‫اونا برادرم رو کشتن، ‫واسه همین من یکی از آدمای اونا رو کشتم.
‫وقتی قاتل اسلحه‌ش رو کشید بیرون، ‫یه بند انگشت از مچ دستش پیدا شد.
‫پوستش سیاه بود.
‫ما دنبال مردی هستیم که ‫تو «واپینگ وال» زندگی می‌کنه. اون مشت‌زن.
‫آقای مسکو.
‫ایشون شاهزاده آلبرت ویکتور هستن، ‫دومین نفر در صف تاج و تخت بریتانیا.
‫گفتی یه پیشنهادی برام داری؟
‫من یه زمینی دارم.
‫یه مزرعهٔ نیشکر تو جامائیکا. ‫یه جایی به اسم خلیج مورانت.
‫اگه منو به پیروزی برسونی، ‫اون زمین مال تو می‌شه.
‫یه کار از نیویورک رسیده.
‫یه شریک داریم که تو راهه. ‫اون زن خیلی باهوشیه.
‫می‌خوای فرار کنم؟
‫خب، اگه نری، جنگ می‌شه.
‫حزقیا مسکو. ‫روزِ داوری تو فرا رسیده.
‫من از پسش برمیام. ‫تو مراقب دخترا باش.
دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
« هــــزار ضــــربــــه »
‫شوگر گودسون؟
‫خانوادهٔ جِرِمی و مردان مبارزِ ‫«الفنت اند کسل»
‫خواستارن که اون هیولای پست و قاتل ‫همین الان و اینجا تحویل بازداشت ما بشه.
‫وگرنه من «بلو کوت بوی» رو ‫با خاک یکسان می‌کنم
‫به همراه تمام روح‌هایی که توش هستن!
‫یا مسیح.
‫آتیشش می‌زنم. تک‌تک‌شون، ‫خواهند مُرد. بیاریدش بیرون.
‫بریم بگیریمش.
‫آخرین فرصت، شوگر.
‫من با تو حرف می‌زنم، و فقط با تو، بول.
‫اوه، مری.
‫این صدای خوشگلِ توئه که دارم می‌شنوم؟
‫باید می‌دونستم ‫که تو هم تو این قضیه دست داری.
‫بسیار خب، شوگر. ‫می‌تونی اونم تحویل بدی و خلاص.
‫ما جفتشون رو می‌بریم، بعدش رفع زحمت می‌کنیم.
‫جواب من یه "نه"ی بزرگه!
‫ما تو قلمروی گودسون ‫هیچ روحی رو تحویل نمی‌دیم!
‫به درک.
‫آقای جِرِمی!
‫من اون مردی‌ام که دنبالشی.
‫حزقیا مسکو.
‫خوشحالم که صاحب این اسم رو می‌بینم.
‫فقط یه راه شرافتمندانه ‫برای تموم کردن این قضیه وجود داره.
‫من و تو مبارزه می‌کنیم.
‫تک به تک.
‫نظرت چیه؟
‫خب، من میگم قبوله.
‫اونا تو رو می‌کشن.
‫برید تو، مری رو بگیرید، ‫و اون جنده کیری رو بکشید بیرون.
‫حزقیا مسکو.
‫خودِ خودش.
‫اوه.
‫پس مبارزهٔ عادلانه چی شد؟
‫اوه، من همه‌چیز رو راجع بهت شنیدم، پسر.
‫فکر کنم... فکر کنم این کمک می‌کنه ‫شرایط برابر بشه، بچه‌ها.
‫نظرتون چیه، هان؟
‫این‌طوری عادلانه‌ست.
‫اوه، بزنش. ‫یالا، بول. بزنش.
‫یالا!
‫الان باید چه گوهی بخوریم، مری؟
‫گوش کن، من ترتیب ایندیگو رو دادم.
‫حالا می‌تونید مثل بره‌ها اینجا کز کنید ‫و منتظر سلاخی شدن باشید،
‫یا اینکه تا آخرش پشتم وایسید ‫و کار رو تموم کنید.
‫خب، به نظر میاد اون وحشی ‫برندهٔ میدون شده.
‫ولی روز هنوز تموم نشده.
‫بیا اینجا ببینم.
‫ایناهاش.
‫هرزهٔ قاتلِ کیری! بیا!
‫بیا!
‫گوه توش. دارن میان تو.
‫- خب، قراره چی بشه؟ ‫- خب، یالا دخترا!
‫لعنتی...
‫بابایی.
‫اوی!
‫رز.
‫بیا، رز. گرفتمت.
‫گرفتمت. بیا. بیا.
‫بیا.
‫پادشاهان شما مُردن.
‫شما مایهٔ ننگِ نامِ «الفنت» هستید.
‫زخمی‌هاتون رو بردارید و برید خونه ‫با این پیغام.
‫گروه «فورتی الفنتز» قیام کرده.
‫من ملکه‌ام.
‫حالا گورتون رو گم کنید!
‫اگر زندگی کنیم، برای خداوند زندگی می‌کنیم.
‫و اگر بمیریم،
‫برای خداوند می‌میریم.
‫در زمانی که زندگی در نوسانه،
‫پیدا کردن آرامش می‌تونه سخت باشه.
‫ولی می‌شه پیداش کرد
‫وقتی که ماهیت خدا رو درک کنیم.
‫اوه، بس کن. ما نیازی به خدای تو نداریم.
‫اون یه مبارزه.
‫زنده می‌مونه.
‫خانهٔ خدا همیشه به روی شما بازه، ‫آقای گودسون.
‫چون همهٔ ما فرزندان او هستیم.
‫اوه، هیچ‌کس ازت نخواست که بیای، ‫مرده‌خورِ کیری.
‫- من، آم، درک می‌کنم که عصبانی هستید... ‫- متاسفم، پدر. راهنمایی‌تون می‌کنم بیرون.
‫داری خونریزی می‌کنی.
‫چیزی نیست.
‫حالش چطوره؟
‫زنده می‌مونه.
‫خب هنوزم برنامه داری ‫برگردی جامائیکا؟
‫یه چیزی دارم که منو ‫یه ذره بیشتر اینجا نگه می‌داره.
‫چه جور چیزی؟
‫کار و کاسبی.
‫خب، حالا که حرفِ کاره، ‫من به چند تا از اتاق‌هات نیاز دارم.
‫تو باید برگردی به «الفنت اند کسل».
‫جنوبِ رودخونه حسِ خونه رو بهم نمی‌ده.
‫- یه ملکه بدون قصر؟ ‫- یه بوکسور بدون رینگ.
‫یه مرد و یه زن ‫که هیچ حرفِ محبت‌آمیزی ندارن به هم بگن.
‫می‌تونی توی «گرین دالفین» اتاق بگیری.
‫ولی من دردسر نمی‌خوام.
‫همین؟
‫همین.
‫مری.
‫خبردار شدم که جِرِمی‌ها ‫به «واپینگ وال» حمله کردن،
‫و تو پیروز شدی.
‫هیچ لطفی هم به تو ندارم.
‫نمی‌دونی داری چی میگی.
‫می‌دونستی دارن میان ‫و بهم هشدار ندادی.
‫سعی کردم، ولی وقت نبود.
‫فکر نمی‌کنم این‌طور باشه.
‫کشته شدن دخترم ‫چه نفعی برام داره؟
‫کشتن موجودی که از وجودت بیرون اومده ‫و نابودت کرده. نمی‌دونم.
‫نمی‌دونم تو سرت چی می‌گذره.
‫من «فورتی الفنتز» رو ساختم،
‫زن‌های بدبختی که راهی برای بقا پیدا کردن ‫توی دنیایی که از ما متنفر بود.
‫باید مطمئن می‌شدم که زنده می‌مونیم، حتی ‫اگه به معنی به خطر انداختن تو باشه.
‫باید بهشون نشون می‌دادی که ‫لایق تاجی هستی که الان بر سر داری.
‫چرا داری همهٔ اینا رو میگی؟
‫چون روزهای عمرم به شماره افتاده.
‫یه غده توی شکممه.
‫یه دروغ دیگه برای حفظ آبرو.
‫نه.
‫می‌تونی حسش کنی.
‫یه برآمدگی.
‫چیز عجیبیه.
‫خیلی عجیب.
‫ولی من به چیزی که می‌خواستم رسیدم.
‫تو دوباره ملکه‌ای.
‫قوی‌تر از همیشه.
‫من با خوشحالی می‌میرم.
‫همیشه دنبال چیزی در من بودی ‫که نمی‌تونم بهت بدم.
‫در عوض چیزی بهت دادم ‫که خیلی باارزش‌تره.
‫ابزار بقا رو بهت دادم.
‫بهت یه خانواده دادم.
‫نمی‌بینیش؟
‫"از گاز گرفتن لب‌ها ‫یا قرار دادن زبان بین دندان‌ها خودداری کنید.
‫حوادث بسیار جدی ممکنه ‫از انجام این کار رخ بده.
‫دهان باید محکم بسته باشد..."
‫ظهر بخیر، آقای مسکو.
‫ظهر بخیر.
‫والاحضرت.
‫آقای مسکو.
‫نمی‌تونم بگم چقدر ‫منتظر جلسهٔ امروز بودم.
‫بوکس کار می‌کردید، آقای مسکو؟
‫می‌شه گفت.
‫یه مسابقهٔ غیررسمی.
‫درسته. خب،
‫بیشتر پرس‌وجو نمی‌کنم.
‫ما امروز بوکس کار نمی‌کنیم.
‫قراره حرف بزنیم.
‫بسیار خب.
‫و... راجع به چی ‫قراره حرف بزنیم؟
‫مردی که قراره باهاش روبرو بشی
‫و اون سوالِ اساسی.
‫چرا می‌خواید مبارزه کنید، ‫والاحضرت؟
‫این یه خصومت شخصیه.
‫من رضایت خاطر می‌خوام.
‫یه کینهٔ کوچیک؟
‫نه، نه.
‫ببینید، ممکنه متوجه نشید.
‫ولی به عنوان یک نجیب‌زادهٔ انگلیسی، ‫من پایبند به یه قانون شرف باستانی هستم.
‫پس بهم بگید.
‫من سه سال دانشجوی نیروی دریایی بودم.
‫حالا، شاید فکر کنید که کسی ‫با جایگاه من محافظت می‌شده
‫از اون فرهنگ وحشیانهٔ عرشه، درسته؟
‫ولی اشتباه می‌کنید.
‫یه پسر بزرگتر بود.
‫خب، اون زندگی منو تبدیل به یه کابوس زنده کرد.
‫ولی من الان یه مَردم.
‫و یه روز، پادشاه خواهم شد.
‫و وقتی بالاخره شکستش بدم،
‫لیاقتش رو پیدا می‌کنم.
‫مربی‌های، خیلی زیادی ‫تو باشگاه بوکس غرب لندن هستن
‫که برای این نوع مبارزه مناسب‌ترن.
‫نه، ولی شما فرق دارید.
‫منظورم رنگ پوستتون نبود. ‫من-من-من منظورم سبک شما بود.
‫مشخصاً متفاوته، ‫نتایجش هم همین‌طور.
‫متوجه نمی‌شم.
‫ببینید، من بهترین مربی رو می‌خوام.
‫من کسی رو می‌خوام که اون ضربهٔ مرگبار رو داشته باشه.
‫چی؟
‫بوکس
‫یه هنر و یه علمه.
‫تنها چیزی که نیست، ‫تلاش برای مرگ یه آدم دیگه است.
‫و امیدوارم منظورم واضح باشه.
‫آره.
‫و اگه می‌خواید راجع به کشتن حرف بزنید،
‫به خونهٔ خودتون نگاه کنید، هوم؟
‫اطرافتون رو نگاه کنید ‫و یادتون بیاد این همه ثروت از کجا اومده.
‫گوش کنید. من بیشتر از چیزی که فکر کنید آگاهم
‫از خونی که به نفع خانواده‌م ‫ریخته شده.
‫ولی اینکه من چیکار می‌تونم براش بکنم ‫یه بحث کاملاً جداست.
‫یک کاری که می‌تونم بکنم، آقای مسکو، ‫اینه‌ که شما مربی من باشید.
‫این‌طوری حتماً برنده می‌شم.
‫و بعدش شما پاداشتون رو می‌گیرید.
‫صبر کن. حزقیا.
‫حزقیا.
‫می‌دونم این قرار ناعادلانه‌ست، ‫ولی تشویقت می‌کنم که ادامه‌ش بدی.
‫چرا باید بذارم یه نجیب‌زادهٔ انگلیسی ‫با زمینِ دزدی جلوم دلبری کنه؟
‫- نه... ‫- اون فکر می‌کنه من وحشی‌ام...
‫- نه. ‫- ...و می‌خواد روش منو یاد بگیره.
‫چقدر می‌خوای خودمو کوچیک کنم، ‫لیدی ویکتوریا؟
‫چقدر؟
‫من و خانواده‌م از کسانی هستیم که ‫از مهربانی ملکه بهره‌مند شدیم.
‫با این حال اون سرزمین مادری من رو مال خودش می‌دونه.
‫و با اینکه من دورویی رو می‌بینم، من...
‫من موقعیتم رو هم درک می‌کنم.
‫بهم میگه با تمام چیزهای غلطی ‫که تو زندگیم هست، بهتره که بمونم.
‫یا شاید تمام این مدت ‫داشتی به خودت دروغ می‌گفتی.
‫تصور می‌کنم خاطرهٔ تو ‫از مبارزه با باستر ویلیامز خدشه‌دار شده.
‫ولی من، کسی رو دیدم ‫که کاملاً بر هنرش مسلط بود.
‫وقار، متانت، ظرافت،
‫و عمیق‌ترین کرامت ‫در برابر یه جمعیت متخاصم،
‫یه کشور متخاصم.
‫امیدوارم بدونی که این قرار ‫هیچ‌وقت صرفاً راجع به زمین و بوکس نبوده.
‫امیدوارم اینو بدونی.
‫می‌تونی به والاحضرت بگی که ‫من به آموزشش ادامه می‌دم.
‫ولی نه اینجا.
‫اون می‌تونه بیاد «واپینگ»،
‫اگه جرئتش رو داره.
‫می‌خوام توهماتش رو خرد کنم.
‫می‌خوام مردهایی رو ببینه که می‌جنگن، ‫نه برای شرف،
‫بلکه برای وعدهٔ غذایی بعدیشون.
‫فقط اون موقع است که می‌تونه درک کنه.
‫جین مریضه.
‫داره می‌میره.
‫بالاخره یه روزی اتفاق می‌افتاد.
‫حقشه هر چی سرش میاد.
‫هی، بذار خدا قضاوت کنه.
‫شکرگزار باش ‫برای چیزی که مادرت برات باقی می‌ذاره.
‫"مادر".
‫داریم راجع به زنی حرف می‌زنیم ‫که پرنده‌های ولگرد رو بیشتر از من دوست داره.
‫اون منو انداخت تو نوانخانه ‫چون پدرم رو تو چشمای من می‌دید.
‫با من میای «واپینگ وال»
‫یا می‌خوای تمام روز اینجا بشینی ‫و راجع به احساسات من پرس‌وجو کنی؟
‫کلی چیز برای جشن گرفتن داریم.
‫نمی‌تونم باهات بیام.
‫من دوباره ملکه‌م، و به الیزای خودم نیاز دارم.
‫اوه، مری.
‫من همیشه بهت وفادارم.
‫ولی زن‌های کارخونه، ‫اونا بهم نیاز دارن.
‫زنان کارگر رو ‫به «الفنت‌»هات ترجیح میدی؟
‫خب، همهٔ ما زن کارگریم.
‫تو روشنایی روز که نگاه کنی، ‫واقعاً چه فرقی داره؟
‫ازم متنفر نباش.
‫من هیچ‌وقت نمی‌تونم ازت متنفر باشم.
‫بیا.
‫باید قوی باشی.
‫برو وریتی رو پیدا کن.
‫بهش نیاز پیدا می‌کنی.
‫و حالت خوب می‌شه،
‫ملکه مری.
‫هی.
‫صبح بخیر، قربان.
‫خودشه؟
‫این چارلز دوواله؟
‫بله خودشه.
‫حداقل یه چیز خوب ‫از این جنگ خیابونی دراومد.
‫دینامیت‌ها چی؟
‫هنوز پیداشون نکردیم.
‫آنارشیست‌ها، خلافکارها، ‫دارن بیداد می‌کنن.
‫این شهر.
‫در آستانهٔ هرج‌ومرجه.
‫ما عملیات جستجو رو توی تمام املاک تجاری ‫شروع کردیم
‫در سرتاسر اسکله‌های «واپینگ».
‫داریم شبانه‌روز مردم رو برای بازجویی میاریم.
‫و مردی رو دستگیر کردیم که ‫مشکوکیم دووال رو قاچاقی آورده تو.
‫یه کهنه‌سرباز به اسم جک مک.
‫اگه چیزی راجع به دینامیت بدونه، ‫از زیر زبونش می‌کشیم بیرون.
‫درگیری بین کی بود؟
‫- چی؟ ‫- جنگ خیابونی.
‫اونا مردهای «الفنت اند کسل» بودن،
‫و گودسون‌ها هم ‫یه جوری پاشون کشیده شد وسط.
‫بعضیا میگن کل قضیه توسط مری کار ‫هدایت می‌شده.
‫مطمئنی؟
‫یه شاهد شنیده که اون دوباره خودش رو ‫ملکه اعلام کرده،
‫نه فقط ملکهٔ زن‌هاش، ‫ملکهٔ کل دارودستهٔ «الفنت».
‫پس ما یه انبار دینامیت داریم ‫که معلوم نیست کجاست،
‫و یه زنِ فتنه که آزاده،
‫و تو همون شهری که علیاحضرت زندگی و حکومت می‌کنه ‫خودش رو ملکه اعلام کرده.
‫من اگه جای تو بودم، اون دینامیت رو پیدا می‌کردم ‫قبل از اینکه مری کار پیداش کنه.
‫می‌خوام یه خروار ‫شانسِ خوب وارد کنم.
‫تا اونجایی، خودت رو هم به یه مقداریش مهمون کن.
‫مری.
‫اوه، حداقل اسمم رو یادشه.
‫متاسفم ولی نمی‌تونی زیاد بمونی. ‫من خیلی سرم شلوغه.
‫رئیس امروز اینجاست.
‫اوه، زیاد وقتت رو نمی‌گیرم.
‫قصد نداری اینجا رو بهم بریزی که، داری؟
‫فقط اومدم ببینم ‫وریتیِ من اوضاع زندگیش چطوره.
‫اصلاً ماهیت ‫شغلت چیه؟
‫عمدتاً مکاتبات.
‫رئیس محموله‌های آمریکایی داره ‫که میان لیورپول.
‫ببین، این یه نون حلاله.
‫یه زندگی معمولی.
‫اینجا کسی نمی‌خواد بکشتت، ‫که خودش یه تنوعه.
‫من یه حقوقی دارم، سالی ۲۰ پوند،
‫مشروب رو ترک کردم، ‫بچه‌هام مراقبت می‌شن،
‫و این یه شغل راضی‌کننده‌ست.
‫از جایی که من ایستادم ‫خیلی کسل‌کننده به نظر میاد...
‫...و تنها.
‫من تو راه راست و درستم، ‫مهم همینه.
‫وریتی راس، تو توی یکی از کثیف‌ترین تجارت‌های
‫روی زمین خدا کار پیدا کردی، و هیچ قدیسهٔ کیری‌ای نیستی.
‫خب، یالا بگو، چه نقشه‌ای داری؟
‫یه محموله رو ثبت می‌کنی، یه شعبده‌بازی ریز درمیاری، یه چیزی از پشت کشتی غیب میشه.
‫اه کیر.
‫فورتی الفنتز برگشتن.
‫شیپورش روی پشت‌بوما زده شد.
‫صداش این بود: "ما وریتی راس خودمون رو برای بزرگترینِ کارها لازم داریم!"
‫"ما جاعل خودمون رو می‌خوایم، جاعلمون رو."
‫من آخرین نفری بودم که اومدی سراغش؟
‫نمی‌خواستم بیام سراغت مگه اینکه همه رو داشته باشم. این عین حقیقتِ محضه.
‫اوم، می‌تونی توی "دلفین سبز" پیدام کنی.
‫خوب به نظر میای.
‫داری برمی‌گردی به صحنهٔ جرمت، مری کار؟
‫شنیدم یه جنگ داخلی بین الفنت‌ها اینجا راه افتاده،
‫و تو به عنوان پیروز میدون بیرون اومدی.
‫تبریک میگم.
‫ممنون.
‫و البته تسلیت هم می‌گم.
‫به نظر میاد هنوز توی محلهٔ فاسد ایست اند گیر کردی،
‫در حالی که خیلی ترجیح می‌دادی توی دربار علیاحضرت در حال تعظیم و تکریم باشی.
‫تو همیشه یه کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه داری. خب، برنامهٔ بعدیت چیه؟
‫اوه، خب، بازنشستگی توی حومهٔ شهر با شش تا سگ گریت دین.
‫فکر کنم می‌دونم چرا رو اعصابت راه میرم.
‫اوه، روشنم کن.
‫من ثابت کردم اون دروغ قدیمی اشتباهه.
‫اینکه مردم عادی خِنگن و باید جایگاهشون رو بدونن.
‫حالا، یه جایی توی زندگیت، تو فهمیدی که بهت دروغ گفتن،
‫ولی یه عمر رو صرف محافظت از اون دروغ کردی،
‫پس تنها انتخابت سرکوب کردن حقیقته.
‫مری.
‫شاید اخلاق و نزاکت نداشته باشی،
‫ولی مشخصاً غریزهٔ بقا داری.
‫همین الان، بقای تو بستگی به ترک لندن داره.
‫آینده‌ت اینه.
‫اینم فقط یه هشدار دوستانه بود.
‫آه. خب، ممنون بابت نگرانیت.
‫من کارهای وحشتناکی برای محافظت از این کشور کردم.
‫و بازم انجامشون می‌دم.
‫بدون درنگ.
‫تنها چیزی که من می‌بینم یه سرباز پیاده‌ست.
‫مردی که محکومه توی خیابون‌های بن‌بست واپینگ سرگردون باشه
‫تا ابدیت.
‫این خیلی انجیلیه، واقعاً.
‫حالا، اگه اجازه بدی، یه شام دعوت دارم که باید برم.
‫- خب... آره. ‫- اولین حدست همینه؟
‫- راجع به من حرف نزن. من نمی‌خواستم... ‫- من نمی‌خواستم...
‫- نمی‌خواستم بگم... ‫- ...نمی‌خواستم چیز بدی بگم.
‫ای ول، ببین کی اینجاست!
‫وریتی!
‫بشین.
‫بذار برات یه لیوان بیارم.
‫راستش نه، ممنون.
‫به به چه باکلاس و افاده‌ای، واقعاً رفته تو خط درستکاری، مگه نه؟
‫در مورد مشروب، صافِ صافم.
‫توی کار حرفه‌ایم، خودت چی فکر می‌کنی؟
‫چه منظرهٔ دوست‌داشتنی‌ایه.
‫دیدنش دلم رو گرم می‌کنه.
‫ما دعواهای خودمون رو داشتیم، دوران تبعیدمون رو هم گذروندیم،
‫ولی هنوزم همین‌جاییم.
‫می‌خوام یه پیک بزنم به سلامتی...
‫- اوه. ‫- وریتی راسِ کیری،
‫خانم‌ها و آقایان.
‫برگشته توی جمعمون.
‫عذر می‌خوام که میپرم وسط حرفتون.
‫انتظار نداشتم این‌قدر زیاد باشید.
‫خانم‌ها، این سوفی لاینزه، یه دوست از نیویورک.
‫جا باز کنید.
‫متأسفم، من جیب‌بر لازم ندارم.
‫- فکر کرده کیه؟ ‫- گردن کلفت.
‫خب، پدرم باید بهت می‌گفت که من تنهایی کار نمی‌کنم.
‫من این زنا هستم، این زنا من هستن.
‫خب، اگه می‌خوای دوستات رو شریک کنی و سهم خودت رو کم کنی،
‫اختیار با خودته.
‫ولی نقشه همونیه که بود.
‫کسی آتیش داره؟
‫نه.
‫من دارم.
‫اسمت چیه؟
‫آلیس.
‫شاید الان وقت خوبی باشه توضیح بدی چرا سر این میز با ما نشستی؟
‫یه مرد نفتیِ در حال مرگ توی نیویورک هست.
‫پولدار.
‫و منظورم مایه دار معمولی نیست، منظورم پولدارتر از خانوادهٔ سلطنتیه.
‫اون روزهای آخرش رو توی یه عمارت خالی از سنگ مرمر سفید می‌گذرونه
‫توی خیابونی به اسم خیابان پنجم.
‫یه نقاشی هست، و اون به هر قیمتی می‌خوادش.
‫شما خانم‌های محترم به من کمک می‌کنید اون اثر رو گیر بیارم، و پاداشتون رو می‌گیرید.
‫بهتره یه نقاشیِ خاصِ لامصب باشه.
‫خب، سه قرنه که دیده نشده.
‫دارم راجع به پرطرفدارترین اثر توی طبقهٔ مرفه نیویورک حرف می‌زنم.
‫"مارتا و مریم مجدلیه" اثر کاراواجو.
‫این... این برای شما مناسبه؟
‫تا همین اواخر، هیچ‌کس نمی‌دونست کجاست.
‫ولی بعد یه شایعه اومد، که تبدیل شد به پچ‌پچ،
‫که تبدیل شد به یه اسم.
‫یه مرد انگلیسی به اسم گرافتن.
‫از منبع موثقی شنیدم که اونی که کاراواجو رو داره خودشه.
‫هنوز با دوستش ارتباط گرفتی؟
‫در واقع، داشتم برای سِر فردریک لیتون مدل می‌شدم.
‫داره نقاشی منو می‌کشه.
‫من سفارشت رو کردم.
‫اون با کمال میل از مهارت‌های خاص تو توی مهمونی شبانه‌ش لذت می‌بره،
‫جایی که گرافتن هم حضور داره.
‫حالا اون مهارت‌های خاصِ کوفتی دقیقاً چیه؟
‫شاید بتونم یه چشمه‌ش رو براتون اجرا کنم. هوم؟
‫این تفنگ پیس‌میکر منه.
‫برای محافظت شخصی حملش می‌کنم.
‫این یه فشنگ کلت کالیبر ۴۵ عه.
‫می‌خوام از یکی‌تون بخوام بهم شلیک کنه.
‫- چی؟ ‫- بیخیال. حتماً شوخیه.
‫آلیس.
‫می‌خوام یه کار مهم برام انجام بدی.
‫می‌خوام به قلبم شلیک کنی. منو بکش.
‫روی شمارهٔ سه این کار رو می‌کنی.
‫یک، دو، سه.
‫گلوله الان توی لوله تفنگه.
‫براوو لعنتی، آلیس بالاخره یه جُربزه‌ای نشون داد.
‫آره، آره، فشنگ‌ها مشقی‌ان.
‫یا خدا.
‫تو یه مسمریستی.
‫مردم تشنهٔ تعلق داشتنن.
‫انگار من حفره‌هایی توی سرشون می‌بینم.
‫واسه همین، میخزم اون تو.
‫وقتی برم داخل، قدرت دست منه.
‫داره بارون میگیره.
‫خیال داری عوارض اون تنباکو رو بدی؟
‫چی گفتی؟
‫گفتم، خیال داری یه شهروند خوب باشی
‫و چیزی که بابت جنس‌های حرومت بدهکاری رو بدی؟
‫تو دیگه کدوم خری هستی؟
‫یه خدمتگزار وفادار علیاحضرت ملکه.
‫یه دقیقه وقتت رو می‌خوام.
‫جسد یه زن همین دو مایلی اینجا پیدا شده.
‫یه فاحشه که همین چند روز پیش توی اسکله‌های لندن غرق شده.
‫یه مرد زمخت اومد برای شناساییش.
‫گریه کرد.
‫فکر کنم از روی عذاب وجدان بود.
‫می‌تونی اسمش رو اینجا ببینی.
‫عذر می‌خوام.
‫تو سواد نداری، مگه نه؟
‫خب، اسمی که اینجا نوشته شده ادوارد گودسونه.
‫حالا، بعضیا هستن ‫که میگن ادوارد سرش به سنگ خورده و آدم شده.
‫و من شاهدایی دارم ‫که ادعا می‌کنن ادوارد کنار ساحل با اون زن بوده،
‫و همون شبی که اون زن غیبش زد ‫داشتن با صدای بلند دعوا می‌کردن.
‫برادر من...
‫مرد خوبیه.
‫اون یه صاحب کافه‌ست و یه پدر.
‫هیچ‌کس تو این شهر حرفتو باور نمی‌کنه.
‫بابت این قضیه میره بالای دار، شوگر.
‫مگه اینکه کاملاً باهام همکاری کنی.
‫تنها کاری که می‌خوام بکنی اینه که مری کار رو بپایی،
‫ببینی کجا میره، با کی حرف می‌زنه ‫و هر چی دیدی رو بیای به من بگی.
‫ببین، یه زمانی می‌رسه که اون ‫محاکمه و محکوم میشه و می‌افته زندان هالووی،
‫و منم کسی‌ام که مطمئن میشم ‫تا آخر عمر نکبت‌بارش همون تو بپوسه.
‫بدجور توهم زدی.
‫پس من دیگه زحمت رو کم می‌کنم.
‫سلامم رو به برادرت برسون.
‫مامان، مامان، مامان!
‫وای، دخترای من، ببینمتون.
‫چقدر بزرگ شدین.
‫ماریان.
‫اوم. یالا، یالا، بریم.
‫من دیگه اینجام.
‫من دیگه پیشتم، عزیز دلم، قربونت برم.
‫مامانی.
‫درست میشه، نگران نباش.
‫همه چی درست میشه.
‫من اینجام.
‫وقتی نمی‌تونی از بچه‌های خودت محافظت کنی ‫به چه دردی می‌خوری؟
‫ماریان، من در حقت کوتاهی کردم. می‌دونم. ‫معذرت می‌خوام، تو رو خدا. ماریان، خواهش می‌کنم...
‫تنها فرق بین ‫تو و شوگر این بود که تو یه خانواده داشتی.
‫باید مراقبش می‌بودی.
‫وای، ماریان، تو رو خدا. فقط بهم گوش کن.
‫دارم ولت می‌کنم ‫و بچه‌ها رو هم با خودم می‌برم.
‫- به کاری که داری می‌کنی فکر کن، ماریان. ‫- تو یکی دخالت نکن.
‫- تو رو خدا. ماریان، خواهش می‌کنم، تو رو خدا... ‫- سارا.
‫- ...خواهش می‌کنم. نرو، تو رو خدا. ‫- سارا.
‫- نه! تو رو خدا، خواهش می‌کنم. ‫- سارا، چند تا ساک ببند، باشه؟
‫داریم میریم دوبلین، باشه؟ ‫دخترِ گل. برو دیگه.
‫توماس، به خواهرت کمک کن. ‫وقتی آماده شدیم تو باید رُزی رو بغل کنی.
‫من نمیام.
‫تو با من و خواهرات میای، ‫حرفم نباشه، شیرفهم شد؟
‫ولی من نمی‌خوام. می‌خوام همین‌جا بمونم ‫و به بابا کمک کنم. اون... اون به ما احتیاج داره.
‫توماس، تو پسر خیلی خوبی هستی، ‫دلت پاکه و کله‌ت هم خوب کار می‌کنه.
‫دارم بهت میگم، اگه اینجا بمونی، ‫دیر یا زود،
‫جنازه‌ت کف همین خیابونا پیدا میشه،
‫یا بدتر از اون، ‫مثل بابات یا شوگر حروم میشی.
‫من اجازه نمیدم این اتفاق بیفته، توماس.
‫من نمیام، مامان.
‫پسرک کله‌شق. ‫حقا که یه گودسونی.
‫فکر می‌کنی داری چه غلطی می‌کنی؟
‫داری دردم میاری.
‫تو هر آشغالی باشی تریکل، ‫فکر نمی‌کردم دیگه دست بزن داشته باشی.
‫بابا.
‫من گم شدم.
‫- من بدجور گم شدم. ‫- هی.
‫هوات رو دارم.
‫بجنب.
‫بیا دیگه.
‫یالا. بندازش بیرون.
‫وقت تلف کردنِ محضه.
‫نه خدا.
‫نه ارباب.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.