دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫در آن لحظه‌ی شگفت‌انگیز،
‫کلیدهای نهایی ملکیادس ‫بر آئورلیانو بابیلونیا آشکار شد،
‫و وی نوشته‌های روی طومارها را دید
‫که به‌تمامی در زمان و مکان آدم‌ها ‫جای گرفته بودند.
‫اولین نفر از این خاندان به درخت بسته شده بود،
‫و آخرین نفر را مورچه‌ها می‌خوردند.
‫«صد سال تنهایی»
‫در مرکز دایره‌ی گچی‌ای که ‫فقط خودش می‌توانست واردش شود،
‫سرهنگ آئورلیانو بوئندیا با ‫دستورهای کوتاه و تغییرناپذیرش،
‫سرنوشت دنیا را تعیین می‌کرد.
‫سرهنگ.
‫چندتا زن اومدن باهاتون حرف بزنن.
‫بذار منتظر بمونن.
‫- آئورلیانو خوزه. ‫- قربان.
‫موچین.
‫مونکادا رو آزاد کنید!
‫مونکادا بی‌گناهه. آزادش کنید!
‫آزادش کنید!
‫خانم‌ها،
‫دارید مقررات منع رفت‌وآمد رو نقض می‌کنید.
‫برگردید خونه.
‫شهر رو پس گرفتی، آئورلیانو.
‫کافی نیست؟
‫اگه حرف دیگه‌ای دارید، خانم‌ها،
‫درخواست رسمی‌تون رو به دادگاه نظامی تحویل بدید.
‫عصر بخیر.
‫هر چی می‌خوای می‌تونی بگی.
‫اما یادت نره، آئورلیانو...
‫تا وقتی خدا بهم عمر بده، ‫من هنوز مادرت هستم.
‫و هر چقدر هم انقلابی شده باشی،
‫اگه لازم باشه هنوز می‌تونم شلوارت رو پایین بکشم ‫و کتکت بزنم.
‫مونکادا رو آزاد کنید!
‫اینقدر از مرگ می‌ترسی که نمی‌تونی ‫با یه محکوم به مرگ حرف بزنی؟
‫همینه.
‫قبل از اعدامم، توی چشمام نگاه کن.
‫بذار یه چیز رو روشن کنم، خوزه راکل.
‫من اعدامت نمی‌کنم.
‫انقلابه که اعدامت می‌کنه.
‫برو به جهنم، آئورلیانو.
‫خودت خوب می‌دونی همه‌ی دادگاه‌های نظامی ‫یه نمایش مسخره‌ان.
‫یه چیزی ازت می‌پرسم.
‫اگه جای من بودی همین کارو نمی‌کردی؟
‫البته که می‌کردم.
‫آره،
‫اما چیزی که نگرانم نمی‌کنه، اعدامه.
‫چیزی که نگرانم می‌کنه اینه
‫که از بس از نظامی‌ها متنفری،
‫آخرش عین خودشون شدی.
‫همه توجه کنید!
‫در سراسر ماکوندو مقررات منع رفت‌وآمد برقرار شده.
‫هیچ‌ کس حق نداره از خونه بیرون بیاد!
‫این وقت شب کجا می‌ری؟
‫می‌رم اعدام رو تماشا کنم.
‫مگه منع رفت‌وآمد نیست؟
‫می‌خوای بیای؟
‫چرا می‌خوای همچین چیزی رو ببینی؟
‫بابای ما رو هم اعدام کردن.
‫خوزه آرکادیو سگوندو و آئورلیانو سگوندو ‫شبیه برادر نبودند،
‫گویی بازی آینه‌ها بود.
‫آن‌قدر شبیه هم بودند
‫که حتی سانتا سوفیا دلا پیداد،
‫مادر خودشان هم نمی‌توانست تشخیصشان دهد.
‫سربازها!
‫آماده!
‫...که در آسمانی،
‫نام تو مقدس باد،
‫ملکوت تو بیاید...
‫نشونه بگیرید!
‫آتش!
‫...اما ما را از شر شیطان رهایی ده. ‫آمین.
‫زنده‌ست!
‫- بگیریدش! ‫- زنده‌ست!
‫زنده‌ست!
‫برادرزاده‌ی سرهنگه.
‫زنده‌ست!
‫- ببریدش! ‫- می‌خواید زنده‌زنده دفنش کنید!
‫- بجنب. ‫- قاتل‌ها!
‫- بگیریدش، لعنتی! ‫- برو بیرون.
‫- از این‌جا ببریدش. ‫- زنده‌ست!
‫راه برو.
‫قاتل‌ها!
‫می‌خواید زنده‌زنده دفنش کنید!
‫قاتل‌ها!
‫خوزه آرکادیو سگوندو از مرگ ژنرال مونکادا ‫چنان متأثر شد
‫که از آن پس از جنگ متنفر شد،
‫و تصمیم گرفت به کلیسای دهکده پناه ببرد.
‫اینجا جمع شده‌ایم تا از مرد بزرگی تجلیل کنیم،
‫مردی که خداوند امروز صبح ‫او را به ملکوتش فراخواند.
‫ژنرال خوزه راکل مونکادا.
‫خدا او را فرا نخواند، پدر!
‫همین لیبرال‌های عوضی کشتنش.
‫- آره! ‫- سرهنگ کشتش.
‫- سرهنگ قاتل! ‫- آره، کار خود سرهنگ بود.
‫سرهنگ لعنتی!
‫ساکت باشید، آقایان!
‫اینجا خانه‌ی خداست...
‫میدان عمومی نیست.
‫در همین حین،
‫آئورلیانو سگوندو، غرق در کتابی ‫که جایی پیدا کرده بود،
‫ملکیادس را بی‌درنگ شناخت.
‫سلام، جوون.
‫آن خاطره‌ی به ‌ارث‌رسیده ‫نسل‌ به ‌نسل منتقل شده بود.
‫و از خاطره‌ی پدربزرگش ‫به او رسیده بود.
‫اون چیه؟
‫از آن پس، هر بعدازظهر همدیگر را می‌دیدند.
‫ملکیادس درباره‌ی دنیا برایش می‌گفت.
‫سعی داشت خِرد سال‌های دورش را ‫در وجود او بنشاند.
‫اما از ترجمه‌ی دست‌نوشته‌ها خودداری می‌کرد،
‫چون قرار نبود کسی از معنایشان باخبر شود
‫تا صد سال بگذرد.
‫خداحافظ.
‫«من همچنان پیوندهایی را که باعث افتخار ماست ‫محکم‌تر می‌کنم،
‫تا به این گوشه از دنیا تعلق داشته باشیم.»
‫این مزخرفات رو کی نوشته؟
‫شکر ریختی؟
‫چی شده، بابا؟
‫هی، چی شده؟
‫- کمک! ‫- چی شده، رفیق؟
‫نفس بکش، رفیق.
‫دکتر!
‫- نفس بکش. ‫- آئورلیانو، چی شده؟
‫- دکتر خبر کنید! ‫- آئورلیانو!
‫مامان اورسولا، آئورلیانو رو مسموم کردن!
‫سانتا سوفیا، یه سبد آماده کن ‫با تخم‌مرغ، سرکه و دو شاخه شوید.
‫منو با پسرم تنها بذارید.
‫گفتم برید!
‫- بجنب. ‫- بریم.
‫رمدیوس زیبا، بیست‌ ساله شد ‫درحالی ‌که لخت توی خونه می‌چرخید.
‫برو یه چیزی بپوش.
‫ذاتش با هر نوع قید و بندی مخالفت می‌کرد.
‫آئورلیانو خوزه.
‫ببخشش.
‫نمی‌تونیم جلوشو بگیریم.
‫عادت بدی نیست، مامان. هوا گرمه.
‫بابات چطوره؟
‫مادربزرگ هنوز پیششه.
‫به قدری استریکنین بهش دادن ‫که می‌تونه یه اسب رو بکشه،
‫ولی اورسولا می‌گه جون سالم به در می‌بره.
‫آمین.
‫اتاقت رو آماده کنم؟
‫نه، ممنون.
‫فقط اومدم یه چیزی بردارم.
‫وسایلم هنوز اون ‌جاست؟
‫اورسولا نمی‌ذاره دست به چیزی بزنیم.
‫هنوز امیدواره یه روز ‫عقلت سر جاش بیاد.
‫ببخشید.
‫بفرمایید.
‫آئورلیانو خوزه حالا می‌دونست ‫باید چه کار کنه.
‫چون دیگه بچه‌ای نبود ‫که از تاریکی بترسه،
‫بلکه یه حیوان وحشی بود.
‫کیه؟
‫آمارانتا، منم.
‫بذار بیام تو.
‫نکن. گفتم نه.
‫لطفاً به حرفم گوش کن.
‫توی جنگ با یه سرهنگ لیبرال آشنا شدم
‫و درباره‌ی خودمون بهش گفتم.
‫همیشه می‌دونستم بی‌پروایی!
‫بهش گفتم می‌خوام با عمه‌م ازدواج کنم.
‫فقط بی‌پروایی نیستی، احمقی.
‫گفت این جنگ برای همین راه افتاده.
‫تنها کاری که برات نکردم ‫این بود که بهت شیر بدم.
‫عملاً مادرت هستم.
‫همین حالا برو.
‫این بار جدی می‌گم، آئورلیانو خوزه.
‫دیگه هیچ‌وقت برنگرد،
‫وگرنه خودمو می‌کشم.
‫هیچ‌کس نمی‌دونست خوزه آرکادیو سگوندو ‫از کی شروع کرد به صدا در آوردن ناقوس‌های برج...
‫یا از کِی در مراسم عشای ربانی ‫به پدر آنتونیو ایزابل کمک می‌کرد،
‫یا از کی خروس‌های کلیسا رو نگه می‌داشت.
‫همون‌قدر که در ترفندهای خروس‌جنگی ماهر بود،
‫در ترفندهای الهیاتی هم استاد شد.
‫مبارزه رو شروع می‌کنیم.
‫بکشش!
‫ممنون، مامان.
‫می‌خوای تا خوب بشی تو ماکوندو بمونی؟
‫پس خدا پشت‌ و پناهت باشه، پسرم.
‫آماده بشید، آقایان.
‫امروز طبق برنامه راه می‌افتیم.
‫ببخشید، ولی بهتره چند روزی ‫استراحت کنی، رفیق.
‫تصمیم گرفتم تو رو ‫رئیس غیرنظامی و نظامی کنم.
‫ماکوندو به یه آدم قابل‌اعتماد نیاز داره.
‫و من هم لازم دارم شما حساب اون حروم‌زاده‌هایی ‫رو که قصد جونم رو کردن، برسید.
‫پسرم کجاست؟
‫آئورلیانو خوزه کجاست؟
‫نمی‌دونم.
‫کسی که نمی‌خواد ‫عضو یه انقلاب باشه...
‫نباید عضو اون باشه.
‫- درباره‌ی سرهنگ شنیدی؟ ‫- معلومه. نزدیک بود بکشنش.
‫محاله. عمرش به دنیا نیست.
‫درباره‌ی سرهنگ حرف می‌زنی؟
‫- من فقط اومدم مشروب بخورم، باشه؟ ‫- باشه، نگران نباش. مشکلی نیست.
‫- همیشه همین بساطه. ‫- ماکوندو لیبراله!
‫هی، چه مرگته؟
‫امیدوارم سرهنگ رو بکشن!
‫منم همین‌طور!
‫لیبرال‌ها رو بکشید!
‫بفرما.
‫ممنون.
‫من چطور از این‌جا سر درآوردم؟
‫نیمکت پارک رو ترجیح می‌دی؟
‫یکی دیگه داری؟
‫همین رو بگیر.
‫پیلار ترنرا تمام امیدش رو از دست داده بود،
‫اما دلش بدون کینه پیر شده بود.
‫با گذشت زمان، رابطه‌شون ‫از مادر و پسر بودن فراتر رفت.
‫در تنهایی‌شون همدست هم شدند.
‫[تلگراف مارکونی]
‫[احمق نباش. بارون در ماه اوت طبیعیه.]
‫ارتش محافظه‌کاران پیشروی نکرده.
‫اوضاع شهر تحت کنترله.
‫جرینلدو، در مقام رئیس غیرنظامی و نظامی ماکوندو،
‫هفته‌ای دو بار از طریق تلگراف
‫با سرهنگ آئورلیانو بوئندیا صحبت می‌کرد.
‫سرهنگ مارکس...
‫به سیه‌را نوادا نزدیک شده‌ایم.
‫جنگ سخته،
‫اما فداکاری‌هامون نتیجه می‌ده.
‫برای دودلی و ضعف وقت نداریم.
‫با احترام، سرهنگ آئورلیانو بوئندیا.
‫خانواده‌ات حالشون خوبه.
‫اورسولا، مثل همیشه محکم و پابرجا،
‫هنوز در سراسر ماکوندو ‫آب‌نبات‌های خودش رو می‌فروشه.
‫اما کم‌کم، نقطه‌ها و خط‌های صدایش
‫دوردست‌تر و محوتر شدند.
‫آئورلیانو، توی ماکوندو بارون میاد.
‫احمق نباش، جرینلدو.
‫تو ماکوندو، بارون ماه اوت طبیعیه.
‫فیض عیسی مسیح، پروردگار ما،
‫همیشه با همه‌ی شما باد.
‫و با روح تو نیز.
‫به نام پدر، پسر و روح‌القدس. آمین.
‫آمین.
‫بفرمایید بنشینید.
‫امروز می‌خوایم قربانی عشای ربانی رو تقدیم کنیم
‫تا درگیری‌هایی که بین ما شکل گرفته
‫بر سر ایمان به مسیح، پایان بگیره.
‫چون آدم‌های شرور با خودشون گفتند،
‫به قول سلیمان، ‫درحالی ‌که بی‌حکمت می‌اندیشیدند:
‫عمر ما کوتاه و پر از رنجه.
‫پایان زندگی انسان هیچ تسلایی نداره
‫و بعد از مرگش هم همین‌طور،
‫و کسی هم سراغ نداریم
‫که از جهنم یا دنیای دیگر برگشته باشه.
‫رمدیوس، خواهش می‌کنم.
‫شالت کجاست؟
‫چی کارش کردی؟
‫ای پدر ما که در آسمانی، ‫نام تو مقدس باد...
‫آمارانتا، تو رو به خدا، ‫چرا در رو باز نمی‌کنی؟
‫خانم اورسولا،
‫من آسونسیون سنتنو هستم ‫و این هم پسرمه.
‫لازم نیست چیز دیگه‌ای بگید، خانم.
‫این نگاه رو می‌شناسم.
‫آمارانتا، دفترچه رو برام بیار.
‫بچه‌ها رو از هر سنی آورده بودند،
‫با هر رنگ پوستی،
‫اما همه پسر بودند.
‫همه‌شون حال‌ و هوای تنهایی داشتند، ‫پس نسبت فامیلی‌شان انکارشدنی نبود.
‫اسم همه‌شان را آئورلیانو گذاشتند ‫و نام خانوادگی مادرشان را به آن افزودند.
‫قانون اجازه نمی‌داد ‫نام خانوادگی پدرشان را داشته باشند
‫مگر اینکه پدرشان آن‌ها را به رسمیت بشناسد.
‫می‌خوام چهار بطری رام ‫از خزینه‌ی کلیسا بیاری.
‫فقط یکی مونده.
‫دیشب همه‌شون رو خوردن.
‫امروز از شراب تقدیس‌شده استفاده می‌کنیم.
‫سلام!
‫پدر، ببخشید که بی‌خبر مزاحم شدم.
‫شنیدم خیلی مهربونید.
‫شاید بتونید کمکم کنید.
‫از آشنایی‌تون خوشحالم.
‫پترا کوتس هستم. تازه به ماکوندو رسیدم.
‫پدر آنتونیو ایزابل.
‫می‌خواستم ببینم لطف می‌کنید اجازه بدید ‫امشب خرگوشم رو قرعه‌کشی کنم.
‫وسط خروس‌جنگی.
‫بستگی داره ‫وابسته به کدوم حزب سیاسی باشی، پترا.
‫پدر، من عضو حزب سیاسی خدا هستم.
‫پس امشب ساعت هشت بیا.
‫خدا حفظتون کنه، پدر.
‫ده پزو روی گردباد.
‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫اومدم شرط ببندم.
‫مگه اجازه ندارم؟
‫اگه ببیننت، بیرونت می‌کنن.
‫اینجا خانه‌ی خداست.
‫همه اینجا قدمشون سر چشمه.
‫مبارزه شروع میشه!
‫بیست به پانزده روی پینتو. کی پایه‌ست؟
‫- مگه اون لیبرال نیست؟ ‫- بجنب خروس! بجنب! نوکش بزن!
‫- نوکش بزن، گردباد! ‫- بندازینش بیرون!
‫چه خبره؟ ‫ولم کن، خوزه آرکادیو.
‫یه بار دیگه دست روم بلند کنی، ‫صورتت رو داغون می‌کنم.
‫این پسر سرهنگه! ‫بندازینش بیرون!
‫بندازینش بیرون.
‫بیرونش کنید.
‫باشه، دیگه بسه.
‫ورود لیبرال‌ها ممنوعه.
‫کی گفته من لیبرالم؟
‫فقط می‌خواستم شرط ببندم.
‫برو خونه، یا برو کاتارینو. ‫مستی.
‫از کی تا حالا محافظه‌کار شدی؟
‫راستی چرا دوست‌دخترت رو قایم می‌کنی؟
‫اون دوست‌دخترم نیست.
‫از آشنایی‌تون خوشوقتم.
‫بابت رفتار برادرزاده‌م عذر می‌خوام.
‫هنوز با هیچ زنی سر و کار نداشته. ‫برای همینه این‌قدر بی‌ادبه.
‫اما من زن‌ها رو خوب می‌شناسم.
‫فقط برو.
‫گمشو.
‫خوزه آرکادیو.
‫زنده‌باد عشق!
‫پنج، شش، هفت، هشت.
‫قصاب!
‫خبر تازه‌ای هست؟
‫فرستاده‌ای با پیامی از طرف رئیس‌جمهور رسیده.
‫بگو بیاد تو.
‫و گوش کن.
‫یه روانداز برام بیار.
‫اینجا از سرما یخ زدم.
‫صبح به‌خیر. من...
‫براتون...
‫نامه‌ای از طرف...
‫رئیس‌جمهور آوردم.
‫خودت بخونش.
‫دارم لباس می‌پوشم.
‫جناب... آئورلیانو...
‫بوئندیا.
‫«ملت در آرزوی صلحه.
‫از شما می‌خوام با آتش‌بس موافقت کنید.
‫با تسلیم شدن،
‫آینده‌ای رو تضمین می‌کنیم که در اون، ‫نام شما نه به خاطر جنگ،
‫بلکه به خاطر قهرمانی‌تون در راه صلح ‫به یاد بمونه.»
‫جناب رئیس‌جمهور...
‫با عرض احترام...
‫شما و آتش‌بس‌تون می‌تونید برید به جهنم.
‫گمشده در تنهایی قدرت عظیمش،
‫کم‌کم راهش رو گم کرد.
‫دستورهاش قبل از اینکه صادر بشن ‫اجرا می‌شدن،
‫حتی پیش از اینکه به ذهن خودش برسن.
‫و همیشه فراتر می‌رفتن
‫از چیزی که خودش جرات می‌کرد ‫به سربازها دستور دهد.
‫[سرهنگ آئورلیانو بوئندیا به آتش‌بس نه می‌گوید]
‫آئورلیانو بوئندیا...
‫رهبر گروه شورشی در کارائیب،
‫خشونت به راه انداخته و پیامی هولناک ‫برای رئیس‌جمهور فرستاده است.
‫شواهدی هست
‫که نشون می‌ده خود بوئندیا
‫شخصاً سر فرستاده رو از تنش جدا کرده
‫و این پیام هولناک رو ‫برای رئیس‌جمهور فرستاده.
‫این پیام، که ردّ بی‌چون‌ و چرای آتش‌بس بود،
‫تمام کشور رو شوکه کرده.
‫بهتره امشب بیرون نری.
‫ماجرای پدرت ممکنه دردسر درست کنه.
‫نگران نباش. می‌رم تئاتر.
‫یکی هست که می‌خوام باهاش آشنات کنم.
‫جدی؟ کیه؟
‫بمون.
‫خودم معرفیت می‌کنم.
‫قول می‌دم زود برگردم، ‫اون‌وقت تو معرفیم کن.
‫فردا راهی آستوریاس می‌شیم.
‫پرتغال که به ما پناه داده، ‫راه رو برای پیشرفت‌مون باز می‌کنه.
‫پس فردا می‌بینمتون.
‫خواب‌های خوب ببینی، تئودیا.
‫قربان، مواظب خوابم هستید؟
‫از این به بعد، بین ما دوتا ‫نه اولی هست، نه دومی.
‫- قربان... ‫- تا صبح تنهام بذار.
‫هر چه دوست داشتم، اونجا از دست دادم.
‫- منم همین‌طور. ‫- منم.
‫پدر و مادر، خواهر و برادر...
‫دوستام بهم خیانت کردن.
‫- به منم خیانت کردن. ‫- مجبور شدم فرار کنم.
‫- هیچی از این بدتر نیست. ‫- برای منم همین‌طور.
‫گاهی به انتقام‌های وحشتناک فکر می‌کنم.
‫- این خنجر مال توئه؟ ‫- آره.
‫این آهن، مرگ گوت‌هاست.
‫- من گوت هستم. ‫- منم همین‌طور!
‫اون هم دشمنشه.
‫هی، ساکت باشید.
‫تا حالا تئاتر نرفته بودم.
‫منم همین‌طور. باز هم میایم.
‫برو به مادربزرگت تف کن، ‫مرتیکه‌ی محافظه‌کار!
‫تو اینجا از همه عوضی‌تری!
‫درسته!
‫- بسه دیگه. ‫- یا خدا.
‫اولین سنگ رو باید کسی پرت کنه...
‫که با مادر هرزه‌اش هم‌بستر نشده باشه.
‫اگه باز درباره‌ی مادرم حرف بزنی، ‫می‌کشمت!
‫- حروم‌زاده! ‫- حسابش رو برس!
‫تازه، علاوه بر اینکه حروم‌زاده‌ست،
‫بوئندیا هم هست.
‫بوئندیاها رو از اینجا بندازید بیرون!
‫پسر ارشد بزرگ‌ترین عوضی‌ای ‫که این شهر به خودش دیده.
‫بیا بریم. برگردیم خونه.
‫کارملیتا مونتیل،
‫دوشیزه‌ای بیست‌ساله، ‫تازه با آب شکوفه‌ی پرتقال غسل کرده بود.
‫داشت روی تخت پیلار ترنرا ‫برگ‌های رزماری می‌پاشید
‫که صدای شلیک بلند شد.
‫- بگیریدش! ‫- جلوش رو بگیرید!
‫اون مرتیکه‌ی محافظه‌کار رو بکشید!
‫قرار بود آئورلیانو خوزه ‫خوشبختی‌ای رو تجربه کنه
‫که آمارانتا ازش دریغ کرده بود؛
‫هفت تا بچه داشته باشه
‫و در پیری، در آغوش او بمیره.
‫چند نفر لازم بود
‫تا پیکر تکه‌تکه‌ی مردی رو توی فرغون بذارن،
‫پیکری که مثل نون خیس از هم وا می‌رفت.
‫روحش قرین آرامش.
‫به نام پدر، پسر و روح‌القدس.
‫آرام بخواب، پسرم.
‫[اینجا، خودنمایی‌های آدمی به پایان می‌رسد]
‫چند ماه بعد،
‫سرهنگ آئورلیانو بوئندیا به ماکوندو برگشت...
‫بعد از این‌که برای سرکوب شورش‌های ‫افسرهای خودش،
‫به تصورناپذیرترین حد بی‌رحمی رسیده بود.
‫بی ‌سر و صدا و بدون اسکورت رسید.
‫با اینکه هوا گرم بود، ‫خودش رو در پتو پیچیده بود.
‫از این بلاتکلیفی خسته بود،
‫از دور باطل آن جنگ بی‌پایان
‫که همیشه او را به همان نقطه برمی‌گرداند.
‫هر روز پیرتر،
‫خسته‌تر،
‫و بی ‌آنکه بداند چرا، چطور، یا تا کی.
‫چطور می‌تونی کنار یه قاتل بشینی؟
‫ممنون.
‫- پسر خودش به خاطر اون کشته شد. ‫- این حرف رو نزن.
‫- آئورلیانو خوزه داشت... ‫- به خاطر جنایت‌هاش ازش انتقام گرفتن.
‫کشتنش...
‫چون جنگ همیشه به بی‌گناه‌ها ‫بیشتر ظلم می‌کنه.
‫اما همه‌ی جنگ‌ها همینن.
‫اینا اسم بقیه‌ی بچه‌هات هستن.
‫تا حالا هفده نفر خودشون رو معرفی کردن.
‫سرهنگ آن‌وقت فهمید
‫آن بچه‌ها و نوجوان‌هایی که همه‌ جا بودند
‫و با چشم‌های خودش به او نگاه می‌کردند،
‫همان فرزندانی بودند که از زن‌هایی داشت ‫که اسم هیچ ‌کدام‌شان را نمی‌دانست.
‫خوبی، پسرم؟
‫از پایتخت خبر رسید که برگشتی ماکوندو.
‫یه فرستاده‌ی دیگه فرستادن.
‫وکیل‌های حزب.
‫آقای بوئندیا.
‫ما از طرف رئیس‌جمهور اومدیم.
‫می‌دونم چی می‌خواید. ‫بریم سر اصل مطلب.
‫خب، آقای بوئندیا،
‫رئیس‌جمهور دوباره تأکید کرده ‫که حاضره در تمام شهرهایی
‫که آزاد کردید، ‫در ازای سه شرط
‫به شما مشارکت سیاسی بده.
‫گوش می‌دم.
‫بله.
‫اول، باید از بازبینی سندهای مالکیت ‫صرف‌نظر کنید.
‫دوم، مبارزه با نفوذ کلیسا رو کنار بذارید.
‫و در آخر،
‫باید از خواسته‌تون برای برابری حقوق
‫بچه‌های نامشروع و مشروع
‫صرف‌نظر کنید تا حرمت خانواده حفظ بشه.
‫یعنی
‫ما بیست سال گذشته رو
‫فقط برای رسیدن به قدرت جنگیدیم.
‫کجا رو باید امضا کنم؟
‫قلم.
‫بفرمایید، آقای بوئندیا.
‫اینجا رو امضا کنید.
‫ببخشید، سرهنگ، ‫ولی این کار خیانته.
‫چی گفتی، جرینلدو؟
‫اگه این آتش‌بس رو امضا کنید...
‫از تمام مبارزه‌هامون دست می‌کشید.
‫و این یعنی خائنید.
‫برو با مادرت خداحافظی کن.
‫از این لحظه به بعد، ‫در اختیار دادگاه نظامی هستی.
‫مواظب قلبت باش، آئورلیانو.
‫داری زنده‌زنده می‌پوسی، رفیق.
‫می‌دونم می‌خوای جرینلدو رو تیربارون کنی.
‫نمی‌تونم کاری کنم جلوش رو بگیرم،
‫اما یه چیزی رو بهت هشدار می‌دم، آئورلیانو.
‫همین که جنازه‌اش رو ببینم،
‫به استخوان‌های پدر و مادرم قسم می‌خورم...
‫به یاد خوزه آرکادیو بوئندیا...
‫به خدا قسم می‌خورم، آئورلیانو...
‫هر جا که باشی پیدات می‌کنم
‫و با دست‌های خودم می‌کشمت.
‫همون کاری که می‌کردم
‫اگه با دم خوک به دنیا اومده بودی.
‫این نمایش مسخره تموم شد، رفیق.
‫آزادی.
‫ترجیح می‌دم جلوی جوخه‌ی اعدام بمیرم ‫تا ببینم خائن شدی.
‫نه، رفیق.
‫خائن شدنم رو نمی‌بینی.
‫از اونجا بیا بیرون، ‫قبل از اینکه پشه‌ها بکشنت.
‫[آتش‌بس میان دولت و نیروهای شورشی امضا شد]
‫سرحال‌تر از همیشه‌اید، سرهنگ.
‫می‌تونید سی جنگ دیگه هم بجنگید.
‫قلب من دقیقاً کجاست؟
‫همه می‌گن قلبم پوسیده.
‫اجازه بدید.
‫اینا دیگه چیه؟
‫اختراعات پدر پدربزرگمه.
‫خودش ساخته بودشون؟
‫بعضی‌هاشون رو، آره.
‫نزدیک بود مادر مادربزرگ رو دیوونه کنن.
‫اگه همین‌طور حواسم رو پرت کنی، ‫منو هم دیوونه می‌کنی.
‫خوزه آرکادیو سگوندو ‫هیچ‌وقت نمی‌فهمید
‫چیزی که پیدا کرده بود، ‫سرنوشت ماکوندو رو عوض می‌کنه.
‫بازش کن، آئورلیانو.
‫اومدم.
‫چرا قیافت این‌طوریه، خوزه آرکادیو؟
‫بریم صلح رو جشن بگیریم.
‫اغلب او را با برادرش اشتباه می‌گرفتند.
‫آن روز، آئورلیانو سگوندو ‫اشتباهشان را اصلاح نکرد.
‫صبح‌بخیر، سرهنگ.
‫خوش اومدید، سرهنگ.
‫قبل از امضا کردن،
‫یه درخواست دارم.
‫می‌خوام افرادم به‌عنوان سربازان جنگی ‫مستمری دریافت کنن
‫و ارتش ما به ‌عنوان یک ارتش قانونی ‫به رسمیت شناخته بشه.
‫در ازای تسلیم کامل،
‫فقط همین رو می‌خوام.
‫نگران نباشید، سرهنگ.
‫قول می‌دم.
‫از این طرف.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫آئورلیانو.