‫- جایی میری؟ ‫- دارم از اینجا میرم.
‫کِی بهش گفتی؟ « آنچه گذشت »
‫امروز صبح.
‫گمونم تقدیرمون همین بود.
‫دیگه نمی‌خواد قیافه‌ام رو ببینه.
‫کی انقدر با عجله منو از آدیس آورد؟
‫منظورم اینه از کی باید تشکر کنم که...
‫بعد از شیش سال مأموریت، ‫توی 48 ساعت بهم گفته برگردم
‫کایوتی دستگیر شده.
‫لعنتی!
‫کایوتی از عملیات‌هایی که درحال حاضر ‫توی اوکراین در جریانه هم باخبره.
‫فیلکس رتل‌باکس توی لویو،
‫عملیات‌های پیش‌رو رو به تعویق بندازید.
‫تمامی فعالیت‌های مخفیانه‌مون ‫توی روسیه و اوکراین
‫شاید در خطر باشه.
‫بخاطر همینـه که برگشتم؟
‫می‌خوام قبل از اعزام،
‫یه مامور جدید رو هم آموزش بدی.
‫- کجا بره؟ ‫- ایران!
‫تو دل این کشور.
‫مگه غیر این هم داشتیم؟
‫- اینجا احساس راحتی می‌کنی؟ ‫- خوبه.
‫دخترم رو دیدم؛ ‫هرجا رفتم تحت تعقیب بودم.
‫یحتمل گوشیم هم شنود می‌شه.
‫واسه حمله‌ای که به دانشگاه شده زنگ زدی؟
‫- آره. ‫- من زنده‌ام.
‫- اومدم لندن‌. ‫- منم همینطور.
‫باید بهش می‌گفتیم
‫یه ردیاب دومی هم در کاره.
دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫« سازمان » ‫« فصل اول، قسمت دوم »
‫مخفیانه زندگی کردن...
‫پر از صداهای مختلفـه.
‫از صداهای گوش خراش ‫گرفته تا زمزمه‌های نامحسوس.
« اوکراین »
‫فقط همین‌ها رو تونستیم بیاریم.
‫عالیه.
‫این‌ها چی‌ان؟
‫یه‌سری کیت‌ کمک‌های اولیه‌ان.
می‌دیم‌شون به غیرنظامی‌هایی که...
‫از مناطق جنگی فرار کردن ‫و به‌اینجا پناه آوردن.
‫- بچه داری؟ ‫- دوتا.
‫از این‌ها هم آوردم، چندتا دفتر نقاشی و خودکارهای رنگی.
‫- بیا، چندتا ببر. ‫- ممنون.
‫قابلی نداشت.
وضعیت قرمز‌
‫فیلکس در خطره.
‫- لو رفتیـم؟ ‫- نـه.
‫منتظر خبرم باش‌.
‫هی...
‫این یعنی چی؟
‫اوکراین...
‫تا ابد...
‫آزاد باد.
‫اگه توی کشور خودم بودم، به‌خاطر زنا...
‫منو تا گردن خاک می‌کردن و سنگسارم می‌کردن.
‫وقتی اون‌جا رو ترک کردم، فهمیدم ‫که کار درست رو انجام دادم.
‫تصور می‌کردم می‌تونم ازت بگذرم.
‫نمی‌خواستم اذیت بشی...
‫نمی‌خواستم خودم اذیت بشم.
‫من باید برم.
« تماس بی‌پاسخ »
‫یادتی وقتی داشتیم خداحافظی می‌کردیم
‫چه حرفی به‌هم زدیم؟
‫آره، یادم میاد.
‫واقعاً خنده‌دار بود.
‫نه، نبود...
‫اون‌موقع خنده‌دار بود.
‫تو و من؛ تا ابد.
‫تو و من.
‫از سرشم زیاده...
‫نه اگه بابت‌ش پول داده باشه.
‫خداحافظی‌های ساعت 4 صبح؛ ‫دقیقاً مثل بقیه جنده‌ها.
‫شاید پروازی چیزی داشتن...
‫عصبانی به‌نظر نمی‌رسه.
‫شبیه جنده‌ها هم نیست.
‫احتمالاً می‌خواد بره فرودگاه.
‫بدون کیف و چمدون؟
‫آهای! آهای! آهای! ‫بیـدار شو.
‫این ردیاب‌هاتون؛ اینم صبحونه...
‫الانم دارم می‌رم خونه.
‫یه دوش بگیرم و بعد برم سرکار؛ ‫اونم از دریچه‌ی تخلیه هوا.
« ممنون که هتل سی‌کانتینرز لندن رو برای اقامت انتخاب کردید... »
‫دکتر ریچل بلیک،
‫‏اومدم آقای هنری اوگلتری، مسئول ‫پشتیبانی خدمات خارجی رو ببینم.
‫ممنون.
‫سناریوی اول.
‫کایوتی مست کرده و خودش رو لو داده.
‫مستقیم از کلانتری
‫بردنش واحد ضدجاسوسی.
‫الان خدمت سازمان اطلاعات بلاروس تشریف داره.
‫وقتی مستی‌ش پریده،
‫گفته کسشعر گفتم ‫و خیلی مست بوده.
‫اگه وقتی مست بوده همه‌چی ‫رو لو داده باشه چی؟
‫همه‌ی مدارک، راه های ارتباطی‌اش...
‫یا بدتر، اگه حتی یادش نیاد ‫همه‌چی رو لو داده چی؟
‫اگه اینطوری بود خیلی راحت ‫ولش می‌کردن بره زندگی‌ش رو بکنه،
‫اما چنین کاری نکردن. ‫اون ناپدید شده.
‫عالیه؛ خب پس کایوتی مست و پاره بوده...
‫و به همین خاطر، ‫یه‌کاری کرده که شاید نکرده باشه
‫و اگـرم کرده باشه، مشخص نیست از ‫قصد بوده یا نه چون خودشم یادش نمیاد؟
‫آره؛ منم تا حالا در این حد خمار بودم. ‫واقعاً افتضاحه!
‫کایوتی قبل از این‌که اعزام بشه
‫چند وقت توی اداره فعالیت داشته؟
‫16 ماه.
‫خب پس 16 ماه دسترسی کامل به
‫اطلاعات عملیاتی محرمانه،
‫دستورالعمل‌ها و عملیات‌های مخفی در حال اجرا.
‫الان بالا میارم.
‫باید سوابق‌ش رو بررسی کنیم.
‫خیلی خب، تنها زندگی می‌کنه،
‫یه آپارتمان دوبلکس یک خوابه داره که با وام خریده؛ ‫حیوان خونگی نداره،
‫تو یه شرکت مشاوره مالی تو ‫منطقه‌ی «اوپر مینسک» کار می‌کنه.
‫فعالیت‌هایش کاملا قانونیـه ‫و مشتری‌هاش واقعی‌ان.
‫گه بخوایم دزدکی وارد بشیم و اونجا ‫رو بگردیم، هیچی عایدمون نمیشه.
‫قشنگ یه‌زندگی پر و پیمون واسه خودش داره.
‫‏به چند تا از منابع فعلیش اطلاع دادیم؟
‫سه تا؛ منتظرِ خبرـمون هستن.
‫به نفر چهارم هم زنگ زدیم که حسابی ترسیده بود.
‫چقدر ترسیده بود؟
‫ببینید، این فقط یه اقدام احتیاطـیه.
‫- لو رفتم؟ ‫- نه، نه، نه.
‫اصلاً؛ نگران نباشید.
‫الکسی اورخف، 34 سالشه.
‫رئیس یه شرکت حمل و نقلـه که...
‫با مزدورهای روسی دست‌شون تو یه کاسه‌ست.
‫خب پس دلیل این وقفـه چیه؟
‫- داری یه‌چیزی رو مخفی می‌کنی. ‫- دستورالعمل‌مون به این شکله.
‫دستورالعمل؟
‫بله، جزوی از دستورالعمل‌مونه!
‫- دستورالعمل‌مونه. ‫- دستورالعمل...
‫دستورالعمل...
‫شما می‌دونید من با کی‌ها کار می‌کنم، ‫با کوچک‌ترین اشتباه...
‫چشم‌هام رو در میارن و جنازه‌ام ‫رو می‌اندازن توی جوب.
‫- بعد تو میای می‌گی که... ‫- خیلی‌خب...
‫باید از چنگ مزدورها نجات‌ش بدیم.
می‌دونی چقدر خرج داره؟
نگران اون نباش، خودم با هنری حرف می‌زنم.
‫یعنی این‌قدر می‌تونه خطرناک باشه؟
‫نه؛ به‌نظرم می‌تونیم ازش استفاده کنیم.
‫خب...
‫سه‌تا ردیاب رو از کار انداخت، ‫شب توی هتل موند
‫و صبح به‌راحتی از چنگ‌تون فرار کرد...
‫دیگه چی؟
‫- برامون کیک «دنیش» خرید. ‫- خیلی خوشمزه بود!
‫تنها بود؟
‫مطمئن نیستیم. ‫رفت و آمد زیاد بود.
‫هُتلـه‌ها.
‫می‌دونم هتل چیه!
‫ماموریت ما این بود که حواس‌مون باشه
‫کسی تعقیب‌ش نکنه و هویت‌ش رو ‫شناسایی نکنن. خب؟
‫اگه می‌خوای بیشتر از این در خدمتت باشیم، ‫بهش می‌گن جاسوسی کردن.
‫اونطوری هر اطلاعاتی که ‫بخوای رو برات جور می‌کنیم.
‫کی‌ها رو می‌کُنه، چندبار می‌کُنـه
‫دختره از کون دوست داره یا نه...
‫هنری؟
‫سلام بچه‌ها. ‫وقت داری؟
‫آره.
‫می‌بینمتون.
‫چی شده؟
‫فکر کنم اردک پلاستیکی پیدا کردم.
‫هر شب همهٔ مدارک رو بریز تو دستگاه خردکن
‫یا بذارشون توی گاوصندوق.
‫میزتون رو مرتب نگه دارید و ‫سطل آشغالتون همیشه خالی باشه.
‫هرکسی دفتر خودش رو تمیز می‌کنه.
‫این از رمزها؛ ‫رمز در، گاوصندوق و تلفـون.
با اصلِ «اسرار محرمانه» آشنایی داری؟ [ این اصل که در سازمان‌های امنیتی از اهمیتی به‌سزایی برخوردار است، بر عدم اشتراک‌گذاری اسرار محرمانه این نهاد یا شرکت توسط کارکنان آن با دیگر مردم عادی تاکید دارد ]
‫من 16 سال توی لنگلی کار کردم.
‫اصل ماجرا از این‌جا شروع می‌شه.
‫این طبقه، مرکز فعالیت ماموران مخفی غیررسمی ماست. رعایت این اصل خیلی مهمه!
‫مثل اصل «رعایت کردن اسرار شغلی» دیگه.
‫مثل اطلاعات فوق سری و محرمانه.
‫اگه یه دکتر به کشورش خیانت کنه، ‫دادگاهی می‌شه، اما خبری از اعدام نیست.
‫از جنگ داخلی تا امروز هیچکس به‌خاطر ‫خیانت به کشور اعدام نشده.
‫این‌جا آوردنش 100 هزار دلار آب می‌خوره!
‫پول‌های پس‌انداز هم همه‌ش به‌گا رفته.
‫یه آدم اون بیرونـه که ممکنه برامون دردسرساز بشه.
‫باید خرج کنی تا بیاریمش این‌جا.
‫اونی که دیشب توی هتل خوابیده شمایی...
‫سی‌کانتینر، سـوف بانک. ‫بحث رو عوض نکن.
‫تنها بودی؟
‫چه‌خبره؟ دلسوزی پدرانه‌ست؟
‫اونقدرها هم پیر نشدم.
‫چرا تیم محافظت‌ات رو پیچوندی؟
‫دارم به‌شون آموزش می‌دم؛ ‫بلاخره یکی باید این‌کارو بکنه.
‫می‌دونی که اختلالِ بعد ماموریت...
‫اسم آلبوم جدید جوی دویژنـه؟
‫هنری!
‫گوشی کایوتی هنوز دستِ پلیس‌ بلاروسه.
‫هیچ خبری ازش نیست. ‫حتماً بدجور گند زده.
‫یا شاید خودش یا هر کس دیگه‌ای که استخدام کرده
‫یه عامل نفوذی دوگانه‌ی روسیه‌ایه!
‫پول رو بده.
‫دکتر بلیک تشریف آوردن.
‫بله...
‫دکتر بلیک، به لندن خوش آب و هوامون خوش اومدید.
‫ایشون از ماموران مخفی ما هستن، مارتین. ‫دکتر بلیک...
‫قبلاً در بخش روانشناسی لنگلی کار می‌کردن،
‫برای ارزیابی سلامت روان کارکنان اداره به این‌جا اومدن.
‫خیلی هم عالی.
‫مهم‌ترین چیز توی تو هر سازمان
‫سلامتِ روان کارکنان‌شه.
‫اومدم ببینم این‌جا چه‌خبره ‫و به حرف‌هاتون گوش بدم.
‫به‌خدا که بعد از یکی دو روز ‫کلاً یادشون می‌ره من این‌جام.
‫اگه بخوای کارهایی که این‌جا انجام می‌دیم ‫رو در نظر بگیریم اوضاع خیلی وخیـمه!
‫می‌شه یه‌چیزی رو به‌تون نشون بدم؟
‫دارم از سازمان میام بیرون.
‫چی؟
‫فکر می‌کردم بهت ماموریت دادن.
‫دادن.
‫یه ماموریت طولانی خارج از کشور، اما نمی‌تونم برم.
‫چرا؟
‫به‌خاطر دوست پسرم.
‫کون لق اون. ‫پای آینده و شغلت درمیـونه.
‫اگه برم رابطه‌مون تموم شه.
‫آره اما بعد یه مدت فراموش می‌کنه دنی.
‫گوش کن.
‫تو واسه رسیدن به هدفـت خیلی تلاش کردی.
‫- تو واسه‌ این کار ساخته شدی. ‫- خودمم اینطوری فکر می‌کردم.
‫ظاهراً اینطور نیست.
‫اومد.
‫خداحافظی چطور بود؟
‫همکارهام فکر می‌کنن کسخلی چیزی‌ام.
‫همکارهای سابق‌ت...
‫فکر می‌کنن شیفته‌ی دوست ‫پسر خیالی‌ام و نمی‌تونم ولش کنم.
‫آفرین.
‫تا حالا رفتی اسرائیل؟
‫ ‏سال 2018، تو یه کنفرانس توسعه پایدار شرکت کردم
‫ که جزئی از مدرک مهندسی‌م بود.
‫اطلاعات ایران تمامی ورودی‌های تل‌آویو ‫رو زیر نظر داره و ثبت می‌کنه. بن؟
‫‏بله، به اون سرور دسترسی داریم. می‌تونم حذف‌ش کنم.
‫دستورالعمل!
‫شما می‌دونید من با کی‌ها کار می‌کنم،
‫چشم‌هام رو در میارن...
‫و می‌اندازم توی جوب. ‫خواهش می‌کنم من رو از این‌جا نجات بدید.
‫اگه کاری نمی‌کنید، خودم به روش...
‫شدت ترسـش تو چه وضعیتی قرار داره؟
‫اگه بحرانیه، یه دلیل کاملاً موجه داریم که
‫از اون‌جا خارجش کنیم و نجات‌ش بدیم.
‫اگه بحرانی نیست، بهش بگیم بره خونه‌ش
‫یه دوش بگیره و استراحت کنه.
‫اگه اشتباه کنی، ممکنه دستگیر بشه!
‫اعدامش می‌کنن.
‫کدومه؟
‫دکتر بلیک؟
‫فرض کن رفتی یه آزمایش چک‌آپ معمولی بدی،
‫بعد که زنگ زدی جواب رو بگیری، دکتر می‌گه:
‫«باید چندتا آزمایش دیگه انجام بدیم، نگران نباش،
چیز خاصی نیست، فقط هرکاری می‌کنی، نرو سفر»
‫تو آفریقای جنوبی زندگی می‌کنی.
‫ابولا شیوع پیدا کرده،
‫چیکار می‌کنی؟
‫پول رو جور می‌کنم.
‫دکتر بلیک هم با خودتون ببرید.
‫‏آقای اورخوف، چندبار تماس گرفتم جواب ندادین...
‫کجا بودین؟
‫شما کی باشی؟
‫یکم پیش با هم حرف زدیم تا ‫هماهنگی‌های سفرتون رو انجام بدیم.
‫قابل توجه مسافران محترم عازم به نیویورک....
‫فرودگاه جان اف کندی،
‫لطفاً جهت سوار شدن به هواپیما...
‫الکسی، کجایی؟
‫من به شماها نیاز ندارم. ‫خیلی کُندیـن.
‫لعنتی!
‫لعنت بهش.
‫- بلر؟ ‫- چیـه؟
‫بلر، رفته فرودگاه!
‫زود باش.
‫خب پس سلامت روان...
‫آخه مگه کار ما چیز سالمی هم داره؟
‫اصلاً تا حالا تو اداره کسی رو ‫دیدی که حالش خوب باشه؟
‫اگه دیدی،
‫امیدوارم به‌دلیل روانی بودن اخراج‌شون کرده باشی.
‫من روانشناس بالینی‌ام، کسی رو اخراج نمی‌کنم.
‫زیر نظر می‌گیرم، ارزیابی می‌کنم.
‫یعنی الان داری من رو ارزیابی می‌کنی؟
‫هر پنج ثانیه یه‌بار به آینه بغل نگاه می‌کنی.
‫وسواس‌گونه‌ست.
‫همین خیلی چیزها رو نشون می‌ده.
‫همچنین مشخصات راننده هر ماشینی ‫که رد می‌شه رو به‌خاطر می‌سپاری،
‫به‌علاوه بقیه کسایی که توی ماشین‌ان
‫رنگش، مدلـش و محل ثبت‌ش.
‫مگه همه این‌کارو نمی‌کنن؟
‫هنری؟
‫اورخوف توی فرودگاه مینسـکه
‫داره می‌ره استانبول تا از اون‌جا بره نیویورک.
‫کیرم توش!
‫خیلی‌خب.
‫چقدر مونده تا سوار هواپیما بشه؟
‫- 47 دقیقه! ‫- کدوم هواپیمایی؟
‫«آتمن اسکای‌لایز» ‫اوتـی284.
‫و اوتـی 320؛ از استانبول به نیویورک.
‫آمریکا اومدنـش مثل یه اعتراف‌نامه‌ی امضا شده‌ست،
‫باید یه نقشه درست‌حسابی برای ‫خارج شدنش از مینسک ترتیب بدیم.
‫نقشه‌ای که اگه اطلاعات روسیه و بلاروس افتادن دنبالش
‫هیچ مشکلی پیش نیاد.
‫خیلی‌خب، هرچی درمورد ‫این یارو می‌دونی بهم بگو.
‫- خیلی خب... ‫- الکسی اورخوف،
‫‏متولد 1989 در کالادزیچی،
‫- ‏محله‌ای توی شرق مینسک. ‫- یه برادر داره.
‫باباش کشاورز بود و به دلیل سرطان ریه فوت شده.
‫سال 1995، در 18 سالگی، به خودِ مینسک نقل مکان می‌کنه.
‫- تو یه کارخونه ماشین‌سازی کار می‌کرده. ‫- سال 1995...
‫راننده کامیون بوده،
‫- که بعد... ‫- الان راننده نیست.
‫- شرکت رو می‌چرخونه. ‫- راننده کامیون «بوده»
‫فوتبالِ 5 نفره بازی می‌کنه،
‫هر ماه یه‌بار و کریسمس‌ها مامانش رو
‫می‌بره کلیسای کاتولیک «قلب مقدس».
‫پنج تا دوست دختر داشته،
‫طولانی‌ترین رابطه‌ش یک سال بوده.
‫برادرش به گدانسک نقل مکان کرده.
‫یه کارگر باربری بندرگاه‌ست.
‫یک سال پیش دچار...
‫- سرطان لنفوم می‌شه. ‫- سرطان لنفوم، که...
‫- الان بهبود پیدا کرده. ‫- وایسا.
‫گدانسک! همین خوبه.
‫زنگ بزن اورخف، بهش بگو...
‫با پرواز بعدی می‌ره گدانسک؛ همراه ما.
‫چه‌خبر شده؟ فکر می‌کردم داریم می‌ریم ویلنیوس.
‫ویلنیـوس در وضعیت «او.بی‌.ای» قرار گرفت.
‫یعنی به‌دلیل اتفاقات ناگهانی کنسل شد.
‫این دفعه گند نزن!
‫- الکسی؟ ‫- اوون؟
‫دوست من، دیگه خیلی دیره. ‫من رفتم. پنج دقیقه دیگه
‫- سوار هواپیما می‌شم. ‫- گوش کن الکسی!
‫ما پروازت رو کنسل کردیم و دیگه هیچ اثری از بلیطت
‫به مقصد نیویورک توی سیستم‌شون وجود نداره.
‫نمی‌ذارن سوار شی!
‫- مادربه‌خطا! ‫- پس گوش کن ببین چی می‌گم...
‫- الکسی. ‫- قسم می‌خورم اگه دستم بهت برسه...
‫- مثل سگ می‌کشمت. ‫- الکسی گوش کن!
‫- الکسی، ازت می‌خوام... ‫- مثل سگ می‌کشمت!
‫- به من گوش کنی. ‫- گوش کن الکسی.
‫کانتر شرکت هواپیمایی ایر پولند رو پیدا کن.
‫یه بلیط با اسم تو به مقصد گدانسک ‫برای ساعت 13:20 دقیقه اون‌جاست.
‫- حرفتون رو باور نمی‌کنم! ‫- قراره بری و داداشت که...
‫در حال حاضر تو بیمارستانه رو ملاقات کنی. ‫سرطانش؟
‫اما در حال حاضر...
‫در حال حاضر،
‫داری جون برادرت، مادرت
‫و هرکسی که می‌شناسی رو ‫به‌خطر می‌اندازی.
‫اول از همه خودت!
‫عاقلانه تصمیم بگیر الکسی!
‫- اگه احمق‌بازی در بیاری ‫- نه...
‫- من نمی‌تونم کمکت کنم. ‫- صبرکن...
‫- هیچکس نمی‌تونه. ‫- صبرکن!
‫- چه غلطی بود کردی؟ خودم می‌تونستم! ‫- می‌دونستم می‌تونی...
‫- محض اطلاع! ‫- می‌دونم می‌تونستی!
‫- چرا قطع کردی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫قطع کردم دیگه! ‫قطع کردم که بدونه جدی‌ایم!
‫- یا نمی‌دونم... ‫- بدونه جدی‌ایم؟ چی؟
‫- حالا قبول کرد؟ ‫- یعنی چی؟
‫قبول کرد سوار هواپیما بشه و بره؟
‫چون اصلاً به‌نظر نمی‌رسید که ‫قبول کرده باشه.
‫- گفت‌وگومون تموم شد. ‫- گفت‌وگو باید وقتی تموم می‌شد که
‫اون مرتیکه قبول می‌کرد سوار هواپیما بشه.
‫خب، حس شش‌ام می‌گه سوار می‌شه.
‫حس ششم‌ات؟
‫این‌جا سازمان اطلاعاته؛ کازینوهای رینو که نیست!
‫اورخف سوار هواپیمای گدانسک شد.
‫گل کاشتی.
‫تیم استقبال چی؟
‫سر جاشون مستقرن.
‫برو کارو تموم کن.
‫«لهستان»
‫دیمیتری اورخف؟
‫دیمیتری؟
‫ببخشید آقا... انگلیسی بلدید؟
‫- دیمیتری اورخف؟ ‫- یه کوچولو، بله خودمم.
‫دکتر تام وینسنت هستم.
‫من پزشک نظامی آمریکا
‫وابسته به سفارت ورشو هستم.
‫اینم همکارم دکتر براونـه. ‫ اومدیم درباره‌ی برادرت صحبت کنیم.
‫- چی شده؟ مشکل چیه؟ ‫- سازمان ضدجاسوسی روسیه...
‫فکر می‌کنه برای سازمان سیا کار می‌کرده.
‫کنسولگری آمریکا مستقر در اونجا بهمون خبر داده.
‫احتمالاً به جرم خیانت محاکمه میشه.
‫- چیکار کرده مگه؟ ‫- هیچی.
‫ولی ترسیده و از کشور فرار کرده.
‫فکر می‌کنن الکس جاسوسه؟
‫اون حتی بند کفشش رو هم نمی‌تونه ببنده!
‫فقط می‌خوایم کمکش کنیم که ‫سالم از این ماجرا بیرون بیاد.
‫من چیکار می‌تونم بکنم؟
‫خودتو تو بیمارستان بستری کن.
‫- چرا؟ ‫- الکسی به رئیسش گفته...
‫داره میاد لهستان تا برادرش رو که سرطان داره ببینه.
‫پس می‌خواین وانمود کنم سرطانم برگشته؟
‫واقعاً سرطان داشتی؟
‫یه سال پیش. الان رو به بهبودم.
‫چطور اینو نمی‌دونستیم، دکتر براون؟
‫فکر کردم...
‫به پرونده‌های پزشکی دسترسی نداشتیم.
‫فقط واسه چند روزه.
‫تا وقتی مطمئن شیم برادرت در امانه.
‫فقط چند روز.
‫لطفاً اینجوری منو تحت فشار نذار.
‫من اینجام تا نظارت کنم.
‫می‌خواستم حسش رو درک کنی.
‫اینکه یکی دیگه بودن چه حسی داره.
‫اون فقط پنج ثانیه بود، نه شش سال.
‫اگه عجله کنیم، می‌تونیم با آخرین پرواز برگردیم لندن.
‫اورخف چی میشه؟
‫نمی‌خوای وقتی برسه اونجا باشی؟
‫اورخف رو تو همون فرودگاه خفت می‌کنن.
‫به لهستان خوش اومدی. با این ماشین بیا.
‫داری کجا می‌ری؟
‫ماشین رو نگه دار.
‫نگه دار، می‌خوام پیاده شم.
‫هی! این ماشین کیری رو نگه دار!
‫بذار پیاده شم!
‫گاییدمتون.
‫ستاد فرماندهی مشترک عملیات ویژه زنگ زد.
‫چه مرگته هنری؟
‫- گوش کن... ‫- آره
‫از برادر خانمت درباره‌ی یه عملیات محرمانه...
‫با اسم رمزش سؤال می‌کنی...
‫اسم رمزی که حتی نباید می‌دونستی چیه...
‫فکر نمی‌کردی این قضیه دردسر میشه؟
‫اتفاقاً برعکس، امیدوار بودم بشه.
‫چرا؟
‫می‌خواستم ببینم لو رفته یا نه.
‫اون الان وسط یه عملیات مخفی ‫ توی منطقه‌ی جنگیـه.
‫هیچ اطلاعات عملیاتی‌ای لو نرفته.
‫من هیچی درباره‌ی فیلکس نمی‌دونم. ‫فقط یه اسم شنیده بودم.
‫می‌خوای یه چیزی بهت بگم؟
‫حرفت رو باور می‌کنم.
‫می‌خوای بدونی چرا؟
‫چون هنری، من، فرمانده‌ام...
‫و حتی خودم هم نمی‌دونم فیلکس چیه.
‫که یعنی فیلکس...
‫از هر چی عملیات مخفی که تا حالا بوده
‫مخفی‌تره...
‫و هیچکس... نه تو، نه من، هیچکس...
‫هیچوقت نباید ازش حرفی بزنه.
‫هیچوقت.
‫هی.
‫کمک کنید!
‫کمکم کنید!
‫کمک کنید!
‫خیلی‌خب. ‫چقدر واسم آب می‌خوره؟
‫نهایتش پنجاه‌ هزارتا.
‫بیست تا واسه انتقال، سه تا مأمور، ‫جتِ شرکت.
‫دوتا مأمور واسه عملیات، ‫تجهیزات و اینا.
‫بیست تا واسه بازجویی، ‫ده تا هم مراحل بعدش.
‫باشه. خطراتش چیه؟
‫به جز پنجاه هزارتا و اینکه اورخف رو ‫برای همیشه از دست می‌دیم؟
‫نکته‌ی مثبتش چیه؟
‫اگه اون جاسوس دوجانبه باشه، ‫پس کایوتی هم هست.
‫نمی‌تونی با چهل هزار تا انجامش بدی؟
‫- با چهل تا نمیشه. ‫- چهل و پنج تا.
‫چهل و هشت تا.
‫چه خبره؟ بازار ترک‌هاست که چونه می‌زنی؟
‫خیلی‌خب...
‫بذار برات توضیح بدم که چطور تخصیص بودجه
‫توی دپارتمان‌های دولتی آمریکا انجام می‌شه، هنری.
‫فرمانده هر سه ماه یه بار...
‫یه درخواست می‌فرسته واسه کمیته مالی برون‌مرزی توی لنگلی...
‫که ریاستش به عهدهٔ...
‫یه خانم مارتینا-لوئیز بروکس نامیه.
‫حالا این خانم بروکس از من خوشش نمیاد.
‫حتی میشه گفت...
‫خانم بروکس اصلاً اروپا رو به رسمیت نمی‌شناسه.
‫چهل و هفت هزار تا.
‫حله.
‫«اورخف - دوربین شماره 4»
‫شروع کن.
‫کی هستی؟‍
‫من کجام؟
‫چی می‌خواین از جونم؟
‫سلام.
‫خب، ما اینجاییم...
‫که سفارش ناهارتون رو بگیریم.
‫چی میل دارین؟
‫وافل یا پیتزا؟
‫چیزبرگر یا هات داگ؟
‫کوکاکولا یا مک‌دونالد؟
‫توپاک یا بیگی؟
‫بیل یا هیلاری؟
‫بیانسه یا تیلور سوئیفت؟
‫تو رو خدا بسه!
‫واسه چی اومدی گداسک؟
‫اومدم برادرم رو ببینم
‫اون مریضه، تو بیمارستان ماری کوری بستریه.
‫واسه کی کار می‌کنی؟
‫من تو بخش تدارکات کار می‌کنم.
‫به‌خدا من فقط یه راننده کامیونم!
‫پیمانکار دولتم!
‫دونالد ترامپ رو دیدی؟ ‫گلف بازی کردین؟ کی برد؟
‫چقدر می‌تونیم بهش صدمه بزنیم؟
‫- تا کجا می‌تونیم پیش بریم؟ ‫- کم تا متوسط.
‫توی روسیه‌ست. اونا ملایم برخورد نمی‌کنن.
‫قضیه‌ی اردک چوبیه.
‫دیگه نگید نگفتم!
‫چرا فرار کردی؟ ‫فرار کردن تو خونِته؟
‫رئیست کیه؟ همون فرمانده‌ست؟
‫دکتر آماده باشه؟
‫می‌تونه باشه.
‫اومدم برادرم رو ببینم
بذار حالش جا بیاد* (ترس و فشار روانیِ شکنجه بهش غلبه کنه)
بذار حالش جا بیاد
‫تو تاریکی ولش کنید.
‫♪ تو تاریکی دارم می‌رقصم ♪
‫ببخشید.
‫اردک چوبی چیه دیگه؟
‫اردک چوبی رو فشار بدی، آخ نمیگه.
‫اگه این یارو واسه روس‌ها کار کنه...
‫به محض اینکه کم بیاره، دادش در میاد.
‫میگه: «بچه‌ها، تایم‌اوت...
‫کون لقِ آمریکا. من طرفِ شمام».
‫اگه صداش در نیومد، یعنی حله.
‫«حله» یعنی چی؟
‫یعنی هفته‌ی دیگه هم خودش، ‫هم خیلی‌های دیگه زنده می‌مونن.
‫اگه صداش در اومد چی؟
‫اون‌وقت بگا رفتیم!
‫خبری شد؟
‫نه.
‫ساعت 16 صحبت می‌کنیم.
‫این‌جوری ادامهٔ مسیرمون مشخص می‌شه.
‫آروم، آروم...
‫همه‌چی درست میشه، برادر.
‫خیلی‌خب، بریم.
‫رو زمین چی‌کار می‌کنه؟
‫بلندش کن.
‫تشنَته؟
‫به بیمارستان ماری‌کوری تو گدانسک زنگ زدیم.
‫برادرت اونجاست.
‫بگیر
‫بخور، بخور.
‫ودکا؟
‫ولی وقتی رسیدیم اینجا، بستری نبوده.
‫بچه‌بازی بسه. ‫وسایل شکنجه رو بیار.
‫صبر کن.
‫الان اسم مسکو... داره چی میگه؟
‫«به مسکو گزارش می‌دم».
‫کیر توش!
‫«من واسه...
‫آمریکایی‌ها و روس‌ها کار می‌کنم».
‫«گزارش‌هام رو...
‫به درزین توی اف‌اس‌بی* می‌دم». ‫(سرویس امنیت فدرال روسیه)
‫به باسکو بگو بیاد. ‫درزین رو می‌شناسیم؟
‫نه، الان بررسی‌اش می‌کنم.
‫درزین توی کدوم بخش کار می‌کنه؟
‫ضدجاسوسی؟
‫امنیت نظامی؟
‫میگه نمی‌دونه. خب؟
‫درزینی در کار نیست.
‫بگو داره چرت میگه.
‫میگه راست میگم.
‫کی استخدامش کرد؟
‫ایوانوف.
‫این ایوانوف رو تأیید کنید.
‫ایوانوف مثل مَمَده
‫- مثل نقل و نبات ایوانوف دارن. ‫- تأییدش کنید.
‫محل تحویل امنش کجاست؟
‫یه کمد توی ایستگاه قطار مینسک.
‫شماره‌ی کمد؟
‫یادش نمیاد.
‫چه اتفاقی داره میفته؟
‫دادش در اومده.
‫آخرین اطلاعاتی که
‫به آمریکایی‌ها داده چی بوده؟
‫لیست‌‌های حمل‌و‌نقل...
‫و فهرست محموله‌های کانتینری از مسکو...
‫به بلاروس، بعد شرق اوکراین.
‫تجهیزات پزشکی واسه درمانگاه‌های اونجا.
‫به ستاد فرماندهی مشترک عملیات ویژه زنگ بزن.
‫زمان لازم دارم.
‫بذار ببینیم تحتِ فشار چه حرفایی می‌زنه ‫و این‌که با هم تناقض دارن یا نه.
‫برادر خانمت الان تو عملیاتـه.
‫تا مطمئن نشدیم دست به کاری نمی‌زنیم. ‫زمان می‌خوام.
‫وقتی اطلاعاتی به دست بیاریم ‫باید همون لحظه
‫به ستاد فرماندهی مشترک عملیات ویژه گزارش بدم.
‫خدا شاهده که همین الانشم ‫ازمون متنفر هستن.
‫دلم برات تنگ شده
‫منم همین‌طور
‫!یه سورپرایز برات دارم ‫یه بلیت به سمت کیِف گرفتم
‫جدی؟
‫❤️امشب می‌رسم، شایدم صبح زود
‫چه خبر شده؟
‫سیگنال خروج اضطراری.
‫هدف‌مون چی میشه؟
‫دیگه هدف شما نیست.
‫هیچی جا نذارید. ‫دیگه برنمی‌گردیم.
‫چی شد مگه؟
‫یه چیزی مأموریت رو خراب کرد.
‫وقتی امن شد، بیشتر می‌فهمیم.
‫این ایوانوفی که...
‫میگه براش کار می‌کرده، وجود داره یا نه؟
‫شاید یه اسم رمز باشه.
‫اگه راست میگه، اسم واقعیش رو نمی‌دونه.
‫چیکار کنیم؟
‫بپرس درجه‌ی ایوانوف چیه.
‫سرهنگ.
‫بپرس سرهنگ سرگئی مِزاکوف رو می‌شناسه؟
‫این یه تله‌ست؟
‫نپرید تو تله. لعنتی.
‫کِی و چطوری بهت پول می‌دادن؟
‫به کدوم حساب؟
‫نقدی. روبل روسی.
‫هیچوقت نذاشته بانک.
‫مادرتو!
‫حتما دیشب از رودخونه رد شدن
‫و نیروگاه رو گرفتن.
‫می‌خوای چیکار کنم؟
‫خب، اینجا گزینه‌هامون محدوده.
‫وقتی گفتم «برو»، ‫از وسطشون رد شو بزنیم به چاک.
‫تُف، تُف، تُف، تُف، تُف.
‫گزارش ستاد فرماندهی مشترک عملیات ویژه.
‫سه تا مأمور از فیلکس دارم...
‫یه تیم تک‌تیرانداز دونفره...
‫از نیروهای ویژه‌ی اوکراین.
‫یه سرباز دلتای آمریکایی هم دارم.
‫دستور خروج دادن...
‫اما خیلی دیر شده که بی‌سر و صدا برن.
‫دارن با نیروهای روسی درگیر میشن.
‫گروه عملیات ویژه با ماهواره ‫داره می‌بیندشون و گزارش میده.
‫متأسفم، هنری.
‫گممون کردن؟
‫نمی‌تونم ببینم لعنتی.
‫وایسا!
‫هل بده!
‫باید بجنبیم.
‫بگیرش. رِمی؟
‫خیلی‌خب، برنامه اینه:
‫شما بچه‌ها پشت اون لودرها پناه بگیرید...
‫شاید بتونید حواسشون رو پرت کنید.
‫من از سمت چپ میرم دورشون می‌زنم.
‫فهمیدی؟
‫فهمیدم.
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫خیلی‌خب.
‫نیکُلای بالکُنسکی، آره یا نه؟
‫آره یا نه؟
‫نه، نه، ن‍ه...
‫ناتاشا رُستوا
‫رُستوا، آره.
‫توی مینسک‌ـه یا مسکو؟
‫مینسک
‫بوریس دروبیتسکوی
‫زدیمش!
‫آره، یا نه؟
‫آره، آره.
‫فیودور دولوخوف
‫پیوتر بوزوخوف
‫همه عضو شبکه‌ن، هر دوشون.
‫آره.
‫جمعش کنید، توجیهش کنید، ‫بهش غذا بدید بره بخوابه.
‫به چی می‌خندی؟
‫ادبیات روسی دوست داری؟
‫نه، بیشتر طرفدار کانن دویل‌*ـم. ‫) خالق شخصیت شرلوک هولمز )
‫این کصشرا چیه میگی؟
‫خب، این یه معمای پیچیده ‫مختصِ شرلوک هولمز نیست.
‫این اسم‌ها توی شبکه‌ی اورخف نیستن.
‫از کجا می‌دونی؟
‫چون همه‌شون مال رمان «جنگ و صلح»‌ـــن.
‫اسم تو دانیلا مورینو آکوستاست.
‫توی سِویل به دنیا اومدی و توی ‫سن لوکار دِ بارامدا، اسپانیا بزرگ شدی.
‫زیاد پیش دخترخاله‌هات توی نیویورک می‌رفتی...
‫واسه همینه که عاشق تیم نیکس‌ هستی...
‫و انگلیسیت عالیه.
‫من پیکِت میشم.
‫مارشن روی مراحل اعزامت نظارت می‌کنه.
‫این کیه؟
‫پروفسور رضا مرتضوی.
‫استاد مهمان زلزله‌شناسی...
‫توی مدرسه‌ی علوم لندن.
‫می‌فرستیمت تهران...
‫تا مهندسین هسته‌ای ایران رو شناسایی کنی.
‫پروفسور مرتضوی یه برنامه‌ی تبادل دانشجو...
‫بین مدرسه‌ی علوم لندن...
‫و دانشکده‌ی تهران اجرا می‌کنه.
‫هر دو سال یه بار میاد لندن...
‫تا توی مؤسسه‌ی ژئوفیزیک سخنرانی کنه.
‫وظیفه‌ی تو اینه که اونجا استخدام بشی.
و ‫تحت تأثیرش بذاری.
تا ‫قانعش کنی تو بهترین گزینه ‫واسه برنامه‌شی.
‫بعدش با یه مقام رسمی ایرانی...
‫میری ایران.
یه ‫پوشش صددرصد تضمینی که مو لا درزش نمی‌ره.
‫چطوری توی مؤسسه‌ی ژئوفیزیک ‫یه شغل تحقیقاتی پیدا کنم؟
‫اون دیگه مشکل خودته.
‫اگه نتونستم قبول بشم چی؟
‫اون وقت برگرد خونه.
‫یه فکری واسه آینده‌ت بکن.
‫دنبالم بیا.
‫اینجا رو ببین.
‫این کار یه تاوانی داره.
‫یه بهایی داره.
‫مطمئنی می‌خوای بپردازیش؟
‫اوضاع چطور پیش میره؟
‫می‌گذره.
‫خب... آره، سمی ظهیر...
‫بیست و پنجم فوریه از آدیس...
‫با یه ویزای شیش ماهه‌ی حرفه‌ای اومده.
‫دوبار بلیت رفت و برگشت گرفته...
‫و اسمش رو واسه...
‫کالج سلطنتی میراث جهانی نوشته.
‫یعنی پاکـه.
‫همه‌چی درسته. به نظر مشکل امنیتی نداره.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫آره، توی هتل رافلز یه اتاق داره.
‫- با اسم واقعی خودش. ‫- گوشیش رو هک کردی؟
‫نه، نه، رمزنگاری شده‌ست، ‫نتونستم بهش دسترسی پیدا کنم.
‫یعنی، می‌تونم، اگه بخوای، ‫ولی بیشتر طول می‌کشه...
‫و باید، باید...
‫یه شماره‌ی مأموریت ‫بدی تا زمان رو ثبت کنم.
‫دیگه هیچوقت یه پرونده رو ‫از دفتر نبر بیرون...
‫وگرنه اخراجی.
‫حرفم درباره‌ی سختی‌هایی که ‫این کار به همراه داره نیست.
‫دارم راجع‌به بهایی حرف می‌زنم ‫که یه آدم باید بپردازه...
‫تا هویت خودش رو رها کنه.
‫تا هر روز، هر هفته، یا هر سالی...
‫که از عمرش باقی مونده رو ‫توی کالبد دیگه‌ای زندگی کنه.
‫سلام.
‫من دانیلا هستم.
‫دانیلا آکوستا.
‫ممنون.
‫یه شامپاین لطفاً.
‫استاد، می‌خوام یه نفر رو ‫بهتون معرفی کنم.
‫باید از خودت بپرسی...
‫«آیا ارزشش رو داره؟»
‫«واقعاً می‌خوام بهاش رو بپردازم؟»
‫پروفسور وارتنبرگ؟
‫ببخشید، پروفسور وارتنبرگ؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫من دانیلا هستم.
‫فقط خواستم خودم رو معرفی کنم...
‫و بگم که مقاله‌تون رو خوندم.
‫آخرین مقاله‌تون رو.
‫بهاش چیه؟
‫هیچ خانم ظهیری رو نمی‌بینم...
‫که برای سخنرانی امشب اسم نوشته باشه.
‫توی لیست طبقه‌ی سوم رو چک کنید.
‫ممنون.
‫بهاش زنده موندن در تنهایی مطلقـه.
‫تا ابد.
آثار باستانی که هزاران سال...
‫دوام آورده بودن، در یک لحظه
‫در پالمیرا نابود شدن...
‫و همچنین در موزه‌ی موصل.
‫تخریب‌شون بیشتر از اینکه ‫به خاطر مسائل مذهبی باشه...
‫برای فرستادن یک پیام به غرب بود.
‫دیدن این تصاویر برام خیلی دردناکه.
‫موشک‌ها و کلنگ‌هایی که ‫مجسمه رو نابود می‌کنن...
‫و دیگه هیچوقت نمیشه... جایگزینش کرد.
‫درسته...
‫خیلی‌خب... پونزده دقیقه استراحت می‌کنیم...
‫بعد درباره‌ی فیلم صحبت می‌کنیم.
‫استاد؟
‫ببخشید، می‌خواستم یه کمکی ازتون بگیرم...
‫آره، البته. یه لحظه صبر کن.
‫الان در موردش صحبت می‌کنم.
‫- سلام. ‫- بله؟
‫دنبال یه نفر می‌گردم که توی کنفرانس‌تون شرکت کرده.
‫دکتر سمیا ظهیر؟
‫دکتر ظهیر.
‫بله، ثبت‌نام کرد.
‫بهش بگید من سلام رسوندم.
‫از روز اول دیگه برنگشته.
‫خوب از این ثبت‌نام استفاده کرد که یونسکو ‫ویزاش رو تأیید کنه.
‫امیدوارم از لندن لذت ببره.
‫پس اونجا نبود؟
‫اصلاً نیومده بود.
‫می‌تونستم برگردم، بشینم پیش هنری...
‫و بگم: «حدس بزن چی شده، گند زدم».
‫ولی وقتی مخفیانه زندگی می‌کنی...
‫یه عالمه صدا توی سرته.
‫صداهای بلند، صداهای آروم.
‫آروم‌ترینشون همیشه یه گوشه جا خوش کرده.
‫دائم داره یه چیز رو تکرار می‌کنه.
‫«من از پسش برمیام».
‫«از پس هر چیزی برمیام».
‫می‌دونی این صدا چیه؟
همون ‫امیده.
قضیه‌ی این بازی هم همینه
‫اگه امید داشته باشی... اگه به هر چیزی...
‫هر زمانی، امیدوار باشی...
‫دیگه فاتحه‌ت خونده‌ست.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.