دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
قسمت اول ۱۴۰۰/۰۴/۲۴
‫مسافرین پرواز شمارهٔ ۴۵۱ ‫هاوایی به مقصد «هانالولو»
‫تا ۱۵ دقیقهٔ دیگر می‌توانند ‫از ورودی شمارهٔ ۲۶ سوار شوند.
‫مسافرین به ترتیب شماره ردیف ‫سوار خواهند شد.
‫لطفاً تا زمانِ
‫اعلام بخش مربوط به شما ‫سر جای خود بمانید.
‫دارین می‌رین خونه؟
‫آره.
‫ما رفته بودیم «آماناری».
‫بدک نبود. ‫غذاش که خوب بود.
‫اونجا کار خاصی نمی‌شه کرد
‫ولی خب، ما هم صرفاً ‫می‌خواستیم یه گوشه استراحت کنیم.
‫کدوم هتل بودی؟
‫- «وایت لوتیس» ‫- وایت لوتیس؟
‫راهنمای سفرمون گفت که ‫یکی اونجا کشته شده.
‫جسدش توی پرواز خودمونه.
‫پرواز خودمون به سمت هانالولو؟
‫آره. یه‌کم دیگه جسد رو ‫توی هواپیما قرار می‌دن.
‫خب به‌جز اون اتفاق، ‫تعطیلات خوبی داشتی؟
‫ماه عسلم بود.
‫عه، تبریک می‌گم.
‫چه عالی! ‫مطابق انتظارت بود؟
‫- خانومت کجاست؟ ‫- راست می‌گه، خانومت کجاست؟
‫ببخشیدا...
‫ولی ناموساً ولم کنید.
‫باشه بابا.
‫[یک هفته قبل]
‫وای خدا، اینا دیگه کی‌ هستن؟
‫اون دو تا رو می‌بینی
‫تازه توی «همپتنز» ازدواج کردن.
‫مامان‌بابای دختره اونجا خونه دارن.
‫- شرط می‌بندم توی برنامهٔ «رایا» با هم آشنا شدن. ‫- قطعاً.
‫- تو کار مُده. ‫- بازاریابی.
‫پسره توی «دارت‌موث» درس خونده، ‫اقتصادِ بین‌الملل.
‫- دختره دوستش داره، ولی خب... ‫- شوهرش کیرش کوچیکه.
‫از اوناست که همه‌ش ‫یه گوشه آدرال بالا می‌‌کشه.
‫که باعث می‌شه سر کار بهتر از بقیه باشه.
‫و کیرش رو کوچیک‌تر هم می‌کنه.
‫وارث والمارت.
‫با دوستاش یه سفر دخترونه اومدن.
‫رو مخشون می‌‌ره
‫ولی جون پول همه‌چی رو می‌ده، ‫تحملش می‌کنن.
‫نسخهٔ آمریکایی بریجیت باردوئه.
‫- عاشق حیواناته. ‫- از یهودیا متنفره.
‫جاکش درجه‌یکِ یه میلیاردر منحرف.
‫اومدن که ما رو واسه
‫گروه بچه‌باز ایلومیناتی‌شون جذب کنن.
‫آهای دخترا.
‫چیه مامان؟
‫لیو، بیاید پایین. ‫فکر کنم از اینجا بشه مجتمع رو دید.
‫بدو،‌ بدو، بدو.
‫کوئین.
‫دارن می‌آن.
‫لبخند گنده.
‫دست‌ تکون بده «لانی». ‫حالا شد.
‫لانی، یه جور دست تکون بده واقعی به نظر برسه.
‫ببین لانی، می‌دونم امروز اولین روز کاریته
‫و خب نمی‌دونم قوانین کاری ‫بقیهٔ ملک‌هایی که بودی چطور بوده،
‫ولی این‌جا بی‌حالی و ‫نداشتن اعتماد به نفس مایهٔ دلسردیه.
‫به‌خصوص با حضور این مهمونای ویژه ‫که دارن با قایق می‌آن.
‫می‌دونی نباید زیادی
‫به عنوان یه شخص به خودت فکر کنی.
‫باید بیشتر در خدمت بقیه باشی.
‫- در خدمت بقیه؟ ‫- آره.
‫می‌دونی یه باورِ ژاپنیه
‫که ازمون می‌خواد که کاملا
‫در نقش یاوارنِ خوش‌روی منعطف فرو بریم.
‫یه کابوکی استواییه.
‫و هدف اینه که برای مهمونا
‫به طور کلی یه ابهام به وجود بیاریم
‫که می‌تونه خیلی رضایت‌بخش باشه،
‫به‌طوری که هر چیزی که ‫بخوان براشون مهیاست
‫ولی حتی خودشونم ندونن چی می‌خوان،
‫یا اینکه ندونن چه روزیه، ‫کجان،
‫ما کی هستیم ‫و کلاً از عالم و آدم بی‌خبرن.
‫لانی، انگار یه‌کم مایونز رو لباست ریختی.
‫- اون چیه روی سینهٔ چپت؟ ‫- عه... نمی‌دونم.
‫منم همینو می‌گم.
‫ای وای خدا! ‫اومدن.
‫یه‌جوریه، حس می‌کنم ‫کلی درخت مختلف اینجاست.
‫ولش کن به درک! ‫فقط سینی رو بالا نگه‌دار
‫که لکهٔ روی ممه‌ت مشخص نباشه.
‫یه‌ذره بالاتر. ‫خودشه!
‫- خوش اومدین. ‫- ممنونم.
‫خانوم و آقای «ماسباکر». ‫بنده «آرماند» مدیر این مجموعه هستم.
‫- به وایت لوتیس خوش اومدید. ‫- ممنونم.
‫سفرتون چطور بود؟
‫- طولانی. ‫- ای بابا!
‫- ولی جداً خوب بود. ‫- خوش‌حالیم که اینجاییم.
‫درسته که قایق سواری زمان سفر رو طولانی می‌کنه،
‫ولی عوضش مناظر ساحلی بی‌نظیرن، مگه نه؟
‫- حرف ندارن. ‫- آره.
‫جزو خدمات بدیهی واسه مهمونای ویژه‌مونه
‫که توی سوئیت‌ها اقامت دارن.
‫حالا یه سواری کوتاه همراه «دیلن» ‫به سمت هتل دارین...
‫- درود. ‫- و بعهد شما رو به سوئیت‌تون یعنی «ترید ‌ویندز» می‌بریم
‫ می‌تونید استراحت کنید ‫و یه آبی به سر و روتون بزنید.
‫- ممنون آرماند. ‫- ممنون
‫- خواهش می‌کنم. ‫- از این طرف.
‫- درود. ‫- درود.
‫- خیلی جذبهٔ مردانه بهت می‌ده. ‫- ایول! عاشق گردن‌بندای مهره‌ای هستم.
‫گمونم شما آقای «شین پتون» ‫و خانوم «ریچل پتون» باشید؟
‫- وای! ‫- آره ماییم.
‫وای خدا. آره.
‫- اشتباه بود؟ ‫- نه درسته.
‫فقط اینکه... واسه‌م تازگی داره.
‫آخه همین پریروز ازدواج کردیم.
‫- آره. ‫- در جریانم. تبریک می‌گم.
‫آره ممنونم.
‫- خانوم پتون...عجیبه! ‫- آره.
‫خیلی عجیب به گوش می‌آد.
‫انگار قراره اسمم رو عوض کنم؟ ‫خیلی...
‫خب نظرتون چیه ‫قبل از اینکه تصمیم مهمی بگیرید
‫یه نوشیدنی داکری واسه‌تون بیاریم؟
‫ایول! آره.
‫«کریستی» با شما تا هتل می‌آد.
‫- باشه. ‫- و شما رو به سمت
‫- سوئیت «پالم» همراهی می‌‌کنه. ‫- سوئیت پالم.
‫و مطمئنم عاشقش می‌شید.
‫باشه پس.
‫درود. درود.
‫- درود. ‫- ممنون.
‫یه‌کم دیگه بهتون سر می‌زنم، خب؟
‫- باشه. ‫- خب پس خدافظ.
‫- درود. ‫- درود.
‫- شما خانومِ «مک‌ وو وود» هستید؟
‫«کواد». یه هجا داره.
‫- «مکواد»؟ ‫- خب دو هجا داره
‫ولی بخش دومش یه هجاییه. ‫«واد».
‫مک‌کواد.
‫- اسکاتلندیه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫واقعاً نمی‌دونم. ‫فقط می‌خوام...گوش کن...
‫بدجوری ماساژ لازمم.
‫امکانش هست؟ ‫خدماتی در دسترس هست الان؟
‫می‌دونید من... الان ‫هرچی باشه رو قبول می‌کنم
‫چون دیسکم زده بیرون و دیگه...
‫- «بلیندا» پشت سرتون. ‫- بلیندای پشت سرم؟
‫بلیندایی که پشت سرتونه، ‫مدیریت اسپای اینجا رو به‌عهده داره.
‫- سلام. ‫- عه!
‫بلیندا. خانومِ مک‌کواد نیاز به خدمات دارن.
‫واسه امروز عصر وقت آزادی دارین؟
‫خب...متأسفانه امروز کاملاً رزرو شده.
‫وای نه. آخه... واقعا؟
‫مطمئنی؟ ‫اگه باشه خیلی ممنون می‌شم.
‫سخت‌گیر نیستم. یعنی حتی...
‫نیازی نیست که ‫ماساژ عمیق‌ و اینا داشته باشم.
‫هر چی باشه قبوله الان. ‫هر چیزی.
‫هر چیزی جز ماساژ «ریکی» البته.
‫خب می‌دونید چیه، ‫بذارید ببینم چکار می‌تونم بکنم.
‫- واقعا؟ ‫-‌ آره.
‫باشه پس. ممنون.
‫لانی کارآموز ماست.
‫لانی لطفاً همراه خانوم مک‌‌کواد
‫به هتل برو و ایشون رو به ‫سوئیت «های‌بیسکیس» ببر.
‫- های‌بیسکیس. ‫- باشه. ممنونم.
‫- درود. ‫- درود.
‫ممنونم.
‫عه امشب خرچنگ‌پزون دارن.
‫- عه! ‫- خرچنگ، آخ‌جون!
‫- سلام‌علیکم! ‫- سلام.
‫بیا ماه عسلمون رو شروع کنیم.
‫عه، واقعا؟
‫اوهوم.
‫وایسا ببینم یه لحظه. ‫وایسا،‌ وایسا.
‫چیه؟ چی شده؟
‫مشکل چیه؟
‫اتاق ما نیست.
‫- منظورت چیه؟ ‫- چی...
‫قرار بود توی سوئیت ماه‌عسل باشیم.
‫این سوئیت ماه‌عسل نیست. ‫این...
‫شایدم هست. ‫چرا نیست؟
‫نه چون توی سایتشون یه تور مجازی داشت.
‫این... اون سوئیت نیست. ‫صرفاً یه سوئیت معمولیه.
‫چی داری می‌گی؟
‫این شیک‌ترین هتلیه که ‫تا حالا توش بودم.
‫آره، البته خیلی هم سفر نکردی ‫پس...
‫تازه،‌ ما پول سوئیت ماه‌عسل رو دادیم.
‫همم...بخوایم حساب کنیم ‫ما پول هیچی رو نمی‌دیم.
‫مامان‌بابات پولشو دادن. ‫به‌نظر من که مشکلی نداره شین.
‫خب ببین‌، منظرهٔ عالی‌ایه.
‫تازه نزدیک رستورانیم ‫و همه چی دم دسته.
‫می‌تونیم یه دل سیر غذا بخوریم ‫و بپریم تو اقیانوس واسه خودمون.
‫آخه...
‫قرار بود حوضچهٔ آرامش
‫و یه حیاط ‌خلوت داشته باشیم.
‫یه بالکن اینجاست. ‫یکی دیگه هم هست.
‫آخه واسه اتاق کلاه سرمون گذاشتن.
‫ای بابا شین. ‫دیگه این‌قدرام بزرگش نکن.
‫- خب... ‫- برو با یارو صحبت کن خب.
‫آره، آره.
‫یعنی...مسئلهٔ مهمیه؟ ‫واقعا؟
‫- آره. ‫- آره؟
‫تنها ماه‌عسل عمرمونه.
‫آره.
‫فقط می‌خواستم یه ماه‌عسلِ ‫بی‌نقص داشته باشی عزیزم.
‫خیلی عزیزی.
‫خب دیگه. برم باهاش صحبت کنم.
‫- باشه. ‫- نظرت چیه اول یه ساکِ ریز بزنی؟
‫چی؟
‫چیه خب؟ ۱۲ ساعت تو هواپیما بودیم.
‫- حشری‌ و آماده در خدمتم. ‫- وای شین بسه!
‫می‌خوای با این کیرِ بلند شده ‫برم با این یارو صحبت کنم؟
‫- وای بسه دیگه! ‫- خیلی‌خب باشه.
‫نگهش می‌داریم واسه وقتی که ‫بریم اتاق خودمون.
‫- آره. ‫- خب دیگه.
‫- وایسا، منم باهات می‌آم. ‫- باشه.
‫[مجتمع رفاهی و اسپای وایت لوتیس]
‫فعلا چیز دیگه‌ای لازم ندارین
‫سرکار خانوم؟
‫فقط یه چیز... ‫چمدونا کجان؟
‫همونجان. پشت سرتون.
‫عه آره. ‫درسته.
‫- باشه،‌ ممنونم. ‫- خواهش می‌کنم.
‫یه لحظه، یه ... یه کیسهٔ کوچیک بود.
‫یه کیسهٔ پلاستیک سفید کوچیک هم بود.
‫فقط همونه که ... ‫اینجا نمی‌بینمش.
‫باشه. یه کیسهٔ پلاستیکی؟
‫کیسهٔ سفید... آره، ‫ خیلی مهمه.
‫- کیسهٔ پلاستیکی؟ ‫- آره.
‫به نظرت ممکنه روی چرخ...جاش گذاشته باشن؟
‫وای خدا. وای خدا. ‫توش...ای خدا!
‫می‌تونم پیش‌خدمت رو خبر کنم.
‫آره،‌ چیزه... خاکستر مادرم توشه.
‫- وای! ‫- وای خدا!
‫به نظرت گم شده؟ ‫- نه بابا. نه.
‫با دو تا قایق اومدم. شاید... ‫شاید بهتره به قایق...
‫کسایی که توی قایق بودن زنگ بزنید، ‫راستی یه چیز...
‫یه چیز سفید... ‫یه ماشین گلف سفید هم بود.
‫فکر نکنم صندوق داشته باشه
‫ولی شاید روش جا مونده باشه، ‫ولی خب من...
‫- نه، فکر... ‫- قایق الان رفته؟
‫وای خدا! وای خدا.
‫- خودشه؟ ‫- ممنونم. ممنون.
‫آخه می‌دونی...اگه گم می‌شد خیلی بد می‌شد.
‫- خدا رو شکر. ممنونم. ‫- خواهش می‌کنم.
‫- نباید اینو گم کنم. ‫- نه.
‫ممنون.
‫وای خدا.
‫چیزی نیست.
‫وای خدا.
‫ساحلش خیلی خفن به‌نظر می‌رسه. ‫باید یه سر بریم.
‫- دخترا. ‫- آره بریم.
‫بله؟
‫می‌خواستم باهاتون درموردِ
‫این به‌هم ریختگی‌ها صحبت کنم،
‫چون این‌جا قراره فضای مشترکمون باشه
‫و خیلی دوست دارم که ‫یه تکونی به خودتون بدین و تمیزش کنید.
‫- چون فکر کنم یه حملهٔ عصبی بهم دست بده ‫- مامان.
‫اگه کل این مدت رو این‌جوری سر کنم.
‫بعداً می‌تونیم انجامش بدیم.
‫خب،‌ می‌دونی چیه؟ ‫چرا همین الان تمیزش نکنیم؟
‫شاید یه جای خوب پیدا کنیم ‫که همه چیز رو داخلش بذاریم.
‫کوئین. تخت تو چرا اینجاست؟
‫اولیویا گفت که باید اینجا بخوابم.
‫اولیویا، برادرت نباید توی آشپزخونه بخوابه.
‫چرا؟
‫خب چون یه آشپزخونهٔ راهروییه.
‫کوچیکه.
‫و این همه فضا خوب و قشنگ اینجا هست.
‫مامان، داره حال می‌کنه اونجا. ‫ببین،‌ داره کیف می‌کنه و سرش رو تکون می‌ده.
‫می‌تونه ساعت‌ها خودش رو
‫فقط با حرکات دستش سرگرم کنه.
‫- جاش توی آشپزخونه خوبه. ‫- اولیویا نه.
‫مامان می‌خوای اینجا پیش ما بخوابه؟
‫وقتی پائولا بخوابه ‫می‌آد جق می‌زنه.
‫خانوم ماس‌‌باکر، واقعاً خوش ندارم ‫این‌جوری از خواب بیدار بشم.
‫نیکول صدام کن.
‫و خب پائولا،‌ بدن خوشگلی داری.
‫مامان.
‫تو هم بدن خوشگلی داری اولیویا.
‫فقط به‌نظرم منصفانه نیست
‫که برادرت کل تعطیلاتش رو توی ‫یه آلونک بدون پنجره سر کنه.
‫تو که دوستت رو آوردی دیگه.
‫و خیلی ازتون متشکرم نیکول.
‫خب ما هم از اینکه اینجایی ‫خیلی خوشحالیم پائولا.
‫همینجا جام خوبه.
‫دیدی مامان، ‫مشکلی نداره.
‫خود واقعیش همینه، ‫دائما مشغول بازی و جق زدن.
‫خدافظ دیگه، می‌بینمت.
‫حلش می‌کنیم عزیز دلم.
‫یه‌کم دیگه.
‫باشه. مشکلی نیست.
‫باید لباسم رو عوض کنم. ‫روش یه‌کم...
‫باشه.
‫سلام، شماره‌ت افتاده بود.
‫وای خدا «درل» فکر کنم ‫بچه می‌خواد به دنیا بیاد.
‫- نه، مگه می‌شه؟ ‫- آره به‌خدا.
‫عزیزم.
‫خیلی درد دارم. ‫نمی‌دونم چکار کنم.
‫- خب بیا خونه. ‫- نه.
‫نه. تا ۴ ساعت دیگه کارم تموم نمی‌شه.
‫بیا خونه عزیزم.
‫نمی‌تونم. نمی‌تونم خب؟ ‫آخه...چون...
‫هیچ‌کس چیزی ازش هم نمی‌دونه. ‫روز اولمه خیر سَرم.
‫مشکلی پیش نمی‌آد خب؟ ‫من کنارتم.
‫باشه. باشه. آره. ‫من باید برم دیگه. باید لباس عوض کنم.
‫- خب دیگه، واسه‌م دعا کن، باشه؟ ‫- می‌کنم. دوست‌دارم.
‫- دوست دارم. ‫- تحمل کن عزیزم.
‫از پسش برمی‌آم.
‫عه! روپوشت رو عوض کردی. ‫خوبه.
‫چی بود راستی؟ ‫تن ماهی بود؟
‫آره. آره. شاید.
‫- شلخته غذا می‌خوری یا... ‫- نه بابا.
‫می‌دونی...لباس باید ساحلی باشه ‫ولی خب رسمی،
‫تمیز و مرتب به‌نظر بیاد دیگه.
‫تمیز و مرتب.
‫عه! آقای پتون. ‫و خانومِ نامشخص.
‫اوضاع به وفق مرادتون بوده؟
‫راستش فکر کنم اتاق اشتباهی رو بهمون دادید.
‫ما...قرار بود توی سوئیت ماه‌عسل باشیم.
‫سوئیت ماه‌عسل نداریم.
‫خب قرار بود که
‫یه حوضچهٔ آرامش ‫و یه حیاط خلوت داشته باشیم.
‫خب فکر کنم اون می‌شه سوئیت «پاین‌اَپل».
‫- باشه. ‫- ولی...
‫آره..خب من اینجا...
‫رسیدِ رزرو شما ‫واسه اون اتاق رو ندارم. نه.
‫مامانم یه تور مجازی ازش فرستاد.
‫و یه اتاق رو رزرو کرده بود.
‫خب شما الان یه سوئیت مجلل ‫با منظرهٔ اقیانوس رو پرداخت کردین.
‫سوئیت «پالم». خیلی خوبه.
‫- لنگه نداره. ‫- واقعاً!
‫- واقعاً خوبه، آره. ‫- ولی حوضچهٔ آرامش نداره.
‫ولی خب هنوزم استخر بدون لبه،
‫استخر آب‌نما، ‫و آبشاری رو در اختیار دارید.
‫صحیح.
‫درسته که سوئیت «پاین‌اَپل» استخر شخصی داره
‫ولی منظرهٔ اقیانوس رو نداره.
‫فکر کنم داشتن حریم‌خصوصی بهتر باشه، درسته؟
‫نمی‌دونم. شاید بهتره به مادرم زنگ بزنم؟
‫می‌خواین به مادرتون زنگ بزنید؟
‫به‌نظرتون چی می‌گه؟
‫فکر کنم قراره بگه اتاق اشتباهی رفتیم ‫ولی خب...
‫خب به هرحال سوئیت پاین‌اَپل
‫در دسترس نیست متأسفانه.
‫عه نیست؟
‫نه. یه زوج آلمانی اونجا اقامت دارن.
‫اونا هم به‌تازگی ازدواج کردن.
‫- پس...سوئیت ماه‌عسله. ‫- شین.
‫- نه آخه... ‫- خیلی هم مهم نیست.
‫چون اتاق خیلی ... دلبره.
‫خب پالم رو همه دوست دارن.
‫شخصاً پالم رو به پاین‌اَپل ترجیج می‌دم.
‫- مگه نه لانی؟ ‫- پالم آره. همون پالم.
‫- آها. ‫- باشه پس...
‫خیلی‌خب.
‫ضد حال شد.
‫یه تور مجازی ازش دیدم و خب...
‫ما که قرار نیست پول ‫یه اتاق گرون‌تر رو بدیم؟
‫- نه. ‫- آره؟
‫یعنی درسته. نمی‌دین.
‫باشه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫کار دیگه‌ای هست در خدمتتون باشم ‫یا ...؟
‫نه دیگه...
‫- ممنونم. ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫فکر کنم گند زدم
‫و دو بار سوئیت پاین‌اَپل رو رزرو کرده باشم.
‫ولی خب دلم روشنه که بی‌خیالش می‌شن.
‫دیدی،‌ توی همچین شرایطی ‫فقط باید به خودت مسلط باشی.
‫بهشون همهٔ‌ اون چیزای محشری
‫ که در اختیار دارن ‫رو یاد‌آوری کن.
‫اتاق منحصربه‌فرد، ‫منظرهٔ اقیانوس.
‫باید با این آدما مثل بچه‌های ‫حساس برخورد کنی.
‫همیشه می‌گن مسئله پوله، ‫ولی نیست.
‫حتی مسئله اتاقشون هم نیست. ‫فقط نیاز به دیده ‌شدن داره.
‫- دیده‌ شدن. ‫- می‌خوان حس تک‌فرزندی داشته باشن.
‫همون بچهٔ خاص و سوگلیِ هتل.
‫و ما همون مامان‌های بدجنس‌شون هستیم
‫که اتاق پاین‌اَپلی که ‫می‌خوان رو بهشون نمی‌دیم.
‫خب...
‫- بزرگ‌‌تر شدن؟ ‫- چی‌بگم،‌ تو بگو.
‫- چند وقتی می‌شه که ندیدمشون. ‫- نیکول،‌ خیلی گنده‌ن!
‫ها! یعنی علتش چیه؟
‫سرطانه. سرطان بیضه دارم.
‫ما که هنوز نمی‌دونیم. ‫هنوز جواب آزمایش‌ها رو نگرفتیم.
‫- قرار نبود بفرستنش؟ ‫- فردا.
‫- خب وایسا، فردا مگه همین الان نیست؟ ‫- نه، فردا.
‫آره خب. ولی فردای اونجا، ‫میشه امروز اینجا.
‫- نه، هنوزم فردا محسوب می‌شه. ‫- باشه، خب می‌دونی
‫دکتر گفت که می‌تونه خیلی چیزای دیگه باشه.
‫نه. گفت که شاید چیزای دیگه باشه.
‫و خب چیزای خیلی زیادی هم نمی‌تونه باشه. ‫درسته؟
‫یعنی اینجور نیست که ‫یه موش با زن و بچه‌ش
‫اومده باشن توی تخمام لونه کرده باشن. ‫سرطانه دیگه.
‫شایدم یه چیز بدتره حتی.
‫حالا صبر کنیم ببینیم دکترت چی می‌گه دیگه.
‫- نیازی نیست انقد... ‫- سرطانه بابا!
‫- سرطانه خب. ‫- چرا این‌قدر مطمئنی؟
‫نیک، ناسلامتی بابام از سرطان مُرد، ‫و همه‌ش ۴۷ سالش بود.
‫سرطان بیضه که نبود، بود؟
‫نمی‌...وایسا ببینم! ‫اصلاً نمی‌دونم سرطان چی داشت.
‫می‌دونی چیه؟ باید به عمو چارلی‌م زنگ بزنم ‫و ته و توی قضیه رو در بیارم.
‫ولی خیلی...رومخمه
‫که مشکل از تخمامه ‫و این‌جوری بزرگ می‌شن.
‫به‌طرز مسخره‌ای بزرگن.
‫مارک، هر چی که باشه. ‫مشکلی واسه‌ت پیش نمی‌آد.
‫بقیه هم سرطان می‌گیرن. ‫باهاش کنار می‌آن.
‫دیگه شبیه دورانی نیست ‫که بابات سرطان داشته.
‫و تازه می‌دونی چیه؟
‫هر روز دارن پیشرفت می‌کنن.
‫شبیه یه عملیات پیشرفتِ بدون‌ توقفه.
‫آخه می‌دونی چیه؟ ‫ خیلی بدموقع‌ست.
‫اومدن به اینجا حماقت محض بود.
‫پسرت رو ببین. ‫تک و تنها اونجا نشسته.
‫انگار توی صف انتظار عصب‌کشی
‫نشسته و وقت تلف می‌کنه. ‫برو پیشش،‌ یه‌کم خوش بگذرونید.
‫نیک...
‫وقتی بابام مرد دقیقاً هم‌سن کوئین بودم.
‫خب پس اینم یه دلیل دیگه
‫واسه اینکه الان بهش توجه کنی...
‫وقتی که هنوز پیش مایی.
‫پاشو. ‫از غار تنهایی‌ت بیا بیرون.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫خب دیگه. بریم و بیرون رو بگردیم.
‫- منظورت چیه؟ ‫- گوشی رو بذاریم کنار
‫و بریم یه‌کم خوش بگذرونیم. ‫خب؟
‫بهش می‌گن طبعیت.
‫طبیعت، این کوئینه. ‫کوئین، این طبیعته.
‫- خب... ‫- آره؟
‫- باشه. ‫- باشه پس. حاضر شو.
‫- عه سلام! ‫- سلام.
‫- منو یادته؟ ‫- بله.
‫راهی نیست امروز منو یه مشت‌ و مال بدی؟
‫همهٔ ماساژورها وقتشون پره.
‫- ببخشید. ‫- ای بابا.
‫ولی خودم الان یه مقدار وقتم آزاده.
‫آها.
‫تانیا نظرم اینه که
‫یه‌کم با هم صحبت کنیم. ‫این‌‌جوری بهتر می‌شه متوجه شد
‫که خودت و بدنت ‫در چه وضعیتی هستید.
‫منم می‌تونم یه مالش شقیقه برات انجام بدم
‫- که همیشه پیشنهاد می‌کنم. ‫- پس خبری از ماساژ نیست؟
‫به‌نظرم خیلی آرومت می‌کنه.
‫لخت مادرزاد می‌شم؟
‫نه بابا. ‫یه حولهٔ تن‌پوش بهت می‌دیم
‫که بتونی راحت باشی ‫و کارمون رو بکنیم.
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫- خوبه پس. از این‌طرف. ‫- ممنونم.
‫سلام!
‫سلام.
‫شما رو توی قایق و هواپیما دیدم.
‫- اهل کجایی؟ ‫- شهر نیویورک.
‫- کدوم محله؟ ‫- ایست ویلج.
‫ولی دیگه نقل‌مکان می‌کنم. ‫می‌خوام برم پیش شین...
‫شوهرم...اسم شوهرم شینه.
‫کجا باهاش آشنا شدی؟
‫از طریق یکی‌ از دوستام.
‫عه، پس از رایا نبوده؟
‫رایا؟ نه. رایا نبوده.
‫نامزدیتون چقدر بود؟
‫راستش همین ماه سپتامبر ‫گذشته با هم آشنا شدیم.
‫وای حالا چرا با این عجله!
‫آره. مثلا چطور می‌دونستی که ‫همون نیمهٔ گمشده‌ته؟
‫والا نمی‌دونم... کشش و جاذبه بینمون بود
‫- کیرش کوچیک نیست پس. ‫- آره.
‫چی بگم. ‫شین خیلی می‌خواست
‫که ازدواج کنه، ‫و خیلی قاطعه
‫خوب هم متقاعد می‌کنه، ‫واسه همین حس درستی داشت.
‫- خب کارش چیه؟ ‫- تو کار املاکه.
‫کار پدرشه در واقع.
‫عه واسه باباش کار می‌کنه؟
‫- خودت چکار می‌کنی؟ ‫- من روزنامه‌نگارم.
‫آها.
‫بیشتر نمایه می‌نویسم و...
‫- کجا درس خوندی؟ ‫- «سونی»،‌ پادستام.
‫بعدشم که...
‫اومدم نیویورک که دنیا رو تغییر بدم
‫و یه اسمی واسه خودم دست و پا کنم ‫و قسط‌هام رو بتونم بدم.
‫که هنوزم دارم پس می‌دم، پس...
‫شوهرت قسط‌هات رو نمی‌ده؟
‫شین؟ خب ...
‫- ولی خب می‌تونست بده؟ ‫- خب آره. درسته.
‫آره، می‌تونست.
‫آره دیگه، چون خیلی پولداره.
‫خب خونواده‌ش نسبت به خونوادهٔ خودم ‫وضعشون خوبه...
‫البته نسبت به بیشتر خونواده‌ها. آره.
‫به نظر که چیز خوبی تور کردی.
‫آره. اون خیلی جذابه. ‫تبریک می‌گم.
‫شما یه مدرسه می‌رید؟
‫سال چندمید؟
‫- دوم. ‫- دوم.
‫و مامانت...به گمونم مامانت باشه دیگه.
‫خیلی آشنا به‌نظر می‌آد. ‫اون...کارش چیه؟
‫مامانش مدیر مالی شرکت «پوفه».
‫وای آره! ‫اسمش نیکول ماسباکره.
‫مامانته؟
‫درواقع یه نمایه هم درباره‌ش نوشتم.
‫البته بازنویسی نمایهٔ یکی دیگه بود
‫ولی خب...اسمش این بود که
‫«ده زنی که دمار از روزگار ‫صاحبان سرمایه درآورده‌اند»
‫- می‌دونی، از این‌جور چیزا. ‫- آره.
‫مامانت خیلی آدم مهمیه.
‫خب دیگه. از آشناییتون خوش‌حال شدم.
‫ای خاک تو سرِ من!
‫عه...من...من....
‫- فکر کنم... ‫- لانی،‌ خوبی؟
‫رنگت مثل گچ سفید شده.
‫باید... باید بشینم.
‫خب، نمی‌شه توی سالن بشینی.
‫برو توی دفترم استراحت کن.
‫باشه.
‫مسمومیت غذایی نیست به‌نظرت؟ ‫شاید به‌خاطر تن ماهی بوده؟
‫آره. همون تن ماهی.
‫عه! آقای ماسباکر. ‫چطور می‌تونم کمکتون کنم؟
‫من و پسرم دنبال یه فعالیتی بودیم.
‫عالیه. چرا که نه؟ ‫حرف نداره.
‫و گفتم باحال می‌شه که ‫غواصی اسکوبا رو امتحان کنیم.
‫آره. چندتا از صخره‌ها ‫هنوزم پر از جانورای دریاییه.
‫گواهی‌نامهٔ آموزش غواصی باهاتون هست؟
‫گواهی غواصی؟ ‫نه. چی هست؟
‫نه. ندارمش.
‫پس غیرممکن می‌شه.
‫البته می‌تونید همین‌‌جا دوره بگذرونید.
‫- توی استخر. ‫- عالیه.
‫سه روز طول می‌کشه.
‫خب...اسکی روی‌‌ آب چی؟
‫بله! خیلی حال می‌ده.
‫متأسفانه امواج آب الان خیلی بزرگن.
‫هنوز چند روز از طوفان قبلی نگذشته،
‫واسه همین اوضاع یه‌کم قاراشمیش‌ شده.
‫حیف شد.
‫آره. شاید طی هفتهٔ‌ آتی.
‫جت اسکی چطوره؟
‫بازم همون قضیهٔ امواج. ‫قانونش همینه دیگه.
‫اوهوم. خب...
‫آموزش موج‌سواری؟
‫خب تیم موج‌سواری فردا اول وقت حرکت می‌کنه.
‫می‌تونم واسه فردا ۶ صبح ‫اسمتون رو بنویسم.
‫۶ صبح؟ ولمون کن بابا.
‫نمی‌دونم والا.
‫چی...خودتون چی پیشنهاد می‌دید ‫که انجام بدیم؟
‫خب به نظر من که ‫غواصی سطحی توی خلیج خوبه.
‫می‌دونید، موقع عصر ‫ماهی زیادی نیست
‫ولی خب قطعاً یه‌چیزی می‌شه دید.
‫تازه می‌تونید ماسک، کفش ‫و وسایل غواصی‌تون رو
‫- از غرفهٔ ساحلی تهیه کنید. ‫- کوسه هم داره؟
‫یه خونواده کوسه اونجان راستش
‫که توی خلیج واسه خودشون می‌گردن، ‫ولی خیلی کوچیکن.
‫به همین اندازه و گوگولی‌ هستن.
‫باشه.
‫- آره. بریم تو کارش. ‫- حله.
‫حالشو ببرید.
‫و امشب توی جشن خرچنگ‌پزون می‌بینمتون.
‫حله.
‫وای خدا. ‫این دیگه چیه؟
‫می‌شه یکی این گند رو تمیز کنه لطفاً؟
‫چیزی که من متوجه شدم ‫اینه که بار خستگی سنگینی رو دوشته.
‫آره.
‫حس می‌کنم همین الان ‫بخوام دراز بکشم یه چرت بزنم.
‫به‌نظرت چرا این‌قدر خسته‌ای؟
‫شاید از بس به کف اتاق نزدیکم.
‫کلی گفتم.
‫خب...مامانم ماه ژوئن فوت کرد.
‫خیلی بابتش متأسفم.
‫از همه بدتر ‫درگیرِ مراسمات و تشریفات بودن
‫می‌دونی...جون به‌ لبم کرد.
‫و هنوزم نتونستم با مرگش کنار بیام.
‫می‌دونی، مادرم...
‫خاکسترش رو آوردم با خودم.
‫آوردمش اینجا و خب... ‫می‌خواستم...
‫می‌خواستم خاکسترش رو بسپرم به اقیانوس،
‫چون عاشق اقیانوس بود، ‫ولی خب...من...اصلاً...
‫من اصلاً...
‫اصلاً نمی‌دونم کجا باید بریزمش.
‫مادر منم در واقع سه‌سال پیش فوت کرد
‫و می‌دونی... ‫هنوز هم عزادارشم.
‫هنوزم دارم روش کار می‌کنم.
‫هیچ‌کسی مثل مادرت دوست نداره.
‫آره.
‫ولی... مادر من،‌ این‌جوریه...
‫این‌جوری بود...
‫این‌جوری بود که...
‫آره دیگه.
‫زندگیِ عشقیم خیلی داغونه.
‫هر مردی که تا حالا باهاش...
‫در ارتباط بودم رو از خودم روندم،
‫چون می‌دونی همه‌ش...خیلی...
‫می‌دونی، خیلی وابسته‌ می‌شم.
‫و از این مورد خوششون نمی‌آد.
‫هر کاری می‌کنم...
‫نمی‌تونم از دست این...
‫حس پوچی‌ای که دارم خلاص بشم.
‫می‌خوام...
‫می‌خوام یکی از دردم سر در بیاره.
‫بیا یه چیزی رو امتحان کنیم، خب؟
‫بهم اعتماد می‌کنی؟
‫باشه.
‫وای.
‫پسر عجب حس خوبی داره.
‫- تانیا؟ ‫- اوهوم؟
‫ازت می‌خوام که هر چی می‌گم رو تکرار کنی. ‫باشه؟
‫باشه.
‫- هر لحظه... ‫- هر لحظه...
‫...دوباره در این دنیا متولد می‌شم.
‫- بی‌خیال داستان زندگی می‌شم... ‫- بی‌خیال داستان زندگی می‌شم...
‫...و تازگی هر لحظه رو حس می‌کنم.
‫...و تازگی هر لحظه رو حس می‌کنم
‫خودم منبع انرژی مردانه‌م هستم.
‫خودم منبع انرژی زنانه‌م هستم.
‫خودم منبع انرژی زنانه‌م هستم؟
‫خودم خلأهایی که دارم رو پر می‌کنم.
‫ضعف بدنیم اهمیتی نداره.
‫کودک درونم درست مثل ‫اولین روز به دنیا اومدنم سرزنده و سرحاله.
‫...بی‌اهمیتیه چون کودک درونم
‫درست مثل روزی که به دنیا اومدم شادابه.
‫من با اون کودک همیشه ارتباط برقرار می‌کنم
‫و اونو تغذیه و پرورش می‌دم.
‫من با اون کودک همیشه ارتباط برقرار می‌کنم
‫و اونو تغذیه و پرورش می‌دم.
‫این بخشش رو لازم نیست تکرار کنی.
‫می‌دونم، ولی خوشم می‌آد، ‫خب؟
‫می‌دونم. فقط... ‫یه مانترای هندیه...
‫- باشه. ‫- پس فقط گوش کن...
‫- و نفس بکش. ‫- دوسش دارم.
‫داری چکار می‌‌کنی؟
‫ها؟
‫چرا همه‌ش کیرت رو ورانداز می‌کنی؟
‫نمی‌کنم. ‫دارم به تخمام نگاه می‌کنم.
‫من می‌رم داخل.
‫از کوسه می‌ترسی؟
‫فقط...
‫- سلام. ‫- کجا رفتی؟
‫رفتم استخر.
‫اون دخترای توی قایق رو یادته؟
‫همونا که جوون بودن.
‫باعث شدن خیلی خیلی ‫حس عجیبی بهم دست بده.
‫- عزیزم. ‫- چی شده؟
‫یارو دروغ گفت.
‫آره دیگه یا همینه ‫یا احمقه واقعا.
‫ما اتاقی که حوضچه داشت ‫رو سفارش داده بودیم،
‫و پولشم دادیم.
‫مامانم رسیدش رو واسه‌م فرستاد.
‫- شین! ‫- چیه؟
‫نمی‌ذارم که ماه‌عسلمون رو خراب کنه.
‫ولی اون نیست که خرابش می‌کنه. ‫خودتی.
‫خب بیا با همین اتاق خوش باشیم دیگه، ‫جای خوبیه خب.
‫از اون‌ یکی اتاق بکش بیرون دیگه.
‫آخه پولشو دادیم.
‫- جمع کن خودتو. ‫- خودمو جمع کنم؟
‫ول کن قضیه رو.
‫آخه چرا اصلاً باید بهش فکر کنیم؟
‫بیا از ماه‌عسلمون لذت ببریم خب.
‫مشکلی نیست.
‫وای خدا. عزیزم.
‫- چیه؟ ‫- این اولین دعوای زناشویی‌مونه.
‫همین...
‫همینو می‌خوای؟ ‫دنبال دعوایی؟
‫با تو که نه. دعوایی ندارم.
‫بیا اینجا. بیا. ‫بیا.
‫دیگه اسمشو نمی‌آرم. ‫حلش می‌کنم. باشه؟
‫فقط می‌خوام بهترینا رو داشته باشی. ‫بهترینا!
‫باشه.
‫آره. امروز ساعت ۳؟
‫آها، باشه. ‫بذارید یه نگاهی بندازم. می‌تونیم...
‫حتما، می‌تونیم ماساژ رو انجام بدیم
‫و پشت‌بندش می‌تونیم ‫لایه‌برداری رو انجام بدیم.
‫می‌تونیم ماساژ پوششی هم انجام بدیم.
‫متأسفانه داخل اتاق نمی‌شه لایه‌برداری کرد.
‫یه سالن شست‌وشو مخصوصش داریم.
‫باشه عالیه. ‫اسمتون رو می‌نویسم.
‫و اینکه ماساژ پوششی هم می‌خواستید؟
‫خب پس ساعت ۳ ماساژ و بعدش ‫لایه‌برداری رو انجام می‌دیم
‫و بعدش ماساژ پوششی. ‫ و بعدش گفتین...
‫- آره، آره. حتماً ماسک صورت هم می‌زنیم. ‫- حرف نداشت.
‫- خیلی دوسش داشتم. ‫- لایه‌برداری از صورت خیلی عمیق و آروم پیش‌میره.
‫حدودا یه ساعت و نیم طول می‌کشه ‫واسه همین می‌شه...
‫آهان!‌ نه درسته کاملاً.
‫اگه می‌خواید کل بازهٔ زمانی رو ‫ واسه شما ثبت کنیم.
‫چیز خاصی دیدی؟
‫نه. چیز درست درمونی نبود.
‫کلی جلبک‌ دریایی دیدم که... ‫خیلی چندش بود.
‫آره.
‫چیه؟
‫هیچی فقط تو فکرم.
‫مرد بودن، و در واقع مردِ جوون بودن
‫توی این دوره کار راحتی نیست.
‫چرا؟ چون دیگه نمی‌شه دخترا رو اذیت کنیم؟
‫نه.
‫خب آره البته.
‫نمی‌دونم. چی‌بگم، ‫توی دنیای مدرن این‌روزا
‫یه‌جورایی خیلی...مرد کم شده.
‫منظورت اینه که بی‌غیرت و لوس شدیم؟
‫آره.
‫مگه اینکه آتش‌نشانی چیزی باشی.
‫می‌دونی،‌ به‌نظرم... ‫دیدی وقتی بچه‌ایم
‫همه می‌خوان بزرگ بشن و قهرمان داستان باشن؟
‫و آخرش...
‫می‌دونی، فقط به این راضی می‌شی ‫که آدم بدهٔ داستان نیستی.
‫می‌گیری چی می‌گم؟
‫این حرفا واسه اینه که مامان ‫بیشتر از تو پول در می‌آره؟
‫نه. ربطی به اون نداره. ‫چی میگی؟
‫ببخشید. ببخشید.
‫فقط...
‫بهت افتخار می‌کنم کوئین. ‫همین.
‫مرسی.
‫و اینکه امیدوارم که ‫به من که فکر کنی...
‫...این مدت واسه‌ت ‫خاطرهٔ خوشی بوده باشه.
‫باشه.
‫دوست دارم.
‫منم دوست دارم.
‫اگه آناناس دوست‌دارید ‫با «سوفله» می‌تونید حسابی سر حال بیاید.
‫اینم از نکتهٔ طلایی امشبم.
‫حالشو ببرید مرغ‌عشقا.
‫شبتون چطور می‌گذره عزیزان؟
‫- خوبه، ممنون. ‫- خوش‌حال شدم.
‫حالا انگار خیلی قشر ضعیف جامعه ‫واسه‌ش مهم بود.
‫اون یه نئولیبرالِ جنگ‌گرا بود.
‫هم نئولیبرال بود هم محافظه‌کار مدرن.
‫ببخشید. گفتید هیلاری کلینتون؟
‫حرفی از هیلاری کلینتون زدید؟
‫ولش کن مامان.
‫آها! پس الان مد شده که ‫این چیزا رو بهتون یاد بدن
‫که به هیلاری کلینتون توهین کنید؟
‫مامان الکی پیاز داغش رو زیاد نکن.
‫هیلاری کلینتون یکی از بانفوذ‌ترین زن‌های
‫۳۰ سال اخیره. و خیلی از زن‌های نسل من
‫خیلی هیلاری کلینتون رو تحسین می‌کنیم.
‫باشه. نگران نباش مامان، ‫همه هیلاری کلینتون رو دوست داریم.
‫غواصی چطور بود؟
‫کوسه کوچولوها رو دیدی؟
‫نوچ. چیز خاصی نبود.
‫نه؟ خب فردا اول صبح برید
‫یه تیکه نون هم با خودتون ببرید،
‫اون‌وقت با کلّه می‌آن پیشتون.
‫شبیه فیلمای دیزنی.
‫یه فیلم نسبتاً ترسناکش البته.
‫عه. ببخشید.
‫چی؟ چی ‌شده؟
‫چیزه...لانی توی دفترته ‫و داره بچه‌دار می‌شه.
‫- چی؟ لانی کیه دیگه؟ ‫- همون تازه‌کاره دیگه.
‫منظورت چیه داره بچه‌دار می‌شه؟
‫داره زایمان می‌کنه.
‫لانی، همون کارآموزه، داره ‫توی دفترم زایمان می‌کنه؟
‫امکان نداره.
‫خب الان داره زایمان می‌کنه.
‫- گوه‌ تو این وضعیت! ‫- آرماند.
‫وای خدا. باید یه چیزی بهت بگم.
‫باید بگم.
‫امروز بهترین مداوای ممکن رو داشتم.
‫می‌دونی تو عمرم کلی مداوا شدم.
‫و به‌خدا قسم اینی که امروز داشتم
‫احتمالاً بهترین درمانی بوده ‫که تا حالا داشتم.
‫حرف نداشت.
‫ببخشید خانوم. ‫تو دفتر بهم احتیاج دارن.
‫باشه، ولی گوش‌‌کن، گوش کن،
‫فردا یه نوبت ماساژ دارم.
‫و خب...می‌خوام که بلیندا ماساژورم باشه.
‫- بلیندا لنگه نداره. ‫- یادم می‌مونه.
‫می‌تونید یه کاریش کنید؟
‫- یادم می‌مونه. ‫- باشه پس.
‫- خدایا! ‫- لانی جریان چیه؟
‫چرا نگفتی حامله‌ای؟
‫شرمنده. شغل لازم داشتم، خب؟ ‫من...
‫خب...نمی‌شه که اولین روز کاریت بیای ‫و بچه به دنیا بیاری.
‫نمی‌دونستم خب. زودرسه. ‫وای زودرسه!
‫خب لانی، ‫دکتر داری؟
‫دکتر «رِز» داره می‌آد
‫ولی داره از اون سمت جزیره می‌آد.
‫- وای خدا. ‫- می‌آد اینجا.
‫باید یکی بره بلیندا رو بیاره اینجا.
‫به‌نظر می‌رسه ‫یه دستی توی مامایی هم داشته باشه.
‫آره. شا--شاید یکی از مهمونا دکتر باشه؟
‫دیلن نکنه انتظار داری برم ‫وسط خرچنگ‌پزون
‫و بگم کارآموزمون ‫وسط سالن داره زایمان می‌کنه
‫احیاناً کسی اینجا دکتر نیست؟ ‫خنگِ خدا!
‫انگار فقط همین برنامه رو دارن.
‫چکار می‌کنی؟ ‫بس کن بابا. زشته!
‫- دارم کمکش می‌کنم. ‫- مامان! این چه کاریه ناموسا!
‫خرچنگ خیلی سفته. ‫خیلی سفت.
‫وای درد دارم! ‫دیگه نمی‌تونم!
‫- وای خدا، وای خدا. ‫- چیزی نیست.
‫من می‌رم اتاقم.
‫مرسی.
‫ببین، شرط می‌بندم اینا همون ‫آلمانی‌های عوضی‌ای هستن که اتاقمون رو بردن.
‫چی؟
‫مشکلی نیست.
‫خوشگل شدی.
‫مرسی.
‫- جناب! سلام، جناب! ‫- سلام...بله؟
‫اینجا یه ایمیل دارم ‫درمورد قضیهٔ رزرو سوئیت.
‫می‌شه یه‌کم دیگه در موردش صحبت کنیم؟
‫آره. مشکلی نیست. ‫هر موقع بود حله.
‫یا کلا صحبت نکنیم. ‫مشکلی نیست. ردیفه.
‫خدا رو شکر که پیدات کردم.
‫- چه‌خبر شده؟ ‫- اصلا نمی‌دونم چه‌کار کنم.
‫عه سلام! ‫ببین!
‫وایسا...بلیندا. بلیندا!
‫بلیندا، لامصب منم!
‫به‌سلامتی یه عمر ماجراجویی.
‫که جز تو دلم نمی‌خواد ‫با کسی تجربه‌ش کنم.
‫به‌سلامتی.
‫عالی پیش‌ می‌ری لانی، خب؟ ‫نفس بکش.
‫باید نفس بکشی. ‫به چشمام نگاه کن.
‫نفس عمیق بکش، خب؟
‫دم. بازدم.
‫ببین، دکتر اینجاست.
‫وای خدا رو شکر.
‫- سلام لانی، دکتر رز هستم. ‫- ممونم.
‫- اومدیم که کمکت کنیم. ‫- ممنونم. ممنون.
‫بذار اول دست‌کش بپوشم ‫و یه‌ لحظه علائم حیاتیت رو بررسی کنم.
‫خیلی درد دارم.
‫فاصلهٔ بین انقباض‌هات چقدره؟
‫دو دقیقه.
‫- دو دقیقه؟ ‫- آره.
‫فکر می‌کردم فقط خپله.
‫می‌دونی، زن بیچاره پا به ماه بوده
‫و من...من اصلاً متوجهش نشدم.
‫لامصب!
‫[اطلاعات کارکنان. ‫بیلندا لیندزی]
‫اون پسره به‌نظرت جذاب اومد؟
‫کدوم پسر؟
‫همونی که کنار مشعلای تیکی ‫مثل گاو بهش زل زده بود.
‫یادم نمی‌آد پیش مشعل‌ها کسی رو دیده باشم.
‫کوئین داری چکار می‌کنی اونجا؟ ‫جق می‌زنی؟
‫کص نگو!
‫ای وای نیکول، دکتره.
‫گفتم که امروز، فردای اونجاست. ‫جواب بده.
‫الو.
‫- مارک ماسباکر؟ ‫- خودمم.
‫سلام، وقت دارید با دکتر صحبت کنید؟
‫بله، البته.
‫باشه‌ پس. ‫یه‌لحظه صبر کنید الان وصلشون می‌کنم.
‫فوراً بهم زنگ زده.
‫پیش‌داوری نکن حالا.
‫خیلی عذر می‌‌خوام مارک. ‫دکتر همین الان رفت.
‫چی؟
‫می‌شه چند دقیقه دیگه بهتون زنگ بزنیم؟
‫ببین، من اومدم مسافرت. ‫اینجا دیر وقته دیگه.
‫می‌شه لطفاً برش گردونید؟
‫خیلی عذر می‌خوام. ‫چند دقیقه بیشتر طول نمی‌کشه.
‫قول می‌دم. یه‌کم دیگه بهتون زنگ می‌زنم.
‫- باشه. ‫- خب، پس ممنون.
‫چیزی نمی‌شه مارک.
‫خبر خوبیه.
‫آدمای خوب اتفاقای خوبی ‫واسه‌شون رقم می‌خوره.
‫ما ازدواج کردیم.
‫توی ماه‌عسلمون هستیم.
‫آره. درسته.
‫خوشحالم.
‫آره. منم.
‫فقط امیدوارم تبدیل به اون
‫زوج‌های پیر و افسرده‌ای نشیم
‫که کوله‌باری از احساسات بد، ‫خشم و حسرت رو دوشِ‌شون هست.
‫و اینکه...
‫امیدوارم که همیشه این‌جوری بمونه، ‫می‌دونی؟
‫آره. همین‌جوری می‌مونه عزیزم.
‫- قول؟ ‫- آره.
‫بیا اینجا.
‫همیشه قراره حس‌مون این‌جوری باشه.
‫همیشه جوون می‌مونیم،
‫و همیشه عاشق هم.
‫و کلی روز دیگه شبیه الان داریم.
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫همم.
‫[بعد از تیتراژ ادامه دارد]
‫کاش مواد داشتیم.
‫زولپیدوم، آلپرازولام ‫و چندتا کلونازپام دارم،
‫ولی نمیشه همه‌ش رو استفاده کنیم
‫چون واسه حملات عصبیم لازمشون دارم.
‫[آنچه در این فصل خواهید دید]
‫وای...
‫به‌نظرت می‌تونی امشب توی هتل ‫با هم شام بخوریم؟
‫هتل زیاد روی خوش نشون نمی‌ده
‫وقتی کارکنان با مهمونا بگردن.
‫یه جور نظام طبقه‌بندیه؟
‫ممنون که منو آوردی اینجا.
‫حالتون چطوره؟ ‫خوش می‌گذره؟
‫قشنگ‌ترین پوستی داری که تاحالا دیدم.
‫ما...ما باید بریم.
‫دخترا، کیفتون...
‫اگه پیدا بشه، ‫سریعاً تماس می‌گیرم.
‫- سورپرایز! ‫- مامان!
‫دخترای زیادی اومدن و رفتن، ‫ولی تو برنده شدی.
‫یه جوری حرف‌ می‌زنی انگار زن صیغه‌ایشم.
‫خب باشی، مگه چیه؟
‫متوجه نمی‌شم چیه که ‫این‌قدر بزرگش کردی؟
‫خیر سرمون اومدیم ماه‌عسل!
‫اومدم تعطیلات.
‫اومدم از استرسی که...
‫خود زندگیم باشه، ‫دور بشم و آروم بگیرم.
‫خب طرف کیه؟
‫همونی که شب دزدکی رفتی بیرون ‫که باهاش سکس کنی؟
‫خیلی خوب و واقعی هستی.
‫کاملاً واقعیم.
‫خب رازتون چیه؟ ‫چطور حرارت رابطه‌تون رو حفظ می‌کنید؟
‫حرارت؟
‫حرارتی نیست. ‫یخ کرده.
‫خداحافظ مادر.
‫ماساژ رایگان نمی‌خوام.
‫شامپاین ارزون نمی‌خوام.
‫لذت ببر.
‫فقط می‌خوام که با رئیست صحبت کنم.
‫فکر کرده ماه‌عسلش رو خراب کردیم؟
‫حالا ببین چطور خرابش می‌کنم!
‫کفترای‌ عاشق...آهای!
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.