دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫سال‌ها بعد...
‫وقتی سرهنگ آئورلیانو بوئندیا
‫در مقابل جوخه‌ی اعدام قرار گرفت...
‫بعد از ظهر دور دستی را به یاد آورد
‫که پدرش او را برای کشف یخ برده بود
‫«صد سال تنهایی» ‫«قسمت اول: ماکوندو»
‫خوزه آرکادیو بوئندیا ‫و اورسولا ایگوآران دختر عمو- پسر عمو بودن.
‫و با هم تو دهکده‌ی قدیمی بزرگ شده بودن
‫همون جایی که اجدادشون ‫به یکی از بهترین شهرهای منطقه تبدیلش کرده بودن.
‫خوزه آرکادیو بوئندیا، ‫بذار اورسولا یه نفس بکشه.
‫یه کم دیگه صبر کن!
یه‌کم خوش باشین. جشن شماست نا سلامتی
‫- یالا دیگه مرد. بجنب. ‫- بریم!
‫با اینکه همه می‌دونستن ازدواج می‌کنن،
‫وقتی خواستن با هم ازدواج کنن، ‫اقوام سعی کردن جلوشون رو بگیرن.
‫می‌ترسیدن که دو تا آدم سالم از دو نسل
‫که قرن‌ها با هم آمیخته شده بودن
‫ننگ به دنیا آوردن ایگوانا* رو به دوش بکشن
‫( در فرهنگ آمریکای لاتین، ایگوانا یک نماد کهن از چیزهای غیرطبیعی و ناخوشایند محسوب می‌شه)
‫اگه مادر اورسولا با پیشگویی‌های شومش درباره‌ی بچه‌هاشون
‫اونا رو نترسونده بود، خوشبخت می‌شدن.
‫هی! بیا اینجا!
‫این چیه؟
‫مامانم بهم داده.
‫باورم نمیشه هنوزم با این خرافات ‫داره اذیتت می‌کنه
‫یا اینکه تو اصلاً گوش می‌دی.
‫این خرافات نیست.
‫یه چیز وحشتناک بهم گفته.
‫چی می‌تونه وحشتناک‌تر از ‫این چیزی باشه که پوشیدی؟
‫به دنیا آوردن یه هیولا.
‫دخترعمو و پسرعموی مامانم با هم ازدواج کردن ‫و یه بچه‌ی ناقص داشتن.
‫تمام عمرش با خجالت زندگی کرد.
‫چه جور نقصی؟
‫دم خوک داشت.
‫یه روده‌ی پیچ خورده که سرش پر از مو بود، ‫درست عین چوب‌پنبه کِش.
‫چرا باید همچین چیزی رو سر هم کنه؟
‫بهم گفت وقتی با یه ساطور دمش رو قطع کردن
‫خونریزی کرد و مُرد.
‫برام مهم نیست اگه بچه خوک بیاریم
‫همین‌‌که بتونن حرف بزنن کافیه.
‫ولی برای من مهمه.
‫من خوک نمی‌زام!
‫در روز،
‫خوزه از خروس‌های جنگیش مراقبت می‌کرد،
‫و اورسولا گلدوزی می‌کرد.
‫در شب، ساعت‌ها با خشونتی پر از عذاب ‫با هم گلاویز می‌شدن
‫و گویا جایگزینی برای عشق‌بازی بود.
‫خوزه آرکادیو بوئندیا و اورسولا ایگوآران ‫چند ماه اینجوری زندگی کردن.
‫فکر نمی‌کردم بیای.
‫رو خروست شرط بستم. آماده‌ست؟
‫چون آماده‌ست آوردمش، رفیق.
‫مگنیفیکو، مردم چطور شرط بستن؟
‫- خوزه، مثل همیشه بهت ایمان دارن. ‫- آها، بوئندیا!
‫این‌همه صبر کردی تا باهام رو در رو بشی،
‫فقط واسه اینکه امروز شکست بخوری.
‫باورنکردنیه!
‫امیدوارم سوپ مرغ دوست داشته باشی ‫چون کارش تمومه.
‫می‌فهمی چی میگم؟
‫یالا!
‫نوکش بزن! آفرین!
‫بکشش!
‫نوکش بزن!
‫بکشش! کارش رو بساز!
‫بکشش!
‫نوکش بزن!
‫د یالا، لعنتی! بزنش! کارشو بساز!
‫آفرین! بکشش!
‫پا شو!
‫یالا! پا شو!
‫خروسم!
‫ایولا
‫ببین رفیق، زندگی همینه دیگه.
‫حیوون خوبی داری. تبریک میگم.
‫بیا اینجا خوشگله.
‫هی، بوئندیا!
‫شاید این خروست
‫بتونه یه لطفی در حق زنت بکنه.
‫برو خونه یه سلاح بردار.
‫می‌خوام بکشمت.
‫عصبانیه.
‫چه مرگته؟
‫- عالی بود. ‫- واقعاً.
‫خوزه آرکادیو.
‫خوزه آرکادیو!
‫اگه ایگوانا به دنیا بیاری، ‫همون ایگوانا رو بزرگ می‌کنیم.
‫ولی دیگه تو این شهر ‫به خاطر ما کسی نمی‌میره.
‫به عنوان مقامات ارشد این شهر،
‫من و شهردار به یه نتیجه رسیدیم.
‫با اینکه مرگ ‫پرودنسیو آگیلار یه تراژدیه،
‫ما به این نتیجه رسیدیم ‫که حاصل یه دوئل شرافتمندانه بوده.
‫بنابراین، جناب خوزه آرکادیو بوئندیا
‫بی‌گناه شناخته شده.
‫- نه! ‫- این عادلانه نیست!
‫افتضاحه!
‫بسه! ‫ یکم نزاکت داشته باشین!
‫آفرین. ممنون.
‫فقط به چند تا نوشیدنی نیاز داری ‫تا همه اینا رو فراموش کنی.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫می‌دونی که خودت خواستی و حقت بود.
‫برو به جهنم.
‫اگه هزار بارم برگردی، ‫هر دفعه می‌کشمت.
‫خوزه آرکادیو بوئندیا ‫جرأت نکرد نیزه‌ش رو پرت کنه،
‫و پرودنسیو آگیلار نرفت.
‫بعد از اون هیچوقت آرامش نداشتن.
‫نگاهِ پر از تنهایی و درماندگیِ پرودنسیو در آن شب،
‫رهاشون نمی‌کرد...
‫دلتنگی عمیقش وقتی ‫حسرت زنده‌ها رو می‌خورد...
‫بی‌قراری و اضطرابش موقع گشتن خونه
‫برای پیدا کردن کمی آب جهت ‫خیس کردن گلوی حصیری‌اش
‫اورسولا وقتی دید مرده در به در دنبال آب، ‫ در قابلمه‌ها رو بر می‌داره
‫دلش چنان به رحم اومد که همه جای خانه کوزه‌های آب گذاشت.
‫چیکار باید بکنم که بری؟
‫اشکال نداره، پرودنسیو.
‫تا جایی که می‌تونیم از ‫این شهر دور می‌شیم،
‫و هیچوقت برنمی‌گردیم.
‫کجا می‌ریم؟
‫اون طرف کوهستان دریاست.
‫مسخره‌ست.
‫هیچکس این مسیر رو نرفته.
‫دقیقاً.
‫یه جایی رو پیدا می‌کنیم
‫که ترس‌های اجدادمون ‫روی دوشمون سنگینی نکنه.
‫جایی که بتونیم با آرامش عاشق هم باشیم...
‫و بچه‌هامون رو بزرگ کنیم.
‫دریا.
‫ممنون بابا.
‫خداحافظ مامان.
‫اورسولا...
‫هر جا که بری...
‫نمی‌تونی از سرنوشتت فرار کنی.
‫مراقب خودتون باشین.
‫بریم رفیق.
‫اینجوری بود که تصمیم گرفتن ‫از کوه‌ها رد بشن.
‫چند تا از دوست‌های خوزه آرکادیو بوئندیا، ‫جوون‌هایی مثل خودش،
‫هیجان‌زده از این ماجراجویی،
‫با زن و بچه‌هاشون بار و بندیل بستن
‫و راهی جایی شدن ‫که سرزمین موعود هیچ‌کس نبود.
‫خطرناکه
‫مرد حلق‌آویز دنیا رو متفاوت می‌بینه.
‫برات فال گرفته؟
‫مدتیه که می‌گیره.
‫ممنون.
‫با تمام توان زور بزن!
‫یه بار دیگه! زور بزن!
‫محکم! داره میاد!
‫با معده‌ای که از خوردن گوشت میمون ‫و خورشت مار داغون شده بود،
‫اورسولا با کمک پیلار ترنرا
‫یه پسر به دنیا آورد که کاملاً انسان بود.
‫بریم!
‫هی! آروم!
‫آروم باش پسر!
‫بگیرش!
‫یالا گری.
‫نگران نباش، گرینلدو. ‫الان دیگه به دریا نزدیکیم.
‫یه روز صبح،
‫بعد از تقریباً دو سال راه رفتن،
‫اولین انسان‌هایی بودن که شیب غربی ‫رشته کوه رو دیدن.
‫از قله‌ی ابری،
‫پهنه‌ی عظیم آب مرداب بزرگ رو دیدند
‫ که دامنش تا آن سوی جهان کشیده شده بود.
‫ولی هیچوقت دریا رو ندیدن.
‫- دریا کدوم گوریه؟! کجاست؟! ‫- هی! بس کن!
‫گرینلدو، آروم باش!
‫باید اون طرف مرداب بزرگ باشه.
‫هی!
‫وایسا، خواهش می‌کنم!
‫وایسا!
‫داریم دور خودمون می‌چرخیم.
‫به‌خدا اگه بدونه کجاییم.
‫باید از خشکی راهمون رو پیدا کنیم.
‫در بعد از ظهری،
‫بعد از چند ماه سرگردانی در مرداب‌ها،
‫در ساحل رودخانه‌ای اردو زدن
‫که آب زلال آن از روی سنگ‌های صیغلی بزرگی می‌گذشت
‫مرداب بزرگ باید یه جایی تموم بشه.
‫باید راهی پیدا کنیم که از این طرف ‫بریم اون طرف و به دریا برسیم.
‫خوزه آرکادیو بوئندیا،
‫وقتشه از این خیال بیای بیرون.
‫وضع مردمت رو دیدی؟
‫خوزه آرکادیو بوئندیا اون شب خواب دید
‫که یه شهر پر جنب و جوش اونجا بنا شده...
‫با خونه‌هایی که دیوارهای آینه‌ای داشتن.
‫پرسید این چه شهریه،
‫در پاسخ اسمی به اون گفتن ‫که نه تا حالا شنیده بود،
‫نه براش هیچ معنایی نداشت...
‫ولی تو خوابش طنین ماورایی داشت...
‫«ماکوندو»
‫بیا.
‫گرینلدو...
‫می‌دونم نه دریا رو پیدا کردیم
‫و نه جایی برای زندگی،
‫ولی مسخره‌ست که باز هم بگردیم.
‫هر کی آزاده راه خودش رو انتخاب کنه...
‫ولی ما همین‌جا می‌مونیم.
‫جایی رو که آرزوش رو داشتیم می‌سازیم.
‫خونه‌ی بچه‌هامون رو
‫جایی که هیچکس نتونه برای بقیه تصمیم بگیره. ‫حتی برای مردنشون.
‫و اسم این دهکده رو...
‫ماکوندو می‌ذاریم.
‫خوزه آرکادیو، چرا لختی؟ ‫برگرد خونه.
‫ماکوندو یه دهکده با بیست تا خونه بود ‫که از خشت خام و نی ساخته شده بودن،
‫و در ساحل رودخونه‌ای با آب زلال
‫که از بستری پر از سنگ‌های صیقلی می‌گذشت بنا شده بود،
‫سنگ‌هایی سفید و عظیم، ‫ مثل تخم‌های حیوانات ماقبل تاریخ.
‫- سلام بابایی! ‫- پسرم!
‫دنیای اطراف آنها اونقدر جدید بود ‫که خیلی چیزها هنوز اسم نداشتن.
‫برای نام بردن‌شون، ‫باید به سمت‌شون اشاره می‌کردی.
‫خوزه آرکادیو!
‫عزیزم، این کوروزوها رو بده به مامانت ‫تا برات آب میوه درست کنه.
‫ممنون.
‫خوزه آرکادیو بوئندیا ‫خونه‌ها رو جوری چیده بود
‫که از هر خونه‌ای، ‫می‌شد به رودخونه رسید
‫و به طور مساوی آب برداشت.
‫خیابون‌ها رو با چنان عقل سلیمی ساخته بود
‫که هیچ خونه‌ای تو گرمای روز ‫بیشتر از بقیه آفتاب نمی‌گرفت.
‫- سلام مامانی. ‫- باز که لختی؟
‫خجالت نمی‌کشی؟
‫این کوروزوها چیه آوردی؟
‫آب میوه می‌خوای؟
‫باشه. بیا بریم.
‫نگاه کن!
‫چه قشنگه.
‫- کجا قراره زندگی کنه؟ ‫- بیا.
‫پرنده کوچولو اینجا زندگی می‌کنه.
‫در سال‌های بعد،
‫خوزه آرکادیو بوئندیا نه تنها خونه خودش رو، ‫بلکه که کل دهکده رو
‫پر از انواع پرنده تروپیال، قناری،
‫سهره و سینه‌سرخ کرد.
‫همهمه‌ی این همه پرنده ‫اونقدر گیج‌کننده شده بود
‫که اورسولا گوش‌هاش رو ‫با موم زنبور می‌بست
‫تا عقلش رو از دست نده.
‫اونو بذار اونجا.
‫اورسولا!
‫یه تخت.
‫راحته.
‫بیا امتحانش کنیم.
‫همین الان؟
‫اون چی بود؟
‫تو کی هستی؟
‫اسمم ملکیادسه.
‫و اینم خانواده‌م هستن.
‫گروه نمایش ما از راه دوری میاد.
‫چطوری ما رو پیدا کردین؟
‫پرنده‌ها.
‫داشتیم از مرداب بزرگ رد می‌شدیم
‫و صدای آوازشون ما رو به اینجا کشوند.
‫از آشناییتون خوشبختم.
‫من خوزه آرکادیو بوئندیا هستم...
‫و اسم این شهر ماکوندوئه.
‫خانم‌ها و آقایون،
‫ما به این سرزمین‌ دوردست،
‫ هشتمین عجایب دانشمندان کیمیاگر مقدونیه رو آوردیم.
‫هر کس که می‌خواد شاهد
‫این اختراع خارق‌العاده باشه،
‫با من بیاد، لطفاً.
‫امروز می‌بینید که همهٔ اشیاء جون دارن.
‫فقط کافیه روحشون رو بیدار کنیم.
‫این جادوئه!
‫نه خانم.
‫این علمه.
‫و اگه می‌خواین بیشتر ببینید،
‫همه‌تون دعوتید به نمایش ما سر بزنید.
‫خوزه آرکادیو بوئندیا،
‫که تخیلات افسارگسیخته‌ش
‫همواره از نبوغ طبیعت، ‫معجزات و جادو فراتر می‌رفت،
‫فکر می‌کرد می‌تونه
‫از این اختراع بی‌مصرف
‫برای استخراج طلا از زمین استفاده کنه.
‫نمی‌ذارم ببریشون.
‫ولی فلزات به این چیزا جذب می‌شن.
‫ما به بزها برای غذا نیاز داریم.
‫نمی‌بینی که ممکنه کلی طلا پیدا کنیم؟
‫طلا تو این شهر به چه دردمون می‌خوره؟
‫عزیزم، ‫ماکوندو همیشه اینجوری نمی‌مونه.
‫باید به آینده فکر کنیم.
‫متأسفانه نمی‌تونم آهن‌رباها رو ‫برای این هدف بهتون بفروشم.
‫حرفت روی کاغذ درسته،
‫ولی در کمال تعجب، ‫فلزات قیمتی جذبشون نمی‌شن.
‫شاید با مقدارهای کم کار نکنه...
‫ولی مطمئنم برای بیرون کشیدن ‫سنگ‌های بزرگ
‫یا گنج‌های کامل کار می‌کنه.
‫می‌تونم پولش رو بدم.
‫نمی‌تونم با وجدان راحت ‫بفروشمشون، باور کنید.
‫سرمایه‌تون از دست می‌ره.
‫بذار خودم امتحانش کنم.
‫چیزی برای از دست دادن نداری.
‫بسیار خب.
‫از شور و شوقت خوشم میاد.
‫گرینلدو، داری چیکار می‌کنی؟
‫قبلاً اینجا رو امتحان کردیم. اونجا رو نگاه کن.
‫چرا زودتر بهم نگفتی؟
‫معلومه دیگه. چون خری.
‫- همونجا وایسا. من می‌گردم. ‫- باشه. برگرد سر کارت.
‫هی! بیاین اینجا!
‫باید یه چیز بزرگ باشه.
‫یه اسکلت.
‫تنها چیزی که بعد از یه هفته تونستیم ‫پیدا کنیم یه اسکلت لعنتیه.
‫اون همه طلایی که می‌خواستی ‫از زمین در بیاری کجاست؟
‫باید بزها رو برگردونی.
‫دیگه مال ما نیستن.
‫اگه تو با اون کولی کلاهبردار ‫حرف نمی‌زنی، من می‌زنم.
‫نمی‌تونیم حیوون‌هامون رو اینجوری بدیم بره.
‫مخصوصاً الان.
‫مخصوصاً الان؟
‫من حامله‌م.
‫خبر فوق‌العاده‌ایه.
‫زنم حتی نمی‌خواد تو خونه باشن.
‫حداقل خودت با چشمای خودت دیدی.
‫تجربه...
‫در زندگی همه‌چیزه.
‫راحت باش بزهات رو ببر.
‫منتظرت هستن.
‫ملکیادس...
‫می‌تونم یه چیزی بپرسم؟
‫البته.
‫چطوری تو این مرداب‌ها گم نشدین؟
‫خیلی خطرناکن.
‫سفر طولانی و سختی بود،
‫ولی ابزارهامون همیشه راهنمامون بودن.
‫چه ابزارهایی؟
‫یه لحظه.
‫نگاه کن.
‫این یه اسطرلاب هست.
‫قرن‌هاست که انسان‌ها سعی کردن
‫آسمون رو مطالعه کنن تا زمین رو بفهمن.
‫بیا.
‫علم داره فاصله‌ها رو از بین می‌بره.
‫نگاه کن. ‫ این یه قطب‌نماست.
‫و این یه زاویه‌سنج.
‫خیلی زود، انسان می‌تونه تو هر جای دنیا ببینه
‫چه اتفاقی داره می‌افته
‫اونم بدون اینکه از خونه بیرون بره!
‫اینا نقشه‌های پرتغالی هستن. ‫ قدیمی هستن.
‫نگاه کن.
‫این بهت کمک می‌کنه یاد بگیری چطور ازشون استفاده کنی.
‫مال تو.
‫ممنونم، ملکیادس.
‫اون روز، ‫خوزه آرکادیو بوئندیا مطمئن شد
‫که این شروع یه دوستی بزرگه.
‫تمام شب رو ‫به تماشای مسیر ستاره‌ها می‌گذروند.
‫وقتی تو استفاده و کار با ابزارهاش ‫استاد شد،
‫درکی از فضا به دست آورد ‫که بهش اجازه می‌داد تو دریاهای ناشناخته سفر کنه،
‫از سرزمین‌های مسکونی دیدن کنه،
‫و با موجودات شگفت‌انگیز ‫ارتباط برقرار کنه.
‫نمی‌دونم با این نقشه‌ها ‫داری چیکار می‌کنی،
‫ولی برو یه جای دیگه انجامش بده.
‫می‌خوام بفهمم ماکوندو کجاست
‫تا بالاخره بتونم یه راه ‫به سمت تمدن پیدا کنم.
‫من جوابش رو می‌دونم.
‫ماکوندو همین‌جاست، ‫و سر تو تو آسمون‌هاست.
‫خوزه آرکادیو، وقت غذاست!
‫اول دستات رو بشور. کثیفن.
‫بریم.
‫خداحافظ بابا!
‫خداحافظ پسرم!
‫این کشتی باید حدود ۲۰۰ سال قدمت داشته باشه.
‫باید نزدیک باشه.
‫چی باید نزدیک باشه؟
‫دریا!
‫این کشف روح ‫خوزه آرکادیو بوئندیا رو در هم شکست.
‫فکر می‌کرد این حقه‌ی سرنوشتشه
‫که بعد از این همه فداکاری و دنبال دریا گشتن
‫اونو نتونسته بود پیدا کنه
‫و حالا بدون اینکه ‫دنبالش بگرده پیداش کرده.
‫درست قبل از پیدا کردن دریا ‫تسلیم شدیم، اورسولا.
‫ماکوندو دورتادورش آبه.
‫یه سری اندازه‌گیری انجام دادیم، ‫ولی برای تکمیل نقشه باید بازم انجام بدیم.
‫باید یه سفر اکتشافی دیگه بریم.
‫باید با دنیای بیرون ارتباط برقرار کنیم.
‫نمی‌تونی دوباره بری، ‫خوزه آرکادیو بوئندیا.
‫نمی‌بینی که بهت نیاز داریم؟
‫خوزه آرکادیو.
‫گوش کن.
‫اون چیه؟
‫بیا اینجا.
‫گوش کن.
‫بچه داره تو شکمم گریه می‌کنه.
‫ماتیلدا، کمپرس‌ها رو بیار!
‫- عجله کن! ‫- اومدم!
‫نفس بکش! نفس عمیق بکش!
‫زور نزن. فقط نفس بکش.
‫اورسولا از این یقین به خودش لرزید ‫که این زوزه‌ی عمیق
‫اولین نشونه‌ی دم خوک وحشتناکه.
‫به درگاه خدا التماس کرد ‫که بذاره اون موجود تو رحمش بمیره.
‫تقریباً تمومه.
‫داره میاد!
‫آفرین! یه بار دیگه! همینه!
‫آئورلیانو اولین انسانی بود ‫که در ماکوندو به دنیا اومد.
‫اون با چشم‌های باز به دنیا اومد،
‫و با کنجکاوی بی‌تفاوتی ‫به دنیا نگاه می‌کرد.
‫اورسولا دیگه سنگینی و عمق ‫اون نگاه رو دوباره به یاد نیاورد،
‫تا این‌که سال‌ها بعد
‫در بعد از ظهری، سرهنگ آئورلیانو بوئندیا ‫اولین پیشگوییش رو کرد.
‫مامان، قابلمه داره می‌افته.
‫قابلمه که جاش خوبه، آئورلیانو.
‫سرهنگ آئورلیانو بوئندیا وقتی تازه داشت ‫از پیش‌بینی‌هاش سر در می‌آورد،
‫فکر می‌کرد که مرگ
‫حتما با نشونه‌ای قطعی، بی‌چون و چرا،
‫و برگشت‌ناپذیر بهش اعلام می‌شه.
‫اما تا لحظاتی قبل از مرگش هم...
‫خبری از هیچ نشونه‌ای نبود.
‫«بر اساس رمان صد سال تنهایی ‫اثر گابریل گارسیا مارکز»
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.