‫من برای محافظت از شما اینجام.
‫محافظت؟ یا کنترل؟
‫« آنچه گذشت »
‫هر کاری میگن بکن.
‫خودشون می‌فهمن اشتباه کردن. ‫اگه یه‌تار مو ازت کم بشه...
‫می‌تونم از خودم مراقبت کنم.
‫رابطه‌ها کارساز نیستن.
‫ادوارد مهربونـه. همین.
‫رختکن،
‫پولاروید، شماره‎ی ناشناس!
‫اون صدای آخر، این مزایده‌ی وامونده؟
‫هیچ سازمانی کایوتی رو نگرفته.
‫کازاک‌ واسه خودش کار می‌کنه.
‫- خودشه. ‫- کازاک رو پیدا کردیم.
‫مدرک می‌خوام که زنده‌ست.
‫زنده‌ست.
‫برای چهار...
‫پنج روز دیگه.
‫با چیزایی که شنیدم، ‫وضعیت خوبی نیست.
‫خب، مامور گمشده‌ی ما دست روس‌هاست.
‫جایی که قصد دارن ‫ازش حداکثر استفاده رو ببرن.
‫مجبور می‌شیم از اوکراین عقب‌نشینی کنیم.
‫این می‌تونه کل روند...
‫درگیری رو تغییر بده.
‫ببینین، این خبر بدی نیست. خوبه
‫پس فکر می‌کنی هنوز می‌تونی برش گردونی؟
‫پیداش می‌کنیم، برش می‌گردونیم.
‫قولی نمیدی که نتونی بهش عمل کنی.
‫اسمش پاپی لوئیسه؟ یا پاپی کانینگهام؟
‫آره، خیلی نزدیکم، مگه نه؟
‫لعنتی!
‫صبح‌ به‌خیر، صبح به‌خیر.
‫حالت چطوره سامیا؟
‫با زحمت‌های ما چطور می‌گذره؟
‫من خوبم.
‫شما چه‌خبر؟
‫دیروز با عثمان صحبت کردم.
‫هیچ چیز اتفاق خاصی نبود.
‫می‌خواستم یه‌هوایی تازه کنم.
‫صبح تا شب توی اون اتاق زندونی‌ام.
‫پس رفتی داخل شهر یه‌هوایی تازی کنی
‫و بری یه هتل دیگه؟
‫من یکی از مقاله‌هات رو که توی ‫آدیس‌آ‌بابا نوشته بودی خوندم.
‫«پیامدهای انسانی
‫خشونت جنسی علیه زنان و دختران
‫به عنوان یک تاکتیک نظامی»
‫مقاله‌ی خوبی بود. ‫اما عنوان جالبی نداشت.
‫بدن زن‌ها به یه میدون جنگ تبدیل شده.
‫این مقاله نزدیک بود باعث بشه از مذاکرات حذف بشی.
‫برای همین منم خوندمش و...
‫- و چـی؟ ‫- حرف‌هات درسته.
‫این چیزیه که داره تو خرطوم اتفاق میفته.
‫در سرتاسر کشور.
‫به پسرخالم گفتم این کاغذ بهانه‌ای شد که تو رو بیارن.
‫اونم، مثل من، آدم منطقی‌ایه.
‫همه‌ی مردها که بد نیستن سامیا.
‫می‌دونم.
‫کاری که تو انجام می‌دی...
‫واقعاً ارزشمنده.
‫ممنونم.
‫پس...
‫یه بار دیگه بری بیرون و یه‌هوایی تازه کنی،
‫به‌هر دلیلی، ‫نیروهای امنیتی خرطوم...
‫سریعاً می‌رن سراغِ خانواده‌ات!
‫مادرت، خواهرت...
‫اون آدم‌ها، اون‌ها مثل ما منطقی نیستن.
‫متوجه منظورم شدی؟
‫صبح به‌خیر. صبح به‌خیر.
‫از دیدن‌تون خوشحالم.
‫خوش آمدید. خوش آمدید.
‫آروم باش. مگه چی گفت؟
‫مامانم و خواهرم...
‫اگه چیزی بشه دیگه هیچوقت ‫نمی‌تونم ببینم‌شون!
‫حتی الان نباید با تو حرف بزنم!
‫چیزی نمی‌شه.
‫هنوز توی لندنی، جات امنه!
‫دیگه هیچ‌جا امن نیست.
‫ما فقط یکم زمان می‌خوایم.
‫سامیا، تو خونسردی‌ت رو حفظ کن.
‫هرکاری می‌گن انجام بده.
‫بذار من یکم روش فکر کنم ببینم چی می‌شه.
‫بهت زنگ می‌زنم.
دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫« سازمان » ‫« فصل اول، قسمت هفتم »
‫- خوبی؟ ‫- خوبم.
‫باید برم سرکار.
‫ببین، محظ احتیاط، امروز جایی نرو.
‫احتیاط؟ چی شده؟
‫هیچی. فقط باید خیالم از یه‌چیزایی راحت بشه.
‫چه چیزهایی؟ ‫اون یارویی که اومد باهام صحبت کرد؟
‫نه. آره.
‫فقط خواهشاً همین‌جا بمون.
‫به‌روی چشم.
‫عالیه. اصلاً نیازی نیست بهم بگی.
‫نقشه خیلی خوبیه؛ ‫برو سراغ‌ش.
‫تو برو ته‌ و توی اون یارو رو در بیار.
‫منم همین‌جا می‌مونم.
‫یه کتابی می‌خونم، ‫یه‌چیزی می‌بافم.
‫شاید هم یه روزی تو آینده،
‫بتونیم یه‌جایی زندگی کنیم که ‫بشه بهش گفت خونه.
‫پاپی.
‫ببین، دخترم فکر می‌کنه
‫دیروز یکی تعقیب‌ش می‌کرده. ‫حواست بهش هست؟
‫- حالش خوبه؟ ‫- آره خوبه.
‫- مطمئنی؟ ‫- از تو می‌خوام مطمئن بشی.
‫حله.
‫والهالا سال ۲۰۱۴ سر و کله‌اش پیدا شد
‫و برای عملیات پرچم دروغین، که مقدمه‌ای بود
‫برای الحاق کریمه به روسیه، 'نیروهای نقابدار' رو جور کرد.
‫ولچوک یه افسر سابق «کا.گ.ب» و ‫سرویس اطلاعاتی روسیه بوده که
‫بعدها با همراهی چندتا از نیروهای فوق‌حرفه‌ای ‫اسپتسناز می‌ره اوکراین و اون‌جا ساکن می‌شه.
‫و یگان جدیدش رو خارج از
‫کنترل و فرماندهی ارتش رسمی تشکیل می‌ده.
‫اوایل، جاه‌طلبی‌های ولچوک با دیدگاه‌ برخی از...
‫مقامات روسی که طرفدار سیاست خارجی تهاجمی‌تر
‫- و توسعه‌طلبانه بودند، همسو بود. ‫- بعد از قضیه کریمه،
‫نیروهای والهالا مثل سیل به سوریه و لیبی و عراق ‫سرازیر شدن.
‫اون‌ها الان می‌تونن توی تمام زمینه‌هایی که
‫نیروهای ائتلاف شکست خوردن، پیروز بشن.
‫پالمیرا رو ظرف دو هفته از داعش گرفتن.
‫چون ذره‌ای براشون مهم نبود
‫کی غیرنظامیه و کی نیست.
‫بله، خب. طبیعتاً بلافاصله...
‫اتهام جنایت جنگی اومد وسط،
‫شایعه نشونه‌های نئونازی‌شون و این حرف‌ها؛ اما...
‫نبوغ اصلی ماجرا این‌جاست...
‫تک تک نیروهای والهالا خارج از کشور ثبت شدن.
‫یعنی از نظر قانونی، روسیه هیچ مسئولیتی نداره.
‫یه‌جورایی تبدیل شدن به یه لشکر مزدور بین‌المللی.
‫خب دقیقاً داریم از چند نفر در سطح ‫بین‌الملل حرف می‌زنیم؟ 100 هزار تا؟
‫با توجه به مناطق عملیاتی‌شون،
‫یعنی خب، اینقدر وسیعـه که نمی‌شه تخمین زد.
‫بیشتر ان.
‫توان جنگی‌شون در حد یک تیپ کامله ‫و از ده‌ها تا کشور بیشتر.
‫بلاروس، اوکراین، سوریه، سودان.
‫موزامبیک، آفریقای مرکزی،
‫مالی، لیبی، ونزوئلا،
‫ماداگاسکار، ‫لیست‌مون خیلی بزرگه.
‫به‌نظر می‌رسه مقامات نظامی روسیه و ‫گروه والهالا زیاد آب‌شون توی یه جوب نمی‌ره.
‫چطور از این موضوع به ‫نفع خودمون استفاده کنیم؟
‫این موضوع باعث شده ولچوک نسبت به امنیت‌ش
‫حساس‌تر بشه و زیاد توی دید نباشه.
‫توی پایگاه‌شون،
‫استفاده از گوشی غیرمجازه و حکم اعدام داره.
‫نهایت حساسیت رو روی این موضوع دارن.
‫خب، پس این یارو یه توهمی و خوددرگیر به‌تمام معناست،
‫که نیروهای «کا.گ.ب» بهش ضدجاسوسی یاد دادن
‫و یه ارتش خصوصی متعصب از لات و لوت‌های مزدور نازی
‫دور خودش جمع کرده...
‫عالیه. حالا کی می‌خواد دست‌به‌کار بشه؟
‫فعلاً داریم برنامه‌ریزی می‌کنیم؛ ‫دنبال یه‌چیزی هستیم که به‌کارمون بیاد.
‫ولی بعید می‌دونم باهامون موافقت کنه.
‫دمش هم گرم.
‫نمی‌شه سرزنشش کرد.
‫- داری شوخی می‌کنی دیگه؟ ‫- نه.
‫همچین موضوعی شوخی‌بردار نیست. اصلاً.
‫به هیچ عنوان.
‫- کجا می‌خوای زندگی کنی؟ ‫- کون لقت بابا.
‫الکس، تو که از «هونسلو» خوشت میاد، ‫یه خونه‌ی کوچیک و امن هم که داری.
‫نمی‌تونی بری خونه. ‫چیکار کنیم؟
‫این خونه‌ی کوچیک و امن هم ‫فقط 6 ماه دیگه داره.
‫- بعدش چی؟ ‫- تمام این‌ها،
‫تمام این چرت و پرت‌هایی که ‫دارین می‌گین تقصیر خودتونه.
‫نظرت چیه پاسپورت آمریکایی برات جور کنیم؟
‫نظرم این‌که بکنمش توی کونت.
‫هیچ فایده‌ای نداره،
‫چون واقعی نیست. درست نمی‌گم؟
‫- الکس... ‫- خدای من. اصلاً باورم نمی‌شه.
‫باهامون همکاری کن، ‫ما هم برای خودت، مامان
‫و برادرت اقامت آمریکا جور می‌کنیم.
‫برو بابا کص ننت.
‫حتی اگه برادرت نیاز داشت،
‫تمام مراقبت‌های پزشکی و دوا درمونـش با ما.
‫هـوم. این شد یه حرفی.
‫- منتظرم... ‫- منتظر چی؟
‫منتظر این‌که جمله‌ت رو با «یا...» ادامه بدی.
‫واسه اون شرط‌های مسخره و کسشعرتون.
‫و خواهش می‌کنم،
‫محض رضای خدا، ‫دروغ نگید!
‫- یا... ‫- یا...؟
‫یا می‌فرستیمت بلاروس
‫و یه‌جوری سندسازی می‌کنیم که انگار ‫تو برای سازمان سیا کار می‌کردی.
‫ممنونم.
‫ممنونم که صداقت به‌خرج دادید.
‫دارم این فرصت رو بهت می‌دم ‫که خودت رو خلاص کنی.
‫به همین راحتی؟
‫می‌تونم یه سوالی بپرسم؟
‫چرا اینطوری صحبت می‌کنی؟
‫- انگار که مثلاً چندتا گزینه پیش روم گذاشتی. ‫- گوش کن.
‫تا وجدانت رو آروم کنی؟ ‫تو قشنگ من رو تحت فشار گذاشتی.
‫تو...
‫خودت هم حسابی گیر افتادی.
‫همه‌مون داریم به‌گا می‌ریم.
‫نه فقط من.
‫همه‌مون!
‫پنج دقیقه وقت داری. ‫تصمیم بگیر.
‫- نه؛ هیچ‌کدومش. ‫- نه؟
‫حتی فکر نمی‌کنم اصلاً خوشم بیاد.
‫- باشه، خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫فردا می‌بینمت ویولا.
‫- آره، فردا می‌بینمت. ‫- باشه. خداحافظ.
‫کمرم گرفته، ‫داشتیم با رضا اسکواش بازی می‌کردیم.
‫نه. نه. بیخیال. چیزی نیست. ‫بیخیال.
‫- کجا بذارمش؟ ‫- آم، توی دفترم.
‫هرجا خواستی.
‫ممنون.
‫نظرت چیه سریع در جعبه رو باز کنیم ‫و شیشه‌ها رو قایم کنیم؟
‫- می‌خوایم جشن بگیریم؟ ‫- آره.
‫دارم می‌رم ایران.
‫رضا دیروز بهم زنگ زد.
‫الکی می‌گی!
‫نمی‌گم.
‫- تبریک می‌گم. ‫- ممنون!
‫وای، مراقب کمرم باش.
‫آره، قراره کُلی خوش بگذره.
‫دارم لحظه‌شماری می‌کنم.
‫- یا خدا. ‫- یه کلمه هم حرف نزن.
‫حرکت کن.
‫- تو کی هستی؟ ‫- بابات گفت از خونه بیرون نری!
‫دفعه‌ی بعد حرف‌ گوش کن و تا وقتی اوضاع ‫آروم نشده، کاری که بهت می‌گن رو بکن.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫چه‌خبر؟
‫- بدموقع مزاحم شدم؟ ‫- نه، نه. اصلاً.
‫چی شده؟
‫می‌خوای دوباره بزنیم بیرون؟
‫هنری باهات کار داره. سریعاً.
‫هنری با دوتاتون کار داره.
‫چی شده؟
‫بابا؟
‫و یهو، وقت‌ش رسید.
‫«یا حالا یا هیچوقت»
‫پام به ماجرا باز شده بود.
‫پای خانواده‌ام هم باز شده بود، ‫حتی سامیا.
‫فقط یه فرصت دیگه داشتم.
‫می‌دونی دلیل این‌که...
‫مامورای امنیتی پکن،
‫دانشگاه دخترت رو زیر نظر داشتن، چی بوده؟
‫ساعت 14:12 امروز، یه نفر با حالت ‫خیلی تهاجمی و مشکوک به پاپی نزدیک شد
‫انگار که می‌خواست بدزدتش.
‫خداروشکر تیم گشت خیابونی‌مون ‫اون‌جا بود، مگه نه؟
‫دوزر گفت امروز صبح ازش خواستی ‫مراقبِ پاپی باشه.
‫با نگرانی تمام این حرف رو زدی، ‫انگار که یه‌چیزی می‌دونی...
‫یا از یه‌چیزی می‌ترسیدی.
‫از هرجا دلت می‌خواد شروع کن.
‫تو یه هفته‌ی گذشته، دو بار ‫حس کردم یکی داره دنبالم می‌کنه.
‫ولی هیچی نگفتی!
‫با خودم گفتم اگه اینطوری بود که بچه‌های ‫تیم محافظت‌ام زودتر می‌فهمیدن.
‫وقتی دیدم خبری نشد، ‫گفتم حتماً هیچی نیست دیگه.
‫اما اگر واقعی باشه...
‫فکر کنم بدونم چه‌خبره...
‫ریچاردسون راست می‌گفت.
‫یه سری مذاکرات محرمانه و ‫پنهانی داره تو لندن صورت می‌گیره.
‫دو طرف هر روز برای مذاکره تو پلاک ۷۳ خیابون ‫کنزینگتونِ پارک گاردنز هم رو ملاقات می‌کنن.
‫یه عمارت بزرگ که مال یه چینیه به اسم «اریک هوانگ».
‫دقیقاً نمی‌دونم برنامه‌شون چیه،
‫ولی مذاکرات بین دولت نظامی و ‫نیروهای شورشی سودان صورت می‌گیره.
‫دکتر سامیا ظهیر به‌عنوان
‫کارشناس ژئوپلیتیک اون‌جا حضور داره.
‫سامیا به بهونه‌ی شرکت تو یه ‫کنفرانس آموزشی اومده لندنه.
‫چند روز پیش اتفاقی دیدمش.
‫بهم گفت با ویزای دانشجویی این‌جاست،
‫ولی اصل ماجرا اینه که هر روز صبح، ‫داره توی این مذاکرات بسیار مهم شرکت می‌کنه.
‫و تو خودت به‌تنهایی...
‫تمام این‌ها رو فهمیدی؟
‫- آره. ‫- چرا؟
‫چون حرف‌هاش رو باور نکردم.
‫- با عقل جور در نمی‌اومد. ‫- اصلاً چرا خودت رو دخالت دادی؟
‫چرا وقتی خیلی اتفاقی یکی رو دیدی،
‫خودت رو نزدی به اون راه و بری؟
‫چون از نظرم...
‫سامیا ظهیر مهره‌ی به‌شدت ارزشمندیه.
‫می‌خوای بیاد واسه ما کار کنه؟
‫آره.
‫فکر کنم مجبوریم.
‫کی؟
‫تو؟
‫احتمالاً بتونم راضیش کنم.
‫- اما در عین حال بسیار مهمه که... ‫- دکتر ظهیر...
‫بیست و پنجم ماه گذشته اومده لندن.
‫پنج هفته‌ست که این‌جاست،
‫بیخ گوش‌مون، ‫و ما هیچ نفهمیدیم؟
‫یه سری حرفای غیر رسمی
‫از طرف انگلیسی ها بهمون رسید.
‫پیگیرش بودیم، اما به نتیجه‌ای نرسیدیم.
‫اگه حقیقت داشته باشه، ‫چینی‌ها دیگه واقعاً کولاک کردن.
‫خب خودشون هم این رو می‌دونن.
‫من این وسط یه فرصت می‌بینم.
‫تمام سرویس‌های امنیتی دنیا ‫دیگه ما رو بلد شدن.
‫کوچک‌ترین اشتباهی نمی‌کنن.
‫لنگلی به‌شدت از این موضوع استقبال می‌کنه.
‫مارشن واقعاً فکر می‌کنه ‫می‌تونه بیارتش این‌جا؟
‫فعلاً داریم ارزیابی‌ها و بررسی‌های لازم رو انجام می‌دیم
‫اما آره، می‌تونه.
‫بیاریدش این‌جا.
‫بخشکی شانس.
‫لعنتی.
‫سلام. ببخشید، ‫شما احیاناً تلمبه ندارین؟
‫پنچر کردی؟
‫آره، وقتی اومدم سالم بود.
‫شاید کم‌کم داره بادش میره. ‫روز شانسته.
‫- یکی از اینا دارم. ‫- شوخی می‌کنی؟
‫- آره، دارم. ‫- اشکالی نداره اگه...
‫- آره... ‫- چون خودم بلد نیستم...
‫- چطور پنچرگیری کنم. ‫- اینو نگه می‌داری؟
‫آره، فاتحه‌ش خونده‌ست
‫اوه
‫- خودش بود؟ ‫- طوری نیست.
‫الان یکی میاد ‫ازت چندتا سوال می‌پرسه،
‫بعد می‌برنت خونه‌ی مامانت.
‫نظرت چیه شام رو بیای پیش من؟
‫باشه.
‫هی...
‫تاریخ نوزدهم، ساعت سه،
‫توی مسیرمون به نمایشگاه اینکاها، ‫رفتیم پیش یه خانمی،
‫یکی از دوستای قدیمی من.
‫تو اسمشو نمی‌دونی.
‫یه بغل دیگه؟
‫نه، خوبه.
‫بهتره دیگه برم.
‫- شد مثل روز اولش. ‫- وای.
‫حرف نداره. دستت درد نکنه.
‫چطور می‌تونم جبران کنم؟
‫- یه مقدار پول... ‫- ایران نرو
‫ببخشید؟
‫شنیدی چی گفتم.
‫پاتو ایران نذار.
‫- ببخشید؟ ‫- هرچی میگم تکرار کن:
‫- «من خانواده‌مو دوست دارم.» ‫- چی؟
‫- به زبون بیار. ‫- چرا؟
‫میگم به زبون بیار، نفله.
‫من... من خانواده‌مو دوست دارم.
‫به هیچکس در مورد این مکالمه چیزی نگو.
‫هیچی. حتی یه کلمه.
‫زندگی اونا به این بستگی داره.
‫نمی‌فهمم.
‫راست میگی. ‫نمی‌فهمی تهران چه جاییه.
‫سعی نکن بفهمی، ‫فقط هرچی میگم گوش کن.
‫خب؟
‫حالا...
‫قراره کجا نریم؟
‫ایران؟
‫باریکلا.
‫روز خوبی داشته باشی.
‫خیانت به همسرت،
‫توی سودان نمی‌تونه کار آسونی باشه.
‫دل و جرئت می‌خواد.
‫می‌دونه چی می‌خواد و ‫به خاطرش خطر می‌کنه.
‫شاید لازم باشه اینو
‫به عنوان نجات خودش ببینه، ‫نه نجات داده شدن.
‫چطور با تو تماس گرفت ‫تا بگه توی لندنه؟
‫هیچ راهی برای تماسش با من نبود.
‫مارشن بیرون موزه بریتانیا ‫به سامی برخورد کرد.
‫با دخترم بودم،
‫داشتیم می‌رفتیم ‫یه نمایشگاه در مورد اینکاها رو ببینیم.
‫مامورها معمولاً به افرادی که
‫اسم مستعارشونو می‌دونن، برخورد می‌کنن؟
‫هرگز.
‫خیلی نادره. ولی اتفاق می‌افته.
‫- پروتکل‌هایی هست؟ ‫- نه واقعاً، نه،
‫فقط ارتباط رو به آرومی قطع می‌کنن.
‫به آرومی؟
‫قانون اینه که نباید شک رو برانگیخت.
‫قرار بود یه بار دیگه برای ناهار ببینمش،
‫که سه روز بعد انجامش دادم.
‫و اون موقع بود که
‫- در مورد مذاکرات بهت گفت. ‫- آره.
‫متعجب شدی؟
‫- متعجب؟ ‫- خب،
‫اون خودبه‌خود و بدون هیچ تشویقی،
‫اسرار دولتی رو برات فاش کرد.
‫من برای اون فقط یه معلمم.
‫هنوز عاشقته؟
‫چرا از خودش نمی‌پرسی؟
‫مگه اینکه گند بزنیم بهش.
‫ولی اگه مجبور باشی نظر بدی؟
‫آره.
‫می‌تونیم از این قضیه استفاده کنیم؟
‫اگه فرصتش پیش بیاد.
‫روی خطری که توشه گیر نکن،
‫کاری کن حسی که قبلاً داشت رو پیدا کنه.
‫اون به خونه‌ش خیانت نمی‌کنه. ‫خونه براش تویی.
‫داره به خونه برمی‌گرده.
‫ممنون. خیلی مفید بود.
‫عاشق دختره ست.
‫چی؟
‫گفتم، عاشق دختره ست.
‫هیچوقت اینو پنهون نکرده.
‫- خودش بهت گفت؟ ‫- آره. همه‌چی رو گفت.
‫از اولین ملاقات تا آخرین.
‫قدم به قدم.
‫وقتی به هم زد چی؟
‫کاری که لازم بود رو انجام داد.
‫چرا تماس توی موزه رو گزارش نکرد؟
‫مارشن یه مامور با تجربه‌ست.
‫آژانس به آدمایی مثل اون ‫آزادی عمل زیادی میده.
‫هیچوقت در مورد آینده ‫با دکتر زهیر صحبت کرد؟
‫متاهل بود. ‫فکر کنم هر دوشون می‌دونستن چی بود.
‫ممکنه احساسات خودت نسبت به مارشن،
‫تو رو نسبت به اتفاقی که ‫بین این دو نفر می‌افته، کور کرده باشه؟
‫احساسات خودم؟
‫شاید می‌خواستی باور کنی که ‫رابطه‌شون تموم شده.
‫رابطه من اینجا یه رابطه همکاری حرفه‌ایه.
‫مارشن سعی می‌کنه همه رو عاشق خودش کنه.
‫خب، حالا حس خیلی خوبی دارم،
‫چون هیچوقت این کارو با من نکرده.
‫خوبی؟
‫خوبم.
‫یه فکرایی در مورد این قضیه دارم.
‫امیدوارم همینطور باشه.
‫نائومی داره میاد. دفتر من.
‫اونو توی هتلش، حصر خونگی کردن.
‫وقتی جایی میره، همه‌جا باهاش میرن.
‫هر روز توی مذاکرات شرکت می‌کنه.
‫کاری هست که بتونیم توی مسیر انجام بدیم؟
‫چیزی که محتاطانه بتونیم استفاده کنیم؟
‫یه آشپزخونه. یه حموم...
‫مسیر از هر دو طرف و وسط امنه.
‫- هر چیزی که ساختگی باشه رو می‌فهمن. ‫- وضعیت اورژانسی پزشکی؟
‫دکتر هتل رو بفرستیم؟ ‫از اونجا بیاریمش بیرون؟
‫به یه چیز بی‌سروصدا و روزمره نیاز داریم. ‫غیر جذاب.
‫گفتی با ویزای دانشگاه وارد کشور شده؟
‫رویال کالج درخواستشو امضا کرده. ‫این پوشششه.
‫به پوشش حمله می‌کنیم.
‫دانشگاه عصبانیه. ‫کلاس‌ها رو می‌پیچونه.
‫- اونا سفرشو تضمین کردن. ‫- یه ایمیل می‌فرستیم.
‫اگه نیاد توضیح بده، ویزاشو لغو می‌کنن.
‫کاملاً خشک و رسمی.
‫- و اونا نمی‌تونن باهاش بیان. ‫- اون یه معلمه.
‫خوبه. یه عملیات سریع انجام میدیم.
‫- یه لحظه وقت داری؟ ‫- خیلی سریع.
‫باید لانگلی رو ‫در مورد کایوت و دکتر زهیر توجیه کنم.
‫مطمئنیم که مارشن قلاب رو انداخته؟
‫- فکر کنم تو مطمئن نیستی؟ ‫- بچه‌شه.
‫- درسته. ‫- خب، باید باشه؟
‫بستگی به ارتباط شخصیش داره.
‫- آره، می‌دونم. ‫- ولی...؟
‫غریزه‌م؟
‫باید برم.
‫گوش کن، غریزه خوبه.
‫به غریزه‌ت اعتماد دارم.
‫یه چیز قطعی پیدا کن و بیارش پیش من.
‫اگه اینجا ببریم، خیلی مهمه.
‫«بعد از عدم پاسخ ‫به تماس‌ها و پیام‌های شما...»
‫«توجه به اینکه شما...»
‫«سمینارهای مورد نیاز را تمام نکردید...»
‫«ویزای تحت حمایت یونسکو شما که»
‫«به وعده حضور ترتیب داده شده...»
‫«عدم پاسخ...»
‫«مجبور به اطلاع‌رسانی به سفارت...»
‫«منجر به لغو وضعیت ویزا.»
‫خوندمش، مشکلی نیست.
‫منظورت چیه مشکلی نیست؟
‫تمام مدت کلاس رو پیچوندم.
‫ببین، برات آوردمش، مگه نه؟
‫مگه هر کاری ازم خواستی انجام ندادم؟
‫هیچ کاری که خواسته بودم رو انجام ندادی
‫از همون اولش دردسرساز بودی...
‫سرکش، نافرمان
‫می‌خوای کاری کنی بفرستنت خونه؟
‫از چی داری حرف می‌زنی؟
‫من اینجام چون به این کار باور دارم
‫نمی‌تونی ببینی چه چیزاییو به خطر انداختم؟
‫که چقدر تلاش می‌کنم ‫این مذاکرات به نتیجه برسه؟
‫نوشته جوابشونو ندادی.
‫من هزار تا میس‌کال دارم.
‫انتظار داری به مردم چی بگم؟
‫که توی اتاقم حبس شدم؟
‫برخلاف میلم؟
‫برو این یارو رو ببین.
‫درستش کن.
‫- هی، پاپی. ‫- واقعاً چه خبره، بابا؟
‫یه کم غذای چینی سفارش دادم.
‫چینی. غذای مورد علاقه‌م.
‫شاید یه فیلم هم ببینیم؟
‫یه چیزی که روش کار می‌کردم،
‫اینجا توی لندن پیش اومده.
‫حالا یه تیم کامل داریم ‫که ازمون محافظت می‌کنن.
‫کارشون اینه که از هر چیزی جلوتر باشن.
‫همین کارو هم کردن.
‫یه تمرین آمادگی بود.
‫چیزی خراب نشد. تست تکمیل شد.
‫از کجا می‌دونی برات دروغ گفتم؟
‫حتی ازم نپرسیدی.
‫- چون بهت اعتماد دارم. ‫- بهم اعتماد داری که دروغ بگم.
‫و منم همین کارو کردم.
‫واقعاً، واقعاً دروغ گفتم، ولی...
‫نمی‌دونم کارمو خوب انجام دادم یا نه.
‫هی، هی، هی، هی.
‫هی، هی.
‫من خودمو به دردسر انداختم.
‫تو آوردیم بیرون.
‫چون این کارو کردی، ‫حالا همه‌چی خوبه.
‫آفرین به من.
‫بهتره جواب بدی.
‫سایمون.
‫دکتر زهیر قرار ملاقات گذاشته،
‫که بره ملاقات آقای کنت-جونز،
‫ساعت ۱۰ صبح فردا در رویال کالج.
‫متوجه شدم.
‫خبر خوبیه؟
‫باید همون چینیه باشه.
‫غذای چیزی یا اون آدمای چینی؟
‫خوشحالم یکی به نظرش این خنده‌دار بود.
‫صحبت‌های عاشقانه بود؟
‫نه. فکر کنم جدی بود.
‫فکر می‌کنی بتونه شوهرش رو ‫به خاطر تو ترک کنه؟
‫شاید یه روزی بپرسه.
‫اگه من بگم آره، فکر می‌کنم این کارو بکنه.
‫می‌خوای این اتفاق بیفته؟
‫اگه ماموریتم تموم شده باشه؟
‫آره.
‫اگه یه احتمال باشه، آره.
‫می‌خوای این اتفاق بیفته؟
‫اگه ماموریتم تموم شده باشه؟
‫[بلاروس]
‫بذارین اونجا بشینه.
‫- این دیگه چه خریه؟ ‫- یه یارویی.
‫من برای یه شرکت باربری کار می‌کنم. ‫الکسی اورخوف.
‫- پاکه؟ ‫- کاملاً.
‫همینجا منتظر بمون.
‫ببخشید، می‌دونین چقدر باید اینجا بمونم؟
‫ژنرال ولچوک منتظرتونه.
‫بشین.
‫برای کی کار می‌کنی؟
‫برای شرکت بابروژکا هاولاگ کار می‌کنم.
‫بخش لجستیک و حسابداری.
‫به نظر مضطرب میای.
‫نه.
‫مضطرب نیستم.
‫چرا نیستی؟
‫پس یه چیزی داری که ‫می‌خوای فقط و فقط یه من بگی...
‫سیلویا، توی ایمیل چی نوشته بود؟
‫یه موضوع با حساسیت خیلی بالاست.
‫خیلی‌خب...
‫حرف بزن، دوست حساس من.
‫چیزی که می‌خوام بگم ‫ممکنه باعث کشته شدنم بشه.
‫این قسمتشو لازم ندارم. ‫این... پیش‌گفتار.
‫چیزی که برای گفتنش اومدی رو بگو. زود باش.
‫بدجوری سرتون کلاه گذاشتن.
‫توسط رئیس من.
‫به خاطر کلی پول.
‫۵۰ میلیون و ۲۴۳ هزار و ۵۰۰ روبل.
‫همون مقداری که شرکتم ‫برای سوخت امسال ازتون پول گرفته.
‫من از کلی کامیون‌هاتون استفاده می‌کنم.
‫قبل و بعد از هر سفر ‫عکس سوخت رو ازشون می‌خواستم.
‫با محاسبات من هر فاکتوری رو ‫۲۵ درصد گرونتر باهاتون حساب کردیم.
‫توی این دو سال،
‫تا اینجا شده ۳۰۰ هزار دلار.
‫پس اومدی اینجا، ‫که بهم بگی شرکتت، خودت،
‫۳۰۰ هزار دلار از من دزدی کردین؟
‫خیلی دل و جرئت می‌خواد.
‫به ظاهرش نمی‌خوره دل و جرئت داشته باشه. ‫ولی داره. خوبشم داره.
‫می‌تونم ببندمت به یه جیپ و ‫بکشمت روی زمین.
‫بعد بدمت به خورد سگ‌ها.
‫اومدم اینجا چون...
‫چون نمی‌خوام همچین اتفاقی بیفته.
‫نمی‌خواستم یه جور دیگه بفهمین.
‫نمی‌تونم بخوابم.
‫به علاوه اینکه از رئیست هم متنفری. ‫درست میگم؟
‫چرا یه تفنگ نمی‌ذاری روی سرش؟
‫نه. وای خدا. خواهش می‌کنم. خواهش می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم.
‫فقط باید یه چیزی رو چک کنم.
‫چرا اینقدر مهم بود ‫که فقط و فقط خواستی منو ببینی؟
‫ما هیچوقت همدیگه رو ندیدیم.
‫با چند تا از آدم‌هام سر و کار داشتی.
‫نمی‌دونم رئیسم به کی رشوه داده.
‫جواب آخرته؟
‫آره.
‫جواب خیلی خوبیه.
‫در ضمن. بیشتر آدما شلوارشونو خیس می‌کنن.
‫این همه دل و جرئت رو از کجا آوردی؟
‫آقای حسابدار؟
‫اورخوف ساعت ۲ امروز ‫با ولچوک تماس گرفت.
‫امنیت همونطور که انتظار می‌رفت بود.
‫هدف پشت یه دیوار فیزیکی و دیجیتالی ‫ایزوله شده بود.
‫فقط سه نفر حاضر حاضر بودن.
‫یکی، یه آرایشگر ناشناس. دو...
‫صبر کن، یه آرایشگر؟ ‫چرا این یارو به آرایشگر احتیاج داره؟
‫کچله.
‫کچله ولی بقیه موهاشو ‫هفته‌ای یه بار می‌تراشه.
‫آرایشگر رو بیخیال، ‫نمی‌تونیم یه هفته دیگه صبر کنیم.
‫دو، یه محافظ،
‫تنها کسی که اجازه داره نزدیک بشه و مسلحه.
‫اورخوف شنیده که ‫«ساشا» صداش می‌کردن.
‫الکساندر بولگوف.
‫هفت ساله که محافظ شخصی ولچوک بوده.
‫آره، این مرد به معنای واقعی کلمه ‫به خاطرش گلوله خورده.
‫- نفر سوم کیه؟ ‫- منشیش.
‫اورخوف شنیده که سیلویا صدا می‌کرده.
‫گفت به نظر نزدیک می‌رسیدن، ‫گفت دوتا میز داشت،
‫یکی بیرون دفتر ژنرال،
‫یکی دیگه داخل، یه گوشه اتاق.
‫منشی.
‫این داده‌ها باید کامل بشه،
‫چون وقتی اطلاعات کامل رو بگیریم،
‫وقتی اونجا باشیم...
‫اوضاع خیلی پیچیده میشه.
‫همه محاسبات.
‫که یادم انداخت...
‫[وقت نقشه دومه]
‫و باید در مورد اینم صحبت کنیم،
‫چون خیلی پیچیده‌ست.
‫آره، به این نگاه کن.
‫[ایسا]
‫زنمه. ببخشید.
‫الو؟
‫هی، مرد دوچرخه‌سوار.
‫خیلی متاسفم، ‫باید به این جواب بدم.
‫ایزابل کجاست، ‫چی به سرش آوردی؟
‫گوشی ایزابل رو قرض گرفتم. ‫شارژم تموم شده بود.
‫خیلی مهربونه. بانمک هم هست.
‫از حرف‌هاش اینطور فهمیدم که
‫- برنامه‌های سفرتو عوض نکردی. ‫- دست از سر زنم بردار.
‫اگه به ایران بری، ‫قبل از رسیدن می‌میری.
‫این تهدید نیست. ‫تهدید نمی‌کنم، اطلاع میدم.
‫تو کی هستی؟
‫من طالع‌بین توام.
‫چی؟
‫الو؟ الو؟
‫لعنتی.
‫- هی. ‫- الو؟ ایسا؟
‫- خوبی؟ ‫- آره، چی شده؟
‫- کجایی؟ ‫- بازار.
‫همین الان به یه مرد دوست‌داشتنی کمک کردم.
‫بهم سوسیس رایگان داد،
‫چون خیلی نیکوکار بودم ‫و بهش اجازه دادم
‫- با گوشیم تماس بگیره. ‫- نه، نه، نه،
‫نه، نه، نه. به اون یارو نزدیک نشو.
‫باشه؟ بهش نزدیک نشو.
‫مستقیم برو خونه.
‫لطفاً، فقط بهم اعتماد کن.
‫کاری که بهت میگم رو انجام بده.
‫مورد تاییده.
‫ده سال توی اون شرکت کار می‌کنه.
‫چند تا دوست دختر داشته ‫ولی رابطه‌شون به جایی نرسیده.
‫بچه نداره.
‫گفتی تازگی رفته خارج. ‫چرا؟ چه مدت؟
‫چند هفته.
‫یه برادر مریض توی لهستان داره.
‫سرطان.
‫رفت اونو ببینه، ‫چون برای درمان توی بیمارستان بستری شده.
‫پس به نظر پاک میاد.
‫کاری که اون کرد دل و جرئت زیادی می‌خواد.
‫بهش اعتماد ندارم.
‫منظورتون چیه؟
‫شجاع بود...
‫یا ادای شجاع‌ها رو در می‌آورد.
‫باید ادای شجاع‌ها رو در‌می‌آورد. ‫به جاش...
‫جوری به نظر می‌رسید که انگار ‫ادای ترسیده‌ها رو در میاره.
‫ولی شجاع بود.
‫و خودشو خیس نکرد.
‫به نظرم...
‫این دوست آمریکاییمونه...
‫که داره سلام می‌کنه.
‫پس به رئیسش گفت نمیره؟
‫دچار تردید شد.
‫گفت زنش نمی‌خواد به ایران نقل مکان کنه.
‫انداخت گردن زنش؟
‫چه مرد شجاعی.
‫خب، این یعنی حالا تو به جاش میری؟
‫چند ماه؟ یه سال؟
‫می‌دونی که نمی‌تونم بهت بگم.
‫حتی نباید بدونی کجا میرم.
‫یه سوال. ‫فقط آره یا نه.
‫ما فقط داریم با هم می‌خوابیم؟
‫نه.
‫ولی می‌تونیم.
‫ازت می‌خوان غیبتت رو توجیه کنی.
‫- بهشون چی میگی؟ ‫- میگم مشغول آماده سازیِ
‫نجات آثار باستانی موزه خارطوم،
‫با شورای بین‌المللی موزه‌ها،
‫اینجا توی لندن بودم.
‫مشغله بهونه خوبی نیست.
‫همچنین از یکی خواستم ‫سمینارها رو ضبط کنه،
‫و یه نسخه به من بده.
‫توشون شرکت می‌کردم.
‫می‌تونن امتحانم کنن.
‫قبول میشی؟
‫نمره کامل می‌گیرم.
‫دارن میان.
‫سلام، با آقای کنت-جونز قرار ملاقات دارم.
‫طبقه چهارمه.
‫ممنون.
‫دارن میرن بالا.
‫تمیز. بدون میکروفون، بدون فرستنده.
‫بفرمایید.
‫- آقای کنت-جونز؟ ‫- بله.
‫بشینین، خانم زهیر. لطفاً.
‫ممنون که قبول کردین منو ببینین.
‫باید عذرخواهی کنم،
‫به خاطر از دست دادن ‫این همه سمینار...
‫یه لحظه منو ببخشید.
‫پائول؟
‫نه.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.