‫- به وایت لوتس خوش اومدید. ‫- خوش‌حالیم اینجاییم.
‫همین پریروز ازدواج کردیم.
‫به‌نظر که چیز خوبی تور کردی. ‫خیلی پولداره.
‫خب خونواده‌شون وضعشون خوبه.
‫فکر کنم ما رو توی اتاق اشتباهی قرار دادین.
‫شاید بهتره به مامانم زنگ بزنم؟
‫چرا همه‌ش کیرت رو ورانداز می‌کنی؟
‫دارم تخمام رو می‌بینم.
‫واقعاً بزرگ‌تر شدن؟ ‫مدتی می‌شه که ندیدمشون.
‫- سرطانه. ‫- هنوز که جواب آزمایش مشخص نیست.
‫نیکول، دکتر زنگ می‌زنه.
‫نمی‌شه که همین روز اول کاریش ‫بچه به دنیا بیاره.
‫به‌نظرت اون پسره جذاب اومد؟
‫کدوم پسر؟
‫لامصب!
دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫[ قسمت دوم - روزِ جدید ] ‫۱۴۰۰/۰۴/۲۹
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫ضد حاله؟
‫نگرانی که نکنه حوصله‌مون سر بره؟
‫نه.
‫کاش مواد داشتیم.
‫آره والا!
‫راستی علف دارم!
‫- پشمام! ‫- زیاد نیست البته.
‫البته چیزی ندارم که بشه باهاش کشید.
‫عه وایسا!
‫چی دارم می‌گم؟!
‫لحظهٔ آخری انداختمش تو وسایل.
‫دهنتو.
‫- مامانت بفهمه می‌زنه به سرش؟ ‫- آره صد در صد.
‫می‌خوای دود بدمم تو دهنت؟
‫آره.
‫کلی چاق می‌شیم.
‫این لامصب همه چی رو خوش‌مزه می‌کنه.
‫وای یادم نبود. ‫اگه می‌خوای لاغر بمونی من آدرال دارم.
‫من نمی‌خوام مصرف کنم ولی، ‫خوابم نمی‌بره.
‫- و همه‌ش عصبی می‌شم. ‫- عه، خب...
‫من زولپیدوم
‫آلپرازولام و چندتا کلونازپام آوردم، ‫ولی نمی‌شه همه‌ش رو مصرف کنیم
‫چون واسه حملات عصبیم ‫لازمشون دارم.
‫پشمات بریزه.
‫پائولا کلا یادم رفته بودم که یه‌کم ‫کتامین رو اینجا قایم کرده بودم.
‫خیلی دیگه جنسمون جوره.
‫نشئه کردن توی هاوایی.
‫خیلی خوشم می‌آد وقتی آروم می‌گیش.
‫می‌خوای یه‌کم «ای‌اس‌ام‌آر» کار کنیم؟ ‫[تحریک حسی توسط محرک‌های خارجی]
‫ایول!
‫آخ‌جون!‌ وای خدایا شکرت.
‫چه مسخره‌بازی‌ایه؟
‫همه‌چیز ردیفه.
‫باباتون الان فهمید که سرطان نداره.
‫- چی؟ ‫- چیزی سوخته؟
‫نه، فقط داشتیم جادوگری می‌‌کردیم.
‫داشتیم واسه «هکاته» پیش‌کش می‌فرستادیم.
‫آها.
‫خب این خبر خیلی خوبی ‫درموردتون باباتون، مگه نه؟
‫دیگه قانع شده بود که می‌میره، ‫ولی زنده می‌مونه.
‫باشه عالیه.
‫می‌شه الان برید سر جای خودتون دیگه؟
‫باشه. شب‌بخیر.
‫عزیزم بچه‌ها خیلی خوش‌حالن.
‫همین الان بهشون گفتن ‫و سر از پا نمی‌شناسن.
‫می‌شه منم یه‌کم بکشم؟
‫نه.
‫پس به مامان می‌گم
‫که توی اتاق دارید مواد می‌زنید.
‫کسخل نشو.
‫خبرچینی عاقبت‌نداره ها!
‫کجا بودیم؟
‫خب چه‌خبر؟ لانی چطوره؟
‫لانی دیگه کیه؟
‫مسخره می‌کنی دیگه؟
‫همون کارآموزه که ‫توی دفترت زایمان کرد.
‫آره، اون...
‫بیمارستانه، فکر کنم خوب باشه.
‫بچه‌ش در چه وضعه؟
‫خب، اگه مرده بود ‫دیگه تا الان خبردار شده بودیم.
‫تو... خودت خوبی؟
‫کل روز داشتم به کارش ایراد می‌گرفتم، ‫نگو زن بیچاره پا به ماه بوده.
‫دیشب بدجوری دلم می‌خواست مست کنم.
‫نه‌خیر. گوش کن، ‫تو ۵ ساله که لب به الکل نزدی.
‫نمی‌شه که نادیده‌ش بگیری.
‫آره، ولی اگه دیگه نتونم تحملش کنم چی؟
‫خودت رو جمع و جور می‌کنی، خب؟
‫هنوزم یه چیزایی تو چنته داری، ‫درسته؟
‫درود.
‫«فرر» هستم از سوئیت «بردفورد».
‫بله آقای فرر، چطور می‌تونم کمکتون کنم؟
‫صدای زیر تلویزیونم خیلی زیاده.
‫تو برو.
‫می‌خوام از ساندبار برش دارین.
‫آها.
‫دخترا.
‫حاضر بشید بریم دیگه، ‫صبحونه الانه که تموم بشه.
‫مامان، نباید همین‌‌جوری ‫سرت رو بندازی پایین یای تو اتاق.
‫- چرا؟ ‫- چون پائولا HSPـه.
‫اون دیگه چیه؟
‫آدم به‌شدت حساس.
‫همچین چیزی که نداریم.
‫مامان، تشخیص پزشکه.
‫جدی؟ پزشکش کیه؟ ‫«لینا دانهام».
‫واقعیه.
‫آره ممکن بود سندروم مورجلن‌ـم رو تحریک کنی.
‫همچین چیزی نمی‌خوایم، ‫ببخشید پائولا.
‫دفعهٔ بعد در می‌زنم.
‫- صبح‌بخیر خانوما. ‫- عه خوب شد اومدی عزیزم.
‫- بریم صبحونه بخوریم. ‫- باشه.
‫این دیگه چه وضعشه؟
‫کوئین، چرا کف زمین خوابیدی؟
‫اینجا هوا نداره.
‫- اولیویا. ‫- چیه؟
‫برادرت داره توی آشپزخونه خفه می‌شه.
‫چی؟ ‫بابا این چه‌ کاریه آخه؟
‫خیلی خوشگلی.
‫خیلی باهوشی.
‫درست نمی‌گم؟
‫- چرا، درسته. ‫- آره.
‫بچه‌ها! ای بابا...
‫اون بانگ آبیه؟
‫ببینم، شماها توی هواپیما علف آوردین؟
‫- توی ساحل پیداش کردیم. ‫- دستور پزشکه.
‫باشه ولی، مگه می‌خواین ‫بازار سیاه دارو باز کنید؟
‫نسخهٔ پزشکه بابا.
‫کل شب رو مهمونی گرفته بودن، ‫و صداهای عجیب لزبینی از خودشون در می‌آوردن.
‫- اوق! ‫- لزبین‌بازی در نمی‌آوردیم بابا.
‫آره داشتیم طلسم اجرا می‌کردیم.
‫فکر کنم این‌جا جاش بهتر باشه.
‫عه، باشه. ‫ببین عزیزم.
‫فکر می‌کردم سرطان دارم، ‫ولی ندارم!
‫آره، صرفاً یه واکنش غیرعادی ‫به ویروس داشتم.
‫عالیه.
‫آره! انگار دوباره بهم اجازهٔ زندگی دادن.
‫فعلاً نمی‌تونی از دستم راحت شی دخترجون!
‫چرا فکر می‌کردین سرطان دارین؟
‫خب پائولا، ‫اگه واقعا می‌خوای بدونی،
‫بیضه‌هام ورم کرده‌ن.
‫تخم متورم؟
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫از تخمات نمونه‌برداری کردن بابا؟
‫- نه، فقط ام.آر.‌آی. ‫- هنوزم بزرگن؟
‫هنوز ورمشون کم نشده؟
‫- نه هنوز. ‫- خب، اگه ویروس باشه
‫ناقلش هستی الان؟
‫اگه ما بگیریمش چی می‌شه؟
‫چوچولمون می‌ترکه؟
‫تصورش خیلی حال به‌هم زنه اولیویا.
‫- عزیزم چکار داری می‌کنی؟ ‫- نظافت می‌کنم.
‫نه داری هتل رو تغییر دکوراسیون می‌دی.
‫نه، دارم فضای خونه رو بهتر می‌کنم.
‫این‌قدر وسایل رو جا به جا نکن، نیک.
‫یه هفته اینجاییم ‫باید فنگ‌شویی خوبی داشته باشیم.
‫بابا،‌ اون دوباره زده به سرش.
‫خوب اینم اومد.
‫خوبه دیگه بریم صبحونه بخوریم.
‫- کوئین لباس بپوش. ‫- مامان!‌ خیر سرمون اومدن تعطیلات!
‫الان توی هاوایی هستیم ‫و بوفه صبحونه داره!
‫نباید این‌قدر به همه استرس وارد کنی!
‫حالا حتما باید کل درها رو بکوبه رو هم؟
‫- چی گفتی؟ ‫- دوست دارم رفیق.
‫سلام.
‫بوفه‌ش خوبه ها!
‫چی شده؟
‫یه‌کم پیش بهم پشنهاد دادن که ‫یه مطلب رو بنویسم براشون.
‫ای‌بابا! تو که توی ماه‌عسلی. ‫ولش کن.
‫آره.
‫خوبه حالا؟
‫چیزه...دربارهٔ یه اینفلوئنسر یوتوبه
‫که حامی کمپین «همه رأی بدهید» شده بود.
‫و بعد ۵ تا از برنده‌ها رو
‫برده بود به جشنوارهٔ «برنینگ‌من» ‫که برن داخل یه ماشین کاروان برقی
‫که می‌تونه بالای سطح زمین ‫معلق باشه و حرکت کنه.
‫چی؟ ولش کن بابا گوه‌توش.
‫آره.
‫ولی ۸۰هزار نوجوون رو پای صندوق رأی برد.
‫چقدر قراره بهت بدن؟
‫چند صد دلاری.
‫ول کن بابا! ‫بگو قبول نمی‌کنم.
‫خب... ممنون.
‫نمی‌تونم قبول نکنم ‫اگه همه‌ش رد کنم،
‫دیگه بهم پیشنهاد نمی‌دن.
‫یه‌جورایی اگه دوباره پروژه بخوام
‫باید تو گردونهٔ رقابت بمونم.
‫آره، ولی خب چه‌کار کنی؟ ‫الان توی ماه‌عسلی.
‫می‌خوای خودتو توی اتاق حبس کنی
‫که یه‌مشت نوشتهٔ یک‌بار مصرف آشغال بنویسی؟
‫آشغال نیست.
‫آره، باشه، ولی خب...
‫خیلی از پروژه‌هایی که بهت می‌دن اینجوریه.
‫فقط هدف تبلیغاتی داره، ‫یه‌جوری رنگ و لعاب می‌زنن بهش
‫که یه چیز روشن‌فکرانهٔ ‫محبوب هم به‌نظر بیاد.
‫تازه به‌فرض زنگ هم نزن، چی می‌شه مگه؟ ‫تو که پولش رو لازم نداری.
‫آره، ولی سال‌ها
‫صرف ساختن این روابط کردم.
‫ببین...
‫تو اون کارا رو واسه پولش انجام دادی، درسته؟
‫چون به کارش احتیاج داشتی. ‫و خب...
‫نمی‌دونم، نمی‌خوام بهت شوک وارد کنم
‫ولی خب شرایطت دیگه تغییر کرده.
‫مثلا دیگه لازم نیست واسه پول کاری کنی.
‫الان فقط کاری رو که دوست داری ‫انجام بده.
‫حالا هر چی که باشه.
‫خب، خیلی لطف داری.
‫لطف چیه بابا! ‫تو دیگه زنمی!
‫حتما بهش فکر کردی دیگه.
‫واقعیتِ این مسئله یه‌کم ‫هضمش سخته، می‌دونی؟
‫نیست که همیشه مامان‌بابام بی‌پول بودن،
‫و شین، من یه روزم نبوده که
‫دائما سگ‌دو نزده باشم.
‫یا کلاً نگران پول نبوده باشم.
‫به باقی روزهای بی‌نظیرت خوش‌ اومدی پس.
‫الان بر می‌گردم. ‫ببخشید.
‫سلام، ببخشید. ‫آهای رفیق.
‫- ببخشید. ‫- عه! آقای پتن.
‫- امروز حالتون چطوره؟ ‫- خوبم آره.
‫خب این ایمیل از مادرم اینجاست.
‫آها، یه ایمیل از طرف مادرتون.
‫خیلی‌خب. باشه.
‫خب،‌ دیروز شما گفتی
‫که ما اتاقی که الان توشیم رو ‫رزرو کردیم.
‫ولی در واقع ما پول بیشتری رو
‫واسه اتاقی که نداریم ‫پرداخت کردیم.
‫بهتون اطمینان می‌دم ‫که مادرتون
‫فقط هزینهٔ اقامت اتاق فعلیتون رو می‌ده.
‫صحیح.
‫ببین یه اشتباهی کردید.
‫خب؟ پس فقط...
‫مسئولیت اشتباهتون رو به گردن بگیرید، ‫فقط همینو می‌خوام.
‫خب، اگه اشتباهی شده که عذر می‌خوام.
‫خیلی خیلی متأسفم.
‫ممنون.
‫پیش می‌آد دیگه،
‫ولی خب الان من توی ماه‌عسلمم
‫و اینکه آدم دلش نمی‌خواد توی همچین مسافرتی
‫اتفاقای ضدحال واسه‌ت بیفته،
‫- اونم به‌خاطر اشتباه یکی دیگه. ‫- نه البته که کسی نمی‌خواد.
‫صحیح، خب الان فقط واسه‌م سواله
‫که چه‌کاری ازتون بر می‌آد ‫که به جبران کل این اتفاقات
‫یه‌کم حس و حالمون رو بهتر کنید؟
‫خب،‌ همون‌طور که دیروز هم گفتم
‫الان سوئیت پاین‌اپل تحت اقامته.
‫درسته. کی می‌رن؟
‫خونوادهٔ «والکمور» یه روز قبل از شما ‫یعنی چهارشنبه می‌رن.
‫و طبق سیاست‌های نظافتی جدیدمون
‫اون‌قدری زمان نداریم که ‫شما رو اونجا مستقر کنیم.
‫باشه. پس...
‫به‌نظرت می‌شه یه سرویس ‫ویژهٔ دیگه‌ای بگیریم؟
‫خب شما و همسرتون همین الانشم ‫توی بزرگ‌ترین سوئیت اقامت دارید.
‫به‌جز سوئیت پاین‌اپل البته.
‫یه سوئیت دیگه توی همون دسته هست،
‫که یه‌کم متراژ بیشتری داره
‫چون یه سرویس بهداشتی مهمان هم داره.
‫- خیلی‌خب. ‫- می‌تونم یه نگاه بندازم ببینم در دسترسه یا نه.
‫دست‌شویی دوم می‌خواید؟
‫آره، عالیه.
‫آره، سوئیتش تو باغه، ‫واسه همین خبری از منظرهٔ اقیانوس نیست
‫ولی خب توالت دوم رو که داره.
‫نه، چیزه....مشکلی نیست.
‫ببین آقای پتن، ‫شما مهمون باارزشی هستید
‫و درموندگی‌تون رو درک می‌کنم.
‫درسته.
‫از جایی که نمی‌تونم اون‌یکی اتاق رو بهتون بدم
‫امیدوارم که راه دیگه‌ای باشه
‫که بتونیم واسه‌تون جبرانش کنیم.
‫روش فکر می‌کنم،‌ خب؟
‫- شما برو از روزت لذت ببر. ‫- باشه.
‫- و بعداً خودم می‌آم پیشتون. ‫- آره.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫خیلی‌خب. ممنون.
‫وای.
‫بلیندا...
‫تو...
‫خیلی تو این کار واردی.
‫- حس و حالت بهتره؟ ‫- وای خدا.
‫واقعا ۹۰ دقیقه بود؟
‫چون انگار ۱۰ دقیقه بود، وای خدا!
‫فکر کنم خوابت برد.
‫وای خدا. ‫می‌دونم خوابم برد،‌ چون
‫خواب دیدم که بالای
‫یه رشته‌کوه زیبا توی آسیا هستم.
‫عه،‌ چه باحال.
‫و یه قرص سیانور داشتم.
‫و من ...
‫گوش‌کن،‌ تو...تو خیلی با استعدادی.
‫- ممنون. ‫- می‌دونی،‌ بیشتر آدما
‫واقعا نمی‌دونن دارن چکار می‌کنن.
‫می‌دونی، بهت می‌گن دراز بکشی،
‫و همین‌جوری غرق چرب‌کننده‌ت می‌کنن، ولی...
‫ولی تو...
‫تو واقعا می‌دونی چه‌کار می‌کنی.
‫به‌نظرت می‌تونی امشب
‫باهام توی هتل شام بخوری؟ بیا دیگه!
‫چون امروز صبح بیدار شدم و به‌خدا
‫حسم بهتر از هر روز دیگه‌ای بود
‫و واقعا باید بدونم که چطوری این‌کارو کردی.
‫مسئولین هتل، خیلی خوششون نمی‌آد
‫کارکنان به این‌شکل ‫با مهمونا تعامل داشته باشن.
‫منظورت چیه؟ نمی‌ذارن شام بخوری؟
‫عجیب می‌شه.
‫یه‌جور نظام طبقاتیه؟
‫تانیا، خیلی ممنون بابت دعوت
‫- واقعا‍ ممنونم. ‫- خیلی غیرمنطقیه.
‫می‌تونیم شام بخوریم. ‫باید با کی صحبت کنم؟
‫می‌دونی چیه؟
‫خودم با آرماند صحبت می‌کنم، ‫و مطمئنم که مشکلی پیش نمی‌آد.
‫آره، مشکلی پیش نمی‌آد.
‫خب...من ۷ کارم تموم می‌شه.
‫آره، خوبه. ‫همون چند دقیقه
‫از ۷ که بگذره توی رستوران همو ببینیم.
‫عالیه.
‫می‌گم ناچو دارین؟
‫ناچو «آلو-ها» می‌‌خوای؟
‫- آره. ‫- الان آماده می‌شه.
‫آها،‌ آره.
‫آره، آره.
‫- آره. ‫- درسته.
‫خب حتما می‌بینمتون دوباره.
‫- خوش‌حال شدم. ‫- می‌بینمت.
‫- خدانگهدار. ‫- خداحافط.
‫کی هستن؟
‫هیچی، همون زن‌ و شوهر آلمانی ‫که توی اتاق‌مون هستن.
‫هوم.
‫مثل سگ دروغ می‌گه.
‫شوهره؟
‫نه، همون...مرتیکهٔ دم پیشخوان.
‫گفتی عذرخواهی کرده که.
‫آره خب.
‫گفت آلمانی‌ها ۴شنبه می‌رن
‫و دیگه وقت کافی واسه جابه‌جایی ‫اتاق‌ها نداریم که بریم اونجا.
‫همین الان گفتن که سه‌شنبه ‫بلیط برگشت به هامبورگ دارن.
‫خب دیگه می‌تونیم سه‌شنبه بریم اونجا.
‫- چی شده حالا مگه؟ ‫- خب دروغ گفت.
‫خب شاید اشتباه متوجه شده.
‫نه. نمی‌خواد که بریم داخل اون اتاق.
‫چرا نباید بخواد که بریم اونجا؟
‫چرا باید واسه‌ش مهم باشه؟
‫شرط می‌بندم واسه اینه که فکر می‌کنه ‫من یه لاشی‌م.
‫خب لاشی بودی؟
‫نه.
‫نه،‌ تازه سعی داشتم ‫که لاشی نباشم.
‫ولی نتونستی؟
‫به مامانم زنگ می‌زنم، ببینم
‫مابه‌التفاوت پراخت رو ‫برگشت دادن به حساب یا نه.
‫- عزیزم؟ سلام. ‫- سلام مامان، چه‌خبر؟
‫خب جریان اتاق هنوز حل نشده.
‫- ای بابا. ‫- می‌شه بری ببینی
‫که از طرف هتل وایت لوتس ‫بازگشت وجه داشتی یا نه؟
‫بذار به «لورنزو» زنگ بزنم.
‫لورنزو دیگه کیه؟
‫همون مدیر آژانس مسافرتی عزیزم.
‫همیشه به اون می‌گیم، ‫غولیه واسه خودش.
‫باشه، باشه. ‫بسپرش به خودش.
‫- لازمه بگم؟ ‫- آره بگو.
‫کار آژانس مسافرتی همینه دیگه؟
‫حلش می‌کنه.
‫به لورنزو می‌گه زنگ بزنه.
‫از کارشون پشیمون می‌شن.
‫لورنزو یه غول فیلیپینی هم‌جنس‌گراست.
‫پخ!
‫اوه!
‫کوئین، دست ور دار دیگه.
‫یه‌کم سرت رو از اون گوشی بیار بیرون. ‫خب؟
‫یالا،‌ اطراف رو ببین.
‫اینجا خوشگله،‌ مگه نه؟
‫آره؟
‫چقدر خوش‌شانسیم، نه؟
‫می‌دونی وقتی هم‌سن تو بودم
‫بابام مُرد.
‫یکی از بزرگترین حسرت‌های زندگی‌م
‫اینه که شما دوتا هیچ‌وقت نتونستید ‫همدیگه رو بشناسید.
‫بابا می‌شه بازیم رو ذخیره کنم، ‫که امتیازم رو از دست ندم؟
‫آره، آره. حتما.
‫یه رهبر واقعی بود، می‌دونی؟
‫جدی و سرسخت بود.
‫حداقل به من سخت می‌گرفت.
‫می‌پرستیدمش، می‌دونی؟
‫مرد خوبی بود.
‫می‌دونی، وقتی فکر کردم که سرطان دارم
‫- به ‌خودم گفتم ... ‫- منظورت همین دیروزه؟
‫آره.
‫عمر مثل ابر بهاره.
‫باید بهترین استفاده رو از تک‌تک لحظات بکنی.
‫می‌دونی، ما هم باید از ‫تک‌تک لحظاتمون نهایت استفاده رو کنیم.
‫درسته، ولی همراه هم.
‫واسه همین اسممون رو ‫واسه گواهی‌نامهٔ غواصی نوشتم.
‫- نه. ‫- آره،‌ چیه مگه؟
‫- هشت ساعت توی استخریم. ‫- هشت ساعت آخه؟
‫آره، ولی بعد می‌تونیم بریم توی اقیانوس!
‫- بابا! خیلی رو مخ می‌شه. ‫- نه بابا.
‫ببین، می‌خوام باهات انجامش بدم رفیق.
‫آخه می‌دونی، بابام آدم ورزشی‌ای بود
‫و کلی کارای پر انرژی با هم انجام می‌دادیم.
‫من هیچ‌وقت از این کارا ‫باهات انجام ندادم، خب؟
‫پس بیا...بریم تو کارش، ‫بریم خوش‌باشیم و بگردیم.
‫باشه، حله.
‫- چی؟ ‫- حله.
‫- آره؟ ‫- آره.
‫خیلی خوشحالم می‌کنی.
‫ببخشید، مزاحم شدم؟
‫اشکال نداره. ‫سلام.
‫سلام. فقط خواستم یه سلامی عرض کنم، ‫من ریچلم.
‫خب سلام ریچل. ‫من نیکولم.
‫می‌دونم کی هستین. ‫نیکول ماسباکر.
‫می‌شه...اشکالی نداره بشینم؟
‫- راحت‌ باش. ‫- باشه پس،‌ ممنون.
‫سلام، ببخشید
‫امیدوارم مزاحم کارتون نشده باشم.
‫- می‌دونم که خیلی کار پرمشغله‌ای دارین. ‫- نه بابا.
‫من...فقط دارم ایمیل جواب می‌دم، ‫و می‌دونن که اومدم تعطیلات.
‫عالیه.
‫- اومدی ماه‌عسل؟ ‫- آره.
‫با شوهرت روی قایق دیدیمت،
‫و شور و شوق تازه‌عروس بودن ‫کاملاً تو چهره‌ت مشخص بود، تبریک می‌گم.
‫ممنونم.
‫راستش یه‌کم بحران شغلی دارم الان
‫و خب...دیدم که اینجا دارید کار می‌کنید
‫و دیگه... فقط خواستم بهتون بگم ‫که خیلی تحسین‌تون می‌کنم،
‫و اینکه دستاوردهای زیادی رو به‌دست آوردین
‫و خب...به عنوان یه زن ‫واقعاً روحیه‌ بخشه
‫آره دیگه فقط....خواستم اینا رو بهتون بگم.
‫- خیلی لطف کردی. ‫- اختیار دارین.
‫بحران شغلیت چیه حالا؟
‫چی بگم والا...
‫داستانش مفصله ولی خب... ‫من همه‌ش...
‫کل زندگی‌م سخت کار کردم
‫و خب پیشرفت‌هایی هم داشتم،
‫بهترین شغل ممکن هم که نیست البته
‫ولی همچین بی‌ارزش هم نیست،‌ می‌دونید.
‫ولی خب...شین... ‫یعنی شوهرم
‫اهل یه خونوادهٔ خیلی خیلی ثروتمنده
‫و خیلی موفقه، ‫یعنی خیلی بیشتر از من موفقه.
‫و خب گاهی حس می‌کنم که...
‫یعنی نگرانم که ‫ نکنه دامنهٔ حضور و تأثیرش
‫از مال من بزرگ‌تر باشه ‫و اینکه
‫نمی‌دونم،‌ نکنه یه وقت ‫قدرت و جاذبه‌ش
‫عاقبت منو درون خودش ببلعه و خب...
‫انگار که داری تبدیل به یه ماه ‫واسه سیاره‌ش می‌شی؟
‫آره! و اینکه نکنه ‫ نه تنها شغل متوسطم رو از دست بدم
‫که حالا خیلی هم مهم نیست، ‫بلکه شخصیت خودم رو هم از دست بدم.
‫- اوهوم. ‫- متوجه منظورم می‌شید؟
‫می‌شه بپرسم که ‫تعهدنامهٔ ازدواج امضا کردی؟
‫آره.
‫خب البته زیاده، ‫ولی خب...
‫ولی اگه دیگه زن‌ و شوهر نباشید، ‫دیگه همه‌جوره تأمین نیستی؟
‫نه. البته که قوانین خاص خودش
‫و یه روند مشخصی داره،
‫و یه‌کم پیچیده‌ست، ‫ولی خب در واقع نه.
‫پس فکر کنم باید خیلی مراقب باشی.
‫و باید دامنهٔ تأثیرت رو فعال نگه‌داری.
‫چون که نمی‌خوای که چند سال دیگه
‫کارت رو ول کرده باشی،
‫البته نمی‌گم حتماً واسه‌ت اتفاق می‌فته
‫ولی ازدواج همیشه ختم به خیر نمی‌شه.
‫به‌خصوص که به‌نظر
‫یه زن جوونِ باهوش و خوش‌چهره باشی.
‫ممنون.
‫مستقل بودن ‫قدرت توئه.
‫به این راحتیا از قدرتت دست نکش.
‫باشه.
‫خب خیلی ممنون که باهام صحبت کردید.
‫زن‌ها هنوز خیلی راه واسه رفتن دارن.
‫و به‌نظرم خیلی مهمه که از زن‌ها
‫- وقتی که می‌تونم حمایت کنم. ‫- عالیه.
‫خب دیگه مزاحمتون نمی‌شم،
‫ولی بازم خیلی ممنونم.
‫باعث افتخاره ریچل.
‫کارت چیه راستی؟
‫خب من...روزنامه‌نگارم.
‫عه! عالیه.
‫- آره. ‫- تو کدوم نشریه؟
‫مستقل کار می‌کنم، ‫واسه همه‌جا هستم،
‫ولی خب...
‫در واقع یه نمایه درباره‌تون نوشتم.
‫البته نه فقط شما، ‫عنوانش این‌طوری بود ...
‫«ده زن قدرتمند در دنیای تکنولوژی».
‫واسه «دنیای تجارت» بود.
‫- تو اونو نوشتی پس؟ ‫- بله.
‫- شوخی می‌کنی. ‫- نوچ.
‫اون نوشته خیلی داغون بود.
‫- چی؟ ‫- آره، اونو یادمه.
‫یه انتقاد ناجوانمردانه بود.
‫همه‌ش که تعریف از شما بود. ‫شوخی می‌کنید؟
‫خب...نوشته بود که شما داری ‫دمار از روزگار سرمایه‌داران در می‌آری.
‫نه، یه‌جوری جلوه‌ش دادی که انگار
‫به‌خاطر وجههٔ اجتماعی و روابطم گرفتم.
‫گفتی اون هم از طریق موج «من هم همینطور» ‫بالا رفته. یا همچین مضخرفاتی.
‫خب نمی‌شد که به شکایت اشاره نکنم.
‫ولی لازم نبود منو یه جوری جلوه بدی
‫که انگار منم یکی مثل «مکیویلان گرگان» هستم
‫که از قربانی بودن بقیهٔ زنا توی ‫شرکتم به نفع خودم استفاده کردم
‫که فقط خواسته‌های بزدلانه‌م رو جلو ببرم.
‫این‌جوری به‌نظر نمیومد.
‫خب این از اون چیزاییه ‫که اذیتم می‌کنه
‫دیگه به طبعاتش نمی‌خوام اشاره کنم.
‫خب من همچین فکری نکردم که، ‫یعنی....
‫آخه...
‫من صرفاً داشتم همون نمایه رو
‫که روزنامهٔ «پست» نوشته بود رو ‫استفاده می‌کردم.
‫خب پس روزنامه‌نگاری بدیه.
‫دیگه غلط بودنش به کنار.
‫یعنی ببین، من یه مسیر خیلی سخت رو طی کردم، ‫اونم به تنهایی.
‫خودمو جر دادم که موفق بشم.
‫من اهل موج‌سواری نیستم.
‫خب من...
‫متأسفم که از نمایه خوشتون نیومده.
‫نمی‌دونم دیگه چی باید بگم.
‫- خب تعطیلات خوبی داشته باشین. ‫- تعطیلات خوبی داشته باشی ریچل.
‫آره. تعطیلات خوبی داشته باشین. ‫باشه پس.
‫مطمئنی می‌خوای انجامش بدیم؟
‫نمی‌دونم. اثرش چقدر می‌مونه؟
‫۲۰ دقیقه‌ای.
‫پس آره حتما.
‫بیا.
‫وای خدایا!
‫دیدی؟
‫ممنون که منو آوردی.
‫باورت نمی‌شه که ‫چقدر از بودنت اینجا خوش‌حالم.
‫- گوه‌توش. ‫- چی شد؟
‫وای گوه‌توش، اونجا رو ببین.
‫سلام. ‫سلام دخترا.
‫سلام! ‫سلام. سلام.
‫حالتون چطوره؟ ‫خوش می‌گذره؟
‫وای خدا.
‫جفتتون خیلی خوشگلید.
‫تا حالا این‌قدر از نزدیک شما رو ندیده بودم. ‫وای.
‫پوستت رو ببین. ‫وای خدا.
‫خوشگل‌ترین پوستی که تا حالا دیدم رو داری.
‫جدی می‌گم، مثل پوست شاداب ‫و باطراوتی که بعد از مسابقه
‫ورزشکارا دارن، ولی مال شما طبیعیه.
‫بگذریم، کار خودتون رو بکنید
‫من فقط اومدم اطراف رو ببینم.
‫یه‌کم خاکستر دارم که باید تو اقیانوس بریزم.
‫دنبال یه جای خوبم.
‫مادرم چند هفته پیش فوت کرد.
‫خیلی وقت بود که وضعیتش خوب نبود.
‫عاشق اقیانوس بود.
‫واسه همین با خودم آوردمش.
‫جعبهٔ سنگینیه.
‫می‌دونی، فکر نکنم
‫که بتونم همینجوری
‫خاکستر رو همینجا توی خط ساحلی بریزم.
‫اگه یهو پخش شه و بیاد توی ساحل چی؟
‫این‌جوری انگار آشغال دور ریختم.
‫به‌نظرم باید یه قایق کرایه کنم
‫و ببرمش عمیق‌ترین قسمت اقیانوس...
‫به بخش خیلی خیلی عمیق
‫و خیلی به دقت پخشش کنم داخل آب.
‫نظرت چیه؟
‫ما باید...بایدم بریم.
‫آره، خیلی ناجور شاشمون گرفته.
‫می‌دونم منم شاشم گرفته ولی... نگه‌ش داشتم.
‫خیلی بابت مامانت متأسفم.
‫خب روز خوبی داشته باشید دخترا.
‫آهای!‌دخترا... ‫کیفتون...
‫می‌دونی با کی در افتادی؟
‫باباش پیتر پتنه. ‫باید قضیه رو جمعش کنی.
‫همهٔ مشتریام رو به وایت لوتس می‌فرستم.
‫کلی سود برات ایجاد کردم.
‫«رندی زیولی» از آشناهای نزدیکمه.
‫قربان گفتم که، ‫ترتیبش رو می‌دم.
‫به رندی زیولی زنگ می‌زنم.
‫بهشون یه سرویس رایگان می‌دم.
‫چهارشنبه توی اتاقشون هستن.
‫فکر کردم آلمانی‌ها سه‌شنبه می‌رن.
‫خب ما هم پروتکل نظافتی خودمون رو داریم.
‫ای بابا. ریدم تو پروتکلتون.
‫به ‌محض اینکه بشه مستقرشون می‌کنیم.
‫- الان باید برم متأسفانه. ‫- سه‌شنبه باشه.
‫شاشیدم تو این زندگی! ‫چیه؟
‫یه خانومی این رو توی ساحل پیدا کرد ‫و به من دادش.
‫می‌خواستم بذارمش توی بخش اشیاء گمشده.
‫- بدون هیچ مشخصه‌ای؟ ‫- نه.
‫خوبی رئیس؟
‫سرم شلوغه. چیز دیگه‌ای هست؟
‫نه.
‫کریستی هستم.
‫کریستی، باید فورا
‫به اتاق لانی توی بیمارستان گل بفرستیم.
‫باشه. می‌خواید که
‫به گل‌فروشی یا پرستار زنگ بزنم که...
‫نه، فقط به یکی از دخترا بسپر که ‫یه چیزی رو آماده کنن
‫و بدنش به پیشخدمتی چیزی که ببره.
‫باشه. چی روی کارت بنویسیم؟
‫چه فرقی...روی کارت فقط بنویس که
‫«با عشق و آرزوی سلامتی برای خودت و...»
‫اسم بچه رو می‌دونیم؟
‫نه، ولی می‌تونم زنگ بزنم ‫ بیمارستان بفهمم.
‫خب فرقی نداره کلا. ‫فقط بنویس با عشق و آرزوی سلامتی
‫از طرف آرماند و همهٔ دوستات ‫توی وایت لوتس.
‫- همین امروز؟ ‫- آره، و وقتی تحویل دادین بهم خبر بده. مرسی.
‫کیف ما رو ندیدی؟ ‫یه کیف سبزه.
‫نه،‌ ببخشید.
‫گوه ‌توش، گوه ‌توش.
‫نمی‌بینمش. اینجا نیست.
‫اولیویا به گا رفتیم!
‫کجا بودین؟
‫پائولا کیفش رو توی ساحل گم کرده بود.
‫یه سری چیزای ضروری توش بود.
‫چه‌جور چیزای ضروری؟
‫همهٔ نظریاتم...
‫در مورد پایان‌نامه‌ای که می‌خوام بنویسم.
‫- آها. ‫- عه!
‫- روی پایان‌نامه‌ت کار می‌کنی؟ ‫- همم.
‫باریکلا. ‫در چه مورده؟
‫- استعمارگری. ‫- آها، موضوع جالبیه.
‫واسه همین باید کیف رو پیدا کنیم.
‫- بفرمایید. ‫- مرسی.
‫اون دختر خوشگله هست ‫که توی قایق خودمون بود،
‫امروز توی استخر بود.
‫گفت که یه طرفداره.
‫طرفدار کی؟
‫من دیگه.
‫شنیدنش خوب بود،
‫البته یه روزنامه‌نگار داغونه.
‫خب فکر کنم می‌خوام کار رو قبول کنم.
‫چی؟ شوخی می‌کنی؟
‫فکر کنم بهتره انجامش بدم.
‫می‌خوای یه مقاله
‫دربارهٔ یه ماشین کاروان آبی ‫توی جشنوارهٔ «برنینگ من» بنویسی
‫اونم وقتی اینجاییم؟
‫آخه شین، نمی‌تونم همینطوری ‫از کارم دست بکشم.
‫کسی ازت نخواست بی‌خیال حرفه‌ت بشی.
‫فقط اینکه الان تو ماه‌عسلیم.
‫- چرا این‌قدر عصبانی هستی؟ ‫- عصبانی نیستم، من...
‫چون خیلی عجیبه.
‫چند ماهیه که هیچ کاری نکردی.
‫خب درگیر عروسی بودم، ‫و خب گُل گفتی خودت!
‫حالا می‌خوای وقتی اینجاییم کار کنی؟
‫این حرکت،‌ راستش رو بخوای...
‫بی‌احترامیه. ‫خب؟ پس نه.
‫نه.
‫به‌نظرم خنده‌داره که واسه غریبه‌ها ‫الگو محسوب می‌شم
‫ولی...
‫ولی چی؟
‫بیشتر مردم کسی رو تحسین می‌کنن ‫که دستاوردی داشتن،
‫ولی تو یه‌جوری نگاش می‌کنی ‫که انگار یه اختلال شخصیتیه.
‫دیگه الان دستاورد داشتن و یه کاره‌ای بودن ‫یه اجبار و ضرورت محسوب می‌شه.
‫حس پوچی ما رو کاهش می‌ده.
‫یا هر چی حالا. ‫سوال اصلی اینه که
‫دقیقاً تو چی موفق بودی؟
‫حالا پوتین رو می‌شه بهش گفت جاه‌طلب و موفق.
‫کاراش چشمگیره،‌ ‫تازه شرور هم هست.
‫لیو،‌ مامانت که پوتین نیست.
‫- مرسی. ‫- قربونت.
‫اون یکی از سودآورترین ‫شرکت‌های واسطهٔ آمریکا رو اداره می‌کنه
‫و به عنوان یه زن توی جامعهٔ ‫مردسالار تونسته انجامش بده.
‫که خیلی خوبه.
‫و شرکتش بخشی از
‫فروپاشی پایه‌های جامعه‌ست.
‫باید طرفدار همچین چیزی باشم
‫فقط واسه اینکه یه زن اداره‌ش می‌کنه؟
‫نه‌خیر، باید طرفدارش باشی ‫چون مادرت صاحبشه.
‫شین، تو که نمی‌تونی قبول نکنی. ‫شین! این تصمیم خودمه.
‫اصلا با عقل جور در نمی‌آد.
‫رسما می‌خوای گند بزنی به ماه‌عسلمون.
‫همچین چیزی می‌خوای؟ ‫که همه چی رو خراب کنی؟
‫خانوم و آقای پتن ‫شب بخیر.
‫هدیه آوردم واسه‌تون
‫یه بطری رایگان «ووئف کلیکو». ‫اجازه هست بریزم؟
‫- ممنون. ‫- عالی شد.
‫خیلی خیلی بابت اشتباه ‫پیش اومده عذر می‌خوام...
‫و قول می‌دم
‫که شما رو قبل رفتن
‫داخل سوئیت پاین‌اپل مستقر کنم.
‫اینم از این.
‫حالشو ببرید.
‫حتما آژانس مسافرتی زنگ زده. ‫بالاخره یه‌کم احترام گذاشتن.
‫می‌رم ببینم کسی کیفمون رو پیدا نکرده.
‫- ببخشید. ‫- بله؟
‫بخش اشیاء گمشده کجاست؟
‫اشیاء گمشده؟
‫دوستم امروز کیفش رو توی ساحل گم کرده.
‫سبز رنگه. ‫گفتم ببینم کسی پیداش نکرده...
‫- می‌تونم برم دفتر ببینم هست یا نه. ‫- باشه.
‫کلی چیزای مهم داخلشه.
‫حتما که اینطوره. ‫یه نگاهی می‌ندازم.
‫چیزی نبود متأسفانه.
‫ولی حتما دوباره می‌گردیم.
‫آره. بگردید.
‫خیلی‌خب.
‫همیشه فکر می‌کردم چه‌قدر خوب می‌شه
‫که بقیه رو به آرامش برسونی.
‫من...خیلی به کاری که می‌کنی ‫احترام می‌ذارم.
‫ممنون.
‫از تاکوی میگوت خوشت می‌آد؟
‫واقعا خوبن.
‫خیلی اتفاق خوبیه.
‫نه فقط غذا ‫خیلی خوبه که
‫بازخورد مثبت بگیری، می‌دونی؟
‫حس خوبیه که بدونی ‫داری یه تفاوتی ایجاد می‌کنی
‫چون بعضی‌ وقتا ‫زیر سوالش می‌برم.
‫چرا اصلا بخوای زیرسوالش ببری؟
‫خب، مراجعین اینجا اکثرا پول‌دارای سفیدپوستن
‫و راستش رو بخوای، ‫اذیتم می‌کنه.
‫عه.
‫باشه.
‫اینجوری چطوره؟
‫هر چقدر بهت پول می‌دن، ‫من دوبرابرش رو می‌دم بهت.
‫می‌تونی که واسه خوش بودن با من ‫توی ماه‌عسلت پول بگیری.
‫فکر می‌کنم که یه هدفی
‫توی کمک‌کردن هست، ‫حتی به آدمای پول‌دار، می‌دونی؟
‫بهشون کمک کنی ‫که حالشون خوب بشه
‫که بیشتر احساس زنده و آگاه بودن داشته باشن.
‫- آره. ‫- چون آدمای پول‌دار
‫همونایی هستن که می‌دونی...
‫دارن کل دنیا رو به گا می‌دن.
‫آره خب...
‫من خیلی آدمای سفیدپوستِ ‫پول‌داری که دهنشون سرویس شده رو می‌شناسم.
‫که واقعا می‌تونن از خدماتت استفاده کنن.
‫تاحالا...
‫به این فکر کردی که
‫کسب و کار خودت رو شروع کنی؟
‫ولمون کن بابا.
‫جدی می‌گم، چون من واسه سرمایه‌‌گذاری ‫روی همچین چیزی پایه‌م.
‫- آخه... ‫- چه خونوادهٔ قشنگی داری.
‫- عه! ‫- ممنونم.
‫می‌دونم. بله ، می‌دونم.
‫من همون خانومی‌م که توی قایق با هم بودیم.
‫- دیدمتون. ‫- درسته. آره.
‫و ایشون بلیندا هستن. ‫توی مرکز اسپا کار می‌کنه.
‫سلام.
‫کارش حرف نداره.
‫یعنی دیروز تمام بدنم کوفته بود ‫و امروز صبح
‫بیدار شدم و هیچ دردی رو حس نمی‌کردم.
‫عالیه. عه خوبه من هم یه نوبت می‌گیرم.
‫- البته. بله. ‫- البته اگه من رزروش نکرده باشم.
‫باشه.
‫خب...
‫می‌تونم مدیر تبلیغاتت باشم.
‫کجا بودی؟
‫دستشویی، چی گفت؟
‫قراره دنبالش بگرده.
‫یه لحظه...ببخشید.
‫نمی‌دونم چرا بلند شدم اصلا.
‫خب...
‫شاید شبیه شعار باشه.
‫ولی خب، فقط خواستم بگم که...
‫من یه مدت ترسِ بیمار بودن داشتم...
‫و الان انگار نعمته
‫چون از اون چیزاییه که
‫بهت یه دید جدید از زندگی رو بهت می‌ده و...
‫بهت یادآوری می‌شه که چقدر خوش‌شانسی.
‫و وقتی واقعا بهش فکر کنی، ‫یعنی...
‫مشکل خاصی نداریم.
‫غذا واسه خوردن داریم، ‫خونواده‌ایم
‫سالم و سرحالیم.
‫و وقتی بهش فکر کنی که چطور...
‫اون..اون خونواده...
‫خیلی حال‌ به‌هم زنن.
‫مادرش خیلی سلیطه‌س.
‫دخترشم بازم سلیطه‌س.
‫فکر نکنید یه سری چیزا رو تا ابد دارید.
‫و یه تلنگره که با دید جدیدی ‫به زندگی نگاه کنیم
‫و اگه این‌کارو بکنید
‫اونوقت هر روز یه روز جدیده،‌ درسته؟
‫و اگه اینطوری باشه...
‫انگار که...
‫همیشه دارید متولد می‌شید..
‫یعنی همیشه.
‫دیگه گرفتار نیستید...
‫تحلیل نمی‌رید، ‫و نمی‌میرید.
‫بگذریم، فقط یه فکری تو سرم بود.
‫و گفتم باهاتون در میون بذارم...
‫و اینکه...دوستون دارم.
‫خیلی حرفای قشنگی بود عزیزم.
‫کوئین، کوئین بیا...
‫ولش کن اصلا می‌دونی چیه؟ ‫خودم می‌آرمش.
‫خیلی‌خب. ‫ایول.
‫مامان،‌ داری چکار می‌کنی؟
‫بردارت اگه توی آشپزخونه بخوابه خفه می‌شه.
‫- خب یه اتاق واسه‌ش بگیر. ‫- اولیویا.
‫چیه خب؟‌می‌تونی یه هواکش بذاری اونجا.
‫نه خیر. همین خوبه و مشکلی نداره. ‫همینجا می‌خوابی.
‫شما هم درست رفتار کنید.
‫شب به‌خیر.
‫نمی‌خوایم اینجا باشی.
‫باشه.
‫می‌رم توی ساحل کپه‌م رو بذارم.
‫راحت بود.
‫یارو کی بود؟
‫کی؟
‫همونی که جلوی سالن باهاش بودی. ‫دیدمت.
‫یه پیشخدمتی فکر کنم. نمی‌دونم.
‫به‌نظر که می‌شناختیش.
‫فقط یکی بود که می‌خواست مخم رو بزنه.
‫هممم.
‫بیا. بهشون ایمیل دادم و بهشون گفتم
‫ که توی ماه‌عسلم ‫و نمی‌تونم مقاله رو بنویسم.
‫خوشحالی الان؟
‫آره. مرسی عزیزم.
‫آره هر چی حالا.
‫ببین.
‫می‌دونی می‌خوام برات چکار کنم؟
‫- هوم؟ ‫- چون خیلی دوست دارم.
‫هوم.
‫می‌خوام چیزی رو بهت بدم
‫که ظاهرا همهٔ دخترای آمریکا می‌خوان.
‫یه سفر به جشنوارهٔ «برنینگ من» ‫توی یه ماشین کاروان برقی
‫که می‌تونه بالای زمین معلق باشه.
‫عاشق زنمم.
‫زنم خیلی جذابه.
‫- نگو. ‫- عاشق زنمم.
‫زنم خیلی جذابه.
‫زنم.
‫تو زن منی.
‫زن خودم.
‫- فقط یه لحظه لطفاً. ‫- اوهوم.
‫الو؟
‫مارک؟ عمو چارلیت هستم.
‫سلام عمو چارلی. ‫حالت چطوره؟
‫خب می‌دونی، نفسی می‌آد و می‌ره.
‫- همون زندگی مسخرهٔ همیشگی. ‫- آره.
‫شماره‌ت افتاده بود.
‫آره، راستش با خونواده توی هاوایی هستم.
‫هاوایی، عالیه!
‫- آره. ‫- ای توله‌سگ!
‫آره خوبه،‌ عالیه. ‫خیلی خوبه که یه مدت دور شی از شهر.
‫آره زنگ زدم. ‫ترس از بیماری داشتم
‫و فکر کردم شاید سرطان داشته باشم.
‫سرطان؟‌ وای نه.
‫آره،‌ ولی خب ندارم مشکلی نیست.
‫جای نگرانی نیست، ‫ولی خب...
‫عه خوبه پس مارک. خوبه.
‫آره، آره. ‫خب زنگ زدم چون نگران بودم
‫که...می‌دونی، من نمی‌تونستم... ‫یادم نمیومد
‫که بابا چه‌نوع سرطانی داشت.
‫سرطان؟ چی..چه نوع سرطانی؟
‫آره. آره سرطان اونو کشت دیگه.
‫خب، مارک...
‫بابات که به‌خاطر سرطان نمرد.
‫چی؟ وایسا ببینم.
‫اون...نداشت؟ من..
‫مطمئن بودم که به‌خاطر سرطان مرده.
‫نه مارک،
‫بابات به‌خاطر سرطان نمرد.
‫باشه. خب واسه چی مُرد؟
‫به‌خاطر ایدز مرد.
‫چی؟
‫ایدز؟
‫جدی می‌گی؟
‫یعنی...وایسا ببینم ‫مطمئنی؟
‫آره مارک مطمئنم.
‫باشه، ولی... چطوره که من نمی‌دونم؟
‫خب بابات نمی‌خواست کسی چیزی بدونه.
‫تو هم که بچه بودی.
‫مادرت نمی‌‌تونست تحملش کنه.
‫ولی فکر کردم شاید بالاخره
‫یکی بهت گفته باشه.
‫نه. نه،‌ این...
‫این اولین باریه که شنیدمش.
‫چیزه...وایسا ببینم.
‫متوجه نمی‌شم.
‫چطور ایدز گرفت اصلا؟
‫خب..خب،‌ با مردا سکس داشت.
‫مارک، بابات به مردا می‌داد.
‫می‌داد؟!
‫اون دو تا زندگی داشت.
‫خونواده‌ش رو داشت،
‫و بعد زندگی دیگه‌ش رو
‫با هم‌جنس‌گراها داشت.
‫جلل‌الخالق.
‫بابات فهمید که باباش ‫با مردا سکس داشته.
‫- بابا، ممکنه مردنما بوده باشه. ‫- لطفا.
‫- شاید ارباب مفعول بوده باشه. ‫- نه!!
‫شایدم بابابزرگ یه مفعول کاربلد بوده.
‫این‌طوری حس بهتری می‌ده؟
‫[آنچه در وایت لوتس خواهید دید]
‫باید کیف رو پیدا کنیم.
‫جعبهٔ اشیاء گمشده رو گشتم. ‫اونجا نبود.
‫امیدوارم که پیداش کنیم.
‫می‌خوام یه کار رمانتیک انجام بدم.
‫نظرت راجع‌به میزشام همراه با شمع ‫روی قایق کرایه‌ای‌مون موقع غروب چیه؟
‫شما توی‌ آب حرکت می‌کنید ‫و دلفین‌ها هم تو آب شیرجه می‌زنن.
‫عالیه. یه سوال فقط. ‫این خانومه چشه؟
‫صحیح.
‫فکر می‌کردم بابام رو می‌شناختم.
‫اونوقت اون بیرون واسه‌ خودش ‫بین یه سری مرد دست به دست می‌شده.
‫چطوریه؟ ‫حس خوبی می‌ده؟
‫می‌خوای بفهمی؟
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.