دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫به نزد من بیا.
‫ای فرشته‌ی نگهبان.
‫ای روح تسلی‌بخش.
‫ای روح تمام قلمروهای آسمانی.
‫هرآنچه که هستی.
‫ندایم را بشنو.
‫به نزد من بیا.
‫تو!
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫تو مرا از تاریکی ابدی بیرون آوردی!
‫تو! ‫خود تو!
‫تو به دنیای زندگان تعلق نداری!
‫تو به دنیای انسان‌ها تعلق نداری!
‫حاضری تا ابد با من پیوند داشته باشی؟
‫قسم می‌خوری؟
‫قسم می‌خورم.
«نوسفراتو»
‫[سال‌ها بعد!]
‫توماس.
‫توماس؟
‫چیه، عشقم؟
‫چی شده؟
‫هیچی. ‫من...
‫خواب دیدم... ‫من...
‫بیا اینجا.
‫چیزی برای ترسیدن نیست، باشه؟
‫ماه‌عسلمون خیلی کوتاه بود.
‫کفشات رو در بیار.
‫کاش می‌تونستم بمونم، عشقم.
‫آخه چطور همچین زن نازی گیرم اومد؟
‫الن.
‫بهت گفتم نذار بیاد تو تخت.
‫هرچی می‌پوشم، موش بهش چسبیده.
‫اما گرتا عاشق اینجاست.
‫اونم دلش می‌خواد که تو بمونی.
‫امروز برامون خیلی مهمه.
‫فقط یک دقیقه دیگه.
‫واقعاً دیگه باید برم.
‫خداحافظ.
‫اون پستش رو گرفته.
‫می‌فرستنش یه جای دور.
‫صبح بخیر.
‫ببخشید.
‫[آلمان] ‫[سال 1838]
[بنگاه معاملات ملکی] [ناک و شرکا]
‫یک ربع معطلش کردی.
‫معذرت می‌خوام، قربان.
‫آقای ناک، لطفاً من رو بابت...
‫تأخیرم ببخشید.
‫تأخیرت مشیت الهیه، پسرم، مشیت الهی.
‫بیا تو، بیا تو.
‫هنوز مشغول جوش دادن معامله‌ام.
‫عه...ممنونم قربان ‫که من رو برای این کار در نظر گرفتین.
‫وقتی خبر اخیرِ ازدواجت به گوشم رسید
‫گفتم دستِ تقدیره.
‫بالاخره مردی که تازه ازدواج کرده ‫نیاز به دستمزد و نرخ جدید هم داره.
‫شما خیلی بزرگوارین قربان.
‫لطفاً از طرف من، به همسرت هم تبریک بگو.
‫ممنونم قربان.
‫همسرت واقعاً زیباست.
‫اون واقعاً بی‌نظیره...
‫میشه گفت که...
‫مثل پری می‌مونه.
‫همینطوره، ‫ممنونم قربان.
‫عه...راستش من به شدت مشتاقم که...
‫به درخواست‌هاتون رسیدگی کنم.
‫اینجوری می‌تونم ‫کاملاً با بنگاه همکاری کنم.
‫البته، البته.
‫دستِ تقدیره دیگه!
‫راستش من یه معاملۀ خوب ‫با یه کُنت خارجی داشتم.
‫اون متعلق به یه خانوادۀ اشرافی و قدیمیه.
‫سنش بالا بود و خیلی هم عجیب و غریب بود.
‫می‌خواست توی شهر «ویسبورگ» یه خونه بخره.
‫- عه، جداً؟ ‫- که دوران بازنشستگیش اینجا باشه.
‫اینجور که میگن، انگار داره می‌میره.
‫راستش خوشحال میشم ایشون رو همراهی کنم
‫و از ملک‌های خودمون بهش پیشنهاد بدم.
‫من از قبل مِلک اشرافیِ «گرونوالد» رو ‫براش در نظر گرفتم.
‫معذرت می‌خوام قربان، ‫ولی مگه اونجا مخروبه نیست؟
‫خودش دلش یه خونۀ قدیمی می‌خواست.
‫و قراره خیلی سخاوتمندانه ‫پولش رو پرداخت کنه.
‫پس، قراره فردا 9 صبح ایشون رو ببینم؟
‫همینش عجیب و غریبه!
‫برای سفر کردن خیلی جون نداره.
‫برای همین تو باید بری پیشش.
‫فهمیدم.
‫توی یه شهر کوچیک ‫توی شرقِ «بوهمیا» زندگی می‌کنه.
‫یکم دورتر از کوه‌های «کارپات».
‫اوه.
‫این یه معاملۀ خیلی بزرگه پسرم.
‫همینطوره.
‫امکانش نیست که وقتی کنت رسید اینجا ‫بیاد و سند رو امضا کنه؟
‫نه نمیشه. ‫این معامله خیلی مهم و فوریه.
‫اصرار داشت که ‫یکی از نماینده‌هامون رو براش بفرستیم.
‫به صورت حضوری.
‫قراره سخاوتمندانه بهت پاداش هم بده، پسرم. ‫خیلی سخاوتمندانه!
‫به این معامله رسیدگی کن، ‫بعدش...
‫جایگاه رسمیت رو توی بنگاه به دست میاری.
‫مرسی قربان. ‫واقعاً ممنونم.
‫ناامیدتون نمی‌کنم.
‫اسم اون کُنت چی بود؟
‫اورلاک!
‫من باید فردا راه بیفتم.
‫سفرم شش هفته طول می‌کشه.
‫هاردینگ لطف کرده ‫و قراره...
‫تا وقتی که من برمیگردم، ‫ازت مراقبت کنه.
‫برای چی این گل‌های خوشگل رو کُشتی؟
‫- چی؟ ‫- هیچی.
‫- چی داری میگی؟ ‫- معذرت می‌خوام.
‫عه...بیا بذاریمشون توی آب.
‫چند روز دیگه پژمرده میشن.
‫- بندازشون دور. ‫- چی؟
‫بندازشون دور!
‫چی داری...
‫نمیشه بری.
‫چی شده؟
‫باید خوابم رو برات تعریف کنم.
‫الن، ما مشکلاتمون رو پشت سر گذاشتیم.
‫- باید بگم. ‫- لطفاً...
‫دیگه از خاطرات بچگیت نگو.
‫- دکترها توصیه کردن که دیگه... ‫- نه.
‫مربوط به روز عروسیمون بود.
‫ولی توی کلیسا برگزار نشده بود.
‫بالاسرمون رو یه ابرِ سیاه پوشونده بود.
‫و اون ابر تا پشتِ تپه‌ها رو گرفته بود.
‫عطرِ گلِ یاس بنفش ‫توی بارون، همه‌جا رو پر کرده بود.
‫وقتی به محراب رسیدم...
‫تو اونجا نبودی.
‫به جات، ‫یه چیزِ تماماً سیاه جلوم وایساده بود.
‫اون...
‫مرگ بود!
‫ولی من خیلی خوشحال بودم.
‫خیلی خیلی خوشحال بودم.
‫پیمانمون رو بستیم ‫و هم دیگه رو بغل کردیم...
‫و وقتی که برگشتیم رو به مهمون‌ها...
‫همه مُرده بودن.
‫هم کشیش و هم تمام مهمون‌ها!
‫بوی تعفنِ جسدشون خیلی وحشتناک بود.
‫و اینکه...
‫ولی من هیچ‌وقت ‫اینقدر خوشحال نبودم...
‫که وقتی دست توی دست مرگ بودم...
‫خوشحال بودم!
‫هیچ‌وقت با صدای بلند ‫دربارۀ این چیزها حرف نزن.
‫هیچ‌وقت!
‫اینا همه‌اش یه خواب مسخره و بی‌ارزش بوده
‫دقیقاً مثل بقیه خوابات.
‫همه‌چیز مرتبه.
‫ولی این نشونۀ اینه که ‫قراره برامون اتفاق بدی بیفته.
‫ببین، وقتی برگشتم...
‫بالاخره می‌تونم ‫خودم یه سری چیزها رو جور کنم.
‫برای خودمون یه خونه می‌خرم ‫که خدمتکار هم داشته باشه.
‫ما به این چیزها نیاز نداریم.
‫آرزومه هرچیزی که ‫لیاقتش رو داری، داشته باشی.
‫تو نباید بری. ‫من خیلی دوستت دارم.
‫لطفاً بس کن!
‫از زمان مدرسمون تا حالا ‫اینقدر نخندیده بودم، تام.
‫- این برای بابابزرگمه. بهترین مشروبه. ‫- اوه، نه، نه. نباید مشروب بخورم.
‫این معاملۀ جدیدت ارزش جشن گرفتن رو داره.
‫ممنونم.
‫هوم.
‫- بهت حسودیم میشه. ‫- همم.
‫منم بهت حسودیم میشه.
‫دیگه رسماً جای پدرت رو گرفتی.
‫باور نکردنیه.
‫این مسئولیت کوفتی که افتاده گردنم، ‫داره پدرم رو در میاره توماس!
‫البته خیلی درست نیست ‫که با این همه سود...
‫بخوام شکایت کنم، ‫ولی تقاضای بازار
‫خیلی سریع‌تر از ‫شرکت کشتی‌سازیمون داره رشد می‌کنه.
‫تازه دو تا دخترام هم که نگم. ‫دو تا دختر، توماس!
‫بیشتر از تمام دنیا دوستشون دارم.
‫راستی... ‫هیچی به الن
‫یا آنا نگو. ‫ولی ما یه بچۀ دیگه هم تو راه داریم.
‫- اوهوم. ‫- تبریک میگم.
‫هی، تو همیشه وحشی و حشری بودی.
‫- در مقابلش نمی‌تونم جلوی خودم رو بگیرم. ‫- هوم.
‫شما دوتا تازه عروس و داماد ‫کی می‌خواید بچه‌دار بشید؟
‫وقتی که دیگه فقیر نباشم.
‫راستش فردریک باید بگم که...
‫بالاخره فرصتی پیش اومده که بتونم
‫- پولی که قرض دادی رو پس بدم. ‫- حرفشم نزن.
‫- عه...فردریک! ‫- هوم؟
‫مراقب الن باش.
‫تقریباً داشت بهم التماس می‌کرد که ‫اینجا بمونم.
‫و از این فرصت خوبی که ‫گیرت اومده استفاده نکنی؟
‫میترسم افسردگی قدیمیش باز برگرده.
‫طبیعیه. ‫چون شوهرِ جوان و جذابش...
‫داره از توی آغوشش میره و تنهاش می‌ذاره.
‫قند عسلای من، ‫دیگه وقت خوابه.
‫بابایی! ‫بابایی!
‫نه!
‫به حرف مامانتون گوش بدید.
‫دیگه وقت خوابه. ‫بازی بسه.
‫- زود باشید، یالا. ‫- بیا ببینم.
‫نمی‌تونیم بخوابیم. ‫توی اتاقمون یه هیولا هست.
‫بابایی! ‫بابایی!
‫اجازه نده من رو خوراک هیولا کنه.
‫اون رو بُکش!
‫ما رو ببخشید. ‫ولی انگار من باید برم شکارِ هیولا!
‫خودتم یه پا بچه‌ای!
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫بیاید بریم. ‫یالا.
‫بابایی، لطفاً پیشمون بمون.
‫تا وقتی که زود خوابتون ببره، ‫من پیشتون می‌مونم.
‫من قشنگ می‌شنوم که اون هیولا ‫داره زیر تختمون نفس می‌کشه!
‫حرفِ الکی نزن عزیز دلم. ‫اتاقتون امن و امانه!
‫معذرت می‌خوام.
‫من دیگه این دورانم رو گذروندم.
‫جدی میگم.
‫درضمن، ما هم دیگه رو داریم.
‫ای ارباب، ‫درست همونطور شد که خواسته بودید!
‫اون دیگه تحت فرمان شماست.
‫و من هم اینجا کنارتون خواهم بود.
‫زمانی که موقع نوشتن قراردادتون بشه!
‫- بهت افتخار می‌کنم. ‫- هوم.
‫لطفاً مراقب خودت باش.
‫یعنی یه ذره‌ام قبولم نداری؟
‫دارم با تمام اطمینانم بهت، بدرقه‌ات می‌کنم.
‫هرروز برام نامه بنویس.
‫می‌نویسم. ‫قول میدم.
‫یادت باشه، همۀ این کارها ‫به خاطر خودمونه.
‫- عاشقتم. ‫- منم عاشقتم.
‫خداحافظ.
‫ممنونم.
‫خیلی‌خب.
‫ببخشید، معذرت می‌خوام. ‫نه!
‫باز برای چی اینجا رو گذاشتین رو سرتون؟
‫گورتون رو گم کنین، کولی‌های آویزون.
‫وجودتون مسافرخونه‌ام رو نجس می‌کنه.
‫برام دردسر درست کردیا!
‫عه، ببخشید، ‫می‌خواستم یک شب اینجا بمونم.
‫چون یه قرار ملاقات توی قصر دارم.
‫منظورم قصر اورلاکه! ‫بعد از گذرگاه «آرنیک»!
‫خدای من، ‫اصلاً اسم اون قصر رو هم به دهنت نیار!
‫برگرد خونه‌ات، غریبه!
‫خفه‌شید دیگه!
‫امیدوارم خدا لعنتتون کنه!
‫من خیلی خسته‌ام. ‫ازتون خواهش می‌کنم!
‫میگم برو!
‫دو برابر بهتون پول میدم!
‫تو را با همین سیر دور می‌کنم!
‫تو را دور می‌کنم!
‫التماست می‌کنم ‫نرو توی اون قصر!
‫سعی کن حتی از سایه‌اش هم دور بشی!
‫مثل یه کابوسی می‌مونه که ‫حتی زمان بیداریت هم میاد سراغت!
‫نمی‌تونی از دستش فرار کنیم!
‫التماست می‌کنم.
‫این دخترِ باکره را متبرک کن!
‫آن را متبرک کن!
‫امیدواریم که او ‫ما را به سمت آن روح شیطانی هدایت کند!
‫خون‌آشام!
‫اون قبرِ خون‌آشامه!
‫خون‌آشام!
‫دمش رو نشونه بگیر!
‫سُمش رو ببر!
‫ساکت باشید!
‫امیدوارم خدا تو رو نابود کنه!
ساکت باشید!
سلام؟
اسبم کو؟
‫دیر کردی!
‫از نیمه شب هم گذشته!
‫حتی خدمتکارهام هم مرخص شدن و رفتن!
‫من رو ببخشید، کُنت!
‫وسایلت رو بذار همونجا.
‫سند رو بیار و بشین اینجا.
‫نمی‌خواید تا صبح صبر کنین؟
‫ازت می‌خوام هر درخواستی می‌کنم ‫انجام بدی!
‫بله.
‫البته قربان.
‫سرور!
‫چی گفتین قربان؟
‫من سرور توام!
‫من رو همونطور که...
‫توی شأن و خون‌ام هست، ‫صدا بزن.
‫بله، سرورم.
‫من رو ببخشید، سرورم.
‫خواهش می‌کنم...
‫بشین.
‫ممنونم، سرورم.
‫بی‌صبرانه...
‫منتظرم تا سندی که آماده کردین رو ببینم.
‫همینطور مکاتباتم با...
‫مدیر موسستون، ‫آقای ناک.
‫خیلی وقته منتظر دیدنشون بودم.
‫البته، سرورم.
‫بنوش!
‫راستش، سرورم... ‫من چند تا سوال...
‫دربارۀ آداب و رسوم ناآشنای ‫افرادِ کشاورزِ اینجا...
‫و افرادِ آوارۀ اینجا دارم.
‫من دیشب دیدمشون که...
‫بهتره بگم، ‫فکر کنم یه عده کولی دیدم که...
‫داشتن سمت جنگلِ درخت‌های توس می‌رفتن ‫و...
‫از این می‌ترسم که ‫هنوز هم...
‫یک سری خرافات توی اینجا رایج باشه که...
‫ممکنه باعث بشه برای...
‫مرد جوان و تحصیل کرده‌ای مثل شما، ‫ما آدم‌های عقب‌ افتاده‌ای به نظر بیایم!
‫اون کولی‌ها ‫داشتن یه جسد رو نبش قبر می‌کردن.
‫این کار یکی از رسومِ زشتشونه!
‫چه مدل رسم و رسومی...
‫دیگه درباره‌اش حرف نزن!
‫به شدت مشتاقم که توی شهر شما
‫با اون تفکرات مدرنتون، ‫دوران بازنشستگیم رو بگذرونم.
‫جایی که هیچکس چیزی نمی‌دونه...
‫و همچین داستان‌های افسانه‌ای و شومی رو ‫باور نداره،
‫بخور!
‫شما ازدواج کردید، آقای هاوتر؟
‫حواست باشه چیکار می‌کنی!
‫چیزی نشد!
‫شاید بتونم دردِ زخمت رو کم کنم.
‫بیا کنارِ شومینه!
‫از قیافت مشخصه که حالت خوب نیست.
‫صبر کنین منم بیام!
‫مراقب باشید بچه‌ها!
‫خودتون رو کثیف نکنین.
‫اگه می‌تونی من رو بگیر!
‫تاحالا پیش اومده حس کنی که...
‫که انسان نیستی؟
‫- خب، من... ‫- منظورم اینه که...
‫حس کنی نه زنده‌ای و نه واقعاً وجود داری!
‫جوری که انگار مثل یه عروسک ‫توسط یه نفرِ دیگه هدایت میشی!
‫و فقط یه نفر ‫یا یه چیزی قدرت این رو داره که...
‫به تو جون بده!
‫و تو رو به حرکت در بیاره!
‫خب هممون یه زمانایی حس می‌کنیم که ‫حالت عادی نداریم.
‫بحثم این نیست. ‫انگار...انگار که...
‫داره یه اتفاقی میفته که اینقدر وحشتناکه ‫که به سختی می‌تونی توضیحش بدی!
‫- خدا... ‫- نه آنای عزیزم...
‫من...
‫یه نگاه به آسمون بنداز. ‫دریا رو ببین!
‫تاحالا شده تو رو به سمت خودشون فرا بخونه؟ ‫برانگیختت کنن؟
‫یه چیزیه که انگار بهت خیلی نزدیکه!
‫این از قدرت‌های خداست!
‫این یه نسیم ملایمیه که ‫از سمت بهشت میاد!
‫سرنوشت!
‫عشقِ شیرین من.
‫من دیوونه نیستم آنا!
‫لنی.
‫من رو ببخش!
‫هرچیزی که میگم ‫بچگانه به نظر میاد.
‫حرفات و کلماتت ‫نشون از قلبِ پاک و صادقته.
‫بدون توماس، انگار که هیچ قلبی ندارم.
‫سلام؟
‫کُنت!
‫فقط امضای تو مونده
‫به عنوان مشاورِ املاک!
‫چقدر من حواس پرتم، سرورم!
‫به زبان اجدادم نوشتمش.
‫البته.
‫می‌بینم که عکس یه دوشیزه همراهته!
‫زنته؟
‫راستش این...
‫بله.
‫اجازه دارم ببینم؟
‫به تازگی ازدواج کردیم.
‫اتفاقاً چند تا نامه دارم که...
‫باید براش بفرستم. ‫اگه شما اجازه بدید!
‫یاس بنفش!
‫چی گفتین، سرورم؟
‫خیلی خوش‌شانسی که همچین عشقی گیرت اومده.
‫به قول آقای ناک، ‫کار سرنوشته!
‫امضا نکردی!
‫لطفاً...
‫من رو ببخش!
‫نزدیک بود حقِ کمیسیون شما رو فراموش کنم.
‫آقای هاوتر.
‫حالا دیگه ما همسایه‌ایم.
‫از این بابت خیلی خوش‌شانسم، سرورم.
‫ببخشید که این سوال رو می‌پرسم سرورم.
‫ولی چرا یه ملکِ قدیمی‌، مثل ‫مِلک اشرافیِ «گرونوالد» رو انتخاب کردید؟
‫قراردادمون امضا شد!
‫البته.
‫خب، ازتون ممنونم ‫و خونۀ جدیدتون رو...
‫بهتون تبریک میگم.
‫دیر وقته.
‫شاید تمایل داشته باشی ‫که استراحت کنی!
‫اگه اجازه بدید، سرورم...
‫اگه اجازه بدید حرفم رو رُک و واضح بگم...
‫دلم می‌خواد که هر چی زودتر...
‫اگه از خدماتم رضایت داشتین، ‫از خدمتتون مرخص بشم.
‫من خیلی...
‫به شدت دارم خواب‌های بدی می‌بینم.
‫می‌ترسم مریض شده باشم.
‫اگه با مریضی بخوای سفر کنی ‫نشونۀ بدیه.
‫بمون و استراحت کن.
‫راستش باید باهاتون مخالفت کنم، سرورم.
‫وقتی نصیحتت می‌کنم، حرفم رو گوش کن!
‫ولی سرورم...
‫کُنت؟
‫قاب‌آویزم دستتون موند!
‫تو دیگه شوهر نداری.
‫خوابِ من رو ببین.
‫فقط و فقط من!
‫در موارد نادر، خواب‌گردی... ‫یا همون راه رفتن تو خواب...
‫بخاطر تجمع بیش از حد خون ‫توی یه رگ اتفاق میفته.
‫منظورم خون خیلی زیاده.
‫شاید... ‫شاید قبلاً...
‫بخاطر یه موقعیت عجیب و غریب ‫تحت فشار بوده و اذیت شده.
‫قبلاً هم این تشنج‌ها ‫و این حالات بهش دست می‌داده.
‫- مشکلات عصبی داشته و اینا... ‫- می‌فهمم.
‫اگه باز هم این اتفاق افتاد ‫حتماً بهم خبر بدید. تا اون موقع هم...
‫نیاز نیست نگران چیزی باشید، دوست عزیز.
‫باشه. ‫حتماً.
‫به نظرم بهتره که شب هم ‫گن بپوشه و بخوابه.
‫باعث میشه بدنش ‫توی وضعیت درست‌تری قرار بگیره.
‫رحمش اینجوری آروم میشه ‫و باعث گردش خون میشه.
‫بله، خیلی خوبه.
‫اگر هم تشنجاش تشدید شد...
‫همیشه مجازی که اون رو به تختش ببندی.
‫وای. ‫اون داره میاد پیشم.
‫داره میاد پیشم.
‫دوزِ داروی خواب‌آورش رو بیشتر می‌کنم.
‫هیچ خبری از توماس نیست؟ ‫هیچی؟
‫نه، یعنی آره هیچ خبری ازش ندارم.
‫حتی خبری هم ‫به دست شرکت کشتی‌سازیت نرسیده؟
‫آقای ناک چی؟
‫هنوزم اثری ازش نیست.
‫همچنان هرروز توی بنگاهش غوغاست.
‫هیچ‌وقت از اون مرد خوشم نیومد. ‫هیچ‌وقت.
‫من خودم شخصاً میرم دفترش.
‫- لطفاً خانم هاوتر. نه! ‫- باید بالاخره به یه جوابی برسم.
‫- وای، محض رضای خدا! ‫- ولی توماس...
‫نمیشه بدون همراه جایی بری.
‫من کاملاً وفاداریتون رو ‫به توماس درک می‌کنم.
‫و بخاطر تصمیمات اشتباهی که ‫ممکنه بگیرید سرزنشتون نمی‌کنم.
‫تا وقتی آقای ناک پیدا بشه، ‫هرروز یه نفر رو می‌فرستم دنبالش.
‫حالِ توماس خوبه.
‫از این بابت مطمئنم.
‫لنی، به زودی خورشید غروب می‌کنه.
‫دیگه باید بریم.
‫لنی؟
‫فقط یکم دیگه...
‫لطفاً.
‫فردریک، اینقدر بداخلاقی نکن لطفاً.
‫تو نباید گولِ این رفتارهای اون رو بخوری.
‫کل خانوادمون درگیر توهمات اون شده.
‫خسته شدم اینقدر دربارۀ اون صحبت کردیم.
‫فکر می‌کنی هیچ بار مسئولیتی رو دوش من نیست؟
‫من دوستش دارم.
‫بیماریش، تقصیر خودش نیست.
‫من رو ببخش، عشقم.
‫باز هم قراره دکتر سیورز اون رو ویزیت کنه.
‫لطفاً بیا بحثمون رو عوض کنیم.
‫فردریک کوچولومون چطوره؟
‫خب، مثل همیشه گشنشه.
‫- دقیقاً مثل باباشه. ‫- هوم.
‫فردریک، توی یه مکان عمومی هستیم!
‫جلوی تو، نمی‌تونم خودم رو کنترل کنم عشقم.
‫الن؟
‫لنی!
‫بیمارِ جدید داریم؟
‫بله قربان.
‫عه...بردیمش طبقۀ پایین، قربان.
‫استفاده از اون سلول‌های قدیمی رو ‫اکیداً ممنوع کرده بودم.
‫- معذرت می‌خوام قربان. ‫- اصلاً نباید حرفش هم بزنی.
‫اینجا یه بیمارستان مُدرنه. ‫زندان که نیست.
‫ممکنه به ظاهر آدم پیری دیده بشه، ‫ولی به جون خودم قسم،
‫خودم دیدم چجوری داد و فریاد ‫و ناله می‌کرد.
‫اون رو توی بازارِ کریسمسِ لوتر پیدا کردم.
‫با دست خالی ‫سه تا گوسفند رو کُشت!
‫و خام‌خام اونا رو خورد.
‫خام!
‫روز بخیر جناب.
‫من دکتر سیورز هستم.
‫مشکلتون چیه؟
‫مشکلی ندارم.
‫کارِ سرنوشته! ‫مشیت الهیه!
‫فهمیدم.
‫می‌تونین اسمتون رو بهم بگید جناب؟
‫من هیچکس نیستم.
‫من خدمتکارِ اونم.
‫خب، ‫چی اونجا دارید؟
‫موجودات جاندار، ‫یه هدیه است!
‫اربابم این هدیه رو بهم داده.
‫ببین، این یکی خیلی خوشگله.
‫ارباب، خوشگلا رو دوست داره!
‫بیشتر از بقیه!
‫اربابت؟
‫اون جاودانه.
‫چشماش می‌درخشه...
‫درست مثل یه جواهر!
‫اون باعث نابودی میشه.
‫خفه‌شون می‌کنه و می‌کُشتشون.
‫و بعدش می‌خورتشون.
‫دوست عزیزم، بگو ببینم ‫چرا اینکار رو می‌کنی؟
‫عیبی نداره.
‫هیچکس نمی‌خواد بهت آسیب بزنه ‫دوست عزیزم.
‫اون داره میاد.
‫کی؟
‫کی رو میگی؟
‫کسی که من رو فراخونده.
‫من رو انتخاب کرده تا بهش خدمت کنم.
‫چون من می‌دونم که اون چه چیزایی دوست داره.
‫و اون برای تو...
‫نفرین، آشفتگی، درد و رنج، ‫و سرزنش شدن، به همراه میاره.
‫چون از من دست کشیدید.
‫و اون به جسدهای پوچِ شما...
‫سلطنت خواهد کرد.
‫بخورش.
‫هاردینگ، کمکم کن!
‫شب‌ها تشنج‌های غیرقابل کنترلی میاد سراغش.
‫خیلی دقیق و به صورت روتین.
‫- سیگار می‌خواید؟ ‫- نه ممنونم.
‫متاسفم که این رو بهتون میگم...
‫ولی کارفرمای هاوتر، یعنی آقای ناک...
‫امروز صبح توی بیمارستان بستری شد!
‫چی؟
با توماس حرف زدید؟
‫- اون دیوونه شده! ‫- دیوونه شده؟
‫دچار جنون شده!
‫و اینکه فردریک... ‫اون بیچاره...
‫دچارِ یه جنونِ مذهبی شده.
‫اون هم حرف‌های خانم هاوتر رو تکرار می‌کنه.
میگه: اون داره میاد!
چی؟
آخه تو کدوم گوری هستی توماس؟
‫که من رو به یه متخصص می‌رسونه...
‫مردی به اسم فرانز.
‫- یه سوئیسی. ‫- سوئیسی؟
‫پروفسور آلبین ابرهارت ون فرانز.
‫اون تنها کسیه که شاید بتونه ‫بیماریش رو تشخیص بده.
‫وقتی دانشجو بودم،
‫اون یه پزشک و محقق برجسته در زوریخ، ‫ بهترین استادم بود.
‫پس به زوریخ پیغام بفرستید.
‫نه، نه، نه. ‫همینجا توی ویسبرگه.
‫اینجا؟
‫دقیقاً اینجا؟
‫واسه چی بهم نگفتی پسر؟
‫- خب... ‫- این خبر عالیه.
‫لعنت بهت رفیق. ‫ واسه چی قبلاً به ذهنت نرسید بگی؟
‫راستش، اون... ‫ون فرانز توی زمینه از همه باسوادتره،
‫هوش سرشاری داره.
‫هرچقدر لازم باشه هزینه می‌کنم.
‫نه، منظورم رو درست متوجه نشدی فردریک.
‫برام سخته که پیشنهادش کنم.
‫چون اون از دانشگاه اخراج شد.
‫با تمسخر از کشور خودش بیرونش کردن.
‫- چی؟ ‫- گفتنش برام سخته، ولی...
‫اون به شدت ‫به کار پاراسلسوس علاقمند شده بود،
‫به کار آگریپا و امثال اون.
‫من کشتی‌سازم سیورز.
‫کیمیاگری،
‫فلسفه عرفانی،
‫طالع‌بینی بلدم.
‫نه! اورلاک!
‫اون تو زندگیش یه جادوگر سیاه بود.
‫سولومونار. ‫(جادوگر رومانیایی)
‫شیطان بر روحش مسلط شده،
‫تا کالبدش بتونه دوباره با کفر زنده بمونه.
‫تو، توی سایه‌اش گم شدی.
‫نه! ‫من باید برم.
‫به الن قول دادم.
‫اینجا بمون.
‫پلیدی اون نمی‌تونه وارد خانه‌ی خداوند بشه.
‫قول دادم به بنگاه ملحق بشم.
‫من فقط اومدم که ‫یه خونه تو ویسبورگ به کنت بفروشم.
‫اون نمی‌تونه اینجا رو ترک کنه.
‫- اون تو راه ویسبورگه. ‫- اون نمی‌تونه از اینجا بره.
‫اون باید به زمین نفرین‌شده برگرده،
‫جایی که جشمش دفن شده.
‫نه! اون دنبال النه.
‫این رو می‌دونم!
‫به زودی دیگه سایه‌ی تو نخواهم بود.
‫به زودی گوشت و خونمون در هم آمیخته میشه.
‫و ما یکی می‌شیم.
‫ای طبیعت، رعد و برقت رو بیشتر کن،
‫و من رو سریع روی بال‌های ‫بادهای وحشیت ببر.
‫من شکست نخوردم سرورم!
‫پاداشی که خواسته بودید آماده‌ست!
‫دستِ سرنوشته!
‫جامعه‌ی علمی دارن به شدت تلاش می‌کنن،
‫که ثابت کنن کارش باعث شده دیوونه بشه.
‫- هوم. ‫- بهتون اطمینان میدم، هاردینگ...
‫اون پروفسور شاید غیرعادی باشه
‫ولی دلیل بیماریش رو پیدا می‌کنه.
‫پروفسور ون فرانز؟
‫تنهام بذارید.
‫دانشجوی سابقتون هستم.
‫برید! ‫گفتم برید پی کارتون!
‫پروفسور، خواهش می‌کنم، ‫من نمی‌خوام مزاحم‌تون بشم.
‫پروفسور، خواهش می‌کنم.
‫تقریباً آخر مسئله‌ی...
‫کتاب «میستیوروروم لیبری کوینکه» رو ‫حل کرده بودم.
‫عذر می‌خوام پروفسور.
‫نه. ‫مهم نیست.
‫ستاره‌ها رو اشتباه محاسبه کردم.
‫هرمس امشب سولفور سیاه من رو ‫به طلا تبدیل نمی‌کنه.
‫بله، نباید بیشتر از این مزاحمتون بشیم.
‫- دیگه باید بریم. ‫- فقط...
‫شب بخیر پروفسور.
‫چیزی که برای سگ‌ها مقدسه رو برملا نکن.
‫مرواریدهای خود را پیش خوک‌ها نریزید.
‫سیورز جوان من.
‫یا چشم‌های پیرم دارن فریبم میدن؟
‫باید می‌دونستم.
‫بغلم کن پسرم.
‫خیلی از دیدنت خوشحالم.
‫یه چیزی حس کرده بودم.
‫که باعث شد این همه سال قبل، بیام اینجا.
‫حس می‌کردم این لحظه قریب‌الوقوعه.
‫فکر می‌کردم اشتباه کردم، ‫ولی حتماً خودت بودی.
‫خب مسئله چیه؟
‫آهان، متوجه شدم، آره.
‫یکی از دوستان عزیزت ‫یه بیماری نادر گرفته.
‫شاید هم مهمانت باشه، آره؟
‫یه زن جوان که سابقه‌ی طولانی‌مدت...
‫تو زمینۀ خوابگردی داره.
‫به نظر خسته میای جوون.
‫مشروب می‌خوای؟
‫صبر کن! ‫هنوز حالت خوب نیست!
‫بله؟
.عجله کنید، کاپیتان
.برگرد به سکوی فرمان
.اما واسیلیف. و حالا ردنکو
.کاپیتان، این طاعونه
!بیمارا رو قرنطینه کنید
!شیطانیه
.بارمون نفرین شده
!برید عقب! برید عقب
!بیرون! همگی بیرون
‫همین الان این بچه رو باز کنید!
‫فقط همین کار رو تونستم بکنم که...
‫نذارم اتاق رو روی سرش خراب کنه.
‫بازش کن.
‫شما همون دکتری هستید که سیورهامون ‫در موردش صحبت کردن؟
‫دارو مصرف می‌کرده؟
‫یه آرام‌بخش براش تجویز کردم.
‫اون باید کل روز رو استراحت کنه، ‫چون شب خیلی به بدنش...
‫- فشار اومده. ‫- باید ذهنش آروم باشه.
‫برو کنار. ‫برو کنار.
‫عزیز دلم، آره، خودمم، خود خودم.
‫اومدم اینجا که بهت کمک کنم.
‫گربه‌ی توئه؟
‫گرتا؟
‫هیچ آقا یا خانمی صاحب اون نیست.
‫همینطوره.
‫لطفاً من رو ببخشید،
‫ولی می‌خوام الان معاینه‌تون کنم.
‫ببین، من در مورد تو کنجکاوم.
‫دکتر سیورز میگن که شما این مشکلات رو...
‫از بچگی داشتید.
‫میشه لطفاً برام توصیف‌شون کنی؟
‫همیشه یادم نمی‌مونن.
‫انگار روحم از بدنم جدا میشه.
‫هرچی که می‌تونی رو از اولش بهم بگو.
‫بعضی وقت‌ها مثل رویا بود... یعنی هست.
‫- هوم. ‫- و یه چیزهایی رو می‌فهمم.
‫همیشه می‌دونستم کادوهای کریسمس چین.
‫می‌دونستم مادرم کی قراره فوت کنه.
‫پدرم توی زمین‌هامون توی جنگل پیدام می‌کرد،
‫انگار که من دختر کوچولوی شیطونش بودم.
‫که اینطور.
‫ولی همینطور که بزرگ‌تر شدم، بدتر شد.
‫ترسوندمش.
‫تاثیرگذاریم رو از دست دادم.
‫خیلی تنها بودم، می‌دونی؟ ‫می‌خواستم آروم بشم.
‫بعدش یه حضوری رو حس می‌کردم ‫و اون کابوس‌ها...
‫باعث تشنج میشد، من...
‫خواهش می‌کنم، ادامه بده.
‫در نهایت، یه روز بابام روی زمین پیدام کرد.
‫هیچ لباسی تنم نبود.
‫بدنم...
‫تنم، من...
‫گناه.
‫گفت گناه.
‫اون می‌خواست بفرستتم اونجا. ‫من نمی‌تونم برم اونجا.
‫نه، نه.
‫همه‌ی اینا وقتی با توماس آَشنا شدم تموم شد.
‫از عشق‌مون، ‫من هم مثل اون طبیعی شدم.
‫با این حال این تصویرها و شبگردی‌ها...
‫دوباره برگشتن؟
‫من نگران اونم.
‫پروفسور.
‫خواب‌های من تاریک‌تر شدن.
‫پلیدی از درون ما شروع میشه یا از بیرون؟
‫حالت خلسه‌اش شروع شده.
‫ازش خون گرفتی که تورمش رو کمتر کنی؟
‫قطعاً.
‫از قاعدگیش هم همینطور؟
‫شدت زیادی داشتن.
‫خون زیادیه. ‫خون زیادیه.
‫یه شمع بده لطفاً.
‫مردمک چشمش باز شده.
‫واکنشش نسبت به نور طبیعی نیست.
‫- غیرممکنه. ‫- یه بینش دوم.
‫اون دیگه اینجا نیست.
‫کیفم.
‫من رو به خاطر جزئیات خسته کننده‌ی...
‫این ارائه‌ام ببخشید.
‫سوزن.
‫هرچند، باید بهتون اطلاع بدم که...
‫این بچه دیگه کنار ما نیست.
‫پروفسور، من اعتراض دارم.
‫اعتراضت رو پیش خودت نگه دار، ‫چون هیچ حسی نداره.
‫اون الان با یه جهان دیگه ارتباط داره.
‫به زخمش رسیدگی کن، سیورز.
‫خب...
‫صدای من رو می‌شنوی دخترم؟
‫و بگو داری چی می‌بینی؟
‫بهت دستور میدم، حرف بزن و بگو چی می‌بینی.
‫شب ماندگار.
‫شبح مرگ.
‫سایه‌اش گسترش پیدا می‌کنه،
‫و اون... داره میاد.
‫کی؟ کی داره میاد دخترم؟
‫کی، لعنت بهت، حرف بزن!
‫در مقابل این تعویض تعویذ باستانی تسلیم شو!
‫پروفسور!
‫بهش صدمه نمی‌زنم!
،بهت دستور میدم
‫به صدای من گوش کن.
‫تحت محافظت چمیل، هنیل و زدکیل...
‫با من حرف بزن.
‫به نام الیگوس...
‫اوراباس و ازمودی...
‫با من صحبت کن.
‫اصرار دارم بهتون ملحق بشم.
‫هرشب... اول موقع خواب، ‫بعد توی آغوشتون.
‫همه چیز به هم می‌ریزه!
‫با پلیدی، تا زانو در خون فرو می‌رید.
‫همه گریه خواهند کرد.
‫هیچکس نخواهد ماند که مُرده‌ها رو دفن کنه.
‫- شما رو به من وعده دادن! ‫- وعده دادن؟
منظورش شوهرشه!
‫کمکم کنید! ‫کمکم کنید!
‫همونطور که می‌ترسیدم شد.
‫خب؟
‫خب چی پسرم؟ ‫نمی‌بینی؟
‫چی رو نمی‌بینم؟
‫این که اون نفرین شده.
‫- نفرین شده؟ ‫- بله نفرین شده.
‫یه چیزی این دختر جوون رو تسخیر کرده.
‫احتملاً یه شیطان.
‫ببخشید، چی گفتی؟
‫هاردینگ، بهت اطمینان میدم که
‫پروفسور داره اغراق می‌کنه.
‫- نه، دقیقاً منظورم یه شیطانه. ‫- شوخی می‌کنی.
‫پس کشفیات خودت
‫درباره‌ی توهمات وحشتناک چی؟
‫این از اونا نیست.
.محاله که تونسته باشی همه‌ی این چیزا رو بفهمی
‫چطور این اتفاق برای الن افتاده؟
‫ارواح شیطانی راحت‌تر سراغ اونایی میرن
‫که بیشتر درگیر غرایز حیوانیشون هستن.
‫شیاطین از اونا خوششون میاد. ‫دنبالشون می‌گردن.
‫پروفسور، قصد مخالفت ندارم،
‫ولی خودم شاهد زن‌هایی با اعصاب ضعیف بودم که
‫هرجور توهمی برای خودشون درست کردن.
‫این توهم نیست.
‫باور دارم که الن همیشه نسبت به این نیروهای کیهانی
‫به شدت مستعد بوده، به شکل خاصی.
‫احتمالا، دیوانه‌وار.
‫پس قبول داری که ‫یه ارتباطی بین این موارد هست؟
‫سوال همینه.
‫اه، این خیلی جالبه.
‫من که میگم این مربوط به ناپدید شدن شوهرشه.
‫نه. اینکه این پلیدی...
‫چی هست، چطور احضار و
‫آزاد شده رو نمی‌دونم،
‫اما این بچه‌ی استثنایی‌ای که باهاش ارتباط داره
‫توی خطر بزرگیه.
‫باید برم سراغ مطالعاتم.
‫خانم هاردینگ.
‫کنارش بمونید و اون رو تحت نظر بگیرین.
‫رفتارش رو گزارش بدین.
‫سیورز، دیگه بهش خواب‌آور نده.
‫اما کل شب رو هذیون میگه.
‫پس بذار هذیون بگه.
‫یه طوفان وحشتناک در راهه.
.من به این طاعون پایان میدم، به این شیطان
‫- کمکم کن، کمکم کن! ‫- اه، عزیزم، خدای من.
‫از اینجا می‌برمت بیرون.
‫نگران نباش.
‫کمک.
‫چیزی نیست. چیزی نیست.
‫- گوش کن. ‫- چی؟
‫گوش کن.
‫ارباب... اومد!
‫خون سرچشمه‌ی زندگیه!
‫اون اینجاست. اون اینجاست!
‫ارباب اینجاست!
‫خون سرچشمه‌ی زندگیه!
‫اون اینجاست!
‫الن؟
‫توماس!
‫نه، نه!
‫توماس!
‫توماس.
‫اون پیدات نکرده.
‫می‌ترسیدم دیگه هیچ‌وقت نبینمت.
‫عشقم.
‫حق با تو بود.
‫درست می‌گفتی.
‫اون... قاب‌آویز عکست رو داره.
‫توماس.
باز چیه؟
‫- توماس! ‫- هارتمن، در رو باز کن!
‫خیلی‌خب، قربان.
‫توماس!
‫مامان! بابا!
‫اون هیولاست؟
‫اینجا چه خبره؟
‫ساعت 3 صبحه.
‫خدای من.
‫طاعون. ‫این یه کشتی طاعون‌زده‌ست.
‫لعنتی.
‫مقامات بندر رو خبر کنین
‫- و دکتر سیورز رو بیارید. ‫- بله، بله، قربان.
‫اینجاست، ارباب.
‫اینجاست.
‫واسطه زنده‌ست.
‫داماد رو خفه می‌کنم، ارباب.
‫اون برام استفاده داره.
‫لطفاً...
‫من رو راهنمایی کنید.
‫دستور بدید. ‫ازم استفاده کنید.
‫متعلقات زیباتون رو
‫براتون بیارم؟
‫توافق حکم می‌کنه که
‫با میل خودش عهدش رو تمدید کنه.
‫نمی‌تونه دزدیده بشه.
‫ولی، سرورم...
‫التماستون می‌کنم...
‫ساکت شو، سگ!
‫التماس‌هات گستاخانه شدن.
‫چیزی از من طلب نکن.
‫سرورم.
‫سپیده‌دم نزدیکه.
‫به زودی ناقوس‌های سپیده‌دم
‫به نشانه ناامیدی از آمدن من به صدا درمیان.
‫و شما رو خواهم چشید.
‫حالش چطوره؟
‫می‌ترسم حالش بهتر از اون تجربه‌ای که ‫همه می‌گن من داشتم، نباشه.
‫لطفاً، منو به خاطر ‫تمام مشکلاتی که براتون درست کردم ببخش.
‫من خوشحالم که دوباره خودت شدی.
‫مثل یه معجزه‌ست.
‫شاید پروفسور فرانز اشتباه می‌کرد.
‫شاید تنها خواسته‌ت این بود ‫که توماس سالم برگرده و
‫و تو... و...
افسردگیم؟
‫- عه، من... ‫- توماس یه چیز...
‫وحشتناک دیده.
‫اگه فقط می‌تونستم با پروفسور...
‫نه. ‫افکار اون خیلی عجیب‌غریبه.
‫پروفسور فرانز گفت یه شیطانه.
‫لنی، لطفاً.
‫به خاطر بچه‌ها.
‫کریسمس نزدیکه.
‫چرا باید انقدر لجباز باشی؟
‫چون حق با منه.
‫سیورز، من یه جلسه با
‫مریضِ دیوونه‌ت می‌خواستم، نه با یه مُرده.
‫ازتون می‌خوام که صبور باشید، پروفسور، ‫ولی این چیزیه که من رو گیج کرده.
‫اون تمام علائم طاعون خونی رو داره.
‫عفونت، ترشحات چشمی.
‫حتی جای گازهای بزرگ جونده ‫اینجا و اینجا هستش.
‫می‌ترسم که این کشتی، طاعون رو ‫به ویسبورگ آورده باشه.
‫و چیزی که عجیبه اینه که
‫بدنش کاملاً خالی از خونه.
‫این علامت عجیب رو ببین.
‫ها.
‫من توی کانال‌هامون ‫موجودات غول‌پیکر زیادی دیدم،
‫اما بهم بگید، پروفسور، فک کدوم موش، این اندازه‌ است؟
‫فرشتگان و شیاطین از ما محافظت می‌کنن.
‫اون دیوونه‌ت کجاست؟
‫باید همین الان من رو ببری پیشش.
‫نشنیدین، جناب دکتر؟
‫نه.
‫آقای ناک فرار کرده.
‫چی؟
‫دیشب مسئول شیفت رو کُشت.
‫این مرد باید پیدا بشه.
‫سیرا، راه رو نشونم بده.
‫سیورز، هاردینگ رو بیار.
‫و امشب به خونه‌ی من بیا.
‫این یه طاعون معمولی نیست.
‫ولم کن.
‫یکم ازم فاصله بگیر.
‫توماس.
‫- نمی‌تونم نفس بکشم. ‫- منم.
‫نمی‌تونم نفس بکشم.
‫برو کنار!
‫مامان، لطفاً مارو تنها نذار.
‫قول میدم نمی‌ذارم چیزی بهتون آسیب برسونه.
‫نه هیولایی. نه هیچی.
‫حالا، یه بوس بدین.
‫و دعاهاتون رو بخونید.
‫حالا که می‌خوام بخوابم،
‫از خدا می‌‌خوام که روحم رو حفظ کنه.
‫آنا؟
‫اوه. عه، ترسوندیم.
‫ببخشید.
‫فردریک برگشته؟
‫اه، عه، نه، نه.
‫چی شده، عزیزم؟
‫میشه من...
‫امشب پیش تو بمونم؟
‫دوستیمون یه تسلای ارزشمند برای قلبمه.
‫ببخشید که بهت تشر زدم.
‫ممنون که دوستم داری.
‫اگه می‌خوای می‌تونی برداریش.
‫خدا با ماست، لنی.
‫نمی‌تونم تسلیم بشم تا ‫یه روح تسخیرم کنه.
‫اه، نه، لطفاً. نه.
‫این یه روح ساده نیست، ‫چون می‌تونه به صورت فیزیکی و با
‫بدترین نیت‌ها ظاهر بشه.
‫و اون چیه؟
‫مثل هر طاعونی، تنها خواسته‌ش اینه که
‫تمام زندگی روی زمین رو نابود کنه.
‫این موجود، نیرویی فراتر از شرّه.
‫اون خود مرگه.
‫چند روزه نخوابیدم.
‫خونه‌م شده مثل دیوونه‌خونه،
‫و به خاطر این منو دوباره
‫به این مکان بی‌خدا کشوندین؟
‫نگو که به این خرافات قرون وسطایی باور داری!
‫- باور ندارم. - می‌دونم!
‫چیزایی تو این دنیا دیدم که
‫می‌تونست آیزاک نیوتون رو مجبور کنه
‫که به رحم مادرش برگرده.
‫ما اونقدر که فکر می‌کنیم روشن‌فکر نشدیم
‫فقط با نور لطیف علم کور شدیم.
‫من با شیطان جنگیدم
‫همون‌طور که توی پنوئل، ‫یعقوب با فرشته جنگیده بود. ‫(محل مبارزه یعقوب با فرشته)
‫و باید بهت بگم، ‫اگه می‌خوایم تاریکی رو رام کنیم،
‫باید با حقیقت این که وجود داره، روبرو شیم.
‫آقایون،
‫ما اینجا با یک حامل طاعون نامیرا ‫روبرو هستیم،
‫یه خون‌آشام... نوسفراتو.
‫تو.
‫تو رو حس می‌کردم
‫که مثل یه مار ‫توی بدنم می‌خزیدی.
‫این من نیستم.
‫طبیعت خودته.
‫نه. من عاشق توماسم.
‫عشق در برابر تو بی‌ارزشه.
‫بهت گفتم، تو از جنس بشر نیستی.
‫تو برای گفتن چنین چیزی، زیادی شروری.
‫من فقط یه هوسم،
‫نه چیزی بیشتر.
‫برای قرن‌ها، مثل یک هیولای نفرت‌انگیز
‫در تاریک‌ترین گودال خفته بودم.
‫تا اینکه تو بیدارم کردی، افسونگر،
‫و من رو از قبرم بیرون آوردی.
‫تو مصیبت منی.
‫من هیچ اهمیتی به مصیبت تو نمیدم.
‫با این وجود سرنوشت ما یکیه.
‫شوهرت پیمانی رو امضا کرده
‫و تو رو در ازای یک کیسه طلا
‫به من واگذار کرده.
‫- دروغه. ‫- برای طلا،
‫قید پیوند زناشوییش رو زد.
‫تو هیچی درباره‌اش نمی‌دونی.
‫و این واگذاری باید توسط
‫اراده و اختیار خودت تکمیل بشه.
‫تو یه فریبکاری.
‫این تویی که داری خودت رو فریب میدی.
‫من فقط یه بچه‌ی معصوم بودم.
فکر کردی که من دیگه برنمی‌گردم؟
‫فکر کردی که نمیام؟
‫احساسات تو به من وابسته‌ست.
‫تو نمی‌تونی عشق بورزی.
‫نمی‌تونم.
‫با این وجود بدون تو نمی‌تونم آروم بگیرم.
‫یادته یه زمانی چطوری بودیم؟
‫اون لحظه رو یادت میاد؟
‫ازت متنفرم.
‫تو یه خائنی!
‫پس می‌خوای من هم دشمنیم رو بهت ثابت کنم؟
‫سه شب تو رو تنها میذارم.
‫امشب اولیش بود.
‫امشب خودت رو انکار کردی،
‫و به این ترتیب، باعث شدی که
‫زندگی کسایی که دوست داری رو نابود کنم.
‫خودمو انکار کردم؟
‫تو از شکنجه دادن من لذت می‌بری.
‫شب سوم که فرا برسه، تسلیم می‌شی،
‫وگرنه کسی که شوهر خطابش می‌کنی
‫به دست من می‌میره.
‫نه.
‫تا زمانی که از من دعوت کنی،
‫قراره شاهد نابودی دنیا باشی.
‫نه!
‫تاحالا همچین چیزی ندیدم.
‫از دیروز صبح، سریع‌تر از آتیش پخش شده.
‫نمی‌تونیم افراد بیشتری رو بپذیریم.
‫میزان شیوع به شدت زیاده.
‫از شهردار خواستم اعلام قرنطینه کنه.
‫- شهر باید بسته بشه. ‫- این کار از اصول مسیحیت نیست.
‫می‌تونیم براشون اتاق پیدا کنیم، قربان.
‫روز حسابرسی نزدیکه، قربان. ‫رحم کنید.
‫باید در برابر این طاعون ‫آرامشمون رو حفظ کنیم.
‫یک سایه داره فشار وارد می‌کنه.
‫بدنم داره غرق میشه.
‫غرق.
‫بوی گوشت فاسد...
‫خفه‌کننده‌ست.
‫من...
‫خیلی احساس ضعف می‌کنم، من...
‫می‌ترسم که فردریک کوچولو انقدر قوی،
‫و گرسنه باشه که منو فرسوده کرده باشه.
‫می‌تونم... می‌تونم دخترا رو ببینم؟
‫باید بهشون اطمینان بدم...
‫همه‌چی خوب میشه، عزیزم.
‫همه‌چی درست میشه.
‫خودم رو نمی‌شناسم.
‫الن، بهم بگو،
‫این تاریکی غیرقابل تحمل چیه؟
‫من...
‫آقای هاردینگ، باید گوش کنید.
‫یه چیزی هست.
‫اون سایه، اون یه موجود جهنمیه.
‫- الن. ‫- لطفاً!
‫این یه اختلال روانی نیست.
‫همون‌طور که پروفسور فرانز توصیفش کرد... ‫یک شیطانه.
‫خانم هاوتر، من رو ببخشید، ‫اما می‌خوام که شما و توماس...
‫هردوتون... به خونه برگردین.
‫چی؟
‫به نفع خودتونه.
‫لطفاً.
‫رحم کنید. ‫توماس خیلی حالش بده.
‫نمی‌دونم چیکار کنم...
‫برای تام دعا می‌کنم.
‫- می‌دونی که هردوتون رو دوست دارم. ‫- آنا چی؟
‫اون رو ندیدی؟
‫به تو مربوط نیست.
‫فردریک، باید به حرفم گوش بدی.
‫همه در خطر جدی هستیم.
‫به پات میفتم!
‫خانم هاوتر، لطفاً!
‫چرا از من متنفری؟
‫چطور جرأت می‌کنی ‫با اون لحن باهام صحبت کنی؟
‫هیچ‌وقت از من خوشت نمیومد. ‫هیچ‌وقت.
‫جایگاه خودت رو بدون، خانم.
ساکت نمی‌مونم ‫و تظاهر نمی‌کنم که تو از همه بالاتری.
‫حاضر نیستم
‫- با تو بحث کنم. ‫- چرا گوش نمیدی؟
‫لطفاً به حرفم گوش بده!
‫من همه تلاشم رو کردم
‫که تو این ماه‌ها باهات مهربون باشم.
.منو بستی
‫شرافت داشته باش و به کسی که ‫ازت مراقبت کرده احترام بذار.
‫چطور می‌تونی انقدر بی‌فکر و ظالم باشی؟
‫هارتمن برات یه کالسکه خبر می‌کنه.
‫البته با خرج خودم.
‫و به خاطر شوهرت، دعا می‌کنم یاد‌ بگیری که
‫با دیگران رفتار بهتری داشته باشی.
‫آنا می‌میره.
‫تو می‌میری!
‫همه‌مون می‌میریم!
‫چرا قبلاً درباره‌ی این بهم نگفتی؟
‫واقعاً احمق بودم.
‫حتماً کار آقای ناکه.
‫با توجه به علاقه‌ش به موجودات زنده....
‫باید کار خودش باشه.
‫اون نوسفراتو نیست.
‫ولی باید پیداش کنیم،
‫چون با این سایه پیمان بسته.
‫همه‌جا رو بگرد.
‫فرش رو بلند کن.
‫«سولوموناری»
‫و کتاب اسرارشون.
‫«بعد کنار شن‌های ساحل ایستادم
‫و دیدم که یک هیولا از دریا بیرون اومد.
‫و شیطان به اون هیولا قدرت داد...
‫...تا از اسم‌های بزرگ در کفر حرف بزنه.
‫و اون هیولا شکل یک پلنگ،
‫پاهای یک خرس، و دهن یک شیر رو داشت!
‫هیولایی با هفت سر و ده تا شاخ!
‫روی هر شاخ یک تاج داشت،
‫و روی هر سر یک اسم کفرآمیز...»
‫خوابگرد و شوهرش
‫توی خطر غیرقابل‌تصوری هستن.
‫باید ببینمشون.
‫فرستادمشون خونه.
‫چطور میشه این نابهنجاری رو کشت؟
‫نمی‌دونم. ‫فرستادیشون خونه؟
‫- چی؟ ‫- فرستادیشون خونه؟
‫نه، اون نه. ‫آره، فرستادم.
‫نمی‌دونی؟
‫دقیقاً. ‫درسته.
‫من نمی‌دونم.
‫هیچ‌وقت مستقیم با نوسفراتو روبرو نشدم.
‫نمی‌دونه.
‫تمام اون سخنرانی‌های عالمانه‌ت، فقط تکرارِ
‫حرف‌های کتاب‌های بی‌ارزشه!
‫روش‌های دفع یا نابود کردنش
‫توی هرمنطقه کاملاً فرق داره.
‫و اثرگذار بودنشون هم مشخص نیست.
‫ولی یه چیز ثابت وجود داره
‫- که نظرم رو جلب کرده. ‫- ادامه بده.
‫توی همه‌ی روایت‌ها، نوسفراتو باید
‫در هنگام طلوع خورشید
‫به خاکی که توش دفن شده بود، برگرده.
.باید در شروع روز توی قبرش بخوابه
‫اگه اینکار رو نکنه چی میشه؟
‫سیورز عزیزم، سوال اصلی همینه.
‫وای، خدایا.
‫خدای من.
‫دارم از هم می‌پاشم.
‫دارم متلاشی میشم. ‫برید بیرون.
‫- هاردینگ. ‫- فوراً برید بیرون.
‫هردوتون!
‫فردریک، لطفاً، ما نمی‌خوایم...
‫متوجه نیستین که یه طاعون واقعی کوفتی اینجا اومده، آقایون؟
‫یه اپیدمی واقعی که ‫واقعاً داره مردم رو می‌کشه.
‫- لعنت بهت، هاردینگ! ‫- اه، از دست شما دوتا!
‫متاسفم، سیورز، متاسفم.
‫خانم هاوتر دیوونه‌ست
‫و خیلی وقت پیش باید بستری می‌شد.
‫آنای من...
‫فقط یه جونور گازش گرفته.
‫کار موش‌هاست! ‫همین.
‫فردا، ویسبورگ رو ترک می‌کنیم.
‫اما قرنطینه‌ است... ‫فردا، شهر رو می‌بندیم.
‫نمیذارم جنون عبث تو، زنم رو به کشتن بده.
‫موجود شب، خونِ خوب زنت رو چشیده
‫و برای باقیش برمی‌گرده.
‫برید.
‫اه، توماس.
‫الن، عشقم.
‫باید بریم.
‫باید از شهر فرار کنیم.
‫تو در خطری.
‫- تو می‌دونستی... ‫- نمی‌تونیم فرار کنیم.
‫نه، باید بریم.
‫یه چیزی هست که باید بهت بگم.
‫یه چیز نفرت‌انگیز، پست.
.هیچ‌کدوم از حرفای تو نمی‌تونه منو متزلزل کنه.
‫چون یه شیطان توی این دنیا هست،
‫و من باهاش ملاقات کردم، و اون...
‫حتی نمی‌تونم بگمش. ‫اون...
‫به ویسبورگ اومده، به خاطر تو.
‫می‌دونم.
‫چی؟
‫می‌شناسمش.
‫می‌شناسیش؟
‫من این شرّ رو به اینجا آوردم.
‫من هیچ‌وقت رازم رو...
‫به هیچ‌کس نگفتم.
‫دنبال همراه بودم.
‫دنبال...
‫مهربونی بودم، و صدا زدم.
‫- منظورت چیه؟ ‫- اولش، قشنگ بود.
‫- هیچ‌وقت همچین خوشبختی‌ای رو تجربه نکرده بودم. ‫- الن.
‫ولی بعد به عذاب تبدیل شد.
‫داشت من رو می‌کشت.
‫اما، توماس...
تو بهم شجاعت دادی ‫تا از شرم خودم آزاد شم.
‫تو.
‫چی داری میگی؟
‫متوجه نیستی؟
‫لطفاً کمکم کن بفهمم.
‫اون شرم منه. ‫اون افسردگی منه.
‫اون موقع من رو به ‫عنوان معشوقه‌ش انتخاب کرد، و حالا برگشته.
‫درباره‌ی ازدواجمون فهمیده ‫و برگشته.
‫غیرممکنه.
‫تو خواب و رویا دنبالم می‌کنه.
‫هرشب، تمام خواب‌هام درباره‌ی اونه.
‫- الن. ‫- به من دست نزن!
‫من نباید لمس بشم.
‫دیگه برام نامه ننوشتی.
‫چی؟
‫قول داده بودی که هر روز برام نامه بنویسی.
‫توی اون قصر، اصلاً به فکر من نبودی؟
‫نوشتم. من...
‫دروغه.
‫بعد از چیزی که همین الان اعتراف کردی، ‫چطور...
‫درباره‌ی تو بهم گفت.
‫بهم گفت چقدر احمق بودی.
‫چقدر ترسو بودی.
‫چقدر بچه بودی.
‫درباره‌ی اینکه چطور مثل یه زن بی‌حال ‫خودت رو توی آغوشش انداختی.
‫الن.
‫بهم گفت که چطور منو در ازای طلا فروختی.
‫- نه، من... ‫- عشق ما قرار بود مقدس باشه!
‫- الن، لطفاً. ‫- هیچ‌وقت گوش ندادی!
‫خب، الان کجاست؟
‫پول‌هات؟ ترفیعت؟ خونه‌ت؟
‫اون چیزایی که انقدر برات ارزش داشت، کجاست؟
‫بدهیت به هاردینگ مهربون رو پرداخت کردی؟
‫یا با این طاعونی که زنش رو گرفتار کرده براش جبران کردی؟
‫من به خاطر خودمون رفتم، به خاطر آینده‌مون.
‫برای چی؟ برای چی؟ ‫برای این چیزا!
‫- برای تو! ‫- مهم نیست!
‫مهم نیست...
‫نمی‌فهمی؟
‫ما اصلاً نباید ازدواج می‌کردیم.
‫ما همین الانش هم مُرده حساب میشیم!
‫الن، لطفاً!
‫الن!
‫من... من دکتر سیورز رو خبر می‌کنم.
‫نه!
‫نه! لطفاً، لطفاً.
‫خوب رفتار می‌کنم.
‫خوب میشم. ‫قول میدم، قول میدم.
‫هیچ‌وقت نتونستی مثل اون منو ارضا کنی.
‫آره! ‫من رو لمس کن!
‫لطفاً.
‫لطفاً!
‫آره!
‫منو ببوس.
‫قلبم رو ببوس. ‫قلبم رو.
‫بذار ببینه. ‫بذار عشقمون رو ببینه.
‫بدون تو، من تبدیل به یه شیطان میشم.
‫الن. ‫الن! الن!
‫الن، منم. ‫الن.
‫الن، دوستت دارم. ‫دوستت دارم.
‫کنار من در امانی.
‫منم. ‫منم.
‫ازم دور شو. ‫من ناپاکم.
‫هیچ‌وقت.
‫اگه نرم پیشش، تو رو می‌کشه.
نابود میشیم ‫و دنیا توی ناامیدی غرق میشه.
‫نه.
‫می‌کشمش.
‫حتماً می‌کشمش.
‫دیگه هیچ‌وقت بهت آسیب نمی‌رسونه.
‫هیچ‌وقت.
‫بالاخره.
‫«و بدین‌سان، آن دوشیزه‌ی دل‌فریب
‫عشق خویش را به هیولا تقدیم کرد
‫و تا طلوع اولین پرتو‌ی صبح
‫به هم آغوشی با او پرداخت.»
‫«فداکاری ارادی‌اش ‫نفرین را شکست
‫و آنان را از طاعون نوسفراتو آزاد ساخت.»
‫راهش اونه.
‫بخواب و بیدار نشو.
‫بابا! بابا!
‫فردریک. فردریک!
‫فردریک، بیدار شو.
‫دیگه نمی‌تونم گریه کنم، چون دیگه ‫اشکی برای ریختن ندارم.
‫باید باهاش صحبت کنیم.
‫یکم دیگه صبرکن. ‫غمش خیلی عمیقه.
‫اجازه هست؟
‫بیشتر از اینا گرفته میشه.
‫- اون بچه داشت. ‫- می‌دونم.
‫مرگ سیاه با هر تغییر بادی
‫داس سنگینش رو به دست می‌گیره.
‫پروفسور، باید باهاتون صحبت کنم.
‫و منم می‌خوام با تو صحبت کنم.
‫اون آدم بد ذات رو از اینجا ببرید!
‫- ذهن مریض تو... ‫- لطفاً، لطفاً.
‫...همه‌ی این فجایع رو به بارآورده!
‫- تمومش کن. ‫- بس کن، لطفاً. تقصیر منه.
‫این به تو ربطی نداره، توماس.
‫- حضور تو... ‫- وحشتت قلب‌های ما رو به درد آورده،
‫- اما باید به حرفمون گوش بدی. ‫- من رو آزار میده!
‫فردریک، این کابوس‌ها واقعین!
‫وجود دارن.
‫ولی با این حال، ‫هیچ نشونه‌ای از طاعون خونی نیست.
‫خواهران خوب سعی کردن با
‫دعاهاشون سلامتی من رو برگردونن،
‫اما می‌ترسم هنوز از طلسمش آزاد نشده باشم.
‫به خدا و قدرت خودت باور داشته باش.
‫هیولا تو رو به گرگ‌ها سپرد، ‫ولی تو پیروز شدی.
‫هاردینگ.
‫منو ببخشید. ‫تو حال خودم نیستم. من...
‫لطفاً همه‌تون من رو ببخشید.
‫عقل من نتونست بپذیره... ‫نتونست...
‫قوی باش، مرد، قوی باش.
‫اورلاک تابوتش رو ‫توی مِلک اشرافیِ «گرونوالد» نگه داشته؟
‫- مطمئناً. ‫- دقیقاً جلو چشممون بوده.
‫امشب، هیولا رو نابود می‌کنیم.
‫- بذار باهات بیام. ‫- نه، البته که نه، الن.
‫باید از خطر دور بمونی.
‫توی خونه‌ی هاردینگ همدیگه رو می‌بینیم ‫و از اونجا به مِلک میریم.
‫لطفاً، آمادگی مهم‌ترین اصله.
‫باید زمینی که اون دفن شده رو تطهیر کنیم
‫و تابوت سنگی رو از بین ببریم.
‫اینطوری در زمان طلوع خورشید ‫هیچ محرابی نداره.
‫و وقتی جسد رو پیدا کنیم چی؟
‫میخ سرد آهنی رو توی بدنش فرو می‌کنم.
‫- اگه جواب نداد چی؟ ‫- باید بده.
‫پروفسور، ‫اجازه بدین شما رو تا خونه‌تون همراهی کنم.
‫می‌دونم... ‫باید من باشم، پروفسور.
‫توی این دنیای اسرارآمیز ‫من چیزی جز یه گردشگر ماهر نیستم.
‫تو برای این‌‌کار متولد شدی.
‫این یه موهبت خاصه.
‫قدرتی که روم داره خیلی زیاده،
‫خیلی وحشتناکه،
‫ولی روحم نمی‌تونه مثل اون پلید باشه.
‫برای اینکه بتونیم پلیدی رو نابود کنیم، ‫اول باید بشناسیمش.
‫باید اول توی خودمون پیداش کنیم،
‫و زمانی که پیداش کردیم، ‫باید اون پلیدی رو به صلیب بکشیم،
‫وگرنه رستگاری‌ای درکار نیست.
‫من نیازی به رستگاری ندارم.
‫کل زندگیم، هیچ کاری بدی نکردم ‫جز اینکه به ذات خودم گوش دادم.
‫خب پس بهش گوش بده.
‫می‌ترسم که نوسفراتو به هیچ‌کدوم ‫از میخ‌های آهنیمون آسیب‌پذیر نباشه.
‫مطمئنم فقط تویی که
‫توانایی نجاتمون رو داری.
‫الن، باید زودتر بریم.
‫در دوران بی‌دینی،
‫شاید تو می‌تونستی یه کاهنه‌ی بزرگ ‫برای «آیسیس» باشی.
‫ولی توی این دنیای عجیب و مدرن،
‫نقشت خیلی باارزش‌تره.
‫تو ناجی ما هستی.
‫ممنون.
‫امشب شوهرت رو سرگرم می‌کنم.
‫دیگه برو. ‫برو خونه.
‫کنارش باش تا برای این شکار الکی آماده بشه.
‫بالاخره این وضعیت رو تموم می‌کنی؟
‫قول بده که ‫تا وقتی از بین نرفته، برنمی‌گردی.
‫- قول بده که برنمی‌گردی. ‫- قول میدم.
‫اون هیچ قدرتی روی تو نداره، توماس.
‫با تمام وجودم بهت اعتماد دارم.
‫دوستت دارم.
‫نترس.
‫خداحافظ.
‫اون اینجا نیست؟
‫نه، آقای هاردینگ رفتن، قربان.
‫کجا می‌تونسته بره؟
‫غم سنگینی داره.
‫منتظرش می‌مونیم.
‫هنوز تا غروب وقت هست.
‫نه، باید پیداش کنیم.
‫حالش خوب نیست، سیورز. ‫نگرانشم.
‫- هاردینگ! ‫- هاردینگ!
‫فردریک!
‫کلارا.
‫لوئیز.
‫عه، دخترام.
‫آنا.
‫تختت چقدر تاریکه.
‫چقدر کوچیکه.
‫آنا، عشقم.
‫پسرمون.
‫پسر کوچولومون.
‫من رو ببخش.
‫دیگه هیچ‌وقت خوابم نمی‌بره.
‫هیچ‌وقت.
‫بذار این آغوش مهربونت،
‫من رو به دور از این خواب ابدی
‫در خوشحالی نگه داره.
‫فردریک!
‫وای، خدای من.
‫خیلی دیر رسیدیم.
‫باید بدن‌های آلوده‌شون رو بسوزونیم.
‫شعله‌هامون اونا رو تطهیر می‌کنه.
‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنم.
‫لطفاً، باید ادامه بدیم.
‫اما اورلاک... ‫اون تا الان دیگه بلند شده، نه؟
‫نباید به خونه‌هامون برگردیم؟
‫نه، تا صبح صبر نمی‌کنم.
‫کاملاً عاقلانه‌ست، توماس جوان.
‫امشب نفوذش رو روی خودم حس می‌کنم.
‫خداوندا، روحشون رو قرین رحمت قرار بده.
‫«به نام یَهُوَه
‫و به قدرت و جلال این سه نام
‫تتراگراماتون، آنکس‌هگزتون، پریماماتوم،
‫تو را، ای روح سرکش نوسفراتو،
‫به دریاچه‌ی آتش افکنیم،
‫تا روز داوری در آن بمانی،
‫و دیگر هرگز در پیشگاه پروردگار که برای
‫داوری زندگان ‫و مردگان و سوزاندن جهان خواهد آمد
‫یاد نشوی.»
‫شب سوم هم رسید!
‫اون طرف حیاط یه کلیسا هست.
‫عجله کن، توماس!
‫من آماده‌ام.
.ازت دعوت می‌کنم که به نزد من بیای
‫اونجاست.
‫وای، خدای من.
‫برو جلو، توماس.
‫جسد شیطان رو آزاد کن.
‫توماس، نه!
‫آقای ناک.
‫من...
‫روحم رو بهش واگذار کردم.
‫من باید شاهزاده‌ی جاویدان موش‌ها می‌شدم.
‫اما فقط به عروس خوشگلش اهمیت میده،
‫- و اون زن مال اونه. ‫- وحشتناکه.
‫دوباره ضربه بزن.
‫من خودِ کفرم.
‫بمیر، ای ملعون زاده‌ی جهنم!
‫همه جا رو آتیش بزنین.
‫لعنت بهش، رفته سراغ زنم.
‫باید بسوزونیمش.
‫باید سکونتگاهش رو نابود کنیم.
‫بدون هیچ محرابی.
‫نه، وقت برای تلف کردن نداریم.
‫- اون دنبال النه. ‫- باید اون باشه!
‫نمی‌تونه دربرابر خونش مقاومت کنه!
‫تو دیوونه‌ای.
‫می‌دونستی اورلاک قرار نیست اینجا باشه.
‫از بعد از ظهر می‌دونستی.
‫زنت این رو می‌خواست.
‫این اخلاقی نیست!
‫خدا از اخلاق ما فراتره!
‫بی‌فایده‌ست! ‫بی‌فایده‌ست! الکی داری می‌دویی!
‫نمی‌تونی سرنوشتش رو تغییر بدی.
‫پیوند تاریکش با هیولا ما رو نجات میده،
‫زمانی که نور خالص خورشید به افق بتابه،
‫رستگاری!
‫طاعون برداشته میشه!
‫رستگاری!
‫با میل خودت می‌پذیری؟
‫می‌پذیرم.
.پس پیمان بسته شد
.سوگند ما دوباره ادا شد
‫بله.
‫روحمون باهم یکی شده بود،
‫و حالا گوشت و استخونمون هم یکی میشه.
‫تو مال منی.
‫بیشتر.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫الن.
‫ما رو ببخش.
‫«و بدین‌سان، آن دوشیزه‌ی دل‌فریب
‫عشق خویش را به هیولا تقدیم کرد
‫و تا طلوع اولین پرتو‌ی صبح
‫به هم آغوشی با او پرداخت.»
‫«فداکاری ارادی‌اش ‫نفرین را شکست
‫و آنان را از طاعون نوسفراتو آزاد ساخت.»
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.