‫زودباش پرتاب کن.
دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫داداش ویکی، امروز نامزدی خواهر ویدیا ست.
‫جدی می‌گی؟
‫آره. کی نوبت من می‌رسه؟
‫بذار اول نوبت من بیاد.
‫برو روی حرفات کار کن. تمرین کن "س" رو بگو "ف".
‫"ف"!
‫ویکی، برگشتی.
‫نه، این روح منه.
‫با مزه نیست. سه روز اصلا بودی.
‫-کیف رو بگیر. ‫-باشه!
‫غذا رو آماده کن. زود میام.
‫-داداش! گوشی کار می‌کنه؟ ‫-آقا، من…
‫-سیم جدید امتحان می‌کنم. ‫-اگه آب نیست…
‫-عمو بابا. ‫-کیه؟
‫سلام.
‫غذا هنوز اماده نشده. بعد از ساعت نه بیاید. حالا هم برید.
‫من برای غذا نیومدم.
‫خاله صدام کرد برای طرح حنا.
‫شماها فقط نمی‌خورید، بلکه اضافیشم می‌برید خونه.
‫هزینه هر پرس هفتاد روپیه‌ست. می‌دونید چقدر گرونه این روزها؟
‫چی شده خاله؟ چرا گریه می‌کنی؟
‫خدا حفظت کنه.
‫چی شده؟ دوباره تنباکو تموم کردی؟
‫مشکل تنباکو نیست، خاله‌ت از جانسی فوت کرده.
‫کی؟ نشونم بده.
‫رامکالی؟
‫ولی سال پیش فوت کرده بود.
‫این همونه؟ ‫-بله.
‫باور نکردنیه.
‫تو یه ساله دیرتر آوردی
‫خب آقا، پروسه زمان بریه.
‫وقتی نوبت جشن و پاداش دادنه زود میای.
‫"پاداش من کجاست؟"
‫داری چیکار می‌کنی خانم؟
‫ -دارم تنباکو روت تف می‌کنم. ‫-برو گمشو.
‫خدا رو شکر خاله‌ت تو آگرا زندگی نمی‌کنه.
‫اگه اینجا بود، تاج محل رو قرمز می‌کرد.
‫آقا، نامه‌ای برای من داری؟
‫آگهی ترحیمت مستقیم تو روزنامه میاد.
‫تا قبل از اینکه بکشمت.
‫یه سفر به میروت رفته بودم.
‫از عروسی تا نامزدی همه‌ کاریو انجام دادم.
‫و سه روز طول کشید؟
‫نمی‌خواستن بذارن برم.
‫آره.
‫زنا نمی‌ذاشتن برم تا وقتی برای همشون زدم.
‫راستش، عمه‌ی عروس دست نداشت.
‫ولی این دلیل نشده که براش حنا نزنم.
‫اگه دست نداشت،
‫کجا زدی براش؟
‫شانه‌ها!
‫- اها ‫- ستاره‌های درشت.
‫بعد از پاک کردنش شبیه پلیس شده بود.
‫یه سوال دارم.
‫دو روز نبودم،نامزدی ویدیا رو برگزار کردی؟
‫چرا اینقدر عجله دارین؟
‫یه جفت مناسب پیدا کردیم و قبول کردیم.
‫-واقعا؟ ‫-آره.
‫فردا، اگه یه تابوت مناسب پیدا کردین، می‌خوابید توش؟
‫- من‌... ‫- ساکت باش.
‫چقدر بی ادبی و پررویی
‫سلام مادربزرگ.
‫خدا حفظت کنه.
‫ویکی، سریع حنا رو روی دستم بزن.
‫مادربزرگ، دهنت میگه بله، ولی دستت میگه نه.
‫و من فقط برای دخترهای جوان کار می‌کنم.
‫سونو انجامش میده.
‫مامان.
‫نتونستی یه نقاش حنای بهتر تو ریشیکش پیدا کنی؟
‫هیچ نقاش حنای بهتری از من تو ریشیکش نیست.
‫این لدو رو مزه کن، عمو. آشپز این‌ها رو با روغن خالص درست کرده.
‫چهار تا لدو فقط برا مزه کردن؟
‫باور نکردنی!
‫باید صبر میکردی وکیل بیاد شوهرم شه بعد هم بچه دار بشیم.
‫آقا...
‫-بله. ‫-این لدو برای مزه کردنه یا هدیه؟
‫-برای مزه کردن فرستادم، عمو. ‫-ویدیا...
‫-چی؟ ‫-چرا نگفتی
‫که امروزه نامزدیته؟
‫چطور می‌تونستم؟ تو که موبایل نداری.
‫تلفن خونه هم که باید اینجا باشی تا جواب بدی.
‫بارها بهت گفتم که با بابا درمورد خودمون صحبت کنی.
‫ولی تو سرت گرم حنای دست عروسای دیگس.
‫ویدیا، عشق رو با کار قاطی نکن.
‫خوبه. حالا برنامه‌ای داری یا اومدی غذای مفتی بخوری؟
‫-حداقل یکیشو امتحان کن. ‫-نمی‌خوام.
‫-طعم خودشو خراب می‌کنه. ‫-باشه، باشه.
‫بده ویکی مزه کنه. یک لقمه بگیر، ویکی.
‫من قبلاً کیک رو خوردم.
‫کیک؟
‫ولی کیک تو منو نداریم. سفارش ندادیم.
‫شما هنوز حنای عروسو شروع نکردید؟
‫داشتم به ویدیا راهنمایی می‌دادم.
‫چون ازدواجش سنتیِ، نگران
‫نظر شوهرش در مورد خودشه.
‫پس بهش راهنمایی خوب بده.
‫زندگیش بستگی به این داره.
‫تو توی خواب‌های من زندگی می‌کنی
‫کی در قلبم زندگی خواهی کرد؟
‫تو شب‌های بی‌خوابی‌ام رو می‌گیری
‫کی روزهای منو روشن می‌کنی؟
‫حالا که ما به هم رسیدیم
‫عشقم
‫ما درباره حرف‌های نقض عشق
‫حرف خواهیم زد
‫عشق از ته قلبم
‫قسم می‌خورم
‫حالا که ما به هم رسیدیم
‫عشقم
‫ما درباره
‫حرف‌های نقض عشق
‫منتظر بودم
‫منتظر تو بودم
‫بدون تو، قلبم هیچ هدفی نداشت
‫قلبم هیچ هدفی نداشت
‫تو روشن‌تر از فضل خدا و فرشتگانشی، روشن‌تری
‫فضل خدا و فرشتگانش، روشن‌تری
‫خدا می‌دونه، همه می‌دونن برای تو زنده و نفس می‌کشم
‫ورای این دنیا، بریم
‫جایی دور، بریم
‫این کار رو رها کنیم، بریم
‫حالا هیچ توقفی نیست، بریم
‫تا وقتی دست منو بگیری، قلبم برای تو می‌تپه
‫عشقم عمیق‌تر خواهد بود
‫از حنای تو
‫عشقم عمیق‌تر خواهد بود
‫منتظر بودم…
‫منتظر تو بودم
‫بدون تو، قلبم هیچ هدفی نداشت
‫قلبم هیچ هدفی نداشت
‫حالا که ما به هم رسیدیم
‫تو مثل بمب می‌درخشی.
‫جدی می‌گی؟
‫آدمایی مثل ما فقط تو دادگاه دروغ می‌گن.
‫حتی تو هم خوش‌تیپ به نظر میای.
‫می‌دونم.
‫فقط هفته پیش مامان اومده بود…
‫ تو جای دیگه‌ای زندگی می‌کنی.
‫نه، منظورم اینه که به آبله مرغون دچار شدم.
‫ آبله مرغان.
‫والا چهرم همیشه روشن بوده…
‫راستش، بچه‌ها اصرار می‌کنن که تو نور این صورت درخشان درس بخونن.
‫یعنی چی؟
‫-فقط شوخی کردم. ‫-آهان!
‫بیتو، حرفاتونو رو بذار برای بعد از مراسم نامزدی.
‫اول بریم حلقه هاتونو بزاریم.
‫بله، مراسم رو شروع کنیم.
‫ببین…
‫حتی اسمتو با حنا روی دستم نوشتم.
‫خیلی قشنگهه.
‫بذار ببینم.
‫V-I-C-K-Y.
‫یک لحظه.
‫V-I-C… Vicky?
‫-ویکی؟ ویکی کیه؟ ‫-ویکی؟
‫ویکی! اون نقاش حناست.
‫یک لحظه صبر کن.
‫ویکی؟
‫- ویکی کجاست؟ ‫- ویکی؟
‫چرا ویکی؟
‫ویکی!
‫اونجا نگاه کن.
‫- ویکی. ‫- ویکی کیه؟
‫- اونجا...
‫چی شده؟
‫نامزدی تموم شد؟ ‫تبریک می‌گم.
‫این انصاف نیست.
‫من عذرخواهی می‌کنم.
‫می‌دونم دو تا بشقاب اضافه نودل خوردم. اما خیلی خوشمزه بود.
‫میتونی پنج تا بشقاب اضافه بخوری ‫به من چه.
‫ولی چرا اسم خودت رو ‫روی دست عروس من نوشتی؟
‫- اسمش رو نوشته؟ ‫- ببین، نوشته... ویکی.
‫این چیه، آقای بابل؟
‫کجا رفتن آداب و رسوم شما، ویکی؟
‫اسم خودتو نوشتی. چرا فامیلت رو ننوشتی؟
‫- ویکی بابل. ‫- آدرس یادت نره.
‫اون همیشه تغییر می‌کنه، پسر.
‫- اینطور نیست. ‫- صبر کن، مینی سیدهو.
‫- مشکل چیه؟ ‫- یعنی چی؟
‫این رو جواب بده...
‫وقتی ام اف حسین نقاشی می‌کشه،
‫اسمش رو زیرش امضا می‌کنه.
‫و کسی اعتراضی نمی‌کنه.
‫همه مشکل دارن چون
‫- یه نقاش حنا کارش رو امضا کرده. ‫- اون نقاش نیست.
‫واقعاً فکر می‌کنی ‫این وکیل با استعداد احمقه؟
‫کدوم وکیل با استعداد؟
‫- منظورم خودم بود. ‫- فهمیدم.
‫و، بابا، فکر کنم ‫این مرد داره با ما بازی می‌کنه.
‫- بیتو. ‫- باور نکردنیه.
‫- نمی‌تونم باور کنم که اینو می‌گی. ‫- چی می‌گی؟
‫همه کاری که کردم این بود که اسمم رو نوشتم،
‫و تو به عروس زیبات، با پنج فوت و هفت اینچ،
‫پوست روشن، چشمان سیاه،
‫- با وزن ۵۵ کیلوگرم... ‫- اون ۵۰!
‫وزنش ۵۰ کیلوگرم، ‫با گروه خونی B مثبت
‫و دو خال زیبایی روی کمرش، ام بی بی اس
‫- عروس آینده؟ ‫- دو خال زیبایی.
‫باشه، به من نگاه کن.
‫بذار توضیح بدم.
‫ما واقعاً رابطه‌ای نداریم.
‫هیچی نیست.
‫هیچی.
‫فقط چند بار با هم خوابیدیم.
‫- با هم خوابیدین؟ ‫- هیچی دیگه.
‫خوابیدیم؟
‫- تو کلاس خوابیدین؟ ‫- خوابیدین؟
‫اونا کلاس پنج بودن ‫که تو کلاس خوابیدند.
‫- اونا ندارن. ‫- اونا رابطه‌ای ندارن، پسر.
‫- اصلاً. ‫- باور می‌کنی عمو؟
‫او هر سانتی‌متر از بدنش رو می‌شناسه.
‫اون قدش رو می‌دونه، وزنش رو...
‫حتی خال‌های زیباییش رو می‌دونه.
‫- این چیه؟ ‫- منو احمق فرض می‌کنی؟
‫- باور نکردنی. ‫- بیتو.
‫من با این مرد حناکار رابطه‌ای ندارم.
‫منو راحت بذار خانم.
‫ده‌ها از این پرونده‌ رو دیدم.
‫بعد از عروسی، ‫نمی‌خوام کسی باشم که
‫اشک‌هاش رو پاک کنه ‫وقتی که اون رژ لبش رو پاک می‌کنه.
‫هی!
‫چطور می‌تونی اینقدر بی‌اعتماد باشی؟ ‫غیر قابل تصوره!
‫هیچ تصور داری ‫چقدر ویدیا به عنوان یک دکتر محبوبه؟
‫- ما می‌دونیم. ‫- اگه فردا ویدیا در حال چک کردن
‫پالس مریضش باشه،
‫میگه دارن دست همو گرفتن؟
‫اگه گوشش رو روی سینه‌اش بذاره ‫تا ضربان قلبش رو چک کنه،
‫میگه دارن بغل میکنن.
‫- اون چی میگه؟ ‫- و اگه یه اورژانس بزرگ باشه
‫- و ویدیا مجبور بشه تنفس دهان به دهان بده... ‫- ویکی...
‫بس کن. بس کن. من هنوز اینجا هستم.
‫فقط داشتم توضیح می‌دادم.
‫بر اساس شواهد و شاهدان،
‫- من این نامزدی رو لغو می‌کنم. ‫- اوه نه!
‫- بیتو. ‫- به من گوش کن.
‫من به یه خدمتکار بسنده می‌کنم نه به اون.
‫لطفاً به خاطر من ازدواجت رو لغو نکن.
‫خدمتکار چاندا.
‫دندونات رو با آرنجم می‌شکنم.
‫لازم نیست همه حرفامو باور کنی.
‫من به صورت تعبیری گفتم.
‫-بریم، بابا. ‫-بیتو، گوش کن به من.
‫-بیتو… ‫-نمی‌خوام گوش کنم.
‫-گمشو، بی‌اعتماد. ‫-گوش کن…
‫-خواهش می‌کنم، گوش کن… ‫-خیلی داری شلوغش می‌کنی.
‫رفت.
‫ما کلی پول سر نامزدی خرج کردیم،
‫چجوری باید جبرانش کنیم؟
‫تو نگران پولتی ‫نه دخترت.
‫تا دو سال دیگه هیچ تاریخ خوش‌یمنی نیست.
‫می‌خواد تو خونه مثل یه جنس بمونه.
‫من نمی‌خوام با یه آدم الکی ‫از همسایه ازدواج کنم
‫-اگه تاریخ دیگه‌ای نیست. ‫-باید این کار رو بکنی، دخترم.
‫ این یه فکر درستیه.
‫صبر کن!
‫-منم همین فکر رو داشتم. ‫-چی؟
‫کسی که نامزدیشو بهم زد
‫الان باهاش ازدواج کنه.
‫منظورت ویکی هست؟
‫چی؟ صبر کن. ‫چی؟
‫-عقلت رو از دست دادی؟ ‫-چرا؟
‫من حاضرم پول لعاب و دوغ اضافی رو بدم،
‫ولی من باهاش ازدواج نمی‌کنم.
‫انگار می‌خواستم بگم آره.
‫-من علاقه‌ای ندارم. ‫-منم نه.
‫-برو بیرون. ‫-تو برو بیرون.
‫-گمشو. ‫-صبر کن. صبر کن.
‫چرا شما دوتا دعوا می‌کنید؟
‫این ازدواج ممکن نیست.
‫-چرا؟ ‫-ازدواج باید
‫بین دو نفر هم سطح باشه.
‫خب اونا در سطح ما زندگی می‌کنن. ‫فراموش کردی؟
‫مامان… من مدرک دکترا دارم ‫و اون نقاش حنا هست.
‫و بابا، تو همیشه یک افسر دولتی می‌خواستی.
‫کاملاً درست.
‫یه لحظه صبر کن. ‫افسران دولتی…
‫حتی ماهم هممون دنبال شغل دولتیم .
‫ولی برای ما جا نمی‌ذارن.
‫این تقصیر ماست؟
‫حرفش درسته.
‫تو هر محله کلی پلیس، وکیل ‫و دکتر پیدا می‌کنی.
‫ولی یه نقاش حنای خوب کمه.
‫بی‌خیال.
‫و بذار یک راز رو بهت بگم، عمه.
‫-بگو. ‫-این افسران دولتی
‫خیلی خودنمایی می‌کنن.
‫ولی ما حناکارها…
‫همیشه همون چیزی رو نشون می‌دیم که هستیم.
‫هر دفعه، ‫رنگی که می‌زنیم قرمز می‌درخشه.
‫مثل من.
‫و فکر نکنی که من می‌خوام باهات ازدواج کنم.
‫این فقط یه خبر برای تو بود.
‫بسه، ویکی.
‫بابا…
‫من هیچ وقت ویکی رو دوست نداشتم.
‫ولی حرفاش نظرم رو تغییر داد.
‫فهمیدم که یه نقاش حنا
‫خیلی بهتر از دوجین دادستان عمومیه.
‫چی می‌گی؟
‫می‌تونم باهاش ازدواج کنم؟
‫آفرین!
‫من همیشه ویدیا رو دوست داشتم، پسر.
‫امیدوارم به این ازدواج اعتراضی نداشته باشی.
‫اعتبار جامعه و خانواده در خطره.
‫و از همه مهم‌تر…
‫آبروی دختری که نامزدیش بهم خورد.
‫کی تو سرما داره می‌لرزه؟
‫من آمادم…
‫که باهاش ازدواج کنم.
‫هی!
‫صبر کن. عجله نکن.
‫یه جزئیات کوچیکی هست.
‫ما با بیتو و خانواده‌اش معامله داشتیم،
‫نامزدی به عهده ما بود
‫و ازدواج به اونا مربوط می‌شد.
‫چطور جرأت می‌کنی اینو بگی؟
‫چطور جرأت می‌کنی؟
‫نگران مخارج نباش.
‫ویکی یه عروسی خیلی بزرگی داره،
‫یه عروسی که مثلش رو ریشیکش* ندیده.
‫هم طبل و شیپور هست، هم افراد مهم.
‫مجبور میشی بگی،
‫این عروسیه؟
‫از همه دعوت می‌کنیم ‫برای مراسم عروسی.
‫این عروسیه؟
‫دیدی، گفتم.
‫این حرف رو میزنی. ‫این عروسیه؟!
‫اما این چه جور عروسیه؟
‫"ششمین همایش خیریه ‫ازدواج‌های دسته جمعی."
‫دوجین قربانگاه.
‫کامیون پر از داماد و عروس.
‫و کوهی از وسایل جهیزیه.
‫دخترم اینجا ازدواج کنه؟
‫چه مشکلی داره؟
‫ویکی اینجا با ویدیا ازدواج می‌کنه، ‫نه که جنگ کنه.
‫-جنگ...؟ ‫-پدر!
‫-نیاز به دعاتون داریم. ‫-پسر...
‫چی؟
‫-نیاز به دعاتون داریم. ‫-اون عقب موند.
‫ببین، بابا، هیچ خرجی دریغ نکردن.
‫تزئینات و حال و هوا فوق‌العاده‌س.
‫همیشه برای رویدادهای مهم ‫عروسی دسته جمعی هست.
‫-همیشه. ‫-و منم برای حناگذاشتن دعوت می‌شم.
‫-خب که چی؟ ‫-همه چی میخوان بگن
‫ -اگه اینجا ازدواج نکنم؟ ‫-هیچی.
‫"وقتی نوبتش شد ازدواج کنه، ‫رفت جای دیگه‌ای."
‫خیلی خجالت‌آوره، بابا. ‫مراسم ما کدوم سمته؟
‫و فقط ریشیکش نیست...
‫-تصور کن چقدر برادر سجان ناراحت می‌شه، ‫-کی؟
‫-کسی که این همایش رو حمایت می‌کنه. ‫-برای چی احساس بد کنه؟
‫من باور دارم که زوج باید خاص باشن،
‫و عروسی باید ساده باشه.
‫خیلی خوبه.
‫چی شده؟
‫خوبه که من...
‫به موقع ترمز کردم.
‫ماشینتون ترمز نداره، ‫ولی پر حرفیت زیاده .
‫ده‌ها بار گفتم،
‫سوارش نشو اگه میخوای چراغ قرمز نشون بدی.
‫-باشه. ‫-کار هنری من کجاس؟
‫مامان، من این رو دیشب ‫برای همایش درست کردم.
‫چی شده، پسر؟
‫ این دوتا ماهیو میبینی دارن ‫با هم حرف می‌زنن؟
‫-اره، اره. ‫-بذار ببینم، برادر زن.
‫هی!
‫چی کار کردی؟
‫-چی؟ ‫-رو این هفت روز کار شده بود.
‫ببین، مامان. ‫این کله ماهی‌های من رو کشت.
‫رهاش کن، پسر. ‫تو می‌تونی بیشتر بخری.
‫خریدن؟
‫ وحشی!
‫ولش کن.
‫تو مدام به برادر من انتقاد می‌کنی.
‫حقشه.
‫بریم، مامان.
‫و شوهراتون هم مجبور کنید ‫برای کارواچات روزه بگیرن.
‫نیازی نیست که شما تنها روزه بگیرین.
‫و لااقل بین دو تا بچه ‫سه سال فاصله بندازین.
‫درسته؟ ‫-چطور؟
‫وقتی شما دو نفر فاصله بندازید،
‫خود به خود بین بچه‌ها فاصله میفته.
‫لطفا، برادر ویکی.
‫آفرین، ویکی!
‫برادر سجان.
‫دو چیز الان تو عروسی‌ها معروفه.
‫توی موسیقی، دلیر، ‫و توی عروسی‌ها، ویکی.
‫آه، لطفاً...
‫ویکی، خوشحالم که توی این همایش ‫ازدواج می‌کنی.
‫-آه، لطفاً... ‫-پاپا، چیز بزرگیه که
‫داری همه این عروسی‌ها رو حمایت می‌کنی.
‫خیلی افتخار می‌کنم.
‫افتخار خوبه، ‫اما خرجش چی؟
‫آه.
‫-لطفاً. از این طرف. ‫-بیا داخل.
‫ماه زیر حجاب می‌مونه
‫با نور ماه توی شالش
‫یه نگاه می‌دزده
‫به معشوقش دور از چشم بقیه
‫فلوت یه آهنگ شاد می‌نوازه
‫ماه زیر حجاب خواهد بود
‫با نور ماه در شالش
‫به یارش یواشکی نگاه می‌کنه…
‫-برکتتون رو می‌خوام، بابابزرگ. ‫-این زانوهام هستن، پسرم.
‫-می‌فهمم. ‫-آهان، فهمیدم.
‫خوبه که شما دو تا ازدواج کردین.
‫دیگه می‌تونم بعد از دیدن بچه هاتون با آرامش از دنیا برم.
‫یعنی بچه‌ها انقدر زشت می‌شن که شما می‌میری؟
‫خدای من!
‫چرا…
‫چشمات باورشون نمی‌شه؟
‫هیچ‌کس هم توی محل باورت نمی‌کنه.
‫ولی اونا نمی‌دونن ویکی همه‌ پلن هارو خودش چینده،
‫از عروسی تا ماه‌عسل.
‫آره.
‫چه وقت خوبی برقا رفت
‫وقت هدر دادن نداریم، باید بزنیم به دل کار.
‫بیا با من به تخت…
‫چطور این بچه قبل از شب عروسی اینجا رسیده؟
‫من می‌خوام کنار زن‌داداشم بخوابم.
‫گوپال، ما تازه ازدواج کردیم.
‫پس کل شب قراره بازی کنیم--
‫ویکی، لطفا.
‫مار و پله بازی کنیم.
‫مار و پله تو شب.
‫برو با بابابزرگ بخواب.
‫بابابزرگ تو خواب راه می‌ره. من با اون نمی‌خوابم.
‫-خوابیده. ‫-باشه.
‫چیزی درباره ماه‌عسل می‌گفتی.
‫خیلی توجه می‌کنی.
‫-لباسو دربیار. ‫-این چه حرفیه؟
‫منظورم اینه که لباسو جابجا کن. یه چیزی برات دارم،
‫زیر پتو.
‫گوا؟
‫گوا!
‫ماه‌عسل تو گوا.
‫زوج‌ها همیشه باید بعد از عروسی به سفر برن.
‫درسته. باید بریم.
‫پسرم، دو تا بلیط به وایشنو دیوی دارم.
‫هنوز تایید نشده.
‫تاییدشون می‌کنم.
‫کی شما دو تا می‌رید؟
‫نه ما، شما دو تا می‌رید؟
‫-وایشنو دیوی؟ ‫-آره.
‫این یه سنت تو خونواده ماست.
‫هر زوج تازه عروسی کرده از معبد وایشنو دیوی برکت می‌گیره.
‫این چه جور قانونه؟
‫خونواده شما می‌تونه قانونی داشته باشه
‫که با این شمشیر احمقانه عکس بگیرن و قاب بکنن.
‫هی…
‫کیو احمقانه خطاب می‌کنی؟
‫این شمشیر خاندان بابل هست.
‫اجداد من با این بر علیه مغول‌ها جنگیدند.
‫یکی با سنگ چشمش رو در آورد.
‫اجدادش با مغول‌ها جنگیدند.
‫ببین آقا، ما پنجابی هستیم، اما شما سعی داری شوخی کنی.
‫بپی!
‫سرتو با این شمشیر می‌زنم.
‫-چی گفتی؟ عقلت رفته؟ ‫-مستقیما با یک ضربه.
‫پدر… بابابزرگ،
‫درد مفاصل دوباره به سراغتون میاد.
‫-لطفا دعوا نکنید. ‫-آروم باش.
‫ما می‌ریم وایشنو دیوی.
‫الهه ما رو دعوت می‌کنه
‫-سلام. ‫-سلام، خانم.
‫خوش اومدید. خوش اومدی، آقا.
‫سلام.
‫-ویکی. ‫-سلام.
‫دروغ گفتیم که داریم می‌ریم وایشنو دیوی و به جاش اومدیم گوا.
‫الهه مادر ما رو نفرین می‌کنه.
‫دیوانه نباش.
‫یه مادر هرگز بچه‌هاشو نفرین نمی‌کنه.
‫نگران نباش.
‫و اگه خونوادمون بفهمن کجاییم؟
‫این بین ما سه نفر یه راز می‌مونه.
‫نفر سوم کیه؟
‫تو، من و الهه مادر.
‫سلام.
‫سلام باباجون!
‫ما رسیدیم کاترا!
‫چشام ضعیفه، ولی گوشام خوب کار می‌کنه.
‫آروم برو.
‫بنام پدر پسر.
‫صدای سخنرانی مذهبی رو از عقب می‌شنوم.
‫آره، نریندر چنچل داره اجرا می‌کنه.
‫یه اجرای مذهبیه.
‫عالی.
‫ولی، آنوپ جَلوتا نیست؟
‫مهم نیست.
‫یادت نره نذری بیاری. آب مقدس بیار،
‫و یادت باشه با اون اسب‌های کوچولو عکس بگیری.
‫اسب‌های کوچولو؟
‫اون اسبای بیچاره که بزرگ نشدن.
‫اون موجودات بیچاره که آدم دویست کیلویی رو پشتشون می‌برن.
‫قاطر. بهشون میگن قاطر، باباجون.
‫-همینه که میگن؟ ‫-قطع می‌کنم، باباجون.
‫توی یه تماس راه دورم. بعداً زنگ می‌زنم.
‫بنام پدر پسر.
‫شعله تمام شب روشنه ‫در بیداری مادر--
‫ویکی.
‫در جلوی چشام، نزدیک قلبم
‫یه نفر اونجا زندگی می‌کنه، و اون تویی
‫جلوی چشام
‫هنوز نه.
‫پس کِی؟
‫گفتی توی گوا بهم یه سورپرایز می‌دی.
‫همه چی آماده.
‫همه چی یادت می‌مونه.
‫تو… اینو بخون.
‫زوجای خارجی یه فرهنگ
‫-دارن واسه ساختن فیلم شب عروسیشون. ‫-این فرهنگشونه.
‫این چیه داستان؟
‫ودیا، این خارجی‌ها از شب عروسیشون فیلم می‌گیرن.
‫و مکرر نگاهش می‌کنن.
‫این راز خوشبختی‌شونه.
‫اونا همه جا تو گوا لخت می‌خوابن. آبجو، پارتی و همه چیز.
‫پس فکرم این بود که…
‫یه فیلم از شب عروسی خودمون بگیریم.
‫اگه بعدها مشکلی داشتیم…
‫شاید وقتی از دست من عصبانی می‌شی، یا من از دست تو عصبی…
‫و با هم حرف نمی‌زنیم.
‫-ممکن نیست؟ ‫-ممکنه.
‫-کاملاً ممکنه. ‫-می‌تونیم این فیلم رو ببینیم،
‫و عشق بینمون رو زنده کنیم.
‫چطور ایده‌مو دوست داری، دکتر؟
‫-ایده عالی. ‫-درسته؟
‫آره.
‫دوربین آوردی؟
‫اولین چیزی بود که بستم.
‫-واقعاً؟ ‫-آره.
‫ویکی… بی عقل! نامرد!
‫می‌خوای از من فیلم بگیری!
‫خجالت نمی‌کشی همچین چیزی رو به زنت پیشنهاد بدی؟
‫واسه همین منو به گوا آوردی به جای ویشنو دوی!
‫ودیا، گوش کن… ودیا. لازم نیست عصبانی بشی.
‫اینجا خونه‌مون نیست.
‫فقط یه پیشنهاد بود. مجبور نیستیم اینکارو بکنیم، ودیا.
‫-ودیا… ‫-دنبالم نیا!
‫-خودخواه کثیف! دغل باز! ‫-ودیا.
‫چه خشم و غضبی.
‫زن منه یا آجی دوگان؟
‫آروم آروم وارد زندگیم شو
‫آروم آروم قلبم رو بدزد
‫اینجا عکس بنداز.
‫خیلی جالبه. خیلی قشنگه.
‫خاطرات کنار دریا.
‫خاطرات در هوا.
‫-خاطرات ما. ‫-آره.
‫و خاطرات دو عاشق.
‫می‌دونی، می‌خوام هر لحظه رو ضبط کنم.
‫ببخشید.
‫دوربین رو آوردی؟
‫نه، نبستمش.
‫نبستی؟
‫کلمات کافی نیستند
‫تا تو رو وصف کنن
‫نمی‌تونم
‫چشم از تو بردارم
‫عطر تو توی هواست
‫فکرت روزمو می‌سازه
‫شب‌هامو تو روشن می‌کنی
‫اسمت تو قلبم حک شده
‫هیچ‌وقت پاک نمی‌شه
‫خودمو رنگ زدم
‫خودمو تو عشق تو رنگی کردم
‫تو همونی
‫تو همونی که می‌خوام باهاش باشم
‫از چشما تا قلب
‫دنیایی می‌سازم که مال تو باشه
‫از تو می‌شه یاد گرفت
‫چطور عشقو نشون بدی
‫از روزی که عاشقت شدم ‫همیشه شاکرم
‫تو مقصد هر سفری هستی
‫خیلی عاشقتم
‫نمی‌تونم از فکرت بیرون بیام
‫کلمات کافی نیستن
‫تا تو رو توصیف کنن
‫آبروی خونواده‌مون رو بردی.
‫این چیزی نیست که انتظار داشتم ‫یه‌جا با یه چشم ببینم.
‫چقدر زشت.
‫دوربین. ویدیو. آهنگ‌ها. رقص. ساحل.
‫چندش!
‫پدربزرگ.
‫ما عذر می‌خواییم، پدربزرگ.
‫- ما اشتباه بزرگی کردیم. ‫- ببخشید، پدربزرگ.
‫- لطفاً ما رو ببخش. ‫- کی اومدید شما دو تا؟
‫و چرا معذرت می‌خوایید؟
‫من منظورم شما نبود.
‫من به خواهرتون چاندا که سرکش شده بود، اشاره کردم.
‫سلام، ویکو.
‫من به جای او معذرت خواستم.
‫ببین…
‫چطوری؟
‫داغ.
‫به نظر می‌رسه فرق کردی.
‫این ظاهر مومباییمه.
‫- خدارو شکر به آفریقا فرار نکردی. ‫- سلام، خواهر.
‫چی کار می‌کنی؟
‫ما فقط چند دقیقه از هم فاصله داریم.
‫خب…
‫شما دو تا ازدواج کردید؟
‫- بله، کردیم. ‫- کی و چرا؟
‫چون فرهنگی‌اند.
‫هر دو این بچه‌ها فرهنگی‌اند.
‫اول ازدواج کردن ‫بعد به سفر وایشنو دوی رفتن.
‫همچنین به بهیرونات. ‫ما به بهیرونات هم رفتیم.
‫- همچنین بهیرونات؟ ‫- بله.
‫آروم باش، پدربزرگ.
‫ازدواج و بچه‌ها قدیمی‌اند.
‫من دنبال شریک زندگی‌ای می‌گردم
‫که عاشقم باشه!
‫روز و شب عاشقم باشه.
‫حتی بعدازظهرها اگه وقت داشته باشه. فقط عاشقم باشه.
‫خفه‌ش کنین.
‫در واقع زندگی بعد از ازدواج ‫مثل آب باقی‌مونده در یه نارگیله.
‫چی…
‫رک بزن، بچه‌ها.
‫به خداوندگار ایمان.
‫- افتخار به لطف او. ‫- درود بر خداوندگار.
‫یعنی پسری که باهاش در رفتی، ‫این بار هم بهت خیانت کرد؟
‫من برای ازدواج فرار نکردم.
‫با یه تهیه‌کننده برای ضبط موزیک ویدیو رفتم سفر.
‫ولی اون کلاهبردار توی مهمونی مست شد و به‌هم پیشنهاد داد.
‫تو می‌دونی که من از ازدواج متنفرم.
‫موزیک ویدیو رو نیمه‌کاره گذاشتم ‫و کاملاً ازش گذشتم.
‫آبروی خونواده‌مون رو بردی، چاندا.
‫فقط داشتم به چای شکر اضافه می‌کردم.
‫ یعنی چراغ جلو هم خاموشه؟
‫هی.
‫من به این چاندا اشاره کردم.
‫بهت گفتم اسمتو عوض کن، ولی نه…
‫بهش بگو اسمشو عوض کنه.
‫آیا فقیر هر بار باید رنج ببره؟
‫اول بهم گفت اتاقمو عوض کنم، ‫بعد تختخوابمو.
‫حقوقمو هم که نمی‌گیرم.
‫حقوقت پیش منه امنه.
‫می‌بینی که، پول می‌تونه آدمو خراب کنه.
‫- راست میگی. ‫- اوه…
‫-بهش بگو داره آبروی منو می‌بره. ‫-چطوری؟
‫می‌دونی بقال چی می‌گه وقتی خرید می‌کنم؟
‫به جای 12 تا، 16 تا موز بهت میدم.
‫ولی بجاش دفعه بعد باید با من فرار کنی.
‫باید برای دو تا موز اضافه باهاش فرار کنم؟
‫برو برام قهوه بیار.
‫خودت برو بگیر.
‫بلدم. فقط سه تا سوت می‌خواد.
‫سه تا سوت؟
‫اگه سه بار سوت بزنم،
‫سیصد تا پسر صف می‌کشن برام قهوه درست کنن.
‫یه بار دیگه سوت بزن برام چای بگیر.
‫نمی‌تونم…
‫احساس تنهایی می‌کنی؟
‫دستاتو با پای من ماساژ نده،
‫پامو با دستات ماساژ بده.
‫-اون برگشته. زبون ‌باز برگشته. ‫-چی شده؟
‫قبلاً با یه سنگ چند تا چشم رو کور کرد.
‫می‌خواد اون یکی رو هم کور کنه؟
‫بهش نشون می‌دم.
‫با یه چشم فقط می‌تونی یکم ببینی.
‫بنشین سر جات.
‫چاندا.
‫"بعد از ستاره شدن از بمبئی برگشتی؟
‫ولی هنوز چیزی از دست نرفته.
‫از من عذرخواهی کن.
‫اولین و آخرین عشق تو."
‫چطور جرات کردی بیای اینجا؟ ‫چطور جرات کردی؟
‫لعنتی الکلی.
‫ببین، چاندا.
‫-تو کسی هستی که دوستت دارم. ‫-بگو.
‫چند تا زن رو خوابوندی؟
‫همه‌شون رو خوابوندم.
‫من منحرف می‌شدم اگه باهاشون بیدار می‌موندم.
‫یبار دیگه تو این محله ببینمت،
‫پاهاتو می‌شکنم.
‫یبار دیگه اینجا نبینمت.
‫هی…
‫خانوادتو نابود می‌کنم.
‫چی داری می‌چرخونی؟
‫یه CD از ویدیومونه.
‫ویدیو از گوا؟
‫چرا؟ ویدیو بیشتر ساختی؟
‫نشونم بده.
‫"آهنگ‌های غمگین موکش."
‫چرا اینو نوشتی؟
‫اگه گم بشه، کسی نمی‌فهمه چیه.
‫آهنگ غمگین. ‫این روزا کی گوش می‌ده؟
‫حق با توئه، آقای زرنگ.
‫بذار ببینیمش.
‫ولی تو گفتی وقتی دعوامون شد می‌بینیمش.
‫دختر بی‌ادب!
‫-چیشده؟ ‫-لیوان شیریم کجاست؟
‫-گوش کن، نقاش حنا، خودت بگیرش. ‫-چطور جرات می‌کنی…
‫تازه دعوا کردیم.
‫-حالا ببینیمش. ‫-اوه…
‫-پسر شیطون. ‫-بزارش روشن کنن.
‫عجله کن، هوا سرده.
‫اوه، سلام.
‫بله، بله.
‫گوش کن…
‫گیر کرده.
‫اوه…
‫ما مردم طبقه متوسط همیشه ‫یه جا گیر می‌کنیم.
‫نیاز به یه فشار کوچولو داره.
‫یه کم شله چون دست دومه.
‫-آماده‌ای؟ ‫-آماده‌ام.
‫ویکی.
‫خیلی حال می‌ده.
‫بس کن…
‫نه.
‫ویکی، ولم کن.
‫ویکی، لطفاً…
‫لعنت.
‫بس کن…
‫لعنت.
‫بس کن…
‫چی شده؟
‫پدربزرگ، من…
‫چرا داری زیر لبی حرف می‌زنی؟
‫من با یه چشم به زور می‌بینم،
‫بعد این گوپال عینکمو برد.
‫اومده اینجا؟
‫نه، نه...
‫گوپال.
‫-پدربزرگ. ‫-عینک پدربزرگو بده.
‫بچه‌ها تصویر خدا هستن.
‫همیشه عینکمو می‌بره، شیطونه.
‫درسته. عینکتو برد.
‫برو، بخواب.
‫چی نگاه می‌کردین؟
‫-ما... یه فیلم نگاه می‌کردیم. ‫-فیلم.
‫-آه، فیلم. ‫-آره.
‫-باشه، پدربزرگ. ‫-ولی یه صداهای عجیب شنیدم.
‫مثل اتوبوس، ایستگاه اتوبوس.
‫آره... قهرمان ماشین ریکشا رو از دست داد، ‫برای همین داد می‌زد ایستگاه اتوبوس.
‫عجیب، مردم معمولاً ریکشا میگیرن ‫وقتی اتوبوسشونو از دست میدن.
‫ولی اون دنبالش می‌دوید.
‫-شب بخیر، پدربزرگ. ‫-شب بخیر.
‫بیچاره شدیم!
‫ما رو دزدیدن.
‫از صبح دارم داد میزنم.
‫چرا کسی گوش نمیده؟
‫چی شده، آقای بابل؟ چرا داد می‌زنی؟
‫افتخار خونواده رو بردن؟
‫-دخترت باز فرار کرده؟ ‫-نه...
‫من اینجام. ‫نمی‌خوای بگی فرار کردم.
‫بابا بان
‫چی شده؟ ‫این همه سروصدا چیه؟
‫-منتظر شدی بدزدنمون بعد بیدار بشی. ‫-چی شده؟
‫شمشیر خانوادگی‌مون دزدیده شده.
‫ کله ی سحر بیدارم کردین واسه این؟
‫-الکی بیدارم کردین. ‫-حتی چندتا از چیزای منو دزدیده.
‫ولش کن، چاندا. ‫برو صبحانه درست کن.
‫-پدربزرگ. ‫-و یه چای برای من درست کن.
‫ذهنو تازه کنه و بدنمو سرحال کنه.
‫ما از شیر گاومیش استفاده می‌کنیم، نه شیر مار.
‫و توی چی درست کنم؟ ‫حتی اجاق رو دزدیده.
‫همه چیز دزدیده شده.
‫این چه جور دزدی بود؟
‫چطور فقط خونه ما رو برد؟
‫دزدیده؟
‫خدای من!
‫چته، ویکی؟
‫-دزدیده؟ دزدیده شده. ‫-دزدیده؟
‫دزدیده شده، پدربزرگ. ‫بیچاره شدیم.
‫پدربزرگ. پدربزرگ. ‫دزدیده شده، پدربزرگ.
‫پس تا حالا داشتم شعرهای کبیر می‌خوندم؟
‫پدربزرگ...
‫CD کجاست؟ CD ما؟
‫CD؟
‫CD ما.
‫دزدیده شده.
‫چی؟
‫-دزدیده؟ ‫-آره، CD...
‫-خدای بزرگ. ‫-ویدیا.
‫-دزدیده. دزدیده. ‫-ویدیا، نه.
‫-آروم باش، بچه. ‫-دزدیده؟!
‫-درسته می‌شه. ‫-چی درسته؟
‫به مادر مقدس نفرین شدیم.
‫این بچه‌ت یه منحرف بیمار است!
‫شنیده بودم، بچه.
‫ منحرف بیمار چیه؟ ‫بالاترین سطح انحراف.
‫-منحرف. منحرف. منحرف بیمار! ‫-نه...
‫-بلیط‌هایی که به ما دادی برای وایشنو دوی، ‫-آره...
‫-اونا رو پاره کرد و بردم گوآ. ‫-چی؟
‫-بلیط‌های تأیید شده رو پاره کرد؟ ‫-آره.
‫فکر می‌کردم که چرا آب مقدس ‫از وایشنو دوی اینقدر شوره.
‫-آب دریا بود. ‫-دریا؟
‫هی مدام بطری رو می‌زد و می‌داد.
‫چکار کردی، ویکی؟
‫فقط از بالا برداشته بودیم. حتی صافش کردیم.
‫ساکت!
‫-واینو داد بهم نوشیدنی. ‫-نه...
‫قرمز یا سفید؟
‫رنگو بی‌خیال ‫و اصل مطلبو دریاب.
‫-دخترمو معتاد کرد. ‫-این همه نیست، بابا.
‫این همه نیست.
‫-حتی یه فیلم ازم گرفت. ‫-ویدیا، نه...
‫-کدوم یکی؟ ‫-کدوم یکی؟
‫ویدئوی شب عروسی.
‫بله!
‫وای خدای من!
‫-و حالا اون سی‌دی... ‫-تو...
‫با دستگاه سی‌دی دزدیده شد.
‫اونجا... ‫اونجا بود که بغلم کرد.
‫حمله کرده.
‫-به جهنم حمله‌اش... ‫-بابا بزرگ.
‫امروز دو نفر تو این خانواده می‌میرن
‫-تو این خانواده. ‫-بابا بزرگ...
‫-نه. ‫-منم قراره بمیرم.
‫-صبر کن، ویدیا. نه. ‫-بابا بزرگ. بابا بزرگ.
‫می‌خوام خودکشی کنم.
‫نه… ویدیا!
‫خیلی وقته دارم می‌پرسم.
‫ سی‌دی‌مون جاش امنه؟
‫-سی‌دی؟ ‫-بله.
‫-بله، امنه. من بیرون آوردمش. ‫-باشه.
‫دزدیده شده؟
‫پلیس اوتار پراداش
‫راه رو باز کنید!
‫پلیس هیچ وقت به موقع نمی‌رسه چون شما همه جا شلوغ می‌کنید.
‫خوبه.
‫عینک چطور بهم میاد؟
‫-عالی به نظر می‌یاد. ‫-پس مال من شدن حالا.
‫بهم بگو چی دزدیده شده
‫فکر نمی‌کردم مال من باشه.
‫دارم می‌رم خونه‌ی "فاکتی‌مان" رو ببینم.
‫اول یه دوش بگیر.
‫اون مرد تو یه قاب دو تا عینک داره.
‫این فقیر هم دزد زده بهش.
‫تو کی هستی، تک‌چشمی؟
‫-اونجا. ‫-من صاحب این خونه‌ام.
‫نمی‌شه؟
‫به خودم قسم.
‫من صاحب این خونه‌ام و شما رو من اینجا دعوت کردم.
‫بگو چی دزدیدن.
‫-یه چیز دزدی... ‫-دو تا...
‫دو تا کاناپه، دو تا تلویزیون،
‫-دو تا اجاق، دو تا زودپز، دو تا کابینت... ‫-مامان، لطفا.
‫چرا برای هر چیزی دو تا می‌گی؟
‫اونا پلیس هستن.
‫اگه بگیم دو تا، اونوقت یه دونه از هر کدوم پیدا می‌کنن.
‫-بله قربان، از هر کدوم دوتا دزدیدن. ‫-درسته.
‫همه اینا چیزهای فرعی‌ان.
‫شمشیر نیاکانم دزدیده شده، قربان.
‫-نیاکانی؟ ‫-بله.
‫به نظر نمیان اینطوری.
‫-به کسی مظنونین؟ ‫-نه.
‫تو، غریبه‌ی تنها.
‫من؟
‫دیشب کجا بودی؟
‫تازگیا ازدواج کردم، پس تمام شب تو اتاقم بودم.
‫و تو؟
‫اون با من ازدواج کرده.
‫تو چکاره‌ای؟
‫من دکترم.
‫-این توده رو من... ‫-توده درمان نمی‌کنم.
‫داره دیر می‌شه ویدیا. ‫باید بری.
‫-اون میره بیمارستان. ‫-بله. خداحافظ.
‫اون دکتر معروفیه.
‫-تو چکاره‌ای؟ ‫-من نقاش حناکاری‌ام.
‫بعداً درباره سرگرمی‌هات سوال می‌کنم، شغل‌ات چیه؟
‫-این حرفه‌امه. ‫-عالی.
‫گوش کن، همه اینا بی‌ارزشه.
‫ولی یه چیز با ارزش دزدیده شده. ‫اون دستگاه سی‌دی.
‫و توش یه سی‌دی...
‫چیز مهمی؟
‫خیلی مهمه. ‫اون سی‌دی یه ویدئو داره...
‫-یعنی، ویدئوی ازدواجمه. ‫-کی دوست داره ازدواجش رو به یاد بیاره؟
‫در واقع، مردای متأهل باید ‫ویدئو رو برعکس ببینن
‫که بتونن ازش بیرون بیان.
‫لطفا، لیست بلنده.
‫بیا مرحله به مرحله یادداشت کنیم. بیا، بشین.
‫بشین؟
‫-چی؟ ‫-بشین.
‫به خاطر امثال شما نمی‌تونم بشینم.
‫مگه من برای این پلیس شدم ؟
‫که دنبال دَله دزدا برم؟
‫اگه یه هواپیما گم شده بود،
‫یا قطار از دست رفته بود، ‫یا یه کشور تحت محاصره بود،
‫اون وقت تماس با پلیس معنی داشت.
‫برم دنبال کفش‌هاتون بگردم، ‫دمپایی، وردنه و بقیه؟
‫هر پلیس دیگه‌ای ‫این حرف رو می‌زد.
‫ولی نه من.
‫بهشون گفتم که ‫هیچ دزدی بزرگ یا کوچیک نیست،
‫چه یه شیء باشه چه قلب.
‫قانون خیسه، رئیس.
‫همه جدا جدا بازجویی میشن،
‫شروعشم با خانم‌های زیبا.
‫ادامه بدید، بپرسید.
‫گفت، خانم‌های زیبا.
‫-"ادامه بده." ‫-فهمیدم.
‫هرچی می‌خواهید بپرسید، رئیس.
‫من عجله دارم.
‫چرا؟ ‫قراره امشب اعدامت کنن؟
‫-اصلا. ‫-بهتره ترتیبش رو بدم؟
‫من به طناب دار حساسیت دارم.
‫ادامه بده.
‫اسم شما چیه؟
‫-چاندا. ‫-یه اسم خاصه.
‫اسم منم چانداست.
‫سریعا عوضش کن.
‫به چی عوض کنم؟
‫به کیهان.
‫چه چیزهایی ازتون دزدیده شد؟
‫کیفم.
‫تو کیفم زنجیر، انگشتر، رژ لب، ‫لوازم آرایش، دفترچه، خودکار، عینک…
‫-پتو نداشتی؟ ‫-کیف کوچیک بود.
‫باید همیشه یه مینی‌ون همراهم داشته باشی.
‫-چرت و پرت میگی؟ ‫-این چهره‌ واقعا من رو تحت تاثیر قرار داده.
‫-منظورتون، پرونده. ‫-تنها چیز محترم مونده تو خونه،
‫که رئیس داره می‌دزده.
‫به پلیس اعتماد ندارم.
‫اعتماد شما رو برمیگردونیم.
‫در اصل، می‌تونیم اونو براتون تازه کنیم.
‫-شاکلا. ‫-بله، رئیس.
‫همه دزدا رو تو ریشیکش دستگیر کن.
‫با هر نفسی که می‌کشم
‫برای تو، منتظرتم
‫اشک‌هایی که روی صورتم میریزه
‫عشق من فقط اینو میگه
‫تنها چیزی که می‌تونه منو زنده نگه داره
‫یه نگاه ازت، عشقم
‫یه نگاه ازت…
‫راه حل تمام مشکلات اینجاست
‫راه نرید و برای حل مشکلات بدوین بیاین پیش ما.
‫من وقتی بزرگ شم کامیون میشم.
‫کی می‌خوای بزرگ شی و کامیون شی؟
‫کلینیک درمان تضمینی
‫شما تنداک هستین؟
‫بله، ولی فقط چیزای داغ می‌فروشم.
‫فقط بگو چی می‌خوای.
‫اون ویدیوها رو داری؟
‫من از اونا نمی‌فروشم.
‫من درمان تضمینی می‌فروشم
‫برای بواسیر، راش، ‫زود انزالی، خواب‌های تر...
‫من خواب‌های تر ندارم.
‫پینتو اسم شما رو گفت.
‫اون احمق هنوز پول گیاه‌هایی که دفعه قبل گرفت رو نداده.
‫فقط مواظب باش، آقا.
‫پلیس اغلب این حوالی میاد.
‫-پلیس… ‫-یک دقیقه.
‫ولی شما به نظر میای یه مشتری واقعی باشی.
‫ببین… "داغ مثل پیتزا".
‫-نه… ‫-این چطوره.
‫"پرو کردن زیر پتو."
‫نیازی نیست اسم‌ها رو بخونی.
‫همه یه داستان دارن.
‫این فیلم‌ها نیازی ندارن که جایزه اسکار بگیرن.
‫بگو حال و هوات چیه. چی می‌خوای ببینی؟
‫چیزی جدید…
‫تازه دیروز از گوا رسیده.
‫-گوا؟ ‫-بله.
‫"شوهر و زن، لذت زندگی در گوا."
‫چی…
‫همه‌شون رو می‌گیرم.
‫-همه‌شون؟ ‫-بله.
‫خدا خیرت بده.
‫با مشتری‌هایی مثل شما،
‫-این صنعت به اوج جدیدی می‌رسه. ‫-درسته.
‫بیچاره‌ها خیلی زحمتکش هستن.
‫با این همه کپی، این تقویت‌کننده رو لازم داری.
‫-بفرمایید. ‫-بگیریدش...
‫شکلا،
‫من توی ده‌ها ‫کلانتری کار کردم
‫ولی هیچ وقت پلیسی مثل رئیس خودمون ندیدم.
‫این آدم هیچ وقت ‫برای کشورش نمی‌شینه.
‫دمت گرم.
‫بواسیر داره.
‫وگرنه حتی برای سرود ملی هم بلند نمی‌شد.
‫وقتی می‌شینه، ‫دردش از پشتش درمیاد.
‫توی اتوبوس خالی هم وایمیسته.
‫این بواسیر رو ببینید.
‫از وقتی اومده اینجا، ‫نه خودش نشسته و نه گذاشت ما بشینیم.
‫اغلب کار نمی‌کنه،
‫و بعضی وقتا هم سروصدای قاطی درمیاره.
‫-درستش کن. ‫-حتماً.
‫داره زنگ می‌زنه. داره زنگ می‌زنه.
‫-الو. ‫-خانم چاندا صحبت می‌کنن؟
‫-بله. ‫-بله.
‫یه سری وسایلتون پیدا شد. بیاید کلانتری.
‫-چه وسایلی؟ ‫-حتی اونایی هم پیدا شدن که دزدیده نشده بودن.
‫آیا سوتین قرمزم رو هم پیدا کردن؟
‫دارم میام.
‫تو حتی نتونستی دوربینو توی ۱۵ روز درست کنی.
‫برو کنار.
‫دکونتو ببند.
‫دوربین درست نشده.
‫لنز هنوز کار نمی‌کنه.
‫-نشونم بده. ‫-بعضی آدما و دوربین‌ها به درد نمی‌خورن.
‫سلام، برادر ویکی.
‫سلام.
‫-شش و نیم روپیه. ‫-چقدر؟
‫یه جعبه کبریت بده.
‫-پاردسی یکی ماشینتو دزدید. ‫-اون مال منه. وایسا.
‫زن و شوهر، از زندگی گوا لذت می‌برن
‫نمی‌دونم چطور…
‫برادر ویکی، ‫ایمیل رو نگاه کن نه زن‌ها رو.
‫اینجا نوشته شده. "پورن ممنوعه."
‫-نه... ‫-انکارش نکن.
‫نصف بچه‌ها با شنیدن اون صدا بالغ شدن.
‫برای کسب و کارمون خوب نیست.
‫-درسته؟ ‫-چطور ساکتش کنم؟
‫اوه خدا! ‫چیزی که نگاه می‌کنی خیلی خاصه،
‫ولی بلد نیستی ساکتش کنی.
‫الان ساکت شد. ‫باید ۲۰ روپیه اضافه بدم
‫باشه، قبوله.
‫کلانتری ‫تریونی گات، ریشیکش
‫جیتو، ببین خانم چاندا کجاست.
‫من چاندا هستم.
‫شما؟
‫-رئیس تو رو دعوت کرد؟ ‫-بله.
‫-خوبه. ‫-نذار یه بادکنک بترکه.
‫-درسته، آقا ‫-رئیس، چانداتون اینجاست.
‫-همه چیز آماده‌ست؟ ‫-بله.
‫برو.
‫-بیا بریم. ‫-از اینجا کجا داری می‌بردیم؟
‫آیا امروز روز استقلاله؟
‫این چیزا؟
‫اونا امروز آزاد میشن.
‫-چاندا… ‫-بله…
‫یه کلمه هم نگو.
‫حسش کن.
‫نمی‌تونم با نگاه کردن توی چشمات ‫حس خودمو منتقل کنم.
‫ازت چند تا سؤال می‌پرسم ‫و بعد از هر سؤال یه گل رز بدید.
‫اگه جوابت بله بود،
‫گل رزو بگیر.
‫چاندا، اگه یه کارمند دولت ‫بهت پیشنهاد ازدواج بده،
‫میگی بله؟
‫می‌دونستم.
‫چاندا…
‫از این زاویه شبیه کومار سانو به نظر میام؟
‫بله.
‫چاندا، خواهرت دو قولو داره؟
‫من آماده‌ام باهات ازدواج کنم.
‫و لازم نیست ‫برای هر سوال بهم گل بدی.
‫جوابم بله‌ست.
‫شوکلا،
‫چندتا پلیس زن جمع کن که تازه با شوهرهاشون دعوا کردن.
‫و یه خالکوبی دائمی بهش بده.
‫تا حالا خیلی مشتاق بودی با من ازدواج کنی.
‫چی شد یهو عوض شدی؟
‫چرا می‌خوای منو کتک بزنی؟
‫بذار سر جاش.
‫گمشو.
‫می‌فهمم…
‫می‌فهمم، قربان.
‫ثروتمندا همیشه عشق فقرا رو می‌دزدن.
‫چی؟
‫خالکوبی‌تو اینجوری می‌زنیم.
‫-تو و خالکوبی‌ت… ‫-چی می‌گفت؟
‫و چرا اینجا بود؟
‫خوشتیپی واقعا جرمه، به خدا.
‫اون منو می‌خواد.
‫-خب چی جلوتو گرفته؟ ‫-ولی من یکی دیگه رو می‌خوام.
‫کیو؟
‫قسم خوردم
‫که تورو مال خودم کنم
‫قسم خوردم
‫تو چشمای تو
‫عشق می‌بینم
‫دیدمش
‫لادل چاندا
‫تو بغل تو
‫تمام دنیامو پیدا کردم
‫بدون تو هیچی نیستم
‫عزیز دل
‫مثل خون تو رگام جاری شدی
‫جا گرفتی
‫قسم خوردم
‫که تورو مال خودم کنم
‫قسم خوردم
‫تو چشمای تو
‫عشق می‌بینم
‫دیدمش
‫-مال منی ‫-آقای لادل!
‫هی، لادل.
‫چرا منو اینجا صدا کردی؟
‫تلویزیون و انگشتر طلای تو پیدا شدن.
‫دارم انگشترمو با تلویزیونم از دست می‌دم.
‫شوکلا.
‫انگشتری که تو جیبت گذاشتی بهش نشون بده.
‫لطفا.
‫این انگشتر شانس منه.
‫واقعا؟
‫چرا تو دست نمی‌ره؟
‫دور گردنم آویزونش می‌کنم.
‫اعتراضی داری؟
‫برو بیرون.
‫در واقع، چاندا، تورو اینجا صدا کردم تا یه چیز دیگه بهت بگم.
‫می‌خوام باهات ازدواج کنم.
‫ازدواج؟ عقلتو از دست دادی؟
‫از ازدواج متنفرم!
‫دنبال یه مردی می‌گردم که عشق بورزه.
‫روز و شب و از عشق دادن دست نکشه.
‫-فهمیدم. ‫-چی؟
‫فقط به یه چیز تو رو صدا می‌زنم…
‫ابجی.
‫-ابجی... ‫-چی؟
‫دوباره بهم بگو چی دزدیده شده بود.
‫-دزدیده؟ ‫-یه لحظه وایسا.
‫-اینجا چی می‌کنی؟ ‫-او…
‫صداش کردم بیاد تا دزدی رو بررسی کنیم.
‫باید زنای خونم رو می‌اوردی واسه بازجویی؟
‫مرد تو خونه نیست؟
‫اون یک‌چشمه پاپای،
‫اون بچه‌ای که مشکل حرف زدن داره، و تو.
‫در مجموع، دو و نیم نفر مرد تو خونه بودین،
‫و بازم دزدیدنتون.
‫و این گل‌ها برای چی‌ان؟
‫-اونا برای -- ‫-مشکلی داری با گل‌هام؟
‫براشون سفارش دادم برای شوکلا.
‫آها.
‫و کیک قلب قرمز برای کیه؟
‫اونم برای شوکلا.
‫تولدشه.
‫-می‌فهمم. ‫-آره.
‫تولدت مبارک، شوکلا.
‫ممنون.
‫نوشته "دوستت دارم، عزیزم." ‫-عزیزم--
‫دوستت دارم، عزیزم
‫مشکلت چیه؟
‫مگه فقط مردها می‌تونن به زن‌ها بگن عزیزم؟
‫چرا یه مرد نمی‌تونه به مرد دیگه‌ای بگه عزیزم؟
‫من به شوکلا می‌گم "عزیزم".
‫شوکلا منو "کاپ‌کیک" صدا می‌کنه.
‫درسته، عزیزم؟ ‫-آره، کاپ‌کیک.
‫من مشکلی ندارم.
‫ولی به خاطر ارتباط نزدیکتون نمی‌تونید دزد رو بگیرید.
‫فکر می‌کنی اینقدر آسونه
‫مثل بازی کردن با سگ، دزد رو بگیری؟
‫صبر کن.
‫من این بازی رو نمی‌کنم. عمداً قطعش کردی.
‫گوش کن… ‫برادر، لطفاً. دیگه بازی نه.
‫رئیس داره تولدم رو جشن می‌گیره. شما نباید مشکلی داشته باشید.
‫با من بیا. ‫-مشکل چیه؟
‫این تحقیقات داره کل خونمو خالی می‌کنه.
‫رئیسم هر سال نه ماه تعلیقه.
‫به نظر نمیاد که اینطوری باشه.
‫هر شب بازار دزد
‫تو بازار اصلی باز می‌شه.
‫راستش ، حتی پلیس هم ‫از رفتن به اونجا می‌ترسه.
‫-پلیس. پلیس. ‫-بدو، بدو.
‫مواظب وسایلتون باشید.
‫از اینجا برید!
‫وسایل رو بردارید و بدوید.
‫من به این بازار کاری ندارم.
‫قسم می‌خورم اومدم یه غسل زیارتی کنم.
‫اتوبوسم ساعت دو شب می‌ره.
‫بذار برم آقا.
‫منم، بادشاه.
‫ترسیدم.
‫از کجا وسیله و ماشین آوردی؟
‫پلیس همیشه ما رو غارت می‌کنه،
‫ولی این بار من پلیس رو غارت کردم، کار بدی کردم؟
‫ماشین رو باز کن ‫و سهم منو برام بفرست.
‫جیپ رو ببر.
‫کیوسک چای پاهادی
‫چرا ماشین رو هنوز نفروختی؟
‫-گولو، ماشین رو دوباره رنگ کن. ‫-باشه.
‫-می‌خوام برای استفاده شخصی نگه دارمش. ‫-باشه، بادشاه.
‫پلیس؟ تو این بازار؟
‫-بگیریدش آقا. خیلی ارزونه. ‫-برو کنار.
‫بگیرش.
‫هی…
‫آقا.
‫-کوری؟ چطوری داری رانندگی می‌کنی؟ ‫-حالت خوبه؟ برو کنار…
‫-خوبی؟ ‫-مرسی. مرسی.
‫آقا، یه لحظه صبر کن.
‫این عینکا…
‫چطوری به نظر میان؟
‫مال تو باشن.
‫-خیلی شیک شدی. کشنده. ‫-آقا، آقا.
‫تا حالا ندیده بودم ‫که یه پلیس چیزی پیشنهاد بده.
‫فکر می‌کنه من پلیسم.
‫داشتم در اختیارت می‌ذاشتم امتحان کنی.
‫اهل حیدرآبادی؟
‫آره. من از حیدرآباد، چارمینارم.
‫پلیس حیدرآباد اینجا داره چیکار می‌کنه…
‫من یه افسر ویژه شاخه جرائم هستم.
‫اجازه دارم هرجا، هر زمانی، ‫و به هر خونه‌ای برم.
‫من مجوز سراسری دارم
‫-حتی تو بعضی نقاط نپال. ‫-اوه!
‫ولی اینجا چیکار می‌کنی؟
‫منو غارت کردن، آقا.
‫دارم دنبال اون دزد لعنتی می‌گردم.
‫وقتی گیرش بندازم،
‫چشماش رو درمیارم،
‫زبانش رو دور گردنش می‌پیچم، ‫و شخصاً بهش درس می‌دم.
‫می‌فهمم که می‌خوای چشماش رو دربیاری، ‫ولی چرا شخصا؟
‫نگران نباش. به بخش محلی ‫یه دستوری به نفع تو می‌دم.
‫باشه.
‫ممنون، آقا.
‫برو گمشو. برو.
‫چرا خوشحالی؟
‫من خوشحالم.
‫شیر.
‫ویدیا...
‫می‌خوام یه چیزی بهت بگم.
‫می‌دونم.
‫فکر کردی هیچوقت نمی‌فهمم.
‫راجع به سی‌دی هست.
‫آره، سی‌دی...
‫بذار پخش بشه. خجالت نکش.
‫چی؟
‫سی‌دی.
‫-سی‌دی رو بذار؟ ‫-آره.
‫-سی‌دی رو پخش کنم؟ ‫-آره.
‫اوه... سی‌دی.
‫می‌ذارم پخش بشه.
‫ولی دستگاه پخش سی‌دی‌مون دزدیده شد.
‫فراموش کردی؟
‫اوه...
‫چه ضدحالی! خیلی دلم می‌خواست...
‫ولی اشکالی نداره. بیا بخوابیم. ‫فردا می‌بینیم.
‫می‌دونستم حالت بد میشه.
‫واسه همین بابا تلویزیون و دستگاه پخش سی‌دی‌اش رو فرستاد.
‫چی فکر می‌کنی؟
‫بابا فرستاده اینو؟
‫لباس زیرم از دیروز گم شده.
‫شاید اونم بفرسته.
‫بیا اینجا.
‫بشین.
‫-آماده‌ای؟ ‫-آماده‌ام.
‫می‌زنم پخش بشه.
‫امشب وای نمی‌ایستیم...
‫تا وقتیکه سی‌دی پر از خط و خش بشه.
‫سی‌دی...
‫"آهنگ‌های غمگین موکش."
‫چی شده؟
‫شنیدی؟
‫-ببین، موضوع رو عوض نکن، باشه؟ ‫-نه...
‫خواهش می‌کنم، ویدیا.
‫من مرد خونه‌ام.
‫این وظیفه‌ی منه.
‫می‌رم چک کنم.
‫یه ثانیه بهم بده.
‫بر می‌گردم، ‫بعدش سی‌دی رو پخش می‌کنیم.
‫دزد!
‫-دزد! ‫-دزد! دزد کجاست؟
‫دزد کجاست؟
‫کجاست اون؟ ‫این دفعه فرار نمی‌کنه.
‫بگیریدش.
‫-گرفتمش. نمی‌ذارم بری حالا. ‫-بذار برم.
‫-از دیشب گم شده. ‫-اینجا پیداش می‌کنیم.
‫-شهر کوچیکه. کجا می‌تونه بره؟ ‫-تو...
‫تا صبح شده برنگشته.
‫اون دامادمونه. ‫ما هم نگرانش هستیم.
‫درسته.
‫نگران نباش. عمو...
‫چه کار دیگه‌ای می‌تونیم بکنیم؟
‫برادر ویکی، پلیس اینجاست.
‫خفه شو.
‫-ویکی. کجا بودی؟ ‫-اونجاست.
‫-برگشته. ‫-کجا بودی، ویکی؟
‫ما خیلی نگرانت بودیم.
‫ببین، خواهرزادش
‫-دستش تو دستگاه آب میوه‌گیری گیر کرده. ‫-خب، بهم بگو.
‫-وضع دستگاه چطوره؟ ‫-از خواهرزادش بپرس.
‫-درسته. ‫-ما می‌ریم اونجا که ببینیمش.
‫ممکنه قطارمون رو از دست بدیم.
‫-باشه. ‫-بلیط مهر شده داریم.
‫-چطور ممکنه از دستش بدیم؟ ‫-حتما.
‫-می‌بینمت پسرم. ‫-باشه.
‫خب...
‫دیشب دویدی بیرون، داد میزدی "دزد". ‫درسته؟
‫-آره. ‫-حتما دزد رو دیدی.
‫-آره. ‫-گرفتیمش.
‫-شکلا، نقاش رو صدا کن. ‫-بله، قربان.
‫-باشه. ‫-قربان.
‫توی کل ریشیکش، ‫بهترش رو پیدا نمی‌کنی...
‫-عجله کن، وگرنه دو تا گیر میفته. ‫-درسته.
‫-کمی گوش‌های بلندی داشت. ‫-آه!
‫از اینجا هم کمی بلندتر.
‫-عیناً. ‫-عیناً.
‫- خودش بود. ‫- ادامه بده.
‫نشونش بده.
‫اون دزده حتماً یکی از همسایه‌هاست.
‫شوکلا. برام یه تبر بیار تا دستاشو قطع کنم.
‫چی کار اشتباهی کردم؟
‫تو طرح کشیدی یا ما رو دست انداختی؟
‫- به هنر توهین نکن. ‫- گوش کن...
‫شاید تو یه کله‌گنده‌ای باشی.
‫شاید من بی‌خطر به نظر بیام، ولی نیستم.
‫یه بار قفل‌ت کردم،باید پاسپورت باشه تا بیرون بیای.
‫- هی! ‫- هی!
‫هر بازرس دیگه ممکن بود اینو بگه، ولی من نمیگم.
‫ولی یه دلیل دارم.
‫دو بار اینقدر مو دیدم.
‫سینه خرس و حالا صورت این دزد.
‫من دقیقاً مثل چیزی که ویکی گفت درستش کردم.
‫اینقدر مو روی صورت؟
‫من چیزی که دیدم رو گفتم.
‫پشتشو دیدم پس پشتشو توصیف کردم.
‫اگه صورتشو دیده بودم، می‌گرفتمش.
‫درسته.
‫می‌تونی دنیا رو گول بزنی ولی ویدیا رو نه. تمام شب کجا بودی؟
‫شوهر گرسنه‌ات بعد از جنگیدن با سگ‌های وحشی اونم تمام شب برگشت خونه .
‫به‌جای اینکه الان بهش غذا بدی بهش شک داری.
‫من؟
‫گرسنه‌ای؟
‫خیلی.
‫پس خودت درست کن.
‫- درستش می‌کنم. ‫- همه‌اش مال تو.
‫- جا می‌خوام. ‫- بفرما اینم جا.
‫فکر می‌کنه...
‫چی بپزم؟
‫خوراک سیب‌زمینی و گل‌کلم.
‫چشامو بسته هم می‌تونم درستش کنم.
‫پس چرا نمی‌کنی؟
‫چی داشتم درست می‌کردم؟
‫منظورم اینه که من مثل این گل‌کلم و تو سیب‌زمینی هستی.
‫ولی این گل‌کلم به این سیب‌زمینی بی‌اعتماد شده.
‫چون سیب‌زمینی با همه چیز می‌ره.
‫داری با یه بامیه، شنبلیله یا گل کاری میری بیرون؟
‫با کسی دیگه رفتی تو رابطه؟
‫داری با کسی دیگه قرار میزاری؟
‫پسرای طبقه متوسط مثل ما فقط به آشپزخونه‌های جامعه میرن.
‫و اونجا اونقدر شلوغه،
‫که اگر دیر برسیم غذا رو از دهن گاو می‌گیریم.
‫تا یاد اینکه دمپایی‌هامون دزدیده میشه.
‫سلام.
‫برادر ویکی.
‫یه دختری تو مغازه منتظرت هست.
‫-اوکی… ‫-دختر؟
‫غذا رو آماده کن، زود برمی‌گردم.
‫از کجا میاید؟
‫-نه، می‌رم. ‫-نه، نه، صبر کن...
‫صبر کن…
‫-نه، نه. ‫-سونو.
‫برادر، اون دزده.
‫-اون شمشیر من هست. ‫-اینه؟
‫بله.
‫این محض باور نکردنیه.
‫اینقدر خوشگل و بازم دزد.
‫-چی شده؟ ‫-وسایلم؟ کجاست وسایلم؟
‫نمی‌فهمم.
‫جواهرات، لباس‌ها، ‫سی دی پلیر... کجا؟
‫من هیچی نمی‌دونم.
‫-هیچی نمی‌دونی؟ ‫-نه.
‫این چاقو...
‫این شمشیر منه.
‫این مال منه. ‫از بازار کهنه فروشی خریدم.
‫ولی--
‫بازار کهنه‌فروشی؟
‫بله.
‫من و تو بریم بازار کهنه‌فروشی.
‫-نه، نه من اونجا نمی‌رم. ‫-نه.
‫خانم، به پلیس اوپی زنگ می‌زنم.
‫خیلی خطرناک.
‫یک تکه یخ... برف...
‫بیا، لطفاً یخچال من.
‫-باشه، باشه، بریم. ‫-ممنون.
‫-بیا. ‫-برو.
‫حرکت کن!
‫کشور شما کجاست؟
‫-زیمبابوه. ‫-باشه، باشه.
‫-حالا بگو. ‫-بله.
‫این طرف به چپ.
‫چپ.
‫عمو.
‫عمو کلیدساز
‫-بله؟ ‫-تو…
‫-اون همونه؟ ‫-آره، آره، خودشه.
‫من شمشیر رو ازش گرفتم.
‫نه، نه، من نیستم...
‫"هورن اوکی لطفاً"اونم دیگه نیست...
‫-آدم زرنگ. ‫-چی؟
‫تو هندی هستی. به هندی حرف بزن.
‫اوه، ببخشید.
‫چند بار باید بهت بگم ‫من دزد نیستم؟
‫دزدها جنساشون رو به من می‌فروشن.
‫و... شمشیری که بهش فروختی؟
‫شمشیر اجدادی من.
‫افسری که اونشب باهاش حرف می‌زدی...
‫-اون افسر. ‫-اون دزد بوده.
‫-اون مرد حیدرآبادی. ‫-بله.
‫اون شمشیر رو به من فروخت.
‫کجا زندگی می‌کنه؟ خونه‌ش کجاست؟
‫یه دزد تو هر خونه‌ای جا می‌شه.
‫مثل این کف دست توی لپ‌هات.
‫هتل ولکام.
‫-سلام. ‫-قدرت نگات رو ازش نمیتونی برداری؟
‫-گمشو. ‫-حداقل بذار آشنا بشیم.
‫مرسی، ابجی.
‫ای ولگرد آواره
‫تو در دل من زندگی می‌کنی، عزیزم
‫دل من روی هفت دریا رقصید
‫وقتی نگام کردی
‫دل من روی هفت دریا رقصید
‫وقتی نگام کردی
‫حالا کاملاً مال توام، عزیزم
‫همینطوری که روی هفت دریا رقصید
‫برای عشق تو
‫حالا کاملاً مال توام، عزیزم
‫ای ولگرد آواره
‫تو در دل من زندگی می‌کنی، عزیزم
‫-وایسا. ‫-وایسا.
‫این ماشین منه.
‫هر کی ماشینم رو دزدید ‫به دست من میمیره.
‫ای ولگرد آواره
‫تو در دل من زندگی می‌کنی، عزیزم
‫کجایی؟
‫هی نگید سلام. ‫هیچی نمی‌شنوم.
‫تو رو تو چشام پنهون می‌کنم ‫و هیچ وقت بازش نمی‌کنم
‫تو رو تو صدایم می‌آمیزم ‫و چیزی به این دنیا نمی‌گم
‫تو رو تو چشام پنهون می‌کنم ‫و هیچ وقت بازش نمی‌کنم
‫تو رو تو صدایم می‌آمیزم ‫و چیزی به این دنیا نمی‌گم
‫فقط من به تو نگاه می‌کنم، با تو حرف می‌زنم ‫با تو زندگی می‌کنم و با تو می‌میرم
‫حالا کاملاً مال توام، عزیزم
‫ای ولگرد آواره
‫-تو در دل من زندگی می‌کنی، عزیزم ‫-گارسون.
‫بادشاه کجاست؟
‫-اتاق شماره ۲۰۲. بله. ‫-تو ۲۰۲؟
‫ای ولگرد آواره
‫تو در دل من زندگی می‌کنی، عزیزم
‫بادشاه…
‫تو--
‫عالی.
‫بعد از اینکه همه گناهان دنیا رو انجام دادی داری آهنگ مذهبی گوش می‌دی.
‫بادشاه، سی‌دی پلیر من کجاست؟
‫سی‌دی پلیر من کجاست؟ ‫سی‌دی من کجاست؟
‫بادشاه، سی‌دی پلیر من کجاست...
‫هی؟
‫ببخشید.
‫بادشاه.
‫اینقدر راحت افتادی؟ ‫پاشو.
‫سی‌دی پلیر کجاست؟
‫پادشاه؟
‫مرده.
‫پادشاه؟
‫نه!
‫فقط تورو گشتم.
‫پادشاه؟
‫پادشاه کجاست؟
‫دویست و دو، قربان.
‫-چطور جرأت می‌کنی رشوه بخوای؟ ‫-قربان، منظورم شماره اتاق ۲۰۲ بود.
‫باید می‌گفتی دستگاه سی‌دی من کجاست.
‫پیداش کردم.
‫آسانسور کار نمی‌کنه.
‫باید خاموشی برق باشه، قربان.
‫این تنها راه واسه رسیدنه، قربان.
‫بفهمید ۲۰۲ کجاست.
‫-بله، قربان. ‫-برو.
‫افتخار به الهه.
‫این--
‫کیه؟
‫پلیسه.
‫علاقه ندارم.
‫-بریم. ‫-علاقه نداری؟
‫من نمی‌فروشم، این یه حمله‌ست.
‫تا ۳۰ می‌شمارم.
‫سی یا سه، قربان؟
‫آدم‌های عجله‌ای تا سه می‌شمارن.
‫ولی ما عجله نداریم.
‫باز می‌کنی یا شروع کنیم به شمردن؟
‫-یک ‫-دو.
‫سه…
‫پانزده.
‫-جدول ضرب می‌خونی؟ ‫-باشه، قربان.
‫-شانزده. ‫-هفده.
‫-هجده. ‫-بیدار شو.
‫-نوزده. ‫-بیست.
‫بیست و شش.
‫-مستقیم به ۲۶. ‫-بیست و هشت.
‫بیست و نه.
‫آفرین. فقط یه انگشت؟
‫-و همچنین پام، قربان. ‫-ندیدم.
‫-خوابیده. چطور می‌تونه در رو باز کنه؟ ‫-آه.
‫پاشو. ظهر گذشته.
‫اونو خاموش کن.
‫بیدار شو.
‫مرده؟
‫قتل شده؟
‫قتل هست.
‫جدی؟
‫پس، پادشاه دیگه‌ای از کشور خداحافظی می‌کنه.
‫ببین اینو، شوکلا.
‫خب…
‫برو کنار.
‫اوه نه…
‫ویکی؟
‫شوکلا، این ورودی اصلی هتله.
‫و تو منو مجبور به بالا رفتن از پله‌ها کردی.
‫صبح‌بخیر، آقای لدل.
‫باشه.
‫ولی چه زمانی شغل خودتو عوض کردی؟
‫هیچی نکردم، قربان. به خدا راستش.
‫با مصرف بیش از حد ویتامین مرد؟
‫به خدا نزدمش.
‫-تو یه خانواده محترم بزرگ شدی. ‫-درسته.
‫و خواهری هات و زیبا داری.
‫شخصاً از قاضی درخواست می‌کنم
‫که حلقه دار رو برات سفت نبندن.
‫باشه؟
‫خیلی ممنون، قربان.
‫اگه نبودید، نجات پیدا می‌کردم.
‫در امان هستی.
‫بگیرش.
‫درسته، یه کم به چپ.
‫عمو، لطفاً ازش سی‌دی درست نکن.
‫التماست می‌کنم.
‫-هی… ‫-اون کی بود؟
‫نمی‌دونم.
‫ویدیا.
‫چه موقعیت خوبی می‌گم بهت.
‫-پسره داره راه می‌افته. ‫-ویکی.
‫- ویدیا. ‫- ویکی.
‫ویدیا.
‫- مراقب باش. ‫- می‌افتم.
‫نجاتم بده.
‫ویدیا. ویدیا.
‫لطفاً نجاتم بده.
‫ببین کی زنگ می‌زنه؟
‫چطوری می‌تونی ببینی کی داره زنگ می‌زنه؟
‫لبات مثل آتیشه...
‫- سلام. ‫- با صدای من می‌شناسه منو.
‫عالیه قربان.
‫حدس بزن کیه؟
‫سورش؟
‫آدم توی اون لباس.
‫- نامه‌رسان . ‫- نه...
‫لدله صحبت می‌کنه.
‫احمق.
‫حتماً اون خدمتکار برداشت.
‫نشونش می‌دم. ‫دوباره شماره‌گیری کن.
‫- سلام. ‫- دلم می‌خواد بزنمش.
‫فقط وقتی می‌تونی دست برداری ‫که مثل ماه لکه‌دار می‌شی؟
‫رامش؟ سورش؟
‫کیا رو دوباره دیوونه کردی؟
‫دفعه بعدی اگه بیای ایستگاه پلیس، ‫یه آدامس توی موهات می‌چسبونم.
‫یادگرفتی چه حرفایی داری میزنی ‫اصن کی داره حرف می‌زنه؟
‫ببخشید... چاندا. ‫داشتم با خدمتکار حرف می‌زدم.
‫اون چیزای زشتی بهم گفت.
‫چرا زنگ زدی؟
‫ریشیکش ‫اوتار پرادش
‫من ویکی رو ده سال می‌شناسم.
‫اون هیچ‌وقت نمی‌تونه به کسی حمله کنه.
‫ما چین رو پنجاه سال می‌شناسیم،
‫ولی اونا به ما حمله کردن.
‫ولی اون آدم خوبیه.
‫بذار بری، افسر.
‫اول گفتی دزد رو بگیر.
‫حالا که من یه قاتل دستگیر کردم، ‫می‌خوای بذارمش بره.
‫- دارویی مصرف می‌کنی؟ ‫- از کجا می‌دونی؟
‫راه رفتنت همه چی رو می‌گه.
‫- آه… همون دکتر. ‫- راه بدید. راه بدید.
‫پدربزرگ قاتل اومده. ‫بیا بیا.
‫نمی‌خوام بگی من پدربزرگ قاتلم.
‫دیگه قاتل رو چی می‌گن؟
‫خلبان؟
‫- زبونت رو درمیارم.. ‫- چطوری؟
‫و به سگ می‌دم بخوره.
‫گمشو.
‫- سلام. ‫- چرا نومو دستگیر کردی؟
‫چی کار کرده؟
‫- فقط یه نیمچه قتل، چیز مهمی نیست. ‫- نیمچه قتل؟
‫قربانی تو کماست.
‫پدربزرگ، من بی‌گناهم.
‫یعنی پلیس تو رو به اینجا اورده ‫بخاطر ایستادن در محل پارکینگ ممنوع؟
‫لدله، برادرم قاتل نیست.
‫قاتل نیست؟
‫خواهرش می‌تونه نفس هرکسی رو ببره، ‫پس چرا برادرت نمی‌تونه؟
‫یه کاری بکن لطفاً.
‫می‌دونی که می‌خوام،
‫ولی اگه اینجا انجام بدم ممکنه تعلیق بشم.
‫بریم یه جای خلوت.
‫یه کاری برای ویکی بکن!
‫شفاف بگو.
‫از قبل یه مکان تو ذهن دارم.
‫چی؟
‫سعی می‌کنم.
‫باید سعی کنی.
‫ولی سریع عمل کن.
‫دزد تو کماست، ‫نه تو تعطیلات.
‫وقتی بیدار بشه عمل می‌کنیم.
‫فهمیدم.
‫آقای بابل، اگه چیزی نیاز داشتی…
‫هر چیزی که بود، بهم زنگ بزن.
‫- از کما درش بیارید. ‫- خداحافظ.
‫یه کار کوچیک بهش دادم ‫و اونم غیب شد.
‫قربان، یه سی‌دی هست داخلش.
‫نه، نه… نمی‌تونید اون سی‌دی رو ببینید.
‫- به خاطر خدا، نمی‌تونید ببینیدش. ‫- چرا نمی‌تونیم ببینیمش؟
‫چه چیز خاصی توش هست؟
‫باید ببینیم توی این سی‌دی چی هست.
‫- ویدیا، جلوشون رو بگیر. جلوشون رو بگیر. ‫- بله، باشه.
‫- ادامه بده، پخشش کن. ‫- هی!
‫از بهانه‌هاش، شب‌نشینی‌هاش و دوست روسیش خسته شدم.
‫- پخشش کن. ‫- ویدیا، کیتی اهل زیمبابوه است،
‫نه روسیه.
‫- واقعاً؟ ‫- بله.
‫اون اصن نمیدونه نزدیکان من کجا زندگی می‌کنند.
‫- اون سی‌دی رو پخش کن. ‫- پخشش کن.
‫نه...
‫اینو اینجا بذار.
‫ویدیا.
‫ویدی...
‫وودو.
‫لطفاً بیا اینجا.
‫چی شده؟
‫- ویدیا، نمی‌تونن اون سی‌دی رو ببینن. ‫- چرا؟
‫سی‌دی‌ای که اون شب درست کردیم،
‫توی دستگاه سی‌دی‌پلیر بود که دزدیده شد.
‫اون همون سی‌دیه.
‫- این همون سی‌دی ما از گواست؟ ‫- بله.
‫چرا زودتر بهم نگفتی؟
‫ترسیده بودم. فکر کردم قراره ازم عصبانی بشی.
‫چرا باید ازت عصبانی باشم؟
‫تو بهترینی.
‫- می‌کشمِت. ‫- ویدیا.
‫چیکار داره می‌کنه؟
‫اگه تو زندان نبودی، ولت کرده بودم.
‫آبرو برام نذاشتی.
‫ممکنه بشنونمون.
‫نه فقط بشنون، الان می‌بیننمون.
‫اوه، خدایا.
‫صبر کن...
‫حقیقت همیشه پیروزه
‫. این کل چیزی بود که با یه چشمم باید می‌دیدم.
‫صدای فیلم رو زیاد کن.
‫دکمه کار نمی‌کنه.
‫و این‌جور فیلم‌ها دیدنشون بیشتر از شنیدنشون لذت داره.
‫خاموشش کن. خاموشش کن.
‫- بله... ‫- گفتم خاموشش کن.
‫این چیه، ویدیا؟
‫این چیه...
‫- ما تو گوا بودیم و... ‫- دروغگو!
‫مردای گوا نمی‌تونن سبیل‌های به این کلفتی داشته باشن.
‫یه بازیگر درجه سه از یه فیلم جنوب هندیه.
‫خاموشش کن.
‫پدربزرگ، انتظار داری تو این سن کتاب جنگل رو ببینن؟
‫حتی موگلی لباسش بیشتره.
‫- ولی این... ‫- ویدیا.
‫- اونا متأهلن. ‫- ویدیا، اون سی‌دی مال ما نیست.
‫شوکلا، سی‌دی رو به عنوان مدرک نگه‌دار.
‫ممکنه دوباره نیاز باشه ببینیمش.
‫امن. امن. ما امن هستیم.
‫سی‌دی ما کجاست؟
‫نمی‌دونم.
‫ویدیا.
‫- ویدیا. ‫- عروس.
‫عروس.
‫اعلان: ‫دزدهای عزیز، این خونه قبلاً دزدیده شده
‫لطفاً قفل و اعتماد ما رو دوباره نشکنید.
‫جاش درسته.
‫دو روز می‌ریم جانسی، و این اتفاق میفته.
‫- چی شد؟ ‫- ویدیا.
‫- چی؟ ‫- برگشتن.
‫یعنی تنباکوت از دخترت برات مهم‌تره؟
‫همیشه نق می‌زنی.
‫ویدیا.
‫- ویدیا. ‫- چی شده؟
‫بیوفت پایین و با ما بیا خونه.
‫نیازی نیست ویدیا رو ببریم خونه.
‫اینجا خونه اوست.
‫ویکی هنوز به عنوان قاتل ثابت نشده. ‫تو اینجا می‌مونی.
‫مردم برای زیارت نمی‌رن بانکوک.
‫- من هیچ ایده‌ای ندارم. ‫- ولی من دارم.
‫کاری که انجام داده یه جرمه. بذار تو زندان بمونه.
‫تقریباً یه قتل مرتکب شده.
‫ویکی هیچ قتلی مرتکب نشده.
‫- فقط برو خونه. ‫- برو.
‫برو!
‫حرفش رو شنیدی. ‫بیا بریم.
‫- برو گمشو! ‫- ولی به حرف پدرت گوش کن.
‫اون یه آدم نفرت‌انگیزه.
‫چرا باید بهت گوش بدیم؟
‫بذار برم. چطور می‌تونین منو اینجوری دستگیر کنین؟
‫دزدی تو این سن.
‫عشق و دزدی برای من در این سن ممکن نیست.
‫می‌دونم، عمو.
‫ولی حتی ما هم یه هدف داریم که باید بهش برسیم.
‫گوش کن...
‫هی، عمو پیر.
‫هی.
‫- اینجا چه کار می‌کنی؟ ‫- تعطیلات بود.
‫فکر کردم یه مدت تو زندان باشم.
‫خنده‌دار نیست.
‫برو اون طرف.
‫بادشاه رو پیدا کردی؟
‫برای نیمه قتلش دستگیر شدم.
‫نیمه قتل؟
‫- سریعا اقدام کردی. ‫- من اون کار رو نکردم.
‫اونا زورکی منو اینجا گذاشتن.
‫اون بازرس آدم ظالمیه.
‫می‌تونم مجرمایی مثل اونو با دست راست بگیرم.
‫این بار اونو با دست چپ گرفتیم.
‫آفرین، آقا.
‫حالا دیگه فهمیدیم چرا هیچ‌وقت نمی‌شینی.
‫بابا، کی می‌تونیم قاتل رو ببینیم؟
‫به زودی، پسرم.
‫یه سوال دارم.
‫این کلیدا فقط برای نمایش هست، یا واقعا کار می‌کنن؟
‫این کلیدایی که می‌بینی،
‫برای باز کردن قفل دروازه هند استفاده شدن.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫ولی دروازه‌ای تو دروازه هند نیست.
‫معلومه. چون من قفلش رو باز کردم.
‫اوه!
‫اگه تونستی قفل دروازه هند رو باز کنی، پس...
‫- سلام، عمو. ‫- سلام.
‫چطور فرار کردی؟
‫پس نمی‌تونی هدفت رو کامل کنی. ویکی...
‫بندازش تو قفس.
‫ولی بنظرت درسته که یه قاتل رو توی قفس نگه داریم؟
‫شاید بامزه به نظر بیام، ‫ولی خلق عصبانی‌ای دارم.
‫وقتی که دستم بهش برسه،
‫راه فراری نداره.
‫چند ساعتی تو مشتم بود.
‫ولی بعد بخاطر ترس از خفگیش فرستادمش زندان.
‫قبل از این، بازم یکی دیگه رو اینجا تو مشتم داشتم.
‫- محکم. ‫- زنده باد هند.
‫اگه چند تا عکس از قتل بگیریم،
‫خبرها جنجالی میشه.
‫- حتما. ‫- البته.
‫ویکی فرار کرد.
‫چی؟
‫کی فرار کرد؟
‫وقتی داشتی فخر می‌فروختی که ‫هیچ‌کس نمی‌تونه از مشتم فرار کنه.
‫و تو چه کار می‌کردی؟
‫داروهاتو آماده می‌کردم.
‫بگیرش، لدله.
‫پسرم می‌خواد باهاش عکس بگیره.
‫بله، آقا.
‫- آقا، می‌تونم یه سوال بپرسم؟ ‫- بپرس.
‫فرض کنین قاتل فرار کنه،
‫تو اون وضعیت چی کار می‌کنی؟
‫هیچ راه فراری از ‫مشتی آهنین قانون نیست.
‫دقیقا، آقا.
‫هیچ راه فراری از ‫مشتی آهنین قانون نیست.
‫دوباره می‌گیریمش.
‫دوباره بگیریمش؟ یعنی چی؟
‫یه جورایی فرار کرده.
‫یه جورایی؟
‫کاملا فرار کرده، آقا.
‫فوراً پیداش کن،
‫وگرنه تعلیق میشی.
‫فاکتی‌مان
‫اونا فاکتی‌مان خودشون رو دارن ‫ولی بازم دزدیده می‌شن.
‫هر اتاق رو بگردین.
‫- بله، آقا. ‫- باید اینجا یه جایی قایم شده باشه.
‫- اونجا رو نگاه کن. ‫- کی قایم شده؟
‫چی شده؟
‫متأسفانه، ‫چاندا، برادرت از زندان فرار کرده.
‫-چی؟ ‫-آره.
‫ویکی از زندان فرار کرده؟!
‫چطور تونسته فرار کنه؟
‫چطور می‌تونم نگران نباشم ‫در مورد نوه و برادرت؟
‫واقعاً، ‫من دوتا چیز تو چشماش دیدم.
‫یه کم زردی داشت.
‫-زردی داشت؟ ‫-نه.
‫خوبه.
‫و دومیش بی‌گناهی بود.
‫همینه.
‫ما همه چی رو برنامه‌ریزی کردیم ‫و بهش کمک کردیم فرار کنه.
‫بزن قدش.
‫این یه روش عجیبه برای دست زدن.
‫-تو رو زد، جناب. ‫-ضربه--
‫اول، بچه من متهم شد ‫به نصف قتل،
‫الانم گذاشتید فرار کنه.
‫حالا دو جرم بهش وارد می‌شه.
‫تو کهنه‌کار.
‫سرت رو مثل یه آویز میچرخونم.
‫چطور جرئت می‌کنی اینطوری باهاش حرف بزنی؟
‫هر افسر دیگه‌ای بود همچین حرفی می‌زد.
‫اما من نه.
‫نگران نباش، عمو.
‫یه نفر دیگه رو مقصر می‌کنم برای ویکی.
‫-شوکلا. ‫-رئیس،
‫آیا من با یونیفرم پشت میله‌ها خوب به نظر می‌آم؟
‫جناب، ویکی تو خونه نیست.
‫بیرون رو بگردید.
‫پیرمرد نمی‌تونه ببینه، اما دقیقاً زد به صورتم.
‫اگه چیزی رو تو اون ویدیو پوشش ندادیم،
‫یک ویدیوی دیگه درست کنیم.
‫و مقصد این بار کجا باشه؟
‫بمبئی؟ گوا؟
‫چطور ماسوری باشه؟
‫نگو اینو، ویدیا.
‫می‌دونم کاری که کردم غیرقابل‌بخشه.
‫اما لطفاً دلتو بده و منو ببخش.
‫وقتی حنا روی دست دخترها می‌زنم،
‫بهشون نکته هم میگم.
‫"شما دو نفر قراره ازدواج کنید.
‫همیشه با هم باشید."
‫"سعی کنید اشتباه نکنید."
‫و من بزرگ‌ترین اشتباه رو مرتکب شدم.
‫این توضیحات هیچ معنایی ندارن، ویکی.
‫می‌گفتی حناکار ها هیچ‌وقت تغییر نمی‌کنن.
‫اما تو عوض شدی.
‫نه…
‫آبروی یه زن براش همه چیه.
‫از اینکه عکس‌هام دربیاد خجالت میکشیدم.
‫ولی الان یه ویدیوی کامل شده.
‫چطور تونستم تو رو درگیر این کنم؟
‫برو.
‫دیگه هیچی بین ما نیست.
‫این‌جوری نگو، ویدیا.
‫گفتم برو.
‫ببخشید، ویدیا. لطفاً…
‫-گفتم برو. ‫-منو ببخش. لطفاً…
‫-منو بزن. لطفاً، بزن. ‫-چی کار می‌کنی؟ برو.
‫نمی‌تونم از تو دور باشم، ویدیا. بدون تو نمی‌تونم زندگی کنم.
‫-ببخشید. متأسفم. ‫-ویکی.
‫-نمی‌تونم بدون تو باشم. ‫-ولم کن.
‫-متأسفم، ویدیا. ‫-ولم کن.
‫-ویدیا… ‫-گفتم ولم کن!
‫ویدیا--
‫هر جا می‌خوای برو، ‫ولی منو تنها بذار.
‫-لطفاً. ‫-ویدیا.
‫ویدیا.
‫هیچ وقت این‌قدر تنها نبودم
‫این‌قدر شکسته
‫مثل این
‫از روزی که راه‌هامون جدا شد
‫تو فکرم بود
‫قراره چی سرم بیاد
‫اگه تو رو از دست بدم
‫نمی‌دونم چیکار می‌کنم
‫میمیرم
‫بدون تو، میمیرم
‫برای تو، میمیرم
‫همه دردها رو با لبخند تحمل کن
‫من می‌میرم
‫بدون تو، می‌میرم
‫بابا بهوان
‫هرجوری که می‌خوای منو مجازات کن
‫ولی هیچ‌وقت منو ترک نکن
‫می‌دونم اشتباه کردم
‫نمی‌تونستم بهت وفادار بمونم
‫مثل یه رویا داغون شدم
‫هیچ راهی نیست که ‫منو دوباره جمع کنه
‫من می‌میرم
‫بدون تو، می‌میرم
‫ویکی!
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫می‌خوای خودکشی کنی.
‫ترسیده بودم که مردم چی میگن اگه ویدئو لو بره.
‫پس خانوادت چی
‫ من چی؟
‫اصلاً به من فکر کردی؟
‫بدون تو چی به من میگذره؟
‫ولی این تقصیر منه، ویدیا.
‫تصمیم به ساختن این ویدئو فقط مال تو نبود.
‫درسته؟
‫فکر می‌کنی من نمی‌خواستم خودکشی کنم؟
‫نه، ویدیا.
‫ولی ویکی، خودکشی راه‌حل نیست.
‫شنیده بودم دکترا جون آدم‌ها رو نجات میدن.
‫حالا خودم دیدم.
‫خدا رو شکر که به موقع رسیدی،
‫وگرنه دو نصف می‌شدم،
‫ویکی یه طرف و بابل طرف دیگه. اینطوری.
‫ویکی.
‫ویکی...
‫باید با هم...
‫این مشکل رو حل کنیم.
‫دارم سعی می‌کنم این مشکل رو حل کنم، ویدیا.
‫سی دی پلیرمون رو با اون دزد، بادشاه پیدا کردم.
‫ولی سی‌دی ما داخلش نبود.
‫پس سی‌دی ما کجاست؟
‫من تو اتاق شماره ۲۰۲ هستم.
‫پول رو بیار و وسیله‌ت رو ببر.
‫ابجی...
‫اینجایی.
‫دعای خیرت لازمه، ابجی.
‫تا کار و بار رونق بگیره.
‫من پنج سال از تو کوچیکترم، عمو.
‫سن زنان رو تخفیف نمی‌دم.
‫چطوری جرات کردی پولمو بدزدی،
‫و اینجا جشن تولد بگیری؟
‫هی!
‫نمی‌تونی یه زن پیر رو گول بزنی و پولشو بگیری.
‫-هی-- ‫-قطع نکن.
‫ابجی، معامله بین من و توست.
‫-آره. ‫-می‌تونم تو رو مدیریت کنم، ابجی.
‫ولی نمی‌تونم این دلقک‌ها رو مدیریت کنم.
‫-حاضرم بشینم و صحبت کنم. ‫-هی.
‫مشت‌های من بهتر از دهنت حرف می‌زنن.
‫آفرین، سونیل.
‫-من شتی هستم. ‫-برو جلو!
‫بیا!
‫گم شو.
‫پایین بمون.
‫بادشاه، این سی‌دی چی‌یه؟
‫چش شده؟
‫مرده؟
‫کشتیش.
‫-فرار کن. بزن به چاک. ‫-هی.
‫مثل یه بچه خوب.
‫یوگا.
‫یه روش موثر و مفیده ‫برای کنترل عصبانیتت.
‫این بلبل دیدی که اینجا هست...
‫عصبانیتت رو با یوگا کنترل و لازماتتو با پول مدیریت می‌کنه.
‫-و... ‫-خانم، شتی پشت خطه.
‫-بله. ‫-خانم،
‫بادشاه از کما بیرون اومده.
‫اگه به پلیس همه چیز رو درباره ما بگه چی؟
‫ابجی...
‫صبر کن، شتی.
‫اون بادشاه بیدار شده.
‫اگه ما رو به پلیس لو بده چی؟
‫پس می‌دونی باید چیکار کنی.
‫نه، اصلاً نمی‌دونم.
‫چون هیچ‌وقت بهم نگفتی.
‫بکشیش.
‫داداش.
‫چرا این سونیل شتی بی ارزشو از دم در یتیم‌خونه انتخاب کردیم؟
‫حتی ما هم می‌خوایم بدونیم چرا.
‫ما یتیم نبودیم،
‫فقط بیرون یتیم‌خونه بازی می‌کردیم.
‫این چرندیات رو تموم کن و گوش بده.
‫باشه.
‫-اون سی دی رو که پیدا کردیم… ‫-آره.
‫با اونا تماس بگیر و یه معامله کن.
‫-فهمیدی؟ ‫-فهمیدم.
‫سلام.
‫هی.
‫یه کلمه نگو و ساکت گوش بده.
‫ما ویدیوی خاص تو رو داریم.
‫اگه می‌خوای پس بگیری،
‫دو میلیون روپیه بیار،
‫نصف شب بیا قبرستان جوبیلی.
‫حالا قطع می‌کنم.
‫خداحافظ.
‫سلام؟
‫بهم گوش کن. ‫سلام. اون قطع کرد.
‫خدای من.
‫آیا اون از من ویدیو خاص گرفته؟
‫اما با کی؟
‫-گیرت انداختم. ‫-ولم کن.
‫نه، نه، نه.
‫ویدیو خاص با چاندا.
‫اون دو میلیون روپیه می‌خواد.
‫آیا خود فیلم رو گرفته؟
‫یا امروز پولم رو می‌گیرم
‫یا اون چشمتم رو از کاسه درمیارم پیرمرد.
‫این آخرین فنجون چای توست. دارم این خونه رو برای همیشه ترک می‌کنم.
‫کجا میری؟ ‫صبر کن. وایسا. چاندا، بشین.
‫از همه اینا خستم. ‫دارم می‌رم و این نهایی‌یه.
‫دقیقاً! هر چی بود تموم شد. ‫فراموشش کن.
‫یه چند باری می‌تونی، اما…
‫چند باری می‌تونی؟! ‫چطور نمی‌تونی؟؟
‫نباید؟
‫پس حقوقم رو بده.
‫بده--
‫باشه. حقوقت رو میدم.
‫چند صد تا تومن اضافه بهت میدم.
‫به خاطر وقتی که با تو گذروندم…
‫دزدیدن روح فقیر.
‫چقدر می‌خوای؟
‫-دو برابر حقوق. ‫-دو برابر؟
‫قبول. قبول.
‫غرغرت رو نگه‌دار برای کسی دیگه. من پولم رو می‌خوام.
‫بفرما.
‫-تو واقعاً اعصاب خوردکنی هستی. ‫-هر چی دارم بگیر.
‫اما نمی‌تونی اعتبار خانوادگی رو به خطر بندازی.
‫-پولم رو گرفتم. ‫-درسته.
‫-اعتبارت دست‌نخورده می‌مونه. ‫-خوبه.
‫ابجیم گفته بود به صاحب سی دی باز زنگ بزنم.
‫نمی‌دونم شتی بهش زنگ زده یا نه.
‫بذار بهش زنگ بزنم.
‫بی‌صدا گوش کن بدون اینکه کلمه‌ای بگی.
‫من ویدیو ناجور تو رو گرفتم.
‫اگه می‌خوای پس بگیری،
‫دو میلیون روپیه بیار
‫نصف شب بیا قبرستان جوبیلی..
‫منتظرت میمونم.
‫خداحافظ.
‫سلام.
‫قطع کرد.
‫اول باید از پلیس فرار کنم، ‫حالا این تماس.
‫حداقل مکان سی دی رو پیدا کردیم.
‫-اعتبار خانوادگی… ‫-کی اومد خونه؟
‫اما ویدیا، ‫چطور مطمئن بشیم همون ویدیوئه؟
‫می‌تونیم وقتی ویدیو لو رفت تماشا کنیم.
‫چطور درباره ویدیو من فهمیدن؟
‫پلیس دنبالمه،
‫و تو داری منو میترسونی.
‫بی‌خیال همه‌چی. ‫از کجا دو میلیون روپیه پیدا کنیم؟
‫تا حالا تو عمرم این‌قدر ‫پول یک جا ندیدم.
‫چه بدبختی گرفتم با این ازدواج.
‫می‌دونی الان قیمت یه کلیه چقدره؟
‫حتی کل خانواده‌ات هم پنجاه هزار تا نمی‌ارزند.
‫فقط کلیه‌ها نیستند که گرون شدند.
‫غذا هم گرون شده.
‫اون آماده است که کلیه‌شو بفروشه واسه من.
‫اما، ویدیا،
‫به کسی نگو.
‫آبروی خانواده‌مون در خطره.
‫بچه‌های من خیلی روشنفکر هستند.
‫خیلی نگران به نظر اومدند
‫انگار خود فیلمشون بود.
‫قسم می‌خوری؟
‫- قسم. ‫- من کمبود پول ندارم.
‫از یکی قرض می‌گیرم.
‫آقا. آقا، لطفاً…
‫- آقا. آقا، ‫- بی‌ادب.
‫تو این سه ماه اخیر چی به رئیس من دادی؟
‫حالش رو بدتر کردی. الان پشتش زخم شده.
‫درسته؟
‫از گفتنش خجالت می‌کشه.
‫بی‌ادب. همه روز به خاطر تو ایستادیم.
‫دستبند بهش بزنید.
‫آقا، چرا روغنو رو نقطه درست نمی‌مالین؟
‫چرا تو…
‫نقطه درست رو نشونت می‌دم. بیا.
‫تو هم بواسیر داری؟
‫- ۴۰٪ تخفیف برای بزرگترها دارم، آقا. ‫- بیا.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫چانداتون داره صحبت می‌کنه.
‫چاندا من…
‫قلبت بود؟
‫از قلب بود، چاندا، ولی اونجا قلب نیست.
‫به هر حال، بگو چرا زنگ زدی.
‫آقای لدله، دویست هزار روپیه داری؟
‫شوکلا، چهارصد هزار داری؟
‫نه. من دویست هزار دارم.
‫همین‌قد نیاز دارم.
‫برات جور می‌کنم.
‫ولی چرا پول می‌خوای؟
‫چی؟
‫- اگه نداری اشکالی نداره. ‫- اصلاً.
‫برات جور می‌کنم… در واقع، جور شده.
‫باشه، بیار دویست هزار روپیه. پشت گنگا گات ساعت یازده و نیم شب.
‫چاندات داره می‌آد تا ملاقاتت کنه.
‫من ساعت یازده اونجا خواهم بود.
‫خداحافظ.
‫بیا ‫کیف پول توی این اتاقه.
‫- ویدیا، نکنیم… ‫- بیا تو.
‫- بیا. ‫- تو خیابون گدایی‌ام می‌کنم.
‫ویدیا…
‫ممکنه تنها دامادی تو دنیا باشم،
‫که با زنش داره خانواده زنش رو می‌زنه.
‫نگران نباش.
‫حتی لرد کریشنا هم دزدی می‌کرد.
‫اون کره می‌دزدید، نه پول نقد.
‫بذار برم.
‫بذار برم. داری چی کار می‌کنی؟
‫داری چی کار می‌کنی؟ مردم بیدارند.
‫تو این سن، آرزوهام حتی تو خواب هم درست نمی‌شود.
‫بهم اجازه بده برم، لطفاً. ‫به من رحم کن لطفاً.
‫دو بار مسواک زدم.
‫یه دونه آدامس هم تو دندون‌هام پیدا نمی‌کنی.
‫جدی می‌گی؟ فقط اونو دارم می‌بینم.
‫- اصلاً مسواک نزدی. ‫- شما دوتا چی کار دارین می‌کنین؟
‫از وقتی ویدیا ازدواج کرده، اینجا خیلی خلوت شده.
‫پس بریم یه خدمتکار بیاریم.
‫خدمتکار بیاریم که بین ما بخوابه؟
‫- چی؟ ‫- اگه شب شیر بخواد چی؟
‫می‌خوای بهش بدی؟
‫نه. خدمتکار کنسل شد.
‫خارجی‌ها رو ببین.
‫- بعد پنجاه میرن دنبال زندگی. ‫- نه…
‫اما ما از بچگی، ازدواج، کارهای خانه، زاییدن، و پیری.
‫من هرگز جوانی رو تجربه نکردم بیا بهم نشون بده.
‫اون خارجی‌ها همیشه تنباکو نمیجوند.
‫چون همیشه مشغول بوسیدن هم هستند.
‫مامانت داره چی کار میکنه؟
‫احساساتش فوران کرده.
‫تایم اوت. تایم اوت.
‫تو شکلات رو با تنباکو قاطی کردی؟
‫-من تنباکو رو تو شکلات ریختم. ‫-چی؟
‫با توجه به سنش، حتی چهار تا بادام خوردن هم براش مضره.
‫-صبر کن. وایسا. ‫-بریم شروع کنیم.
‫چیزی واسه شروع نیست.
‫-یه بار امتحان کنیم. ‫-اونجا هم چیزی نیست.
‫هیچ‌چیزی نمونده.
‫بسته‌ها؟
‫-بیشتر از ۲۰۰ هزار نگیری. ‫-درسته؟ فقط ۲۰۰ هزار؟
‫تنباکو.
‫زیرشو نگاه کن.
‫فکر کنم گاوصندوق اشتباهی رو باز کردیم.
‫گاوصندوق پول کجاست؟
‫خونه فقط یه گاوصندوق داره.
‫بیخیال.
‫نمیتونم کاری بکنم!
‫غیر از تنباکو تو خونتون چیزی پیدا نکردیم.
‫درسته؟ انگار که میلیون‌ها داری، نه؟
‫این هم ۲۰۰ هزار روپیه.
‫من ترتیبشو دادم.
‫پدربزرگ، تو از کجا می‌دونی؟
‫اگر من ندونم، دیگه کی باید بدونه؟
‫اشتباهاتی شده، ولی کاریه که شده.
‫چجوری ۲۰۰ هزار روپیه جور کردی؟
‫بخشی از اون مال خدمتکار، چانداه، و بقیش مال خودمه.
‫چقدر مال چانداهه؟
‫۱۹۰ هزار روپیه.
‫برو پسرم.
‫و سی‌دی رو برگردون.
‫اگه بخوای می‌تونم امروز بادشاه رو به خالقش برسونم.
‫تمومش می‌کنم.
‫سردخونه
‫مشکلمون همینه
‫می‌خوایم امشب سی‌دی رو چال کنیم.
‫نمی‌خوام قیافه‌شو ببینم.
‫سی‌دی کجاست؟
‫-سی‌دی؟ ‫-سی‌دی کجاست؟
‫ببخشید، سی‌دی ندارم. تنباکو می‌خوای؟
‫ساکت شو.
‫اسم پسر دیگه‌م بیدیِ.
‫برایان دکاستا.
‫کریستیانو دکاستا.
‫شماها؟
‫خجالت نمی‌کشید؟
‫مست و پاتیل اومدید بیمارستان.
‫همینجا واینسید.
‫برید تو و سی‌دی رو بردارید.
‫مردم منتظرن پایین.
‫از اون طرف نه، از این طرف احمق‌ها.
‫سی‌دی.
‫-سی‌دی، داداش من. ‫-سی‌دی.
‫-سی‌دی؟ ‫-سی‌دی، داداش من.
‫کجایی، داداش؟
‫کریستیانو دکاستا.
‫اینم جسد.
‫سی‌دی، من اینجام.
‫مواظب باش. مواظب باش.
‫مواظبم
‫آسیب نبینه.
‫مواظب باش. این طرف… مواظب سی‌دی باش.
‫آقا، من این ۱۹۹ هزار روپیه رو واسه عروسی‌م جمع کرده‌بودم.
‫از حالا به بعد، شما جای من هستین.
‫من وظیفه حفاظت از این کشور رو بهتون می‌سپرم.
‫-آفرین. ‫-من حتی نتونستم از وسایل خودم محافظت کنم…
‫چطور می‌تونم از کشور محافظت کنم؟
‫این ناعادلانست.
‫می‌دونم.
‫زن داداش اینجاست.
‫-چه زن داداشی؟ ‫-اسکوتر رو نگه‌دارید.
‫عصر بخیر.
‫داری همه این وسایلو می‌فروشی که بهم ۲۰۰ هزار روپیه بدی؟
‫چی میگی؟
‫این واسه زندگی مشترکمونه؟
‫-زندگی مشترک؟ ‫-وقتی بهم زنگ زدی کلانتری
‫یک‌راست فهمیدم.
‫داریم فرار می‌کنیم.
‫فرار؟
‫باید امشب از میرُت بگذریم.
‫جاده‌ها خرابه.
‫-شوکلا، اسکوترشو برگردون خونه. ‫-بله، آقا.
‫- تموم شد. ‫- چی؟
‫چرا باید با تو فرار کنم؟
‫اسکوتر بره خونه یا آهن‌پاره‌فروشی؟
‫می‌مونه.
‫یعنی یه دختر خوشگل با یه مرد خوش‌تیپ و دویست هزار روپیه میرن به کازینو؟
‫خوش‌تیپ؟
‫آره، از بچگی.
‫چی؟ صورتتو دیدی؟
‫شبیه کلاغ لاغر مردنی می‌مونی.
‫تنها چیزی که به لاغری توه، یه مداده.
‫و موهات مثل جنگله.
‫می‌ترسم یه آهو یا پلنگ از توش بپره.
‫خب…
‫باید این دویست هزار روپیه رو به یکی دیگه بدم؟
‫هر دختر دیگه‌ای اینو می‌گفت.
‫اما نه من.
‫قول؟
‫قول.
‫فرار می‌کنیم.
‫صد در صد.
‫اما اول باید از این وضعیت بیرون بیام.
‫یکی یه ویدیو کثیف از من گرفته.
‫یه نفر یه ویدیو ازش گرفته،
‫-و از تو پول می‌خواد. ‫-ساکت وایسا.
‫چطور تونست یه ویدیوی کثیف از تو بگیره وقتی من اینجام؟
‫اون قبلاً هم ده بار فرار کرده.
‫-هرچی ممکنه. ‫-چرند نگو.
‫قبول دارم که من فرار کردم…
‫-چی… ‫-ولی هیچی نشد.
‫هیچی.
‫اولین بار با بوشان فرار کردم، ولی هیچی نشد.
‫بعدش با راج، بازم هیچی نشد.
‫-بعدش… ‫-اگه هیچی نشد،
‫-داشتی امتحان میانگینتو می‌گرفتی؟ ‫-آقای لدله،
‫داری اشتباه می‌فهمی.
‫این چاندا بدون هیچ لکه‌ای هست.
‫کجا با اون پول صدات زدن؟
‫ویدیا.
‫-این گیر کرد. ‫-ویکی…
‫ویدیا…
‫مطمئنی اینجا جاییه که گفتن؟
‫راست میگی منو برای قرار آوردی اینجا؟
‫بریم.
‫نمی‌تونستی جای بهتری برای معامله پیدا کنی؟
‫گفتی جایی رو پیدا کنم که خلوت باشه.
‫چه جای ترسناکی مارو صدا زدن!
‫امیدوارم قبل از اینکه پول برسونیم ‫دو تا جسد پیدا نکنن.
‫ترسیدی؟
‫من دم دروازه ترسیدم.
‫الآن منتظرم بیهوش بشم.
‫حتی از وقتی بچه بودم…
‫-دیوانه. ‫-وقتی راه میری صورتتو جلو نگهدار.
‫دستم رو بگیر. دستمو بگیر.
‫حالا شما دو تا برید داخل.
‫برید و معامله رو انجام بدید، امیدوارم یکی از شما
‫زنده بیرون بیاد. ‫گمشین.
‫ولی می‌تونیم ما بچه‌ها یه معامله به این بزرگی رو انجام بدیم؟
‫کدوم بچه روی سینه‌اش مو داره؟
‫تو می‌تونی بچه. برو.
‫-باشه. اوکی می‌کنیم. ‫-برو.
‫-بیا سونیل. ‫-بیا شتی.
‫به جهنم.
‫منو به قبرستون آوردن.
‫چرا اون…
‫ویکی، سگ‌ها.
‫تویی!
‫منظورم سگ‌ها بود.
‫-گوش کن سونیل. ‫-بله، شتی.
‫چه جاییه که منو آوردی؟
‫چی می‌گی؟
‫مردم می‌میرن تا اینجا بیان.
‫این معلومه.
‫راستی، خانم چقدر اعتماد داره.
‫ما رو فرستاد برای معامله به این مهمی.
‫حق با توئه ولی اینجا واقعاً ترسناکه.
‫ما کاری نکردیم. ما بی‌گناهیم.
‫رئیس احمق ما رو فرستاد اینجا برای معامله.
‫آره، من آگاروال هستم، اون یاداو.
‫ما کاری به این قبرستون مسیحی نداریم.
‫- رئیس احمق؟ ‫- آره.
‫احمق‌های لعنتی. تو...
‫کی گفته مرده ها بی‌فایده‌ان؟
‫می‌تونیم وقتی که اون‌ها مرده‌هاشون رو دفن می‌کنن، معامله کنیم.
‫هوشمندانس.
‫خدا حقیقت است. ‫- خدا حقیقت است.
‫مسیحی؟
‫ببخشید.
‫هله لویا*.
‫اینجا رومئو و ژولیت هستن.
‫ویدیا، رووح.
‫ویکی، اونان.
‫باج‌گیران.
‫پول رو آوردی؟
‫یک لحظه صبر کن. وایسا.
‫کجا است سی‌دی؟
‫پیش دو مرد با استعدادم.
‫نه، نه، ویدیا.
‫چطور مطمئن باشیم که این سی‌دی ماست؟
‫چی؟
‫یه خال روی گردنش داره، ‫و دو تا پشتش...
‫بعدی سوم روی کمرش.
‫پایین‌تر از اون...
‫بس کن. خیلی چیزها می‌دونی.
‫می‌فهمم.
‫هی، با سی‌دی چی کار می‌کنی؟
‫هیچی، هیچی.
‫- پول؟ ‫- سی‌دی ما رو کپی کردی؟
‫تو مثل ابجی کوچیک منی.
‫پس به شوهر خواهرت یه تخفیف بده.
‫- چرا تو... ‫- وایسا! خوب.
‫بهش پول بده، ویدیا.
‫این چیه؟
‫ قلک دزدی کردی؟
‫از سکه‌های آزاد بدم میاد.
‫اینا دلار از گوش‌هات آویزونن؟
‫می‌شمرم.
‫اسم من چیه؟
‫لدله ‫- پس اسم منو بگو؟
‫چرا به پشتم زدی؟ ‫نزدیک بود سکته کنم.
‫این‌ها مردای با استعداد منن. ‫سونیل و شتی.
‫شکی داری؟
‫طرفدارم. ‫چی شد این حرفت؟
‫چی؟
‫لدله...
‫مکالمات خصوصی ما رو شنیدی.
‫نگاه نکن. سی‌دی رو بده بهشون.
‫ببخشید، ولی نمی‌تونیم تو این مورد کمکتون کنیم.
‫چی می‌گی؟ ‫اشتباه کردیم به اشتباه.
‫سی‌دی توی سبد افتاد و دارن دفنش می‌کنن.
‫دفن سی‌دی.
‫- هی! ‫- هی!
‫- سی‌دی. ‫- هی!
‫صبر کن. صبر کن. وایسا. ‫- سی‌دی کجاس؟ سی‌دی کجاس؟
‫کجا دیگه؟ اون توئه.
‫- بیارش بیرون. ‫- چه حرفی.
‫سی‌دی حالا مستقیم با خدا ملاقات می‌کنه.
‫خدا چه ربطی به سی‌دی داره؟
‫زود باشید، بچه‌ها، ‫باید برم کلیسا.
‫می‌برمت واکاندا*، ‫ولی سی‌دی رو بیار بیرون.
‫تابوت رو قفل کن.
‫- وایسا. ‫- قفل کن.
‫- وایسا. ‫- وایسا.
‫- قفل. ‫- وایسا.
‫- قفل؟ ‫- وایسا؟
‫رووح.
‫- رووح. ‫- فرار کن.
‫فرار کن! فرار کن!
‫فرار کن!
‫بدویید. رووح ها دارن دنبالمون میان.
‫ویکی، مواظب باش.
‫یه کم دیگه مونده. چند اینچ دیگه.
‫مواظب باش.
‫ویدیا، سی‌دی.
‫سی‌دی رو گرفتم.
‫- سی‌دی... ‫- نه.
‫- بله، گرفتیمش. ‫- بعدش؟
‫الهه مادر، دویست هزار بار شکرت
‫سی‌دی رو بده به من.
‫-نه، بابابزرگ. ‫-سی‌دی رو بده به من.
‫یه سی‌دی بهتر برات می‌گیرم.
‫می‌خوام این سی‌دی رو ببینم.
‫-نه، بابابزرگ. ‫-بابابزرگ.
‫-نه، بابابزرگ. ‫-نه...
‫نه این سی‌دی، بابابزرگ. خواهش می‌کنم، بابابزرگ. نه.
‫-بده‌ش... ‫-دست بردار،!
‫بابابزرگ…
‫ببخشید. بابابزرگ--
‫نه. بابابزرگ--
‫دیدم.
‫تیکه تیکه‌اش کنید و بندازیدش بیرون.
‫-یه‌جای دور. ‫-بله.
‫می‌رم یه غسل آب مقدس بکنم.
‫-بله. ‫-باشه.
‫من و...
‫چای داغ بدم برات؟
‫من از همه چی داغ دوری می‌کنم.
‫پس دوغ؟
‫برو.
‫پیرمرد عقلش رو از دست داده.
‫فکر نکنم این سی‌دی ما باشه.
‫-چی... ‫-چطور فراموش کردی؟
‫تو روش «آهنگ‌های غمگین موکش» نوشتی.
‫آره.
‫حق با توئه.
‫ولی اون بیشتر از من اطلاعات درباره خال‌های زیبایی تو داشت.
‫پخش کنیم؟
‫-بیا ‫-بیا.
‫-آقا، باید زمان مرگشون رو تغییر بدیم. ‫-چرا؟
‫قطار ده دقیقه تاخیر داره.
‫آقا، بهت گفتم بارها سی‌دی اون نبود.
‫چرا این اتاق اینقدر تزئین شده؟
‫هر زوجی در کمیسیون میاد
‫-یه همچین اتاقی برای شب عروسی‌شون. ‫-واقعا؟
‫همه اینا بعد ازدواج، نه حالا.
‫ما قبلا تو زندگی قبل ازدواج کرده‌ایم.
‫بعد ازدواج انجامش می‌دیم.
‫ویکی…
‫تو هم تو کمیسیون یه سی‌دی ساختی.
‫لعنت به اون منحرف!
‫دیگه کجا دوربین کاشتی؟
‫این ویدئوی گوا ما نیست.
‫-خدای من. نفرین شدم. ‫-ویدیا، نه.
‫-دیگه کجا دوربین گذاشتی؟ ‫-ویدیا…
‫-این اون ویدئو نیست. ‫-ویدیا…
‫ویدیا.
‫می‌دونم این اون ویدئو نیست،
‫ولی می‌دونم…
‫که کی این ویدئو رو ساخته.
‫آقا، قطار داره میاد.
‫عقب بمون. ‫یا خونی می‌شی.
‫-نجات پیدا کردیم. ‫-ما نجات پیدا کردیم
‫نمی‌تونی یه کار رو درست انجام بدی.
‫اگه از حمله قلبی می‌مردن، تقصیر پلیس بود.
‫آزادشون کن. اونجا ببندشون.
‫آقا، آقا.
‫فقط ماشین پردسی رو دزدیدم.
‫یه سری سی‌دی توش بود.
‫-آقای پردسی، ماشینت رو دزدیدن. ‫-هی!
‫تصمیم داشتم سی‌دی و ماشین رو بفروشم و قرض‌هامو پرداخت کنم.
‫برا همین پردسی رو به هتل دعوت کردم که معامله کنم.
‫ولی قبل از اینکه معامله کنم،
‫اینا به هتل اومدن و...
‫منو تا سر حد مرگ کتک زدن.
‫و من به کما رفتم.
‫آقا، فکر کنم پردسی مقصر اصلیه.
‫پردسی؟
‫عشق تو سرسام‌آوره
‫هوا و ابرهای سیاه
‫مسیرهای عشق پژمرده‌ان
‫این وقت عاشق شدن است
‫عشق تو
‫عشق تو سرسام‌آوره
‫بگیرش.
‫پردسی.
‫بایست.
‫بلند شو.
‫نگهش دار.
‫اول بذار من بزنمت. ‫دیروز حقوق‌مون رو گرفتم.
‫وگرنه شکایت می‌کنی که کارمون رو انجام نمی‌دیم.
‫آقا، گوش کن. ‫زدن من فایده‌ای نداره.
‫-چرا؟ ‫-من هر روز کتک می‌خورم.
‫اما نه مثله امروز که کتک می‌خوری.
‫وقتی نتونستی ابجبمو تحت تاثیر قرار بدی،
‫یه ویدیو از ما گرفتی که ازمون انتقام بگیری. ‫چطور جرات کردی؟
‫نه، ویکی، من هیچ ویدیویی نگرفتم.
‫مقصر اصلی یکی دیگه‌ست.
‫-کی؟ ‫-شوهر خواهرم.
‫سجن کومار.
‫اگه به فکر خواهرم نبودم،
‫شخصاً بهش شلیک می‌کردم.
‫داری دروغ می‌گی.
‫دارم فکر می‌کنم تو کمیسیون آقای سجن ازدواج کنم.
‫اون داره این کار غیرقانونی رو به اسم کمیسیون انجام می‌ده.
‫اول زوج رو ازدواج می‌ده
‫بعد می‌فرسته به اتاق.
‫ویدیوهاشون رو ضبط می‌کنه ‫و می‌فرسته به یه شیخ توی دبی.
‫شیخ؟
‫کدوم شیخ؟
‫ما هیچوقت ندیدیمش،
‫فقط باهاش تلفنی حرف زدیم.
‫اما اینبار میاد تو کمیسیون حضور پیدا کنه.
‫آقا، بیش از دو ساعته.
‫داره با جاده میاد یا با قایق؟
‫شوکلا...
‫اومده.
‫-صبر کن. ‫-صبر کن، بابا.
‫خوش اومدی به هند.
‫-دبی؟ ‫-بله.
‫تو ماشینت شتر داری؟
‫-نه. ‫-چکش کن.
‫بزن کنار.
‫زود باش. کمیسیون قرار شروع بشه.
‫همه چی آماده‌ست.
‫این...
‫رزها.
‫تخت.
‫شیر.
‫همه چی.
‫بی‌شرف.
‫همین را دفعه قبل گفتی.
‫ولی هنوز پولی به من نرسیده.
‫میلیون‌ها از دست دادم.
‫چند بار گفتم،
‫کارمون رو از سه چیز می‌گرده؟
‫کمر، اتاق، و دوربین.
‫بله.
‫برو تمام اتاق‌ها رو چک کن.
‫آیا دوربین‌ها سر جاش هستن یا نه؟
‫و گوش کن...
‫برای تمام زوج‌های بالای ۴۰ سال،
‫-بله. ‫-یه کم شیلایجیت توی شیرشون بریز.
‫دو قاشق می‌ریزم.
‫-دو قاشق؟ ‫-بله.
‫نذار مثل دفعه قبل باشه،
‫وقتی که دوربین خاموش شد،
‫و زوج‌ها تا صبح داغ بودن.
‫-فقط... ‫-یکی؟
‫همه روی صحن رقص
‫لحظه خاصه
‫جشن داره شروع می‌شه
‫تا آغاز بشه
‫شبی پر از شادیه
‫دخترای ناز کنارمه
‫از زندگیت لذت ببر
‫نیازی به ترسیدن نیست
‫با من باش تا خوش بگذرونی
‫بهترین لحظات زندگیت رو داشته باش
‫با من
‫آقا شیخ.
‫سلام، حبیبی.
‫بیا دبی، عزیزم.
‫اما آقا شیخ، صداتون فرق می‌کنه.
‫می‌خوای برات آهنگ بخونم؟
‫اصلاً.
‫-زنم… ‫-بله.
‫به کی اعتماد کنیم
‫به کی نکنیم
‫حقیقت امروز روشن میشه
‫دیگه راز نمیمونه
‫راستگویی ممنوعه
‫حقیقت گفته نمیشه
‫مثل شمشیر دو لبه
‫دنیا جای بدیه
‫با من بمون تا خوش بگذره
‫بهترین وقت زندگی‌تو بگذرونی
‫با من
‫چه دنیا ناراحت باشه
‫تو از من ناراحت نمیشی
‫بدون تو نمیخوام
‫حتی یه لحظه تو این دنیا باشم
‫تو میدونی و خدا هم میدونه
‫هرگز نمیتونیم از هم جدا بشیم
‫من مال توام، تو مال منی برای همیشه
‫از من ناراحت نشو
‫با من بمون تا خوش بگذره
‫بهترین وقت زندگی‌تو بگذرونی
‫مثل شمشیر دو لبه
‫دنیا جای بدیه
‫تبریک میگم برادر.
‫-تبریکاتون. ‫-ویکی؟
‫خیلی سرگرم‌کننده بود.
‫بود.
‫ولی به خاطر اون نیست.
‫پس برای چی؟
‫کسی بهت نگفت؟
‫دخترت سوآتی هم ‫داره تو این کمیسیون ازدواج میکنه.
‫-تبریک. ‫-سوآتی؟
‫بله، سوآتی.
‫اونجا.
‫سوآتی.
‫-بابا. ‫-سوآتی.
‫اینجا چیکار میکنی؟
‫دارم ازدواج میکنم، بابا.
‫یه عکس.
‫بس کن.
‫میخوای مخفیانه ازدواج کنی؟
‫این چیزیه که بهت یاد دادم؟
‫و پسره کیه؟
‫-سلام. ‫-کار دیگه‌ای نداشتی؟
‫ولی تو کی هستی؟
‫ونکاترامانا د. سودارشانرانگا.
‫اسم غذا رو نمی‌پرسم. اسم خودت چیه؟
‫این اسمشه، بابا.
‫-من و ونکاتش عاشق همیم. ‫-عشق عمیق.
‫این راز بزرگو ازم پنهون کردی.
‫چرا نگفتی؟
‫به مادربزرگ گفتم.
‫-مادر. ‫-به عروسم گفتم.
‫ساویتا؟
‫به خواهرم دربارش گفتم.
‫چرا به کسی دیگه هم نگفتی؟
‫نه. نمیتونی باهاش ازدواج کنی.
‫حبیبی،
‫هر وقت خواستی بیا دبی.
‫من که از دبی میام اگه تونستم با یه هندی ازدواج کنم…
‫فوق‌العاده!
‫چرا یه هندی شمالی ‫نمیتونه با یه هندی جنوبی ازدواج کنه؟
‫ولی شیخ‌صاحب، اون تنها دخترمه.
‫چطور میتونه اینجا ازدواج کنه؟
‫اونا هنوز مراسم اتحاد روح رو دارن.
‫بابا، اتحاد روح چیه؟
‫شب عروسی. شب اول.
‫توجه کنید همه.
‫آقا برای همه تو ریزورتشون اتاق رزرو کردن.
‫و شماره اتاق‌ها رو ‫روی دست عروس نوشتم.
‫ببینید. اوکی؟
‫برادر مراسم عروسیو ترتیب داد.
‫ولی شب عروسی ‫مسئولیت شماست.
‫اتاقا آماده‌ان، ‫و شب سرده.
‫برنامه‌تونو شروع کنید. ‫بفرمایید.
‫-بفرمایید، لذت ببرید. ‫-سوآتی. بچه‌ام.
‫سوآتی!
‫- یا خدا. ‫- بیا.
‫قشنگ. خیلی قشنگ.
‫بریم تو اتاق؟
‫- دستمو گرفت. ‫- من نمی‌رم هیچ‌جا.
‫دارم درباره اتاق سی‌دی با ضبط صحبت می‌کنم.
‫همیشه رومانتیک می‌شی.
‫- بریم؟ ‫- پردسی،
‫- شیخ رو ببر به اتاقش. ‫- بیا سرورم.
‫منم میرم.
‫آقا، باید برم دستشویی.
‫هرجا میخوای برو دستشویی. گمشو!
‫- چه اتاق افتضاحیه! ‫- آجیه سجن عقلش رو از دست داده.
‫- یه تخت میخی گذاشته برام. ‫- نامرد.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫می‌دونم سواتی برخلاف میلت ازدواج کرده،
‫اما نمی‌تونی شب اولشون رو خراب کنی.
‫- قشنگ معلومه؟ ‫- و تا جایی که دیدم،
‫- ونکاتش پسر خوبیه. ‫- فرقی نمی‌کنه ونکاتش یا کمال حسن،
‫دارم فیلم می‌سازم؟
‫بگو چرا شماره ها رو نوشتی؟
‫- ببخشید… ‫- ولش کن.
‫سریع شماره اتاق سواتی رو به یاد بیار.
‫یه لیست بزرگه…
‫- بگو. ‫- دارم تلاش می‌کنم. دارم تلاش می‌کنم.
‫- 10… ‫- 100.
‫بذار تموم کنم.
‫- 105 ‫- 105
‫نه، صبر کن.
‫فکر کنم 10… 108 باشه.
‫- 108. ‫- 108.
‫نه، وایسا.
‫اون شماره اتاق پونمه.
‫10… 3. ‫آره، 103.
‫- آره، 103. ‫- 103.
‫همین یکی.
‫103.
‫سواتی.
‫سواتی…
‫شیر گرفتی؟
‫برو گمشو.
‫شیر برات میارم.
‫اون چی بود؟
‫خیلی متاسفم، آقا.
‫یادم می‌آد… 404.
‫این ساختمان فقط دو طبقه داره. چطور می‌تونه 404 باشه؟
‫دقیق فکر کن. فکر کن.
‫- فکر کن، ویدیا. فکر کن. ‫- فکر کن.
‫انقدر به خودت فشار نیار. نمی‌خوایم موشک بفرستیم فضا.
‫اون…
‫20…
‫- 20...2! ‫- 202...
‫صبر کن…
‫بازم اشتباهه؟
‫نه، 202 درسته.
‫خودم تو ساختمان خودم گیج شدم.
‫202.
‫زود باش.
‫اشتباهه. اشتباهه. ‫دستت رو بردار.
‫چراغ‌ها رو روشن کن.
‫کجا داری می‌ری؟
‫- ول کن. ول کن. ‫- نرو.
‫- این یه شال دست‌بافیه. ول کن. ‫- داری چیکار می‌کنی؟
‫ویکی.
‫کجا بودی؟
‫دنبالت گشتیم. سواتی رو پیدا کردی؟
‫- پیداش نکردم. ‫- تو 202 نیست؟
‫شالمو گرفتن.
‫خیلی احساساتی شدن.
‫تا حالا اینقدر شب اول تو یه شب ندیدم.
‫- 205 رو امتحان کن… ‫- 205…
‫- نه، 207 رو امتحان کن… ‫- به یه عدد بچسب.
‫اسم و شماره اتاق همه رو رو کاغذ ننوشتی؟
‫- آره، نوشتم. ‫- همچین لیستی داری؟
‫پایین گذاشتم.
‫چرا زودتر نگفتی؟
‫هی…
‫هی!
‫مال تو بود؟
‫مال من بود.
‫کاملاً خیس شده.
‫پیداش کردی، آقا؟
‫- آره ولی خیسه. ‫- خیسِ خیس؟
‫- سواتی. ‫- سواتی اینجاس،
‫ولی شماره اتاق اینجا نیست.
‫- یه لحظه وایسا. ‫- چی؟
‫حبیبی.
‫تو فوق‌العاده‌ای، سجان. همه ویدیوها رو دارم.
‫هندی، آمریکایی، ایتالیایی.
‫ویدیو دخترم توش هست. اون هارد دیسک رو می‌خوام برگردونم.
‫توی کسب و کار ما روابط معنایی نداره.
‫هیچ‌کس خارج از هند نمی‌دونه که اون دخترته.
‫شیخ!
‫نیم میلیون بیشتر برای دخترت.
‫- بیا بریم. ‫- وایسا، شیخ.
‫داری از حدت می‌گذری.
‫شیخ، وایسا.
‫شیخ...
‫ویکی، بگیرش.
‫اینجا بمون.
‫باشه.
‫وایسا.
‫- بذار برم. ‫- اون شیخ رو بگیر.
‫بذار برم.
‫- کجا داری میری؟ ‫- ای لعنتی، بذار برم.
‫وایسا!
‫حالا کجا می‌خوای بری؟
‫ویکی، ازش بگیرش.
‫ازش بگیرش.
‫بدش.
‫- نه. ‫- بگیرش.
‫بگیرش، ویکی.
‫- بگیرش. ‫- بدش.
‫آفرین، ویکی. آفرین.
‫بشکنش. بشکنش.
‫ولی چی توش هست؟
‫این وقت بحث کردن نیست. فقط بشکنش. دورش بنداز.
‫ولی با چی داشت فرار می‌کرد؟ باید یه بار ببینیمش.
‫الان وقت حرف زدن نیست. فقط بشکنش. دورش بنداز.
‫سختی کشیدیم تا بگیرمش.
‫- باید همه‌مون بدونیم. ‫- آره.
‫- این چیزی که باهاش فرار می‌کرد.
‫- آره… ‫- ویکی،
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫بدش به من. ‫بد‌ش به من، ویکی.
‫بده‌ش به من.
‫ولش کن.
‫هی!
‫ویکی؟
‫ممکنه من یه نقاش حنا باشم،
‫ولی منو ترسو حساب نکن.
‫هی!
‫ازش بگیرش.
‫پردسی!
‫پردسی؟
‫کجا داری میری؟
‫وایسا، پردسی!
‫وایسا، پردسی.
‫بذار برم. ول کن...
‫وایسا، پردسی.
‫پردسی!
‫پخشش نکن، پردسی.
‫پردسی.
‫پخشش نکن.
‫قطعا پخس میشه.
‫و بدون هیچ استاپی.
‫پردسی.
‫نترس، بابا.
‫دخترت از تو در امانه.
‫ما دخترت سواتی رو نجات دادیم.
‫ولی منم دختر کسی هستم.
‫پوجا، منجو، ریتا، سونیتا هم همینطور.
‫اونا هم دختر یا خواهر کسی هستن.
‫مگه نه؟
‫جرعت داری از ما ویدیو بگیری.
‫آبروی خانواده‌ات مهمه،
‫ولی اعتبار ما کسب و کاره.
‫حبیبی،
‫از این پسر خوشم نمیاد.
‫وقت و پولمو هدر داد.
‫اون شیخ دیگه شاید این رو می‌گفت.
‫ولی من نه.
‫قانون به چیزای اشتباه بی‌توجه نیست.
‫شرمت باد، سجن. شرمت باد.
‫-لطفاً، مامان. ‫-به من دست نزن.
‫برای تو زنا مهم نیستن، اونا رو برای تجارت استفاده می‌کنی.
‫بعدش هم از من فیلم بگیر و پول به جیب بزن.
‫اصلاً نمی‌تونستم تصور کنم
‫که تو به این حد حقیر بشی.
‫اگه پول می‌خوای،
‫پس از منم فیلم بگیر.
‫بیا، از ما همه‌مون فیلم بگیر.
‫-از من هم. ‫-از من هم.
‫فیلم بگیر، بابا.
‫-از من هم! از من هم! ‫-از من هم! از من هم!
‫-از من هم! ‫-بس کنید.
‫-از من هم. ‫-بس کنید!
‫من رو ببخش.
‫ببخشمت؟
‫آدمایی مثل تو با گفتن "ببخشید" ‫کاراشونو توجیه می‌کنن؟
‫ما مردم طبقه متوسط ‫برامون آبرو مهمه.
‫و آدمای پستی مثل تو از این مسئله سوءاستفاده می‌کنن.
‫بعضی وقتا در زندگی…
‫برای سرگرمی تصمیماتی می‌گیریم،
‫که ممکنه بعداً پشیمون بشیم.
‫و برای این تصمیمات،
‫مورد باج‌گیری دوستان، عاشق‌ها، رئیس‌ها و غیره قرار می‌گیریم.
‫و برای حفظ آبرو ساکت می‌مونیم.
‫شنیدی، ویدیا؟
‫دختر آقای شارما با کسی فرار کرد.
‫پسر چوبی الکلیه.
‫و سونیتا طلاق گرفت.
‫همه دوست دارن بدونن تو زندگی دیگران چی می‌گذره!
‫فکر کن چقدر حقیر و کوچیک میشیم تا ویدئوی خصوصی کسی رو ببینیم.
‫بدون اینکه بدونیم اون افراد
‫چه شرایطی رو تحمل می‌کنن.
‫ویدیا، کاری که ما کردیم اشتباه نبود.
‫اشتباه نبود، فقط بی‌احتیاطی بود.
‫ولی کاری که اون کرد…
‫کمال پست فطرتی بود.
‫پس چرا ما باید مجازات بشیم؟
‫چرا ما باید رنج ببریم، ویدیا؟
‫اون باید رنج بکشه،
‫و آدمایی مثل اون.
‫ولی…
‫آدمایی در این دنیا هستن،
‫که به خاطر نظر دیگران خودکشی می‌کنن.
‫بدون اینکه فکر کنن
‫بعد از اون‌ها چه بلایی سر پدر و مادرشون میاد.
‫چه بلایی سر خانواده‌شون میاد؟
‫روح‌های بیچاره از درون می‌میرن.
‫ما هم در همین مسیر بودیم.
‫ولی ما شجاعت به خرج دادیم و خارج شدیم.
‫ولی شاید در آینده یه نفر دیگه نتونه.
‫یه چیز دیگه، سجن.
‫دو چیز باعث میشه آدم ثروتمند یا فقیر بشه.
‫احترام و ثروت.
‫و تو یه فقیری که فقط ثروت داری.
‫به خاطر حرمت زن‌ها جنگ‌ها می‌کردیم؟
‫واقعاً فکر کردی،
‫بعد از این همه بازی با حرمت زن‌ها بی‌صدمه می‌مونی.
‫چقدر پول می‌خوای؟
‫چقدر؟
‫من…
‫ببرینش.
‫شوکلا.
‫ایمانت به قانون بازگشته؟
‫بریم ازدواج کنیم؟
‫عاشق بشیم.
‫اون موکش هنوزم درد سریه برامون.
‫همه جای ریشیکش رو گشتیم، ‫ولی نمی‌دونم سی‌دی ما توی گوا کجاست.
‫بابا سگال، دیوانگ پاتل، ‫فالگونی پاتاک، همه‌شون سی‌دی داشتن،
‫ولی مال خودمون رو پیدا نکردیم.
‫فقط الهه مادر می‌تونه نجاتمون بده حالا.
‫یک لحظه صبر کن.
‫چی شد، چاندا؟ حقوقت رو گرفتی.
‫الان کجا میری؟
‫موضوع پول نیست.
‫دیگه نمی‌تونم اون پیرمرد رو تحمل کنم.
‫ماساژها خوب بود، ولی دیروز ازم خواست
‫که صابون پشتش رو بمالم.
‫خب که چی؟ توی این که ضرری نیست.
‫ولی اگه فردا چیز دیگه بخواد چی؟
‫"آهنگ‌های غمگین موکش."
‫-ویکی، موکش... ‫-باشه--
‫موکش؟
‫گوپال، صبر کن.
‫گوپال.
‫پدربزرگ، سی‌دی.
‫گوپال!
‫آهنگ‌های غمگین موکش
‫حتی اگه خونه هم بهم بدن، کوتاه نمی‌یام.
‫بریم.
‫دوباره می‌بینمت
‫-کامیون رو نگه دار. ‫-کامیون رو نگه دار!
‫هی!
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫بیا وسط جااااااااااااااااااان بنااااااااازم ‫بنازم به این رقص و آهنگ