دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫« 15 سال قبل »
‫الو ؟
‫خیلی خب ‫تاییدیه «اِم‌آی‌6» رو گرفتیم.
‫هدف وارد شده.
‫- نوبت شماهاست. ‫- باشه.
‫خب عزیزم، زنگ زدن اوکی رو دادن ‫آماده ای تو ؟
‫- جدی میگم، داره دیرمون میشه، پاشو بریم ! ‫- باشه الآن میام.
‫پنج دقیقه پیشم همینو گفتی.
‫بابا یه دقیقه.
‫بابا من تورو می‌شناسم. ‫هروقت میگی 5 دقیقه، یه 20 دقیقه بعدش میریم.
‫خب ببین، من میرم ماشین رو میارم.
‫عه، نه وایسا.
‫- هوم ؟ ‫- جشن پر از بچه‌ـَست.
‫یعنی میگی...
‫- اون یکیو هم بذار. ‫- واقعاً ؟
‫اینم بگیر.
‫بابا «مَت»، دسخوش ماشین.
‫راستی خبر داری موجودی حساب خرج‌کردمون ‫بی نهایت نیست ؟
‫دیگه وقتی دارم اَدایِ یه شخصیت رو در میارم ‫باید تا تهِش برم، «چاک».
‫- خودت یادمون دادی اینجوری کار کنیم. ‫- «مکائو» رو یادت رفته ؟
‫یادت رفته نیم میلیون دلار رو به باد دادی ‫که فقط وارد مثلث خلافکارا بشی.
‫اصلاً سگ تو ضرر...
‫شما این یه مأموریت رو انجامش بدین ‫ماشینه برا خودتون.
‫واقعاً ؟
‫- نخیرم. ‫- حدس میزدم.
‫خیلی خب، امروز شماها نقش ‫دوتا دلال اسلحه فرانسوی رو بازی میکنین.
‫خانم و آقایِ «لِمیو» واقعی، ‫ترتیبشون داده شده.
‫حواساتون جمع باشه.
‫«بالتازار گور»، قبلاً مأمور «کِی‌جی‌بی» بوده ‫الآنم رئیس «وُلکا» هست.
‫ایشون یکی از خطرناک ترین ‫تروریست‌هایِ اروپایِ شرقی محسوب میشه.
‫درسته الآن رفتین جشن تولد بچه‌ـَش. ‫ولی دست کم نگیرینش.
‫خودتونو قاتی جمع کنین و پیداش کنین.
‫تویِ دوربین‌هامون ندیدیمش.
‫اینجارو. ‫این همه تدارک واسه یه بچه 8 ساله ؟
‫قطعاً این بچه بزرگ بشه ‫از اون لاشیاش میشه.
‫راه‌هایِ ریدن تویِ تربیت بچه زیاده.
‫زوم کن اینجارو ببینم.
‫ناموساً شوخیتون گرفته ؟
‫- چیه ؟ ‫- چی شده ؟
‫می‌دونستم نباید شما دوتارو با هم آشنا کنم. ‫شماها با همدیگه خوابیدین، نه ؟
‫داریم نقشمون رو واسه مأموریت بازی میکنیم دیگه !
‫بیخیال چاک، دیگه باید تویِ نقشمون فرو بریم !
‫اگه امروز شمارو گرفتن ‫تروخدا بهتر از اینا بهشون دروغ بگین.
‫بابا از پسش بر میایم. ‫مگه نمی‌شناسی مارو ؟
‫- گور رو دیدیمش. ‫- خودتون دیگه میدونین چیکار کنین. برین سراغش.
‫یه ماسکال با مرغ لطفاً.
‫سلام. ‫من «ملودی لمیو» هستم.
‫فقط خواستم بهتون بگم چقدر خونه‌ـَتون زیباست !
‫بنده گور هستم.
‫بالتازار گور. ‫از دیدنتون به شدت خوشبختم.
‫منم از دیدن شما خوشبختم.
‫آخ...
‫- خیلی خب، از جشن لذت ببرید. ‫- ممنونم.
‫هم صداشو گرفتیم هم اثر انگشتشو.
‫حالا نوبت گاوصندوقه. ‫طبقه بالا، تویِ دفتر گور هست.
‫خیلی خب، امیدوارم اثر انگشت کامل باشه.
‫بالتازار گور.
‫- دستگاه رو گرفتیم. ‫- عالیه.
‫- حالا این چیچیه ؟ ‫- کلید «آی‌سی‌اِس» میدونی چیه ؟
‫- کلید چیچی ؟ ‫- سیستم‌هایِ کنترل صنعتی.
‫این یه شاه کلید...
‫واسه دسترسی به یه سری از حساس ترین ‫سازمان‌هایِ دنیا هست.
‫کارخونه‌هایِ تولید برق، سد‌ها، راکتور‌هایِ هسته ای...
‫این دستِ گور بمونه ‫یه چرنوبیل دیگه رو دستمونه.
‫باشه فهمیدیم. ‫خطرناکه.
‫از پله‌هایِ شرقی استفاده کنین.
‫بجنبین !
‫کارتون عالی بود. ‫حالا برین سمت نقطه مذکور.
‫«بارون اندروز» از اِم‌آی‌6 اونجا منتظرتونه.
‫فقط «امیلی» اگه میشه جلویِ بارون ‫اسمِ کلیده رو نیار.
‫میدونم شما دوتا قبلاً همدیگه رو می‌شناختین. ‫ولی نباید به کسی اعتماد کنیم، خب ؟
‫- امیلی ! ‫- بارون.
‫خداروشکر حالت خوبه. ‫خیلی نگرانت بودم.
‫- چقدرم که نگران بودی، آره رنگتم پریده ! ‫- «مَت»...
‫خب، امیلی قصد نداری برگردی انگلیس...
‫و واسه یه سرویس اطلاعات درست حسابی کار کنی ؟
‫هروقت یه مشت مأمور درست حسابی استخدام کردن میام.
‫آره، شما هم مأمور جابجایی و سفر‌هایی، نه ؟
‫زدی ترکوندی کارتو‌ها !
‫آره، به لطف اِم‌آی6 اینو در اختیارتون گذاشتیم. ‫خط نندازین روش.
‫آخه شما آمریکایی‌ها از ظرافت چیزی حالیتون نیست.
‫من که خیلی به خودم نمیگیرم.
‫چیه ؟ عصبی شدی انگار ؟ ‫نکنه حسودیت شده ؟
‫- دقیقاً به چیچیت حسودیم بشه ؟ ‫- چمیدونم، یکم حسادت حس کردم این وسط.
‫- شاید بخواطر لحجه‌ـَمه... ‫- برو بابا چیکار لحجه‌ـَت دارم.
‫راستش با کل شخصیتت مشکل دارم. ‫ولی خب، لحجه‌ـَتم خیلی بی تاثیر نیست.
‫شما دوتا هم از اون زوج‌هایِ نگفتنی می‌شین !
‫سفر بخیر امیلی.
‫- خوشحال شدم دیدمت. ‫- اوهوم.
‫بیا کلیدت.
‫خط نندازی روش ! ‫به سلامت ! ‫(مسخره کردن لحجه و کلمات انگلیسی‌ها)
‫- بسیار خب فرماندار، واقعاً عذر می‌خواهم ذغال‌اخته ! ‫- اَدا درآوردنت افتضاحه !
‫سلام خوشومدین. من «دیلان» هستم. ‫می‌خواین کیف‌هاتونو براتون جا بدم ؟
‫نه دستت درد نکنه. ‫ولی اگه شامپاین دارین، بیارین برامون.
‫- البته. ‫- عالی شد !
‫راستش واسه من نوشیدنی نیارین، من نمیخوام.
‫شامپاین نمی‌خوری ؟
‫- نه. ‫- واقعاً ؟
‫مأمولاً بعد از مأموریت‌هامون یه نوشیدنی میزدیم با هم.
‫اره، ولی خب میدونی ؟ ‫ارتفاع زیاده، تشنمم شده...
‫زیاد تو فاز شامپاین خوردن نبودم، میدونی ؟
‫خیلی خب، قطعاً یه خبرایی شده.
‫- عه ؟ ‫- معلومه !
‫دقیقاً نمیدونم چِت شده ‫ولی یه خبرایی شده.
‫حامله‌ـَم.
‫ببخشید چی شد ؟
‫باباشم تویی.
‫خب، اینکه باباش من باشم که منطقیه...
‫- مگه با کسی غیر از منم هستی ؟ ‫- نه ! مگه تو با کس دیگه ای هستی ؟
‫نه، من که با کس دیگه ای نیستم، ولی میگم...
‫حالا مطمئنی بارداری ؟
‫کاملاً مطمئنم.
‫رویال فلاش آوردی، نه ؟ ‫(یه اصطلاح تویِ پوکر)
‫رو تک تکشون جیش کردم.
‫ببین، نمیدونم تو برنامه‌ـَت چی بوده...
‫ول خب...
‫میدونم خیلی مدت زیادی با همدیگه نبودیم...
‫من هستم.
‫جان ؟
‫گفتم من هستم.
‫تا تهِش هستم.
‫فرد مورد علاقه‌ـَم قراره یکیو بیاره برام ‫که بیشتر موردعلاقه‌ـَم باشه !
‫من پایه‌ـَم.
‫- همیشه دقیق میدونی چی باید بگی. ‫- خب حقیقت رو میگم دیگه.
‫اصلاً گور باباش، کل بطری شامپاین رو بیار ‫میخوام جایِ دو نفر شامپاین بخورم !
‫قراره بچه دار شیم !
‫به جفتتون تبریک میگم. ‫خیلی خبر خوبیه !
‫مطمئنی با این موضوع مشکلی نداری ؟
‫آخه من خودم تجربشو دارم، میدونم.
‫تویِ حرفه کاریِ ما، جای بچه نیست.
‫خب، منم از رویِ تجربه، ‫میدونم خونواده نداشتن چه حسی داره.
‫من خودم همیشه دنبال همین بودم.
‫منم همینطور.
‫چیشد ؟؟
‫چیشد ؟ ‫دهنم بو میداد ؟
‫- خوبی تو ؟ ‫- آره، فقط...
‫باید یکم آب بزنم صورتم.
‫شرمنده، دستشویی خرابه.
‫قراره 11 ساعت تویِ این هواپیما باشیم !
‫واقعاً شرمنده.
‫مت، دستشویی خرابه...
‫- نخیر... ‫- ولش کن !
‫کلید رو رد کن بیاد.
‫باشه.
‫اینم کلید، ‫ولش کن.
‫امیلی !
‫- داری چیکار میکنی ؟ ‫- فقط یدونه چتر داشتیم !
‫- نه ! ‫- امیلی، وقت نداریم !
‫حواست به بچه باشه !
‫امیلی، چیکار داری میکنی ؟
‫ولم نکن !
‫خودت ولم نکن !
‫باشه ول نمیکنم !
‫اون تیکه خالی رو می‌بینی ؟
‫- باشه، سفت بچسب. ‫- چسبیدم !
‫وای خدا ! زنده موندیم ! ‫بجنب زود باش !
‫چیشده ؟ ‫تو خوبی ؟
‫یه چندتا از دنده‌‌هام شکسته ‫ولی مشکل چیز دیگست.
‫ولی ببین امیلی. ‫وقتی بچمون تو راهه، نمیتونیم همینطوری به کارمون ادامه بدیم.
‫یعنی چی ؟ ‫بکشیم بیرون، بریم عادی زندگی کنیم ؟
‫اینا خبر داشتن ما تویِ این هواپیماییم.
‫هویتمون لو رفته.
‫یعنی چیکار کنیم ؟ ‫قایم بشیم ؟
‫خب، همه فکر میکنن تویِ سقوطه مُردیم، نه ؟
‫- آره. ‫- همین خودش یه فرصته که غیب شیم بریم.
‫آره، از نو شروع میکنیم. ‫باید ارتباطمون رو با هرکی داریم، قطع کنیم.
‫برا من که فرقی نداره ‫کلاً کسیو نداشتم.
‫البته تو مامانتو داری.
‫- باید مامانتو هم بذاری کنار. ‫- آره.
‫نترس، چیز زیادیو از دست نمیدم.
‫چاک چی میشه ؟
‫چاک چی بشه ؟ ‫چاک دوستمونه، این خانوادمونه !
‫مطمئنم درکمون میکنه.
‫یعنی هرچی تا الآن ساختیم و کار کردیم رو ‫بذاریم کنار ؟
‫زندگیمون، شغلمون ؟ ‫هرچی داریم رو بذاریم کنار ؟
‫آره، درسته. ‫آخه همه چی الآن عوض شده.
‫میدونی که اگه ماهیچه داخلی ران‌ـَم اینقدر قوی نبود...
‫تا الآن مُرده بودی، نه ؟
‫آره، ران‌هات جونِ منو نجات دادن.
‫خب نمردیم دیگه !
‫- یعنی جدی جدی قراره همینکارو بکنیم ؟ ‫- معلومه که انجامش میدیم !
‫ببین، درسته، نمیدونم قراره کجا بریم ‫یا چیکار کنیم، ولی...
‫یکاریش میکنیم.
‫اگه تو پایه‌ای، منم هستم.
‫تا تهِش هستم.
‫- بیا باید از اینجا بریم. ‫- بریم.
‫«بازگشت به عملیات»
«زمان حال»
‫عشقم، اگه گفتی امروز چه روزیه ؟
‫روزی که مردِ من بازی رو تموم میکنه !
‫روز بازیه ! ایول !
‫- ببین... ‫- چیه ؟
‫اگه این بازی رو بردیم...
‫نمیخوام بگم بخواطر مربی‌گری من هست که بُردیما...
‫- ولی فکر کنم... ‫- همش بخواطر مربی‌گری توئه، نه ؟
‫مگه ندیدی چقدر سکسی مربی‌گری میکنم ؟ ‫مگه نشنیدی درباره فوتبال من چیچی میگن ؟
‫- چی میگن ؟ ‫- بهم میگن «مسی» !
‫نه بابا ؟
‫وای لعنتی.
‫دوباره دیرشون میشه.
‫«آلیس»، «لیو» ! ‫بیاین صبحونه !
‫همین الآن بازی رو تمومش کن !
‫آخه از کجا فهمید ؟
‫آلیس، بجنب !
‫- زودباشین، بیاین دیگه ! ‫- هنوز دارم مسواک میزنم.
‫یعنی بیست دقیقه‌ـَست داره مسواک میزنه ؟ ‫سرش تو گوشیشه.
‫خب گفتم که، اگه از گوشیشون خسته شدی ‫بگیرش ازشون.
‫- خودت بگیر ازش ! ‫- نخیر، من می‌ترسم ازش.
‫میدونم، ترسناکه، نه ؟
‫وای، دیدی چطوری نگاهمون میکنه ؟!
‫- آلیس، دندونات تمیز شدن دیگه ! ‫- اومدم.
‫یادته یه زمانی دوستمون داشت ؟
‫من که یادم نمیاد. ‫خیلی وقته دیگه دوستمون نداره.
‫چطوره رسمِ «فیلم دیدن دوشنبه شب‌ها با مامان» ‫رو دوباره راه بندازم ؟
‫به نظرم فکر خوبیه، نه ؟
‫میتونیم «کرید» رو ببینیم، یا مثلاً «کرید 2» رو.
‫- یکم زیادی روغن بچه تویِ این فیلمه، مطمئنی میخوای... ‫- واقعاً زیاده ؟ (بخواطر براق به نظر اومدن بدن بازیگر‌ها در کرید)
‫وقتی خودت 14 سالت بود، چیکارا میکردی با مامانت ؟
‫14 سالم که بود، یا خدا !
‫مامانم که اعزام شده بود «بیروت» ‫به منم نگفته بود.
‫آره، این نمونه بدیه.
‫واقعاً بچگی سختی داشتم.
‫چطوری رفیق ؟ خوبی ؟
‫آره.
‫خب، دیشب هم بعد خاموشی ‫داشتی بازی میکردی، نه ؟
‫نه بابا.
‫باشه بابا، آره، ببخشید.
‫بابا خیلی زود جا خالی کردی و لو دادی. ‫داشتم گولتو می‌خوردم !
‫اینقدر زود لو نده همه چیو. ‫یکم تمرین کن !
‫میگم، الآن از چیچی ناراحت شدی دقیقاً ؟
‫نه، به دروغ گفتن تشویقش نکن !
‫چرا دروغ نگه ؟ ‫شماها که همیشه دروغ میگین.
‫- ببخشید چی ؟ ‫- چی گفتی خانمِ جوان ؟
‫مثلاً اون روز بابا رو دیدم که داشت به روسی ‫با یارو تعمیرکاره حرف میزد.
‫- دقیقاً داستان از چه قراره ؟ ‫- بابا اون که «بابی براون» بود.
‫یارو رو خیلی وقته می‌شناسم. ‫رفیقم باهاش.
‫- روسی بلدی ؟ ‫- نه بابا، یه چندتا کلمه بلدم.
‫مثلاً «دازودانیا» یا «اسپوتنیک» یا مثلاً «گورباچِو»، همین کلمه‌هارو بلدم. ‫(چندتا کلمه روسی مثال زده)
‫داشتی باهاش سر سیستم تهویه هوا بحث میکردی.
‫خب میدونی، من و بابات...
‫یکم روسی یاد گرفتیم. ‫مال زمانی هست که واسه گروهِ صلح رفته بودیم اونجا.
‫مگه واسه گروه صلح رو تویِ کلمبیا نبودین ؟
‫- اونجا با هم آشنا شدین دیگه ؟ ‫- اونجا با هم آشنا شدیم ؟
‫- آره. ‫- آره، همونجایی که گفتی با هم آشنا شدیم.
‫- اوهوم کلمبیا. ‫- اوهوم.
‫- از کلمبیا رفتیم روسیه. ‫- از کلمبیا رفتیم «بلیز».
‫- آره. ‫- بلیز بغل دست کلمبیا هست.
‫آره دقیقاً.
‫- کلمبیا، بلیز، روسیه... ‫- آره.
‫اره، زیاد اینطرف و اونطرف میرفتیم. ‫صلح به این راحتی بدست نمیاد.
‫آره، یه کلمه دیگه هم بلدم !
‫- «کوشای زاوتراک». ‫- جان ؟
‫- اینی که گفتی یعنی چی ؟ ‫- یعنی...
‫- صبحونتونو بخورین ! ‫- صبحونتونو بخورین !
‫امروز عصر چندتا قرار دارم...
‫- میشه لباسارو از خشک شویی بگیری ؟ ‫- باشه.
‫باید یه سر هم بریم «کاستکو» ‫خیلی چیزا تموم کردیم.
‫باشه.
‫داداش، نوشابه رژیمی اونم این موقع صبح ؟
‫نوشابه رژیمی جلویِ سرطان رو میگیره دیگه.
‫- اینو از کجا شنیدی دیگه ؟ ‫- بده من اینو.
‫فعلاً اینو نداریش.
‫هی، میشه اینارو در بیاری ؟
‫- چی ؟ ‫- من بودم نمیگفتم بهش.
‫هوم...
‫چی گوش میدی ؟
‫تو نمی‌شناسیشون.
‫راست میگی، احتمالاً نمی‌شناسم.
‫راستش می‌خواستم بدونم برنامه‌ـَت واسه بعد بازی ‫چیه امشب ؟
‫واسه چی می‌پرسی ؟
‫گفتم شاید بخوای چندتا از دوستاتو دعوت کنی...
‫بشینیم دور هم ماکتل درست کنیم... ‫(نوشیدنی بدون الکل)
‫بعدشم بشینیم یکم با هم غیبت کنیم !
‫امشب قراره خونه «آنالیس» درس بخونم.
‫- تا الآن دو بار رفتی تو دیوار. ‫- آها راست میگی.
‫تو هم همیشه، داری درس میخونی.
‫خب، دوشنبه هم وقتم آزاده من.
‫گفتم با همدیگه بشینیم فیلم ببینیم.
‫- نمیخوام. ‫- واقعاً ؟
‫مطمئنی نمیخوای ؟
‫خیلی خب.
‫خودم باهات فیلم میبینم.
‫- واقعاً ؟ ‫- آره بابا.
‫- حاظری «کرید 3» رو هم ببینی ؟ ‫- اصلاً روغن بچه می‌مالم به خودم برق بزنم موقع نگاه کردن...
‫می‌خوام شبیه مایکل بی بشم، میدونی چی میگم ؟
‫خیلی خب، رسیدیم.
‫خب عزیزم، مدرسه خوش بگذره.
‫نه من بیشتر دوست دارم !
‫راستی لیو. ‫یادت نره، امروز دیر میایم دنبالت.
‫بابا این چیه دوباره پوشیدی ؟
‫خیلی چیز خوبیه !
‫هم روندِ خواب رو دنبال میکنه، هم مقدار اکسیژن دریافتی ‫هم فشار خون رو میگیره برام.
‫تو فقط 12 سالته. ‫فشار خون که نداری !
‫یکم زیادی واسه انگشتات گشاد نیست ؟
‫واسه همین رو شستم می‌پوشمش دیگه !
‫اصلاً چطوره فردا یه سر بریم بیرون ‫یکم فوتبال بازی کنیم ؟!
‫بابا مگه نمیدونی «سی‌تی‌ای» چیه ؟ ‫(بیماری مغزی به دلیل ضربات متعدد به سر)
‫بابا توپ بازی میکنیم، میندازیم و میگیریم. ‫قبلاً بازیش میکردم.
‫آره، واسه همین میگم. ‫شاید تا الآن «سی‌تی‌ای» گرفته باشی !
‫اوخ، بد خرابت کرد !
‫«سی‌تی‌ای» چه زهر ماریه. ‫حالا «سی‌تی‌ای» رو نشونش میدم.
‫- دیدی تو هم ؟ ‫- چیو دیدم ؟
‫دوباره داره دور اون پسره می‌گرده.
‫- اینو از کجا آوردی ؟ ‫- از آمازون خریدم.
‫بهش یکم فضا بده عزیزم.
‫دوباره رفته پیشش. ‫دستایِ همدیگه رو هم گرفتن !
‫- لب گرفتن ! ‫- چی ؟!
‫لب گرفتن ؟!
‫آخه کدوم 14 ساله ای سیبیل داره ؟!
‫اسمش جیمز هست. ‫16 سالشم هست.
‫- این یکی دیگه راه نداره ! ‫- تاحالا ندیده بودم ماچ کنن همدیگه رو.
‫- این یکی دیگه کجا بود ؟ ‫- چی میگی بابا اینم از آمازون خریدم.
‫بعد خودت به من گیر دادی ‫که چرا برگ جمع کن خریدم ؟!
‫باورم نمیشه...
‫لعنتی ! چیکار کنیم ؟ ‫خودشه !
‫- جوابشو بده خب. ‫- دیدتمون !
‫- انکار کن، از کجا می‌فهمه ؟ ‫- اینارو قایم کن.
‫لعنتی، جوابش بده دیگه.
‫سلام عزیزم.
‫- مامان ؟ ‫- چیزیو جا گذاشتی ؟
‫دارین چیکار میکنین شماها ؟
‫خیلی چندشه کارتون ! ‫دوربین گرفتین دستتون ؟
‫خب، راستش مامانت حرکتو شروع کرد.
‫جدی جدی باید برین ‫یه کار و زندگیی واسه خودتون درست کنین.
‫وقتی درسامو خونه آنالیس خوندم، میام خونه.
‫باشه.
‫دیدی گفتم باید گوشی رو ازش بگیری ؟
‫باید مخفیانه تر عمل کنیم.
‫واقعاً بهمون گفت کار و زندگی بهم بزنیم ؟
‫من زندگیم همینه !
‫اصلاً یعنی چی ؟ ‫خودشم میدونه کار و زندگی بهم زدن یعنی چی ؟
‫کل روز زندگیم شده به شماها رسیدن !
‫اصلاً اگه کار و زندگی داشتم، میدونی چیکار میکرد ؟
‫دم و دقه اینطوری بود که «مامان کجایی ؟».
‫«مامان من میخوام برم اینجا !» ‫«مامان من میخوام برم اونجا !»
‫« نگام نکن ! از اتاقم برو بیرون ! برام غذا بیار ! »
‫جَوونا همشون همینن. ‫یه روز اینشکلی هستن، یه روز یه شکل دیگه !
‫همه میگن بچه آدمو خورد میکنه. ‫ولی عمراً بذارم منو خورد کنه !
‫وای خدا...
‫فرمان شما دریافت نشد. ‫لطفاً دوباره تکرار کنید.
‫الکسا، خیلی زشته فال گوش وایمسی ! ‫سرت تو کار خودت باشه !
‫میخواهید یک برنامه برایِ «مدیتیشن» بهتون پیشنهاد بدهم ؟
‫خیلی خب.
‫یه بار دیگه امتحان میکنم، بار آخر...
‫بیخیال، نخواستم.
‫- چیکار میکنی ؟ ‫- هی، تو چی میگی ؟!
‫هوم ؟
‫- هیچی. ‫- بهش نمیخوره هیچی باشه.
‫-بخواطر آلیسه. ‫- آلیس ؟
‫داره دروغ میگه بهمون ‫نرفته خونه آنالیس درس بخونه...
‫واسه همینه که میگم همیشه باید ‫حواسمون به بچه‌هامون باشه.
‫مثل کاری که بقیه مادر پدرا میکنن !
‫قبلاً درباره این موضوع بحث کردیم. ‫ما که مثل بقیه خانواده‌ها نیستیم !
‫بابا عملاً ما جاسوس بودیم ! ‫کارمون همین بود !
‫کارمون این بود...
‫بعدم جاسوسیِ تروریست‌ها و جنگ‌آور‌هارو میکردیم ‫نه بچه‌هایِ خودمونو.
‫- آره، ولی تو اینو ببین، به نظر خودت... ‫- نمیخوام ببینم.
‫مثلاً همین پشت رو ببین، این چیه ؟
‫چی ؟ ‫نوشته مامان افتضاحه ؟
‫غلط املایی هم داره تازه.
‫خب همین کارا رو کردی که اینو نوشته !
‫نمیخوام ببینمش.
‫بذار یه بار دیگه امتحان کنم...
‫همینطوری هی کنجکاو بازی در بیاری ‫بد تموم میشه.
‫میخوام که بد تموم بشه.
‫- بالاخره باز شد. ‫- اینم از این.
‫بابا فوضولی نکن.
‫کلاً این روزا کارش شده همین.
‫این چیه ؟ ‫اینجارو ببین.
‫این چیه ؟ ‫« اخرالزمان شیمیایی راه میندازیم ! وقتشه کارو تموم کنیم ! »
‫- اخرالزمان شیمیایی ؟ ‫- اخرالزمان شیمیایی ؟
‫الآن گفتین اخرالزمان شیمیایی ؟
‫فکر نمیکردم بعد از اتفاقی که پارسال افتاد ‫بازم از این حرکتا بزنن.
‫- پارسال دقیقاً چی شد ؟ ‫- پارسال دقیقاً چی شد ؟
‫چمیدونم.
‫فکر کنم مربوط به یه دختری به اسمِ «مالی» میشد. ‫(مواد مخدر مالی منظورشه)
‫ناموساً شوخیتون گرفته ؟ ‫الآن رفته وسط شهر، تویِ تقاطع «آدامز» و «پیدمونت» !
‫اصلاً چرا لوکیشنش روشنه ؟ ‫باید خاموشش میکرد.
‫انگار داریم رمز تقلب میزنیم.
‫رفته کلاب !
‫- کلاب ؟! ‫- آره !
‫برو بریم.
‫- چقدر پر انرژی هستن اینا ! ‫- داری بدترش میکنیا !
‫- بابا خیلی وقته نیومدیم اینجور جاها. ‫- آره، ما نیومدیم، دخترمون اومده !
‫بابا یکمم خودمون خوش بگذرونیم بد نیست. ‫میگیری منظورو ؟
‫- بجنبین ! ‫- ایول !
‫- ببخشید، داریم رد میشیم. ‫- ببخشید.
‫وای خدایِ من !
‫یه «هاروی والبنگر» بده بیاد.
‫اون بالاست.
‫آلیس اِمیلیا رینولدز ! ‫پاشو بریم.
‫فوراً !
‫- ولی من کاری... ‫- یه کلمه هم نداشته باشیم !
‫تو هم صدات در نیاد ‫با اون سبزی مسخره پشت لبات.
‫بیا بریم.
‫آخه چرا اینجا نمونم ؟ ‫مامان بابایِ اینا که براشون مهم نیست !
‫شاید اصلاً مامان باباشون دوستشون نداشته باشه !
‫چمیدونم ! ‫بیا بریم !
‫به این زودی داری میری ؟ ‫جشن تازه شروع شده !
‫وسایلتو بردار و بیا بریم !
‫بیا بریم.
‫نکنه تلویزیونتون قطع شده ؟ ‫واسه همینه اینقدر دیر موقع از خونه اومدین بیرون ؟
‫سلام کنین «بومر»ها ! ‫(یه تیکه کلامه که دارن مسخرشون میکنن و میگن شماها قدیمی هستین)
‫بومر ؟!
‫آره «کارن»، بومر !
‫کارن ؟
‫بچه‌ها، یکم به ما فضا بدین، ما رفتیم. ‫همین و بَس.
‫آره، مثلاً میخوای چیکار کنی ؟
‫فکر کنم نشنیدین. ‫گفتم یکم فضا بهمون بدین...
‫تا دخترم که زیر سن قانونیه رو ‫از کلاب بردارم ببرم !
‫- بابا ! ‫- به نظرم به اندازه کافی بزرگ شده.
‫باشه بابا، آروم بگیر. ‫بیا بریم.
‫تموم شد رفت.
‫کجا با این عجله ؟
‫بهش دست نزنین !
‫- لعنتی ! ‫- نفسم بالا نمیاد !
‫چرا یهویی اینطوری شد ؟
‫اونقدرا هم گند نزدیم، زدیم ؟
‫اصلاً ما بومر نیستیم. ‫نسل «اِکس» حساب میشیم فقط.
‫ما یجورایی وسط دوتا نسل گیر کردیم.
‫بیا، بیا فلنگو ببندیم !
‫خیلی خب، چطوری رفتین تو اصلاً ؟
‫- کارت شناسایی جعلی دادی ؟ ‫- نه.
‫یعنی همینطوری 14 ساله‌هارو ‫راحت راه میدن این تو ؟
‫باشه بابا، آره، یه کارت شناسایی جعلی دارم. ‫ولی فقط باهاش میرم رقص.
‫کی تورو وارد این مسخره بازیا کرده ؟ ‫این هلو خان ؟
‫اسمش جیمزه. ‫بعدشم تو فقط واسه این ازش خوشت نمیاد چون سفید پوسته !
‫- بابا مامانتم سفید پوسته ! ‫- چی میگی ؟
‫بعدشم، موضوع که جیمز نیست !
‫- موضوع خودتی ! ‫- آره.
‫شما فقط واسه این ناراحتین ‫چون مثل شماها زندگی نمیکنم، زندگی خودمو میکنم !
‫- چی ؟ ‫- بیخیال بابا.
‫اصلاً چطوری پیدام کردین ؟
‫الو ؟
‫- مامان افتضاهه ؟ با این نوشتنایِ مسخرتون ! ‫- اوهوم.
‫اونقدرم رمز سختی نذاشتی رو لپتاپت.
‫رفتی سراغ لپتاپم و پیام‌هامو خوندی ؟!
‫پیامای تو ؟ ‫اینا پیام‌هایِ هممونه !
‫- اونم گوشیِ تو نیست، گوشیِ هممونه ! ‫- درسته.
‫وقتی هم برسیم خونه، تویِ خونه ما قراره جریمه بشی.
‫- واسه همینه که میخوام مدرک «جی‌ای‌دی»ـمو بگیرم ! ‫- مدرک چیچیتو ؟
‫میخوام زودتر فارق تحصیل بشم ‫برم یجایِ دور درس بخونم !
‫شما کور خوندی. ‫ما عمراً پولشو بدیم !
‫اصلاً قرار نیست درباره کلاب صحبت کنیم، نه ؟
‫شما الآن زدین دهنِ بچه‌هارو سرویس کردین !
‫تازه یکیشونم خیلی ناز بود !
‫- درست حرف بزن ! ‫- درست حرف بزن !
‫یعنی واقعاً الآن بحث ما سر طرز حرف زدنِ منه ؟!
‫اصلاً از کجا یاد گرفتین این کارا رو بکنین ؟
‫من و بابات یه چندتا کلاس تکواندو هم رفتیم.
‫«چندتا کلاسِ به اصطلاح تکواندو» ؟
‫کِی ؟ همون موقع که تویِ ژاپن بعنوان گروهِ صلح رفته بودین ؟
‫ما که نگفتیم ژاپن بودیم !
‫بعدشم تکواندو یه هنر رزمی کره‌ای هست.
‫بعدشم، باورت نمیشه...
‫با همین یکی دو جلسه چقدر میشه یاد گرفت !
‫واقعاً توقع دارین باورتون کنم ؟ ‫خیلی دیگه دارین اَدا در میارین !
‫- اَدا ؟ ‫- ما داریم اَدا در میاریم ؟
‫شما خودت کارت شناسایی تقلبی داشتی !
‫اصلاً نمیتونم باهاتون حرف بزنم !
‫عه ؟ واقعاً اینطوریه ؟
‫شما قراره جریمه تو خونه باشین کلا. ‫فعلاً با این کنار بیا.
‫آره، حالا میدونم اینی که گفت خیلی معنی نداشت...
‫ولی بعد از اون کاری که جلو خودت با رفیقات کرد ‫واقعاً میخوای سر به سرش بذاری ؟
‫واقعاً نمیتونم تحملتون کنم !
‫خیلی دیوونه وار بود، نه ؟!
‫آره بابا، اصلاً شگفت انگیز، دیوانه وار بود !
‫ولی از اون دیوانه‌‎وار‌هایی بود که بده ‫و نباید انجامش میدادیم...
‫از اون دیوانه‌‎وار‌هایِ خوب بود...
‫که یعنی تویِ یه مدت طولانی، ‫برایِ اولین بار احساس سرزندگی کردیم ؟!
‫- از بد‌هاش بود. ‫- بد.
‫- آره. ‫- خواستم مطمئن بشم.
‫چی ذهنتو مشغول کرده اِمیلی ؟
‫ببین، خودتم میدونی عاشق زندگیمونم.
‫- میدونی دیگه ؟ ‫- ولی...
‫نمیدونم. حس میکنم امروز یه چیزیو یهو حس کردم.
‫انگار مثلاً برایِ اولین بار، بعد از کلی وقت...
‫حس کردم واقعاً اهمیت دارم !
‫اهمیت که داری. ‫فقط نوعش متفاوته.
‫هوی، حیف نون. ‫تو به مامان و بابا گفتی کجام ؟
‫- فکر کردی روابط اجتماعیت برام مهمه اصن ؟ ‫- حداقل من یه زندگی اجتماعی دارم.
‫الآن که دیگه نداری.
‫قراره اینقدر تو خونه تنبیه بشی ‫که احتمالاً من زودتر از تو به جشن فارق‌تحصیلیم برسم.
‫تاحالا تو ذهنت تصورش کردی که مثلاً ‫یهو بریم آمریکایِ جنوبی...
‫- نخیرم. ‫- و جلویِ یه کودتا رو بگیریم ؟
‫- یا مثلاً یه کودتا رو راه بندازیم ؟! ‫- نخیر.
‫چمیدونم، مثل قدیما کودتا بازی کنیم !
‫من که نمیخوام دیگه کودتا بازی کنم !
‫دلیل داشت که از بازی کشیدیم بیرون. نداشت ؟
‫- می‌خواستیم از بچه‌هامون محافظت کنیم. ‫- راست میگی.
‫رمزتو صاف رویِ کامپیوترت پیدا کرد.
‫- قایمش کرده بودم ! ‫- ظاهراً درست قایم نکرده بودی !
‫اگه جاسوسی منو کردن ‫یعنی جاسوسیِ تورو هم کردن !
‫بیا ببینم چطوری میخوان جاسوسی کنن ! ‫واسه همه چیم تأییدیه دو مرحله ای گذاشتم !
‫خیلی خرخونی !
‫همین خرخونی باعث شده ‫نتونن جاسوسیمو بکنن !
‫ولی میدونی چی میخوام ؟ ‫میخوام دوباره احساس سرزندگی کنم !
‫- میخوام تپش قلبمو حس کنم ! ‫- عزیزم...
‫میخوام دوباره «جنده بازی» در بیارم !
‫- میدونی منظورم چیه ؟ ‫- عزیزم، عزیزم، عزیزم، عزیزم...
‫میدونم چی میخوای.
‫- همش جمع شده تو دلت، نه ؟ ‫- آره، خیلی جمع شده.
‫میدونم جفتمون چیچی میخوایم !
‫وای خدا، این دیگه زیادیه !
‫وَی !
‫حال بهم زن !
‫بیا ! بجنب !
‫بجنب !
‫یکی دیگه !
‫- حالا بهتر شد ؟ ‫- آره.
‫یکمی...
‫ولی بد حموم لازمم !
‫تو هم میای ؟
‫من که خیلی کثیف شدم !
‫- بچه‌هارو راحت رسوندی مدرسه ؟ ‫- آره.
‫- منتظر کسی بودی ؟ ‫- من که نه.
‫چاک ؟!
‫چه خبرا جیگر ؟ ‫تو کجا اینجا کجا ؟
‫چه خبرا مت ؟
‫خوبم، چاکرم...
‫چطوری پیدامون کردی ؟
‫آها، اینو میگی.
‫«بومر‌ها گند میزنن به جشن رقص».
‫واقعاً بومر حساب نمیشیم، میشیم ؟
‫چاکه اومده ؟
‫- آره، باورت میشه ؟ ‫- سلام اِمیلی.
‫آم...
‫خیلی خوب به نظر میاین. ‫جفتتون همینطورین.
‫بیا تو.
‫- نه واسه این کارا وقت نداریم. ‫- یعنی چی ؟
‫اگه من اینقدر راحت پیداتون کردم ‫دشمناتون هم راحت پیداتون میکنن.
‫بیخیال چاک. ‫15 سال گذشته از اون زمانا.
‫دشمنمون کجا بود ؟ ‫من که تویِ «اِتسی» پازل دست ساز می‌فروشم. ‫(یجا مثل دیواره)
‫- پازل کلمه ای می‌سازیم. ‫- اصلاً چرا باید بیان سراغ ما ؟
‫کلیدِ آی‌سی‌اِس رو یادتون رفته ؟
‫اون که تویِ سقوط هواپیما گم شد.
‫ما منطقه سقوط رو زیر و رو کردیم ‫ولی پیداش نکردم.
‫جعبه‌ـَشو با یه مشت تروریست بلاروسی رو پیدا کردیم...
‫ولی خود کلیده نبود.
‫این که مسخرست.
‫بارون اندروز رو که از اِم‌آی6 یادتونه ؟
‫- آره یادمونه. ‫- آره، یارو سفیده...
‫همون که بدنشم اصلاً رو فرم نیست.
‫آره، حالا چی شده ؟
‫اون بود که واسه هواپیماتون پاپوش گذاشته بود.
‫اون بود که شمارو به بلاروسی‌ها فروخته بود.
‫- به نظر درست میاد. ‫- واقعاً ؟ بارون ؟
‫اطلاعاتم موثقه.
‫الآنم داره با گور کار میکنه. ‫میان سراغِ خودتون و اون کلیده.
‫- آره، ولی ما که کلیده رو نداریمش. ‫- آره بابا، نداریمش.
‫اینش مهم نیست.
‫همین که سی‌آی‌اِی بفهمه شماها زنده این ‫میاد و دستگیرتون میکنه.
‫باید شما و خونوادتون رو از اینجا ببریـ...
‫چاک !
‫برو برو برو !
‫لعنتی ! ‫اگه اینا اینقدر زود پیدامون کردن، میدونی یعنی چی ؟
‫- بچه‌ها ! ‫- آره !
‫- بجنب ! ‫- بیا بریم !
‫بخواب زمین.
‫- برید جلو ! ‫- برین سراغ گاراژ !
‫حالا وقتشه !
‫برو !
‫برو همینطوری برو فقط !
‫چاک ! ‫من ریدم تو این زندگی !
‫باید یه راهی پیدا کنیم ‫که بشه بهشون ثابت کرد کلید دست ما نیست !
‫- ولی عزیزم باید یه اعترافی بکنم. ‫- چیه ؟
‫- قول میدی عصبانی نشی ؟ ‫- قول هیچیو نمیدم !
‫- کلیدو من برداشتم. ‫- چی ؟
‫نمیخواستم دست آدمایِ اشتباهی بیفته.
‫برو چپ !
‫ایول !
‫مشکلت با وسایل تو حیاط چیه ؟ ‫چرا هرچی میبینی زیر میگیری ؟!
‫خیلی وقته از این کارا نکردم آخه !
‫شایدم حواست پرت این شده که ‫دوست پسر سابقت میخواد بکشتمون !
‫بابا یه بار من با این بشر رفتم بیرون ‫بیخیال !
‫تمام مدت هم داشت تعریفِ «منچستر یونایتد» رو میکرد.
‫الآن خودت اعتراف کردی، پس قرار عاشقانه بوده ! ‫برو چپ، چپ چپ !
‫چی فکر کردی با خودت آخه ؟
‫بابا باید یه جور تضمین دستمون میموند. ‫اگه یه زمانی پوششمون لو میرفت...
‫الآن که لو رفته !
‫- حالا کجا گذاشتیش ؟ ‫- انگلیس.
‫- خب... ‫- تویِ «فاکس‌هاوند»ـِه.
‫- گذاشتیش خونه مامانِ من ؟ ‫- خونه مامانت همیشه ازش حفاظت میشه.
‫دلیلشم اینه که خیلیا میخوان مامانمو بکشن !
‫الآن که دیگه نمیتونم بریم قایم بشیم ‫بچه داریم !
‫خب میریم پیش سی‌آی‌اِی. ‫اونا ازمون محافظت میکنن.
‫بدون کلید نمیشه. اول کلید رو گیر میاریم، ‫بعدش باهاش مصونیت قضایی میگریم.
‫بعدشم سازمان رو مجبور میکنیم ازمون محافظت کنن. ‫راحته.
‫راحته ؟!
‫تو یه اسلحه سایبر تروریستی رو دزدیدی...
‫بعدشم تویِ خونه مادرِ دیوانه من قایمش کردی ‫بعدشم 15 سال دربارش بهم دروغ گفتی ؟
‫البته آره، اینطوری که بیانش کنی ‫خیلی بد به نظر میاد. برو راست !
‫- داره خشاب پر میکنه. ‫- وایسا ببینم.
‫اسلحه‌ـَش جام کرده.
‫اوه پسر !
‫یوهو !
‫ایول !
‫سلام بچه‌ها.
‫- نوشیدنی رو تست کن آلیس. ‫- فکر نکنم ازش خوشم بیاد آخه.
‫به نظر حال بهم زن میاد.
‫داداش !
‫ناموساً شوخیتون گرفته ؟
‫- بجنب ! ‫- باید این ماشینه رو یجا سربه نیست کنیم.
‫فکر اونجاشو کردم. ‫شِین هست، یه پریوس خاکستری هم داره.
‫- میم بیاد خروجی شمالی همدیگه رو ببینیم. ‫- باشه.
‫بچه‌ها امروز زودتر قراره بریم !
‫- چی ؟ ‫- شما دوتا پاشین بیاین !
‫چه خبر شده ؟
‫چرا غذاتو نخوردی کلاً ؟ ‫چته تو ؟
‫ساندویچتو بردار بذار جیبت ‫بیا بریم !
‫- غذاتو باید بخوری پسر جون ! ‫- چرا اینقدر ریختین بهم شماها ؟
‫من که نریختم بهم، خودت ریختی بهم !
‫- ماشینمون چش شده ؟ ‫- خلاصه بگم، ماشینو دست کسی نباید داد !
‫- کجا داریم میریم اصلاً ؟ ‫- میریم سفر.
‫نپرس کجا داریم میریم ‫فقط برو !
‫- داریم میریم انگلیس ؟ ‫- آره، همون انگلیس دوست داشتنی.
‫مدرسه چی میشه ؟
‫بعدشم فوتبال چی ؟ ‫بازی مقدماتیمونه !
‫مدرسه و فوتبال، راستش...
‫به نظرم همش لغو شده باشه.
‫چیچی ؟
‫به نظرم وقتشه قبول کنیم که ‫دوره بازی‌هامون دیگه تموم شده.
‫آره عزیزم، واقعاً متأسفم.
‫مامان، واسه چی داریم میریم انگلیس ؟
‫سوال خوبه، میدونی...
‫قراره بریم یه سر پیش مامان‌بزرگتون.
‫جان ؟
‫مگه ما مامان‌بزرگ داریم ؟
‫آره، غافلگیری باحالی بود، نه ؟
‫ببینین، میدونم درکش براتون سخته...
‫منم واقعاً شرمندتونم.
‫ولی مادرم آدمی نبود که بخوام ‫تویِ زندگی‌هاتون حضور داشته باشه.
‫تو زندگی خودمم حضور نداشت کلاً.
‫گفتی مامان‌بزرگم مُرده !
‫- نگفتم که مُرده بابا. ‫- چرا گفتی مُرده.
‫خب، راستش مرگ رو به معانیِ متفاوتی ‫میشه برداشت کرد.
‫راستش برا من مُرده حساب میشد.
‫چی بگم، مامانم خیلی بی احساس بود ‫همیشه تو خودش بود...
‫تا تونست هم منو فرستاد یه مدرسه بیرون شهر...
‫به نظر من که مامانِ خوبی بوده.
‫ببینین، حالا ما به این نتیجه رسیدیم که اشتباه کردیم...
‫- و وقتشه با مامان‌بزرگ آشناتون کنیم. ‫- آره
‫- مگه داره میمیره ؟ ‫- نه نه...
‫البته تهش که هممون قراره بمیریم.
‫اصلاً ممکنه هممون تویِ همین پرواز کشته بشیم.
‫- چی ؟ ‫- مَت...
‫یکم حرفم بی جا بود، ولی در کل نه ‫قرار نیست بمیره.
‫اگه حس کردین رفتار ما عجیب یا استرسی شده...
‫بدونین که کلاً اسمِ مامانم میاد ما اینطوری میشیم.
‫کلاً من با مامانم مشکل دارم، ‫میفهمین چی میگم ؟
‫- آره. ‫- آره.
‫- عه ؟خوبه باشه. ‫- الآن فهمیدیم یعنی ؟
‫معلومه که نفهمیدیم چی میگی !
‫من یه کلاب رفتم دروغ گفتم، ‫تو منو تنبیهم کردی.
‫بعد خودت درباره مادرت دروغ گفتی !
‫- اینا هیچکدومش با عقل جور در نمیاد ! ‫- خانم جوان، طرز صحبت و صداتو حواست باشه.
‫باشه بابا قبوله. ‫حق دارین، باید بهتون یه توضیحی بدم.
‫ولی اینجا نمیشه. ‫خب ؟
‫- مامان ؟ ‫- بله ؟
‫- حالم خوب نیست... ‫- چیشده عزیزم ؟
‫فکر کنم بخواطر پروازه.
‫هنوز که پرواز نکردیم.
‫- بعدی. ‫- خب...
‫بذار فعلاً بخش بازرسی پرواز رو رد کنیم.
‫کاپیتان پرواز، علامت بستن کمربند رو روشن کرده است. ‫لطفاً...
‫- میگما. ‫- جان.
‫پرواز رو بررسیش کردم. ‫همه چی روبراهه.
‫کسی تعقیبمون نکرده.
‫چیشده ؟
‫به نظرت وقتشه ؟ ‫بهشون بگیم ؟
‫الآن دقیقاً همون وقتیه که نباید بهشون بگیم.
‫اِمیلی، ما 15 ساله که اینو ‫بعنوان یه راز نگه داشتیم.
‫- آره. ‫- دو روز دیگه هم روش.
‫آره راست میگی، همین دروغ هست ‫که امن نگهشون داشته.
‫آره بابا، مامان باباهایِ خوب همیشه دروغ میگن. مثل : ‫«آره، اِجرات عالی بود !»
‫آره راست میگی.
‫«این ماه نمیشه رفت «دیسنی لَند» آخه بسته‌ـَست.»
‫این یه دروغ خیلی خوب بود.
‫«مامان و باباتون که تتو ندارن»
‫«اگه ماریجوانا بکشی، اسهال میشی»
‫- «ریاضی که خوبه، هر روز به کارمون میاد !» ‫- «هر روز به کارمون میاد !»
‫«پی میشه اِم سی کسشعر»
‫کارمون تا اینجا خوب بوده.
‫آدم همینجوری بچه بزرگ باید بکنه !
‫- آره. ‫- باید تویِ صورتشون بهشون دروغ گفت !
‫مرسی که خیالمو راحت کردی.
‫تا دقایقی دیگر، مهماندار‌ها...
‫صبح بخیر، صبح بخیر. ‫خوبه تونستین استراحت کنین.
‫دیدی گفتم بالشتک گردنی‌ها چیز خوبین ؟
‫- پاسپورت لطفاً. ‫- خدمت شما.
‫- سلام عزیزم. ‫- سلام.
‫خانواده بیکِر...
‫- ممنون خانم بیکر. ‫- دست شما درد نکنه.
‫خب بچه‌ها، اونوری برین. ‫برین سمت خروجی.
‫همینطوری برین.
‫بیاین بیاین. ‫سوار همین اتوبوسه میشیم.
‫ایستگاه بعدی، پارکینگ بلند مدت.
‫خب، مثل اینکه اینجا باید پیاده شیم.
‫چرا قبول نمیکنین کاراتون عجیب غریبه ؟
‫بعضی از چیزایِ عجیب غریب خوبن دیگه.
‫مثلاً اینکه هنوز میشه آهنگایِ «مایکل جکسون» رو گوش داد ! ‫(بخواطر حکم بچه باز بودنش)
‫خیلی خب، کنار همدیگه بمونین.
‫- گور هستم. ‫- اومدنشون.
‫تویِ «هیترو» انبار «جی».
‫باشه.
‫هر خبری شد بهم بگو.
‫معذرت میخوام !
‫خیلی ببخشید.
‫خیلی خب، رسیدیم.
‫نظرتون چیه ؟
‫پارکینگه دیگه.
‫آره.
‫- کجا رفت ؟ ‫- داره میره ماشین اجاره‌ایمونو بیاره.
‫ماشین اجاره‌ایمون اینه ؟!
‫اره، سوار شید !
‫آره یادمه اینارو. ‫خانواده خوبی بودن. باباهه خوب رو فرم بود !
‫نیازی نیست جزئیات رو بگید دیگه خانم. ‫ممنون.
‫حالا میفهمم چرا 15 ساله دنبال این دختره ای.
‫من که این 15 سال دنبال دختره نبودم.
‫دنبال کلیدِ آی‌سی‌اِس بودم !
‫میشه رویِ کار تمرکز کنیم ؟
‫الکی که از لونه‌ـَشون نیومدن بیرون !
‫اینا بلدن چطوری خودشونو قایم کنن !
‫آره.
‫ولی بچه‌ها...
‫رویِ بچه‌هاشون تمرکز کنین.
‫- واقعاً ؟ ‫- آره.
‫یه بررسی کامل رویِ فیلم دوربین‌هایِ ‫فرودگاه باید داشته باشیم.
‫هر گوشی و چیز دیجیتالیی هست ‫باید بررسی بشه.
‫زیاد نمیتونن قایم بشن.
‫حال بهم زنه !
‫وَی.
‫- خیلی حال بهم زنه ! ‫- این چه مارک سیگاریه ؟
‫هوم ؟
‫این فندکه ؟
‫اینو بده من ببینم.
‫دیگه تویِ اروپاییم بچه‌ها. ‫اینجا یکم اوضاع متفاوته.
‫به نظرت ماشینه وای‌فای داره یا نه ؟
‫نه نداره. ‫تویِ این سفر، اینترنت تعطیله.
‫راستش اصلاً به نظرم وقتشه گوشی‌هاتونو بدین مامانتون.
‫- چی ؟ ‫- یکم از اینترنت بیاین بیرون !
‫اینطوری هزینه اینترنت خارج کشور و اینا هم ‫برام نمیفته.
‫شاید بهتر باشه یه سیم کارت از همینجا براتون بگیریم.
‫- شوخی میکنین ؟ ‫- کاملاً جدیم !
‫دستم خسته شد بچه‌ها.
‫بجنبین.
‫ممنون.
‫لیو !
‫یکم جدا بشین از گوشی !
‫- خب الآن چیکار کنیم ؟ ‫- منظورت چیه ؟
‫با خواهرت حرف بزن دیگه.
‫یکم بهتر همدیگه رو بشناسین بالاخره. ‫«چطوری ؟ چه خبر ؟»
‫«انگلیس چطوره ؟» ‫اومدیم یه قاره دیگه !
‫این مغازه «کاستکو» رو تو خونه هم داشتیم.
‫کاستکو که خوبه، خیلی مغازه خوبیه.
‫بذارین یکم...
‫- موسیقی گوشی بدیم. ‫- موسیقی !
‫- اینم موسیقی خوبیه ! ‫- نخیر.
‫شوخیتون گرفته ؟
‫ایول !
‫بنزین میخوایم.
‫میشه یچی هم بگیریم بخوریم ؟
‫شانس خوبت همینجا همه چی گیر میاد.
‫- خیلی خب بچه‌ها. ‫- یکم پول میدی بهمون ؟
‫آره، کیفمو بده.
‫- زودباش دیگه. ‫- باشه ببخشید.
‫من بنزین میزنم ‫شماها هم برین یه سر داخل، چندتا چیز میز بخرین و بیاین.
‫بقیشو هم بیار.
‫- یکم شکلاتِ «اِم اند اِم» هم بخر برام. ‫- باشه.
‫چی میخواین ؟
‫صبحونه.
‫- صبحونه انگلیسی کامل ؟ ‫- آره.
‫بفرما. ‫نوش جان.
‫چیزی هم دارین که کلسترول نداشته باشه ؟
‫نخیر. ‫پودینگ خونی !
‫- خونی ؟ ‫- آره !
‫وای خدا...
‫مسخرست، نه ؟
‫اونو بیخیال. ‫اینجارو ببین !
‫چرا اسمِ من جفری بیکِر‌ـه ؟
‫چرا اینجا نوشته ما اهل «آلاباما» هستیم ؟
‫باورم نمیشه !
‫به من گیر دادن چرا کارت شناسایی جعلی دارم...
‫بعد خودشون هم اسم جعلی دارن ‫هم پاسپورت جعلی، همه چی جعلیه !
‫نقد میدین یا کارت میکشین ؟
‫نقد.
‫خدمت شما.
‫وایسا ببینم. ‫این دستگاهت آنلاینم میشه ؟
‫آره، ولی مامان و بابا گفتن از اینترنت خبری نیست.
‫منظورت آقا و خانم بیکر‌ـِه ؟
‫تو وصل شو کاریت نباشه.
‫- صبحانه نوش جان. ‫- ممنون.
‫وایسا ببینم. اگه مامان و بابا خلافکار باشن ‫و ما هم الآن از کشور فرار کرده باشیم چی ؟
‫چی میگی ؟ بابا خلافکار کجا بود ؟ ‫اینا مال این حرفا نیستن، بابا مربی فوتباله !
‫- اینکه نشد دلیل. ‫- بابا اینا می‌شینن تلویزیون نگاه میکنن.
‫لیو...
‫خب نون هم درست میکنن !
‫وَی...
‫به نظرت چقدر وقت داریم ؟
‫یه 45 دقیقه دیگه صورتامون شناسایی شده و...
‫سازمان مهاجرت گرفتتمون.
‫یه یک ساعت، یک ساعت و نیم دیگه هم...
‫دوربین‌هایِ بیرون «هیترو» رو بررسی میکنن.
‫بعدشم اگه سواز ماشین بشن و بیان سراغمون ‫تهِش نیم ساعت وقت داشته باشیم.
‫پس یعنی وقت واسه سلام و علیک ‫با مامانِ من نیست، نه ؟
‫واسه سلام و علیک هم وقت زیاده.
‫باشه، دو دقیقه میریم پیشش.
‫همین دو دقیقه مامان منو ببینن ‫واسه یه عمر بسشونه.
‫ولی حواست باشه ‫فقط بارون نیست که دنبال ما هست.
‫ببین، بذار کلید رو پیداش کنیم...
‫بعدش میبریمش پهلو سی‌آی‌اِی و زندگیمون رو پس میگیریم.
‫به همین راحتی.
‫باورم نمیشه بچه‌هارو ‫تویِ همچین موقعیتی آوردیم.
‫حس میکنم خیلی مادر بدیم.
‫یه جور میگی انگار من پدر نمونه سال‌ـَم !
‫- بعدشم تو مادر عالیی هستی. ‫- فکر نکنم مادر عالیی باشم.
‫خودتم میدونی تا آخر عمرشون ‫این سفر رو میزنن تو صورتمون !
‫چه خبر شده ؟ حرف بزن !
‫زدن کنار.
‫- داریم همون دور و اطراف میگردیم. ‫- موقعیتشون رو برام بفرست.
‫پشتیبانی لازممون میشه.
‫باشه، پشتیبانی رو هم براتون می‌فرستم.
‫از کجا مطمئنی اومدن اینجا بفروشنش ؟
‫می‌شناسمشون. ‫خوبم می‌شناسمشون !
‫عه ؟ خوبه ممنون.
‫پمپ بزنین وایسادن. ‫یه پنج کیلومتر سمت شمال اینجا.
‫چی پیدا کردی ؟
‫یه «جفری بیکر» پیدا کردم. ‫ولی اون تویِ «هانتزویل» بدنیا اومده.
‫سال 1952 هم مُرده !
‫- می‌دونستم ! ‫- ولی این که دلیل نمیشه...
‫ببین، فقط امیدوار باش ‫اینا چیزی متوجه نشن.
‫اینا که کلاً توجهی به من یا کارام ندارن.
‫این چیچی...
‫یا خدا !
‫- ما چیکار کنیم ؟ ‫- مثلاً تو چیکار میتونی بکنی ؟
‫تو هم که کلاً فاز منفی داری !
‫- یکی زنگ بزنه 911 ! ‫- شماره پلیس اینجا فرق داره.
‫- مامان ! ‫- چیزیش نشده، خبری نیست !
‫بچه‌ها...
‫- بابا ! ‫- الآن چه خبر شد ؟
‫- بیا بریم. بقیه پولمو آوردی ؟ ‫- نه. بقیه پول ؟
‫- شکلات‌هامو نخریدی ؟ ‫- چرا دارین با اینجا می‌جنگین ؟
‫نگرانش نباش آلیس. ‫بیا بریم بجنب !
‫برو برو برو ! ‫برین برین !
‫- سوار شین، زودباشین ! ‫- مگه الآن خودت ندیدی چیکار کردی ؟
‫شماها که دیدین چیکار کردیم ؟
‫ببین آلیس، میدونم بهت یاد دادم هیچوقت ‫زیر بار حرف زور نری...
‫خیلیم عالیه، ولی الآن وقتشه سوار ماشین تخمی بشی !
‫فحش هم داری میدی ؟ ‫بیا دیگه...
‫- بجنبین، کمربندا بسته ! ‫- سوار شید دیگه !
‫- اون یارو کی بود ؟ چرا زدی بهش ؟ ‫- چرا داشت بهمون شلیک میکرد ؟
‫- شماها بگیرین بشینین، همه چی درست میشه. ‫- الآن ما شریک جرم شدیم ؟!
‫این که بارون بودِش.
‫خودشونن !
‫دور بزن !
‫این تفنگ بود ؟
‫بابا داری چیکار میکنی ؟
‫- مامان داری لاین اشتباهی میرونی ! ‫- خودم میدونم دارم چیکار میکنم آلیس !
‫چه خبر شده ؟ ‫چرا میخواین اینارو بکشین ؟!
‫ما که نمی‌خواستیم کسی رو بکشیم.
‫اگه می‌خواستیم بکشیمشون ‫که تا الآن کارشون تموم شده بود !
‫- امیلی... ‫- ببین، همه چی درست میشه، خب ؟
‫- همه چی درست میشه ؟ ‫- آره.
‫بابا الآن به یه کامیون تیر زد ‫یه شعله افکن هم که اونجا درست کرد...
‫تو هم اون ضعیفه رو دست خالی زدی کشتی !
‫تکرار میکنم، من کسی رو نکشتم، صرفاً بیهوشش کردم.
‫بعدشم ضعیفه چیه، اونی که مامانتون تقریباً کُشتش ‫یه خانم بود برا خودش !
‫شما هم درس صداش کنین !
‫- بابا فقط بگین کی هستین شماها ! ‫- باشه بابا، آروم بگیر.
‫خب، گوش کنین...
‫- من و مادرت، «ن ع غ » هستیم، یعنی یه زمانی بودیم. ‫- چی ؟
‫«نیروهایِ عملیات ویژه غیر رسمی.» ‫واسه سی‌آی‌اِی کار میکردیم.
‫جاسوس حساب میشدیم در واقع.
‫- شماها جاسوس بودین ؟ ‫- آره.
‫مثل «جیسون بورن» ؟
‫- آره، فقط مثل جیسون بورن فراموشی نگرفتیم. ‫- آره
‫میدونستم همیشه دارین درباره یه چیزی دروغ میگین...
‫ولی فکر نمیکردم اونقدری باحال باشین ‫که جاسوس باشین !
‫- دلیل باحالیمون یه چیز دیگست ! ‫- آره یه چیز دیگست !
‫- میتونی بابایِ «کانِر» رو هم بزنی ؟ ‫- بابا اون یارو که گیاه‌خواره !
‫- بابایِ «سیدنی» چی ؟ ‫- اصلاً بابایِ سیدنی رو دیدی ؟
‫میتونی بابایِ همه بچه‌هارو بزنی ؟
‫همشونو میتونم بزنم ‫ولی همزمان نه.
‫ولی ما دیگه کسی رو نمیزنیم، خب ؟ ‫بازنشسته شدیم.
‫اونجا که به نظر نمیومد بازنشسته شده باشین. ‫اونا هم جاسوس بودن ؟
‫اینا همشون یا تروریست بودن ‫یا یه مشت مزدور.
‫مگه فرقی هم داره ؟
‫تروریست‌ها یه عقیده سیاسی محور دارن.
‫مزدور که فقط پول میدی استخدامش میکنی.
‫ببینین، میدونم ترسناک به نظر میاد ‫ولی ما ازتون محافظت میکنیم، کارمون همینه.
‫تا اینجا که شگفت انگیز عمل کردین !
‫اگه یه نفر موقعیت ما رو لو نداده بود ‫کارمون به اینجا نمی‌کشید !
‫یعنی یک ساعت نمی‌تونین بدون اینترنت زندگی کنین ؟ ‫مگه چی توشه ؟
‫داشتیم تو گوگل میزدیم ببینیم شماها کی هستین فقط.
‫چی ؟
‫ما مادر و پدرتون هستیم. ‫همین.
‫آره.
‫وایسا ببینم، این دستگاهت ‫به اینترنتم وصل میشه ؟
‫- آره. ‫- وای پسر...
‫چه هوشمندانه ! ‫بده ببینمش.
‫عجب !
‫اوهوم.
‫چرا...
‫- بعدشم بازی‌هایِ ویدیویی خشونت زا هستن. ‫- الآن شما به اونا میگی خشونت زا ؟
‫تیراندازیش حرف نداشت !
‫فقط شایس آورد «وِندی». ‫همین، گنده‌ـَش نکن.
‫شنیده بودم کارش درسته. ‫نمی‌دونستم تا این حد خوبه !
‫دست شما درد نکنه.
‫تتویِ زندانی‌هایِ چِچِنی هست.
‫وولکایی‌ها هم اومدن ؟
‫اوهوم.
‫از کجا خبردار شدی که تویِ پمپ بنزینن ؟
‫ردِ گوشی بچه‌هاشونو که نزده بودیم.
‫تماس‌هایِ وولکا رو میتونم شنود کنم.
‫15 سال پیش کلید دست وولکا بوده.
‫گفتم شاید دوباره بخوان برن سمت کلید.
‫- چه هوشمندانه ! ‫- ممنون که متوجه شدی !
‫فضایِ اجتماعی و فضایِ مجازیِ بازی‌هایِ ‫بچه‌هارو دنبال کردیم.
‫دستگاه بازیِ پسرشون جاش مشخص شده.
‫همونطور که گفتی ‫بچه‌هاشون راه خوبی بودن.
‫هوم.
‫البته الآن مارو دیدن. ‫دیگه فایده ای نداره.
‫دوربین‌هارو بررسی کن. ‫اگه ماشین «لندرووِر»‌ـِشون رو جایی دیدی خبرم کن.
‫دختره زیاد نمیتونه دور شده باشه.
‫منظورت همشونه دیگه ؟
‫همشون با هم دارن حرکت میکنن.
‫همون.
‫به زودی کامیون رو پیدا میکنن و ازش رد میشن. ‫زیاد وقت نداریم.
‫راستش، می‌خواستم اگه بشه ‫من برم جلو و صحبت کنم باهاشون...
‫که اینطوری شماها خیلی ‫درگیر نشین.
‫- میدونی چی میگم ؟ ‫- آره، به نظرم فکر خوبیه.
‫اینطوری هم میتونی بهش خبر بدی ‫که یه سری قاتل دارن میرن سمتش...
‫و بهش توضیح بدی چرا دارن میان سمتش.
‫چی ؟
«عمارت فاکس‌هاوند»
‫خیلی خب بچه‌ها، بیدار شید.
‫لیو، آلیس. ‫رسیدیم.
‫وایسا ببینم، این خونه مامان‌بزرگمونه ؟
‫آره، من اینجا بزرگ شدم.
‫همیشه هم از اینجا فراری بودم.
‫وایسا ببینم. ‫مگه خوانواده سلطنتیی چیزی هستی ؟
‫- ما هم سلطنتی هستیم ؟ ‫- نه بابا.
‫نه.
‫مامان‌بزرگتون یکم راه‌هایِ جالبی...
‫واسه پول درآوردن تویِ دهه 1970 داشت.
‫امیلی.
‫- چیه ؟ ‫- بجنب، رمز رو بزن دیگه.
‫خیلی خب بچه‌ها، بریم پیش ننه بزرگ !
‫چه خونه خفنی داره مامان‌بزرگ !
‫چرا همیشه از اینجا فراری بودی ؟
‫بیخیال دیگه !
‫اینم دلیلش.
‫سلام عرض شد.
‫شماهایین ؟
‫سلام مامان. ‫هنوزم درگیر کُشت و کُشتاری، نه ؟
‫سر به سَرم نذار ‫که هنوز نشونه‌گیریم دقیقه !
‫اینا نوه‌هات هستن. ‫با تیر نزنیشون ممنون میشم.
‫خیلی بزرگتر از اونی هستن ‫که تویِ عکساشون به نظر میاد.
‫عکساشون ؟
‫آره، متیو برام عکساشونو فرستاده.
‫- که اینطور ؟ ‫- سلام عزیزم.
‫خوبی شما ؟
‫از طریق کشور‌هایِ مختلف ‫یه چندتا عکس براش فرستادم...
‫که ردیابی هم نشیم.
‫اینطوری مامان‌بزرگ، ‫بزرگ شدن نوه‌هاشو هم میبینه دیگه.
‫آخه تویِ عکس میشه بزرگ شدنشون رو نشون داد.
‫میدونی ؟ ‫جایی پخش نشده عکسا.
‫خب، الآن بغل کنیم همدیگه رو ؟
‫نخیر ! نه !
‫من که انگلیسیم. ‫ما انگلیسیا بغل نمی‌کنیم.
‫- ولی جسد پرندهه رو می‌تونی برداری بیاری. ‫- بردار بیار. اسلحه دستِ خانمه.
‫نمیدونم چرا افتخار دادین اومدین.
‫ولی بیان تو.
‫عه...
‫عیبی نداره...
‫عه...
‫- بندازش. ‫- باشه.
‫امیلی، خونه رو که یادته ؟
‫- مگه میشه یادم بره ؟ ‫- حرف نداره اینجا !
‫نرو اون تو...
‫به چیزی هم دست نزن.
‫اینجا انگار «فورت ناکس»ـِه. ‫(منطقه نظامی تویِ کنتاکی)
‫بچه‌هات همیشه اینطوری فوضولی میکنن ؟
‫- فقط کنجکاون، همین. ‫- مگه خوکچه هندی‌ـَن ؟
‫خیلی خب، چی می‌خورین ؟
‫میدونی «جینی»، خیلی داری لطف میکنی بهمون...
‫ولی ما فقط اومدیم یچیو برداریم و بریم.
‫شاید بعداً بتونیم یه موقع جمع بشیم ‫و همدیگه رو ببینیم.
‫چرت و پرت نگین دیگه، تا اینجا که اومدین...
‫- واسه نوشیدنی الکلی یکم زوده جینی، بیخیال. ‫- دوباره این خانمِ حق به جانب شروع کرد.
‫از همون اولش هم اخلاقت مثل آمریکایی‌ها بود.
‫یه جوری دربارم حرف میزنه انگار خودم اینجا نیستم !
‫راستشو بخوای به اینطوری حرف زدن عادت کردم عزیزم ‫آخه هیچوقت نمیای اینجا !
‫- اینم واسه شما، ماسکال با یکم پرتقال. ‫- هوم...
‫- همینو می‌خوردی دیگه ؟ ‫- این... اصلاً نمیدونم از کجا نوشیدنی مورد علاقه منو فهمیده !
‫تو چی می‌خوری عزیزم ؟
‫- «جین» میخوری یا نه ؟ ‫- آم...
‫شوخیه، داره شوخی میکنه.
‫هیولایِ شیرینی خور داره میاد !
‫- جینی پیگ، عزیزم ؟! ‫- «جینی پیگ» ؟ ‫(گینی پیگ میشه خوکچه هندی، بخواطر شباهت تلفظ مسخره میکنه)
‫اوه، چهارتا آدم جدید.
‫سلام. دوستید یا دشمن؟
‫نایجل خودمه.
‫- سلام. ‫- سلام عزیزم.
‫- دلم برات تنگ شد. ‫- خدایا.
‫وای. خدای بزرگ.
‫خدایا. حالم به هم خورد.
‫وای.
‫عذر می‌خوام. بابت این مسئله هم عذر می‌خوام، ‫انتظار نداشتم مهمون داشته باشیم.
‫من هم انتظار این رو نداشتم.
‫- داشتم تمرین می‌کردم، وسط تمرینم. ‫- واسه چی؟
‫که هروقت ایشون من رو ‫واسه ام‌آی‌6 لازم داشت آماده باشم.
‫یه جورهایی پروژه‌ی مخصوصشم.
‫- اِن گنده‌بک. ‫- هوم؟
‫- ایشون دخترم امیلیه. ‫- نه، نه، نیست.
‫چرا، امیلی.
‫امزو.
‫و شوهرش،
‫این آقای خیلی خوشتیپ متیوئه.
‫- متی. آره. خودم متوجه شده بودم بابا. ‫- آره، اینا هم بچه‌هاشونن.
‫اینا آلیس و لیو هستن.
‫- وای. من عاشق بچه‌هام. ‫- آره، همینطوره.
‫به خاطر معصومیت و ذوقیه که دارید.
‫خب، بذارید با وجود غیرمنتظره بودنش ‫حرف دلم رو بزنم.
‫دل‌تون می‌خواد بابابزرگ صدام کنید؟
‫چی؟ نه.
‫آره. خب... باشه، پیچیده‌ست، درسته؟
‫ببینید، من... امیدوارم که ‫خیلی به من مثل پدرتون نگاه نکنید.
‫- چی شد؟ ‫- چون واقعاً می‌خوام که...
‫متی، امزو...
‫براتون مثل یه دوست باشم.
‫بعید می‌دونم.
‫خب جین می‌خورن یا نه؟
‫نه نمی‌خورن.
‫اونا 14 و 12 سال‌شونه.
‫- اونا آب و آب پرتقال می‌خورن. ‫- آره...
‫ببینید. چطوره بریم سر اصل مطلب؟ ‫خیلی کارها داریم که باید انجام بدیم. نایجل.
‫ها؟
‫می‌تونی اطراف رو به بچه‌ها نشون بدی؟
‫به نوه‌ها؟ ‫اوه، کمک‌شون کنم. آره، حتماً.
‫مسئولیت‌های یه پدربزرگ، جینی پی.
‫خب، شما احیاناً به چیزهای فوق‌العاده ‫علاقمند هستید؟
‫می‌خواید بیاید دفتر باحال من؟
‫- آره. ‫- زود باشید.
‫- خب، بریم سراغش. ‫- بفرمایید قربان.
‫به خاطر لهجه‌ات نیست، به خاطر شخصیتته.
‫مت، خیلی قابل پیشبینی‌ای.
‫خدایا، حتماً حسابی حوصله‌اش سر رفته بوده.
‫ممنونم.
‫- چی؟ ‫- قضیه‌ی کلیده.
‫داریم یه خبرهایی از کانال‌های مختلف می‌گیریم ‫که قطعاً وارد عمل شده.
‫ماشین چطور؟
‫ماهواره‌ها تونستن رد لندرور رو تا اینجا بزنن.
‫ولی ده دقیقه پیش زیر ابرها گم‌شون کردیم.
‫عالیه.
‫به احتمال زیاد یه جایی توی شعاع ‫هفت کیلومتری این منطقه‌ان.
‫این یه کارخونه‌ی گلوله‌سازی قدیمیه. ‫این یه مزرعه اسبه.
‫- اینجا یه پیست مسابقه‌ست. ‫- این چیه؟
‫نمی‌دونم.
‫زمینش به نام یه موسسه‌ی غیرانتفاعی خارجیه،
‫که دفترش توی «جزیره من»ئه.
‫- شرکت بامسئولیت محدود فاکس‌هانتر. ‫- فاکس‌هانتر؟
‫چرا این اسم برام آشناست؟
‫جینی کورتیس.
‫خب، اون زن توی ام‌آی‌6 یه اسطوره‌ست.
‫گوش کن جینی.
‫وقتی من و امیلی رفتیم قایم بشیم، ‫من یه چیز خیلی باارزش رو برداشتم.
‫اگه اهرم فشار نداری، یه دونه بساز. زنده باد.
‫می‌دونستم ازش خوشم میاد.
‫واسا تا قسمت بعدش رو بشنوی.
‫همونطور که می‌تونید ببینید، ‫اینجا هیچ چیز باحالی وجود نداره.
‫اینجا دفتر توئه؟ چیکار می‌کنی؟
‫چیکار نمی‌کنم؟ بهتره این رو بپرسی.
‫ولی آخه به عنوان شغل چیکار می‌کنی؟
‫یعنی کارت چیه؟
‫خب، من تجهیزاتم رو اینجا نگه می‌دارم، ‫اگه بخواید اینطوری بگیم.
‫هرچی بگی رو استادشم. ‫سای داریم. نانچیکو داریم.
‫باتون داریم. این صدای کمرم بود.
‫شوریکن هم داریم که کارم داره توش ‫خیلی خوب میشه.
‫اون خورد به دیوار. ‫به خیلی چیزها می‌زنم.
‫- بذار من امتحان کنم. ‫- باشه، آره، مراقب باش. خیلی تیزن.
‫حتماً، امتحانش کن، ولی فکر نمی‌کنم ‫زیاد نتیجه‌ای داشته باشه.
‫مراقب ستاره‌ام باش.
‫به نظرم... آره.
‫من هنوز نتونستم این کار رو بکنم. ‫عجب پرتابی.
‫خدایا. تو می‌خوای امتحان کنی؟
‫من راستش می‌خوام برم... دستشویی رو پیدا کنم.
‫معلومه. یه ستاره که ستاره لازم نداره.
‫تو خودت یه ستاره‌ای.
‫واسه این که بحث رو ببندیم، ‫سیگارهای بلک‌لایت داریم،
‫ساعت لیزری داریم و یه چتر ضد گلوله.
‫یه چتر ضد گلوله؟
‫اگه می‌خوای جاسوس بشی، باید...
‫واقعاً باید واسه هرچیزی آماده باشی.
‫این ساعت ردیاب سلامت واسه همینه؟
‫نه، این برنامه‌ی خوابم رو رصد می‌کنه.
‫مادربزرگت معمولاً شب‌ها بیدار نگهم می‌داره، ‫به خاطر خر و پف کردنش.
‫اوه، نگاه کن. تو هم یه دونه داری. دوقلوییم.
‫مسئله اینه جینی.
‫من...
‫اینجا قایمش کردم.
‫پس حتماً بقیه دارن دنبالش می‌گردن.
‫آره.
‫پس بعد از همه وقت،
‫مشکلات‌تون رو آوردید خونه‌ی من.
‫مسئله همیشه تو نیستی.
‫به خاطر اینه که طبق تجربه‌ی من ‫مسئله همیشه تو بودی.
‫من کل عمرم تلاش کردم که مثل تو نباشم.
‫که مادری باشم که تو هرگز نبودی.
‫محبت کنم، پایدار باشم، تربیت کنم.
‫- که از خود راضی باشی. ‫- نه! خدایا!
‫که حضور داشته باشم.
‫که توی زندگی بچه‌ام حضور داشته باشم.
‫- حالا چطور داره پیش میره؟ ‫- راستش داره خیلی خوب پیش میره.
‫خب، خوشحالم که این مسئله حل شد، چون ما...
‫فکر می‌کردم اینطور باشه.
‫دخترت ازت متنفره.
‫تو به خاطر اون از همه چیزت گذشتی ‫و همچنان ازت متنفره.
‫باشه. می‌دونی چیه؟ من... ‫می‌تونم با دلیل تنفر آلیس از خودم کنار بیام.
‫می‌تونم. ولی تو می‌تونی با دلیل تنفر من ‫نسبت به خودت کنار بیای؟
‫تنفر خیلی واژه‌ی سنگینیه.
‫- شاید بتونیم یه واژه‌ی... ‫- حالا هرچی.
‫من یه کاری رو کردم تو هیچوقت نتونستی بکنی.
‫من خانواده‌ام رو به شغلم ترجیح دادم.
‫ولی در نهایت آخر و عاقبت‌مون یکی شد، مگه نه؟
‫مهم نیست چطور مادری هستی.
‫دخترهای نوجوون ناراضی‌ان. ‫من از مادرم ناراضی بودم.
‫تو از من ناراضی بودی. دخترت از تو ناراضیه.
‫تو فقط می‌تونی امیدوار باشی که ‫انقدری خوب بزرگ‌شون کرده باشی،
‫که بتونن از پس خودشون بربیان ‫بعد یه روز، برمی‌گردن.
‫واسه چی من باید بخوام برگردم؟
‫تو خودت رو قانع کردی که من با بی‌رحمی ‫فرستادمت بری،
‫یه مدرسه‌ی شبانه‌روزی توی آمریکا ‫که زندگیم راحت‌تر باشه.
‫خب به راحتی فراموش کردی که ‫التماسم کردی که بری.
‫خب... من می‌خوام چند لحظه ‫کنار نوه‌هام باشم.
‫به نظرم بعد از این زیاد ‫فرصتش رو نخواهم داشت، مگه نه؟
‫هی پسر. متوجه نمیشم. ‫ ارتباط‌شون با هم چیه؟
‫مطمئن نیستم. به سه تیم تقسیم بشید ‫و اون منطقه رو بگردید.
‫من وقتی با اس‌آی‌اس هماهنگ کردم ‫یه سری به خانم کورتیس می‌زنم.
‫واقعاً باید منتظر مجوز بمونیم؟
‫آره وندی. من همینطوری به خونه‌شون حمله نمی‌کنم ‫و شغلم رو بدون مجوز به خطر نمی‌اندازم.
‫آره، فکر کنم یه چیزی پیدا کردم.
‫همین الان برات می‌فرستمش.
‫حرف‌های اون زنه رو باورت میشه؟ ‫که چون می‌خواستم برم مقصر می‌دونتم؟
‫آره. آره، مادرت خیلی روی مخه، ‫ولی باز هم مادرته.
‫اینجا؟
‫بیا.
‫این رو دقیقاً قبل از رفتنش ‫به مدرسه‌ی شبانه‌روزی آمریکا گرفتیم.
‫عاشق اینطوری لبخند زدنشم.
‫البته الان می‌فهمم که واقعاً به خاطر این ‫خوشحال بود که قرار بود تنها باشه.
‫ولی می‌دونی، به عنوان یه نوجوون...
‫اون انگار هیچوقت نمی‌خواست توی زندگیم باشه.
‫ولی...
‫من هم توی زندگی اون نبودم، مگه نه؟
‫من زندگیم رو وقف خدمت کردن کردم.
‫خیلی واسه اون وقتی باقی نموند، مگه نه؟
‫من... از مادرم متنفر نیستم.
‫اوه، می‌دونم متنفر نیستی عزیزم.
‫فکر هم نمی‌کنم واقعاً ‫از من متنفر بوده باشه.
‫گفت شما مُردید.
‫خب... من اصلاً بی‌ایراد نبودم.
‫چای می‌خوری عزیزم؟
‫مثلاً بوبا؟
‫چی؟
‫ببخشید، من چای نمی‌خورم.
‫چای نمی‌خوری؟ جین هم نمی‌خوری؟
‫بعد امیلی فکر می‌کنه من مادر بدی‌ام؟
‫خب، همه‌ی اینا رو درست می‌کنیم.
‫بیا.
‫- راه بیفتید! ‫- برو، برو، برو!
‫- تو کدنویسی می‌کنی؟ ‫- کدنویسی؟
‫آره، کدنویسی می‌کنم. ‫آره، عاشق این چیزهام.
‫ای‌آر، وی‌آر، آراندآر، کدهای کیو‌آر. آره.
‫این روزها اگه بخوای وارد ام‌آی6 بشی ‫باید اطلاعات فنیت خیلی بالا باشن.
‫باید همزمان هم جیمز باند باشی هم کیو.
‫تو به راحتی می‌تونه واردش بشی، ‫جزو گزینه‌های اصلی‌شون میشی.
‫منظورت چیه؟
‫پدر و مادرت جاسوسن. توی خونته.
‫ولی من اصلا شبیه اونا نیستم.
‫بیا یه چیزی رو امتحان کنیم. من می‌دوم سمتت.
‫- چی؟ ‫- من می‌دوم سمتت، باشه؟
‫تو اولین کاری رو بکن که به ذهنت میاد.
‫بهت صدمه نمی‌زنم.
‫من همیشه این کارها رو می‌کنم. ‫تمرینات استاندارد سازمانن.
‫باشه؟ سه، دو، یک.
‫نه، نه، لطفاً.
‫خدایا.
‫خیلی عذر می‌خوام.
‫- نمی‌دونستم می‌تونم این کار رو بکنم. ‫- مشکلی نیست.
‫مشت‌های کوچیکی داری. ‫من به مشت‌های بزرگ عادت دارم.
‫- یه جورهایی از بین دنده‌هام رد شد. ‫- من خیلی... منظوری نداشتم.
‫نه، نه، نه... ‫من تمرین دیدم که مشت بخورم. آروم باش.
‫چندتا شنا می‌تونی بزنی؟
‫آم... 15تا؟
‫15تا؟
‫باشه. هرکی زودتر چهارتا زد.
‫از این طرفه. بیا.
‫زود باش.
‫اونجاست؟
‫این چیه؟
‫این مال منه، اینم مال توئه.
‫امیلی عزیز، اگه داری این رو می‌خونی،
‫یعنی یه جورهایی توی خطر افتادیم ‫و احتمال زیاد تقصیر من بوده.
‫عذر می‌خوام.
‫من فقط می‌خواستم از تو و...
‫اون فرشته‌ای که داره توی شکمت بزرگ میشه ‫محافظت کنم.
‫لطفاً هیچوقت تنهام نذار ‫چون بدون تو به هیچ دردی نمی‌خورم.
‫یعنی غمگین میشه.
‫تو همیشه می‌دونی چی بگی.
‫واقعاً چرا اینجا قایمش کردی؟
‫می‌دونستم در خطریم و می‌دونستم بارداری.
‫و می‌دونستم که اگه به این نیاز داشتیم،
‫پس به جینی هم نیاز داشتیم.
‫آره.
‫زود باش.
‫از این طرف.
‫در کنار آشپزخونه.
‫مشکلی نیست.
‫از اون طرف. زود باش.
‫- ایست! دست‌ها بالا! ‫- تکون نخورید! ایست!
‫- بچه‌هامون کجان؟ ‫- پذیرایی. راه بیفتید!
‫برو عقب.
‫خودت برو عقب.
‫حال‌تون خوبه؟
‫ببینید. چیزی که دنبالشید پیش ماست.
‫آره. این کلیده.
‫باشه؟ همینجاست.
‫بذارید بچه‌ها برن اونوقت می‌تونیم ‫یه فکری بکنیم.
‫بارون! از اینجا برو!
‫اوه، بچه‌ها.
‫چاک.
‫ببخشید ناامیدتون می‌کنم.
‫یه جورهایی امیدوار بودم بهتر از اینا ‫بهتون آموزش داده باشم.
‫سلام بچه‌ها. موش زبون‌تون رو خورده؟
‫امیلی، مت.
‫قضیه چیه؟
‫- خب، خوشحالم می‌بینم‌تون. ‫- ولی چاک، ما دیدیم که تیر خوردی. اونجا...
‫همه‌اش زیر سر خودم بود. به نظرم اومد ‫یه جورهایی انگیزه می‌خواید که ببریدم پیشش.
‫پس تو و بارون با هم همدستید، ها؟
‫نه، نه. اون هیچ کاره‌ست.
‫فقط باید مطمئن می‌شدیم که ‫نمیری پیش واحد قبلیت غر بزنی،
‫واسه همین یه مقدار کثیفش کردیم.
‫بارون داشت رد گور و ولکا رو می‌زد، ‫نه که باهاشون همکاری کنه،
‫بعد... اون مردی هم بود که بهم شلیک کرد؟
‫سلام کنید رفقا.
‫می‌دونی، این روزها چه کارهایی که ‫با تیرهای مشقی نمی‌کنن.
‫چاک!
‫راستی...
‫من کلید رو تحویل می‌گیرم.
‫خواهش می‌کنم.
‫داری با بچه‌هامون بازی می‌کنی چاک.
‫وقتشه ولش کنی مت.
‫امنه.
‫چی به سر تو اومده؟
‫چه به سر من اومده؟
‫شما دوتا به سرم اومدید.
‫این یعنی چی؟
‫این چطور تقصیر ماست؟
‫خب، بذار ببینیم مت.
‫دوتا از بهترین مامورهام توی ‫پرواز خروج‌شون دزدیده میشن.
‫احتمالاً مُردن. اون کلید، احتمالاً گم شده.
‫سازمان من رو مقصر می‌دونست. ‫من تعلیق شده بودم.
‫در طی یک سال، کارم رو از دست دادم.
‫حقوقم، خونم، ازدواجم، سگم رو هم از دست دادم!
‫فقط به خاطر شما دوتا.
‫پس قضیه انتقامه؟
‫نه، نه. قضیه پوله.
‫بخش انتقامش آب نطلبیده‌ست.
‫وای!
‫- بچه‌هامون رو بهمون بده چاک! ‫- قضیه اینطوری پیش میره.
‫- ما از اینجا عقب‌نشینی می‌کنیم. ‫- از این قضیه قسر در نمی‌رید.
‫- مطمئنی الان می‌خوای بپری وسط حرفم؟ ‫- بذار برن!
‫به شرطی که شما مداخله نکنید، ‫فردا همین موقع...
‫این دوتا صحیح و سالم برمی‌گردن.
‫چیزی نیست عزیزم.
‫لطفاً با پلیس تماس نگیرید.
‫گروگان‌گیری‌ها معمولاً خوب پیش نمیرن.
‫چاک!
‫آروم. زود باش.
‫آهان، برگشتی.
‫آلیس! لیو!
‫باید رد اون هلیکوپتر رو بزنیم.
‫- کسی شماره‌ی روی دُمش رو دید؟ ‫- نه، خیلی فاصله داشت.
‫- دوربین‌های امنیتی. ‫- احسنت. اینجا.
‫برگرد جایی که هلیکوپتر فرود میاد. ‫ببین اونجا چی هست.
‫آخ.
‫حالش خوبه؟
‫- خوبم. آره. ‫- یه لحظه وایسا.
‫- برگرد روی بچه‌ها. ‫- باشه.
‫وایسا. همینجا. زوم کن.
‫- می‌بینی؟ ‫- وایسا. داره یه چیزی رو نشون‌مون میده.
‫حلقه‌ی انگشت شستش. ‫حلقه‌ی انگشت شستش رو پوشیده.
‫- دقیقاً. ‫- چیش رو؟
‫- یه ردیاب سلامته که روی انگشت شستش می‌پوشه. ‫- اون جی‌پی‌اس داره.
‫کامپیوترت کجاست؟
‫خب، وارد اکانتش شدم.
‫تایید دو مرحله‌ای؟ بیخیال.
‫طول و عرض؟
‫به سمت شمال 51.5076 درجه، ‫به سمت جنوب 0.0994 درجه.
‫- تیت مدرن. ‫- لندن.
‫اینجا نوشته که امشب ‫واسه یه مراسم رسمی بسته‌ست.
‫نایجل، کت‌وشلوار نداری، داری؟
‫معلومه. هر مامور خوبی داره.
‫نمی‌تونید اینجا پارک کنید. ‫اسم‌تون توی لیست نیست.
‫اوه نه، اسم‌مون توی لیست هست.
‫من این رو برمی‌دارم.
‫باید فکرش رو می‌کردم. چاک باهوشه.
‫خیلی امنیتیه.
‫- فلزیاب دارن، مراسم مهمیه. ‫- هیچکس از صف خارج نمیشه.
‫پیداشون می‌کنیم، باشه؟
‫- بیا بریم سراغ‌شون. ‫- بسیار خب. بیا.
‫نه، گور، نمی‌تونم منتظر بمونم. ‫برام مهم نیست اگه فقط دو ساعت وقت داری.
‫بهت گفتم که میاد لندن و امشب میاد.
‫بعدش هم در ضمن، چهار نفر از رقیب‌هات ‫همه چیز رو ول کردن که بیان اینجا.
‫پس واضحه که به اندازه‌ی کافی دلت نمی‌خوادش.
‫اون حرومزاده.
‫داره امشب می‌فروشتش.
‫برو اونجا... همین الان!
‫ممنونم که توی این فرصت کم تشریف آوردید، ‫ولی بهم اعتماد کنید،
‫از این که اومدید پشیمون نمی‌شید.
‫از اون طرف.
‫- چی میگه؟ ‫- باید همینجا باشن.
‫دافنی، اوضاع چطوره؟
‫همه چیز مرتبه.
‫خانم‌ها و آقایون، بهتون قول یه نمایش رو دادم،
‫و دلم می‌خواد منظورم رو تا حد امکان ‫خلاصه برسونم.
‫اگه ممکنه به شهر نگاه کنید لطفاً.
‫می‌خوام بهتون نشون بدم که چه چیزهایی ممکنن. ‫حالا، دافنی.
‫دریافت شد.
‫مرحله‌ی دوم دافنه.
‫مال ما هم همینطور.
‫- داره نمونه‌کار کلید رو نشون میده. ‫- پس دنبال بهترین منظره‌ست.
‫دافنی، همه‌شون رو لطفاً دوباره روشن کن.
‫باید همینجا باشن.
‫اگه اینجا نیستن، یعنی یا زیرمونن ‫یا بالا سرمون.
‫- یه لحظه وایسا. ‫- چیه؟
‫اونا آدم‌های چاکن. زود باش.
‫درب در حال بسته شدن است.
‫ولی حرف من فقط یه نمایش نورانی نیست.
‫سد رودخانه‌ی تامس دافنی. ‫کنترلش رو به دست بگیر.
‫اونی که اونجاست جلوی اقیانوس اطلس رو می‌گیره ‫که شهر رو غرق نکنه.
‫و ما حالا قدرت این رو داریم که ‫فعال یا غیرفعالش کنیم.
‫هروقت که دل‌مون بخواد.
‫چطوره سد رو باز کنیم دافنی؟
‫قربان، باید این رو ببینید.
‫درب‌ها در حال باز شدن هستند.
‫- باید بذارید بریم داخل. ‫- اگه نذاریم چی میشه؟
‫چیزی که امشب خدمت‌تون گفتم،
‫فقط یه هارد پر از صفر و یک نیست.
‫چیزی که دارم می‌فروشم قدرته.
‫و اگر به این مسئله علاقمندید...
‫کلید همه‌چیزش همینه.
‫ام!
‫من قیمت مزایده رو از...
‫خب، به نظرم خیلی رقم منطقی‌ایه.
‫صد و پنجاه میلیون شروع می‌کنم.
‫گفتید 200 میلیون؟
‫دویست و... پنجاه میلیون.
‫- دویست و پنجاه میلیون؟ ‫- بله.
‫خب، برنده‌مون مشخص شد. 250 میلیون دلار ‫برای آقای ایوانوف.
‫بعد این رو بهتون بگم، با شناختی که ‫از این آقا دارم، اگه فامیلی توی پاریس دارید،
‫بهشون بگید سریع وسایل‌شون رو جمع کنن.
‫به نظرتون دارید کجا می‌رید؟
‫بارون.
‫چطور پیدامون کردید؟
‫ما ام‌آی‌6 هستیم مت. ‫شما دوتا فراری بین‌المللی‌اید.
‫- کارم همینه. ‫- پس می‌دونی بچه‌هامون پیش‌شونن درسته؟
‫این رو هم می‌دونم که فکر می‌کردی ‫من یه مامور نفوذی‌ام امیلی.
‫گوش کن، می‌تونید بعداً دستگیرمون کنید. ‫فقط بذار خانواده‌مون رو پیدا کنیم.
‫حالا که می‌دونم نیومدید اینجا ‫که کلید رو بفروشید دستگیرتون نمی‌کنم.
‫همراهم بیاید.
‫دست‌ها بالا!
‫تو، همونجا بمون!
‫- چاک! ‫- اون در رو پوشش بدید!
‫- چاک، بچه‌هامون کجا رفتن؟ ‫- بخوابید روی زمین!
‫- کارت خوب بود. ‫- ممنون که متوجه شدی.
‫خب، نذار ذهنت رو درگیر کنه. کلید رو پیدا کن.
‫چاک!
‫تیم دو، بچه‌ها رو همین الان ببر توی قایق.
‫زود باش.
‫ولم کن!
‫ولم کن! ول کن!
‫هی!
‫داریم کجا می‌ریم؟
‫زود باش، بریم. بگید عجله کنن!
‫بشین.
‫گور کلید رو می‌خواد.
‫پیش ما نیست.
‫اگه جای تو بودم از جام تکون نمی‌خوردم. ‫هنوز تیراندازیش خیلی خوبه.
‫موتورهامون رو بردن. ‫دارن به سمت شرق میرن.
‫دارن به سمت شمال رودخونه میرن.
‫من از اون طرف میرم.
‫مراقب باشید! دارم رد میشم!
‫زود باشید!
‫دافنی، توی سر قرارمون می‌بینمت، ‫کلید رو هم بیار.
‫همین الان.
‫مراقب باش! مراقب باش!
‫چاک سد رو باز کرده.
‫همین که وارد آب‌های آزاد بشه، دیگه رفته، ‫بچه‌ها هم به کارش نمیان!
‫باید به اون قایق برسیم!
‫اتاق خالیه. اثری از کلید نیست.
‫چاک هم توی تامسه، ‫داره به سمت شرق میره.
‫- اوه نه. ‫- چیه؟
‫سد باز شده.
‫من با پلیس دریایی تماس می‌گیرم، قایق‌ها رو ‫اعزام می‌کنم. تو وندی، اون سد رو ببند.
‫بیا. می‌خواید بهمون ملحق بشید برای...
‫هی بچه‌ها، میشه این رو نگه دارید؟
‫هی! صبر کن!
‫باشه، یه قایق پیدا کردم. تو کجایی؟
‫ساعت یازدهتم.
‫به سمت جنوب.
‫بیا پایین. می‌گیرمت.
‫نمی‌تونن سد رو ببندن.
‫یه جوری کنترل سیستم رو به دست گرفتن.
‫این کلید لعنتی کجاست وندی؟
‫اوه!
‫اه!
‫- سلام جینی پیگ. ‫- سلام.
‫آره، فقط می‌خواستم ببینم ‫می‌خواستی کجا باشم.
‫چون من... من آماده‌ام. ‫واسه هرچیزی آماده‌ام.
‫نایج، همونجا بمون فعلاً.
‫ولی... نه، ولی من...
‫اوه.
‫وای!
‫باورم نمیشه این اتفاق افتاد.
‫اوه پسر!
‫این وحشتناکه!
‫خیلی باحاله.
‫کل قضیه واقعاً خیلی باحال بود.
‫خیلی متاسفم.
‫خدایا. حالت خوبه؟
‫از هیچیش فیلم نگرفتی؟ ‫نه، معلومه که ازش فیلم نگرفتی.
‫اوه، بی‌هوش شده.
‫خدایا، آره!
‫اوه!
‫بسیار خب.
‫جینی پیگ.
‫- کلید پیش منه. ‫- نایج، داری می‌ترکونی.
‫کلید پیش نایجله.
‫تکرار می‌کنم، کلید پیش نایجله.
‫به نایجل بگو همین الان سد رو ببنده.
‫نایج، سد رو ببند.
‫آره! خیالت راحت.
‫این کار رو می‌تونم بکنم. ‫این کار رو می‌کنم بکنم.
‫عالیه. همون چیزیه که داشتی ‫در موردش مطالعه می‌کردی.
‫فکر نمی‌کنم به این فصلش رسیده باشم. ‫لعنتی، لعنتی، لعنتی. ببخشید سرم خورد بهت.
‫باشه، خب...
‫- مامور خوبی باش نایج. ‫- درسته، پاک شو، پاک شو، پاک شو، پاک شو.
‫آره، این هیچ کاری نمی‌کنه. ‫کنترل، همینه. کنترل زد.
‫بازم هیچی. یه لحظه.
‫ببخشید. سلام، ببخشید.
‫میشه یه لحظه بیدار شی و یه کمی ‫توی این بهم بکنی؟
‫نمی‌تونی این کار رو بکنی. ‫معلومه که نمی‌تونی این کار رو بکنی.
‫مامان!
‫همینطوری اونجا واینسید!
‫خدایا.
‫میشه لطفاً به همدیگه کمک کنید؟
‫باشه؟
‫هی!
‫بیا اینجا!
‫ولم کن! ول کن!
‫جلیقه‌های نجات!
‫اه!
‫به نایجل بگو همین الان سد رو ببنده!
‫نایجل، سد رو ببند.
‫هی، سیری، میشه بهم بگی چطور...
‫نه، نایجل، همین الان انجامش بده!
‫بله جینی پیگ. خیلی عذر می‌خوام.
‫من فقط... یکی یکی بگو.
‫دارم تلاشم رو می‌کنم. دارم تلاشم رو می‌کنم!
‫چطور؟
‫لطفاً. لطفاً.
‫اوه! چی؟
‫اوه، راستش عالیه.
‫لعنتی، داره اتفاق میفته.
‫باشه.
‫اوه...
‫امیدوارم با این دکمه لندن رو سیل نبره.
‫انجامش دادم؟
‫زود باشید، بزنید بریم!
‫برید، برید، برید! برید، برید، برید!
‫- مامان. ‫- بهم اعتماد داری؟
‫بهت اعتماد دارم.
‫مامان!
‫نیازی نیست مامان. خودم می‌تونم.
‫لیو! لیو!
‫بله؟
‫حالت خوبه؟
‫- اومدم اینجا تو رو نجات بدم. ‫- چی؟
‫مت!
‫پاره‌اش کن!
‫درست میگی چاک. ‫گروگان‌گیری‌ها خوب پیش نمیرن.
‫موفق شدم.
‫موفق شدم!
‫من موفق شدم!
‫دیدی چیکار کردم؟ ‫هیچکس اینجا نیست باهاش جشن بگیرم!
‫ولی اهمیتی نداره!
‫توی ام‌آی‌6 اینطوری کار می‌کنیم... ‫توی برنامه‌ی تمرینیش.
‫اوه، من خیلی خوشحالم.
‫گوش کن، امروز کارت باورنکردنی بود.
‫- واقعاً؟ ‫- آره!
‫کپسول آتش‌نشانی، انگشت شستت.
‫یعنی، خیلی هوشمندانه بود.
‫باورم نمیشه. فکر می‌کردم شوکه بشی.
‫چی؟
‫- فکر می‌کردی شوکه میشم؟ ‫- نه. هرگز.
‫هرگز. هرگز این فکر رو نکردم.
‫اتفاقا وقتی برگردیم،
‫قراره کل روز رو بشینیم بازی کامپیوتری کنیم.
‫- از خونه هم نمی‌ذارم بری بیرون. ‫- ولی می‌تونم واسه کانر تعریف کنم، درسته؟
‫هیچی نمی‌تونی به کانر بگی.
‫بهشون می‌گیم که تب غده‌ای گرفته بودی.
‫خدایا. ببخشید انقدر فشارت میدم.
‫فقط خیلی خوشحالم که جات امنه.
‫اشکال نداره. خوشم میاد.
‫- خوشحالم این دوتا هم میونه‌ـَشون درست شد. ‫- آره.
‫چه خبره این همه بغل ؟
‫یکم زیادی تویِ آمریکا بودی.
‫هوم...
‫بجنب بیا.
‫اگه متوجه نشدین، بگم که من دروازه رو بستم !
‫دسخوش داداش.
‫فقط قول بده دیگه از این کارا نکنیم، خب ؟
‫قول میدم دیگه از این کارا نکنیم !
‫آره، عمراً دیگه از این کارا بکنیم.
‫نمیخوام استرس بهتون بدم ولی فکر کنم به بازی بتونیم برسیم.
‫خیلی خب، اگه بتونه اینو گل کنه، بُردیم !
‫بسه ! داری وضع رو بدتر میکنی !
‫شرمنده مربی، اصلاً نمیتونم نگاش کنم. ‫نمیشه !
‫نفس عمیق...
‫- نفس عمیق اژدهایی بکش ! ‫- نفس عمیق اژدهایی میکشم !
‫نگران نباش عزیزم.
‫تویِ خونواده ما، خانم‌ها هیچوقت ‫شلیک‌هاشون خطا نمیره.
‫اونم درست مثل مامان‌بزرگش شجاعه !
‫ایول !
‫- وای ! ایول ! ‫- عه...
‫یوهو !
‫آره، ایول ! اینه !
‫من هنوزم انگلیسیم عزیزم !
‫دختر من اینو گل کرد !
‫ایول !
‫- تو موفق شدی ! ‫- آره، تونستم !
‫یوهو !
‫هوی سیبیل فابریک، گمشو عقب.
‫همینقدر خوبه.
‫برو عقب میگمت، برو اون پشت !
‫خب، خیلی خوش گذشت شما هم بودین.
‫- راستی گفتی کی قراره برگردی خونه ؟ ‫- کی گفته قراره برگردم خونه ؟
‫- راستی مامان... ‫- جونم عزیزم ؟
‫به نظرت میشه یکم برم پیش آنالیس ‫درس بخونم ؟
‫نمیخواد بهم دروغ بگی عزیزم.
‫اگه میخوای بری با دوستات جشن بگیری ‫برو جشن بگیر، اشکالی نداره.
‫نه جدی باید درس بخونم. ‫من و لیو کلی از مدرسه عقبیم.
‫باشه، حله.
‫راستی اگه دوشنبه وقتت آزاده ‫میتونیم باهم فیلم ببینیم اگه میخوای.
‫آم...
‫آره، چرا که نه.
‫اگه تو دوست داشته باشی، من هستم.
‫باشه خوبه.
‫- آماده این ؟ بریم ؟ ‫- آره.
‫- باشه. ‫- خوش بگذره بچه‌ها.
‫خدافظ.
‫- الآن میتونی گریه کنی، رفتتش. ‫- من که گریه نمیکنم.
‫داری گریه میکنی عزیزم.
‫چقدر زیباست !
‫خب...
‫راستی یه پرونده واسه این یارو آنالیس درست کردم...
‫- خوبه. ‫- البته اگه آنالیس اسم واقعیش باشه.
‫- خوبه. ‫- نخیر.
‫- نه ! ‫- مثل اینکه نه !
‫- ما از این کارا نمیکنیم. ‫- ظاهراً از این کارا نمیکنیم.
‫اگه میخوای آمار خودش و این سیبیل فابریکه رو در بیاریم...
‫مدل مأمور مخفی‌ها...
‫بالاخره باید یجوری از نوه‌ـَم محافظت کنم !
‫اون نوه تو نیستش !
‫- گرفتی ؟ ‫- آره.
‫آره بهش اعتماد داریم خودمون. ‫نمیخواد دوستاشو بررسی کنیم.
‫آم...
‫چطوره شما دوتا برین، یکم با همدیگه وقت بگذرونین ؟
‫- واقعاً ؟ ‫- اوهوم.
‫من حواسم به لیو هست.
‫یکم با هم تمرین کنیم. ‫منم ریز و پیز اِس‌آی‌اِس رو بهش یاد بدم !
‫- تو فقط تو بخش اطلاعات و تکنولوژی هستی. ‫- خب راستش...
‫امشب رو راحت باشین !
‫ممنون.
‫بعد از کلی وقت، یه شب رو بدون بچه‌هاییم !
‫خودت میدونی که قراره چیکار کنیم ؟
‫- بخوابیم ! ‫- بگیریم بخوابیم !
‫- لحظه شماری میکنم واسه یکم خواب ! ‫- ولی دخترمون هم ترکوند !
‫- خب... ‫- یعنی یه بُرد بدست آوردیم، از اون بُرد گُنده‌هاش !
‫چه بُرد بزرگی !
‫- خیلی بهت افتخار میکنم. ‫- بیا اینجا عشقم...
‫تروخدا نکنین !
‫بارون ؟ ‫ناموساً ؟!
‫چیه خب ؟ ‫یعنی نمیتونم بیام به یه رفیق قدیمی سلام کنم ؟
‫- نخیر ! ‫- نخیر !
‫حواست که بهش هست مَت ؟
‫البته که هست. ‫15 ساله زن و شوهریم.
‫- منظورم این نبود. ‫- ما دوتا بچه داریم بارون !
‫- دوتا بچه داریم داداش. ‫- امیلی چی ؟ تو خوشحالی ؟
‫- آره بابا اوکیم. ‫- بیخیال داداش.
‫بابا داشتم شوخی میکردم ‫شماها هم که کلاً جنبه ندارین !
‫- درست. ‫- بعله.
‫- واسه کار اومدم. ‫- ما قرار نیست برگردیم سر کار بارون.
‫- این یه دفعه هم اجباری و ناخواسته بود. ‫- اگه شرایط حساس نبود نمیومدم سراغتون.
‫مرسی که حالا حضوری اومدی ‫ولی ایمیل هم میدادی اوکی بود.
‫مشکل اینه که جسد چاک پیدا نشد.
‫جفتتون رو لازم داریم.
‫حالا شاید مَت رو خیلی لازم نداشته باشیم...
‫ولی امیلی، تو باید یکی از اعضایِ خونوادتو بیاری تو کار.
‫مطمئنم مامانم خوشحال میشه ‫تویِ مأموریتتون شرکت کنه.
‫- فقط بری باهاش یه صحبتی داشته باشی... ‫- منظورم مامانت نبود.
‫عه...
‫منظورم بابات بود.
‫بابات ؟!
‫آره، مگه درباره بابام چیزی بهت نگفته بودم ؟
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.