایش تصادف کرد؟
‫خوشبختانه کسی آسیب ندید.
‫ولی شنیدیم همشون ‫«حسابی به‌هم ریخته بودن».
‫جدی؟ قضیه مال الانه؟
‫نه، این یه...
‫جوکه.
‫الویس یه آهنگ داره، ‫«All Shook Up».
‫آره، راستش من... ‫ببخشید...
‫هیچ‌وقت خیلی به آهنگاش گوش ندادم.
‫باشه.
‫عجیبه...
‫– این شوخی معمولاً می‌گرفت. ‫– آره؟
‫به هر حال...
‫ببخشید تور رو ‫با یه پایان ضایع تموم کردم.
‫آهنگ مورد علاقه‌ت چی بود؟
‫– خدای من. ‫– نمی‌دونم.
‫چی؟ نمی‌دونی؟
‫این همه چیز درباره‌ی الویس حفظی،
‫درباره‌ی خونه‌ش، ‫درباره‌ی اسب‌هاش،
‫اون‌وقت آهنگ مورد علاقه‌ت رو نمی‌دونی؟
‫آره... حفظ کردن ‫چیزای دیگه راحت‌تره.
‫راحت‌تر از چی؟
‫این...
‫به نظرم واقعاً تحسین‌برانگیزه.
‫همه‌چیزی که اینجا ساختی.
‫«Are You Lonesome Tonight?»
‫شاید، ‫ولی کمتر از همیشه.
‫چی؟
‫می‌دونی، تنهایی... ‫چیز عجیبیه.
‫احتمالاً همه‌مون یه‌جورایی تنهاییم،
‫ولی انقدر فقط زنده موندیم
‫که دیگه کسی بهش ‫اعتراف نمی‌کنه.
‫«Are You Lonesome Tonight» ‫آهنگ مورد علاقه‌م از الویسه.
‫آره.
‫خب، پس... آره، من...
‫فکر کنم کلاً الویسی نیستم.
‫همینه.
‫این عجیبه.
‫– ببخشید. ‫– نه.
‫– ببخشید. ‫– نه، نه، نه.
‫اشکالی نداره.
‫این...
‫مدت‌ زیادی گذشته.
‫آره.
‫نه.
‫خدای من، چقدر زیادن.
‫نمی‌تونم… ‫نرم و یکنواختش کنم.
‫– حالت خوبه؟ خوبی؟ ‫– آره.
‫چرا می‌خندی؟
‫دهه‌ی هفتاد برگشته.
‫جاییت زخم نداری؟ هیچی؟
‫چرا، اتفاقاً دارم.
‫هنوزم خیلی درد می‌کنه.
‫همین‌جا.
‫کجا؟ من چیزی نمی‌بینم.
‫جیمی جیمز. ‫دلمو شکست.
‫خدای من…
‫– چند سالت بود؟ ‫– کلاس پنجم.
‫کلاس پنجم؟
‫هرگز نمی‌بخشمش.
‫جیمی جیمزِ کوفتی.
‫– نگرفتی؟ ‫– نه، چی؟
‫اشاره به فیلم آرواره‌ها بود.
‫من… من هیچ‌وقت آرواره‌ها رو ندیدم.
‫– آرواره‌ها رو ندیدی؟ ‫– نه.
‫اصلاً قبل از این‌که دنیا تعطیل بشه ‫زندگی داشتی؟
‫نه.
‫پس واقعاً چرا اینجایی؟
‫خب، می‌دونی ‫اورکل نظریه‌ی EMP داره؟
‫همه‌ی دستگاه‌های الکترونیکی از کار افتادن،
‫ولی فهمیدیم بعضی قطعه‌های قدیمی ‫هنوز کار می‌کنن.
‫برای همین گفتیم بریم سراغ ‫ماشین‌های قدیمی و از رده‌خارجِ الویس،
‫ببینیم می‌تونیم ‫چیزی به دردبخور برای سفر به کلرادو ‫ازشون دربیاریم یا نه.
‫کلرادو؟
‫اون‌جا یه پناهگاه هست. ‫ما مطمئنیم.
‫ولی نه یه پناهگاه معمولی، ‫یه شهر کامل زیرزمینی.
‫جایی که منابعی داره ‫که دیگه هیچ‌جای دنیا پیدا نمی‌شن.
‫هواپیماها، شبکه‌های برق،
‫منابع انرژی ‫که می‌تونن دنیا رو دوباره راه بندازن.
‫ولی فقط اینا نیست.
‫یه چیز دیگه‌م اون‌جاست، ‫یه چیزی که هیچ‌کس ازش خبر نداره.
‫یه چیز فوق‌العاده خطرناک.
‫سعی می‌کنم توضیحش بدم،
‫ولی باور کن ‫نمی‌تونی درکش کنی.
‫منظورم توهین نیست.
‫نه، گرفتم. یه… کوسه‌ی غول‌پیکره.
‫آره.
‫از کجا فهمیدی؟
‫و قراره زنده‌زنده بخورتت.
‫با ما بیا.
‫بیا با من دنیا رو دوباره شروع کن، اَنی.
‫می‌دونی چقدر دراماتیکه این حرف؟
‫لبخند زدی. این یعنی آره؟
‫این یعنی آره؟
‫اَنی، منم. تویی؟
‫بچه‌ها می‌گن باید بریم،
‫ولی می‌تونم بهشون بگم ‫یه دقیقه‌ی دیگه لازم داری
‫وسایلت رو جمع کنی.
‫اَنی، می‌دونم سخته ‫و می‌دونم ترسناکه،
‫ولی واقعاً فکر می‌کنم ‫باید با ما بیای.
‫واقعاً، واقعاً می‌خوام با من بیای.
‫نمی‌تونم.
‫اَنی، بیا دیگه.
‫لینک، وقت رفتنه.
‫باشه، صبر کن.
‫– اَنی، بیا. ‫– گوش کن، رفیق.
‫نمی‌خوام مثل عوضیا حرف بزنم،
‫– ولی کارِ گُهی داریم، داداش. ‫– اَنی، باز کن درو.
‫– اَنی، بیا. ‫– لینک، ولش کن.
‫بذارش به حال خودش!
‫هی، به من گوش بده!
‫آروم باش.
‫خودت بودی که هی ‫از این پناهگاه و سرنوشت دنیا حرف می‌زدی،
‫از اول تا آخر.
‫الان وقت احساساتی شدن نیست.
‫حالا گوش کن، ‫باید برسیم به پناهگاه.
‫– آره. ‫– باید بریم داخلش،
‫و باید الکس رو بکشیم.
‫درسته؟
‫یه دقیقه. ‫بعدش باید بزنیم بریم.
‫باشه.
‫لعنتی…
‫چی شده؟
‫وای وای وای، پاشو.
‫سرت بالا. سرت رو عقب بگیر. ‫بینی‌تو بگیر.
‫بیا، اینو نگه دار.
‫– خوبم، خودم می‌تونم. ‫– حالت خوبه؟
‫باشه، من چند دقیقه ‫از بچه‌ها وقت می‌خرم، باشه؟
‫بعدش باید بریم.
‫اَنی، خواهش می‌کنم.
‫اَنی، بیا دیگه.
‫واقعاً می‌خوام با من بیای.
‫اَنی؟ اَنی؟
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.